Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΦΕΡΕ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΘΑΡΣΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

 
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΦΕΡΕ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΘΑΡΣΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

 

 

Υπεραγαπημένα μου και γλυκά μου, ολόγλυκά μου εν Κυρίω αδέλφια τα απανταχού ευρισκόμενα, ζει Κύριος! Και σήμερα πάλι μαζί στο πνευματικό μας ραντεβού. Εύχομαι εκ βάθους καρδίας η λογική του Τριαδικού Θεού να επισκιάσει τη ζωή όλων όσων εργάζονται το αγαθό σε όλον τον κόσμο, ώστε όλοι οι άνθρωποι να γίνουμε μία ποίμνη με έναν ποιμένα, τον Χριστό. Αυτό είναι το συμφέρον μας, χωρίς μεταξύ μας να υπάρχει χωρισμός, δίνοντας στον κάθε συνάνθρωπο την ελευθερία να έχει την δική του ταυτότητα ή προσωπικότητα που του χάρισε ο Θεός. Εύχομαι ακόμη η αλήθεια του Χριστού να συντονίσει όλον τον πνευματικό κόσμο στις βασικές αρχές του Ευαγγελίου, οι οποίες αρχές του Θεού επαναφέρουν τον άνθρωπο του Θεού στην άφθαρτη ζωή και στην αδιάλειπτη συνεχόμενη επικοινωνία με τον ζωντα Θεό, ώστε να ζήσει αιώνια μέσα μας ως σύμβουλος, ως οδηγός, ως Θεός αλλά και μεταξύ μας να αναπτυχθεί μία αιώνια σχέση επικοινωνίας γεμάτη σοφία και αγάπη. Το ότι ζει μέσα μας ο Θεός δυνάμεθα να το καταλάβουμε από το ότι η αγκαλιά μας, η λογική μας, η πίστη μας, η αναγέννησή μας, η σοφία μας χωράει όλον τον κόσμο χωρίς κόμματα, χωρίς όρους, χωρίς πρέπει, χωρίς κρίσεις, επικρίσεις ή καταλαλιές. Αδέλφια μου απεδείχθη ότι το θέλημα του Θεού είναι το μόνο υγιές πνευματικό στοιχείο το οποίο μπορεί να μας ελευθερώσει από την πνευματική σήψη που αντιμετωπίζει σήμερα ο πολιτισμένος «κοσμικός» κόσμος, αφού τα προσωπικά συμφέροντα που εκπροσωπεί με το «εγώ» διχάζουν αιώνες τώρα το ανθρώπινο γένος, αλλά και ο πνευματικός κόσμος αφού οι αρχές του έχουν ξεφύγει από το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί. Δυστυχώς οι επιδιώξεις του πνευματικού κόσμου σήμερα τείνουν σε πολλά εντάλματα ανθρώπων τα οποία φαίνονται ότι είναι γραφικά, φαίνονται ως θέλημα Θεού αφού είναι αγαθά, έχουν καλή προαίρεση, αλλά απεδείχθη βάσει του Λόγου του Θεού ότι δεν είναι. Ο λόγος που δεν είναι, είναι διότι έκαναν τους Χριστιανούς να δημιουργήσουν Θεό στα μέτρα τους, έτσι όλοι χωρίστηκαν σε δόγματα, θρησκείες, έθνη κ.λπ.. Όλοι δυστυχώς απέχουν από την αγάπη του Θεού η οποία τα πάντα στέγει, τα πάντα ανέχεται, τα πάντα πιστεύει, τα πάντα ελπίζει αφού σχεδόν όλοι κρίνουν, η οποία αγάπη ενώνει. Μέσω της ενότητας συντελείται η υγιής εξάπλωση η οποία πολλαπλασιάζεται μόνο όταν μοιράζεται η σοφία του Θεού με το πνεύμα του Θεού. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ζωοποιήσει ο Θεός τον άνθρωπο, αφού είναι λόγος Θεού, όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το όνομα του Θεού εκεί είναι και ο Θεός, όμως οι δύο – τρεις να έχουν την δική τους προσωπικότητα ώστε ο ένας να συμπληρώνει ελλείποντα στον άλλον. Όταν όλοι συμφωνούν και δογματίζουν εαυτούς, άθελά τους απορρίπτουν την πνευματική εξέλιξη, απορρίπτουν την σοφία του Θεού, απορρίπτουν τον ίδιο τον Θεό ο οποίος έδωσε ξεχωριστή – ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο, λαό ή έθνος. Την οποίαν σοφία στον «κοσμικό» κόσμο όλοι την δέχονται, την ευλογούν, αφού γέμισε ο κόσμος αγαθά ενώ πνευματικά την δογματίζουν. Φυσική συνέπεια λοιπόν να μην υπάρχει πρόοδος και όλοι να γίνονται αμέσως τυφλοί πνευματικά και ξέρουμε γραφικά ότι τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγεί, αμφότεροι εις βόθρον θέλουσι πέσει, αφού βαδίζουν πάντα σε συγκεκριμένα στερεότυπα τα οποία τα βρήκαν και τα υιοθέτησαν από άλλη εποχή. Όσοι γίνονται άνθρωποι άλλης εποχής δεν εξελίσσονται και όσοι τους δέχονται δεν εξελίσσονται. Γι’ αυτό βλέπουμε ότι όλοι μιλάνε για τον Θεό όμως ο Θεός δεν μιλάει σε κανέναν, όλοι λένε ότι είναι του Θεού όμως όλοι στηρίζονται στα χρήματα, στα συμφέροντα, στα φάρμακα. Ότι δεν βαδίζουμε στον δρόμο του Θεού αυτό αποδεικνύεται αφού η ενότητα μεταξύ μας 2.000 χρόνια τώρα που κηρύττεται ο Χριστός και η πνευματική εξέλιξη δεν υπάρχει, ούτε και μεταξύ συνδογματικών Χριστιανών δεν υπάρχει αφού αν ένας εξελιχθεί αμέσως οι άλλοι τον απορρίπτουν, τον λένε αιρετικό κ.λπ.. πόσο μάλλον να έχουν οι άνθρωποι που λένε ότι είναι του Θεού τη ζωή την αιώνια η οποία ζωή, η άφθαρτη ζωή είναι το θέλημα του Θεού και ο μόνος όρος για να συντελεστεί, να πραγματοποιηθεί η δευτέρα έλευση του Χριστού ενώ όλοι την υγεία, την μακροημέρευση, τη ζωή την επιζητούν μέσω της επιστήμης και όχι μέσω του Θεού. Ο ίδιος ο Πατέρας είπε στον Υιόν του, κάθου εκ δεξιών μου εωσού αν θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδών σου, έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Ο Χριστός για να διαλύσει την συνθήκη του θανάτου που υπήρχε, έφερε το δικό του πνεύμα ώστε να επισκιάσει την λογική μας, το οποίο πνεύμα του ζωοποιεί. Ο Χριστός έφερε τη ζωή και την αφθαρσία διά του Ευαγγελίου.

Δυστυχώς όμως ακόμα και μέχρι σήμερα δεν έγινε κατανοητό από τα ποίμνια του Θεού το θέλημα του Θεού. Δεν έγινε κατανοητό ως θέλημα Θεού να καταργηθεί η φθορά, η ασθένεια, το γήρας, ο θάνατος και αναφέρω από τα ποίμνια διότι από τους ποιμένες αποκλείεται όσο θα παραμένουν ποιμένες να γίνει κατανοητό, αφού αποσκοπούν σε συμφέροντα με φυσική συνέπεια εντέχνως να θέλουν να διχάζουν τους ανθρώπους για προσωπικά οφέλη και το πέτυχαν. Αν κοιτάξουμε θα δούμε παντού ταμπέλες να υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους, τις οποίες φροντίζουν να «βιδώνουν» στην κεφαλή όλων από παιδικής ηλικίας. Αν κάποιος βγάλει την ταμπέλα αμέσως γίνεται αποσυνάγωγος, αιρετικός κ.λπ.. Η Φωνή Θεού απευθύνεται στους ανθρώπους που δεν επιζητούν εξουσία αλλά την φιλία. Η Φωνή Θεού δεν απευθύνεται σε δογματισμένους με φανατισμό ανθρώπους, αλλά σε ανθρώπους οι οποίοι επιζητούν διακαώς τον καθαρισμό, την αναγέννηση, την ελευθερία του Θεού, την ελευθερία του λόγου, την δημοκρατία η οποία διέπεται μερικώς σήμερα από την ανυπόκριτη αγάπη, η οποία αγάπη όταν γίνει κατανοητή τα πάντα ανέχεται, δέχεται. Η Φωνή Θεού δεν απευθύνεται σε θρησκευτικούς ομοϊδεάτες αλλά σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως έθνους, φυλής, λαού που συλλαμβάνουν το θέλημα του Θεού το οποίο τους εξελίσσει πνευματικά αλλά και υλικά. Η Φωνή Θεού αγκαλιάζει με την λογική του Θεού όλους τους ανθρώπους, φίλους, αδελφούς, εχθρούς. Η λογική του Θεού καθορίζει την μέγιστη ιδιότητα του Θεού που είναι η αγάπη η ανυπόκριτη, η οποία στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Η Φωνή Θεού δέχεται όλους τους ανθρώπους με την ιδιαίτερη - ξεχωριστή προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου και την ιδιαίτερη - αγαθή αποστολή του. Η Φωνή Θεού πιστεύει ότι όλοι έχουν από ένα κομμάτι (παζλ) που θα δημιουργήσει στη γη την εικόνα του Θεού και όλοι όσοι το έχουν πρέπει να βρεθούν ώστε να αποτελέσουν τον λαό του Θεού για να μην ξαναζήσει το ανθρώπινο γένος τον όλεθρο, τον οποίον προκάλεσε η εωσφορική συμπεριφορά μερικών όπως εμφύλιοι πόλεμοι, όπως πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, δεύτερος κ.λπ.. Η Φωνή Θεού πιστεύει ότι ούτε μία τρίχα δεν πέφτει άνευ του θελήματος του Θεού, φυσική συνέπεια να γνωρίζει η Φωνή Θεού ότι ο Θεός θα κρίνει τους λογισμούς και τις καρδιές των ανθρώπων και αυτός ο Θεός θα εξελίξει το ανθρώπινο γένος δίνοντας συγκεκριμένες αποστολές, όμως η ενότητα θα πρέπει να διαφυλάττεται ως σαν κόρη οφθαλμού. Γι’ αυτό η Φωνή Θεού δεν θέλει να κρίνει κανέναν και όταν η γνώμη μας ή τα πιστεύω μας διαφοροποιούνται δεν το κάνουμε για να πούμε ότι είμεθα καλύτεροι από τον οποιονδήποτε άνθρωπο, απλώς θέλουμε να φέρουμε εις πέρας την δική μας αποστολή που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας. Η Φωνή Θεού πιστεύει στην παντοδυναμία του Θεού και όχι στην λογική των ανθρώπων η οποία καθορίζει συγκεκριμένες επιδιώξεις ως θέλημα Θεού. Η Φωνή Θεού απευθύνεται σε ανθρώπους οι οποίοι καταλαβαίνουν ότι ο κοινός εχθρός όλων των ανθρώπων σε όλη την Κτίση είναι η αμαρτία η οποία διχάζει, καταστρέφει την βάση της ζωής και γεννάει τον θάνατο, ο οποίος θάνατος κατάφερε να καλύψει ακόμα και την λογική των ανθρώπων του Θεού σε τέτοιο σημείο, ώστε ακόμα και οι Χριστιανοί οι οποίοι έχουν αρχηγό τον Χριστό που επικράτησε του θανάτου να τον επιζητούν τον θάνατο ως θέλημα Θεού. Αν είναι δυνατόν! Μάλιστα σήμερα οι Χριστιανοί έχουν μεταφέρει την βασιλεία του Θεού στον ουρανό, η οποία ξεκινά γι’ αυτούς μετά τον φυσικό θάνατο ενώ το αψευδές στόμα του Χριστού φανέρωσε ότι, η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστιν και οι βιαστές αρπάζουσιν αυτήν. Καθώς, η επιθυμία του Θεού να γεννηθεί το θέλημα του Θεού το οποίο συνοψίζεται στην Κυριακή προσευχή (Πάτερ ημών) όπως στον ουρανό και στη γη πρέπει να εκπληρωθεί. Εξάλλου, γι’ αυτό ο Κύριος ήλθε στη γη. Η παρουσία του γκρέμισε το κράτος του θανάτου αφού θεράπευε πάσα ασθένεια και πάσα διαβολή εν τω λαώ και ανέσταινε νεκρούς. Ο Χριστός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος και πάνω σε αυτόν θα χτίσουμε με την δική μας συμμετοχή το οικοδόμημα του Θεού στη γη, αφού μας καλεί να γίνουμε μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού. Και είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να χτιστεί το οικοδόμημα του Θεού, η βασιλεία του Θεού στη γη όπως και το Πάτερ ημών αναφέρει, αν δεν καταργηθεί η αμαρτία, αν δεν έλθει η ενότητα, αν δεν φύγει ο θάνατος. Η Φωνή Θεού αν και έχει διαφορετική αποστολή, σέβεται όλους αυτούς που πιστεύουν ότι ο Θεός ζει στον ουρανό και όχι μέσα τους, σέβεται και όλους όσους επιθυμούν τον θάνατο ως θέλημα Θεού. Η Φωνή Θεού απευθύνεται σε όλους αφού η αγάπη δέχεται όλους. Το ότι είπα πιο πάνω ότι δεν απευθύνεται σε φανατισμένους ανθρώπους με συγκεκριμένες επιδιώξεις είναι διότι αυτοί δεν μας επιτρέπουν, δεν μας δέχονται όταν εμείς διαφοροποιούμαστε διά Πνεύματος Αγίου στα πιστεύω μας, εμείς όμως τους δεχόμεθα όλους όπως είναι, αρκεί να δεχθούν και αυτοί εμάς όπως είμαστε με αυτά τα πιστεύω μας και ο λόγος διότι η Φωνή Θεού έχει καθορισμένη αποστολή από τον Θεό η οποία θέλει να επαναφέρει τον άνθρωπο του Θεού στην χαμένη πατρίδα, στην άφθαρτη ζωή. Η Φωνή Θεού λοιπόν όλους τους δέχεται. Αδέλφια μου, αν δεν καταργηθεί ο θάνατος θα συνεχίσουμε να συμμετέχουμε και να συμβάλλουμε εν αγνοία μας στο πνευματικό παιχνίδι που αιώνες τώρα παίζεται, όπως εκκλησία, ποιμένας, προφήτης, δόγμα, απεσταλμένος, πρόβατα κ.λπ. και ενώ το παιχνίδι αυτό αιώνες τώρα καταστρέφει τη ζωή, τις σχέσεις μεταξύ μας και επιβάλλει τον θάνατο, εμείς δεν θέλουμε να δούμε την αλήθεια και αυτό διότι κάποιοι θέλουν αυτή η κατάσταση να έχει συνέχεια, αφού γίνονται ιδιαίτεροι και χαίρουν προνομίων όπως εξουσία, υλικό στοιχείο κ.λπ.. Αδέλφια μου, ο θάνατος γραφικά αποδεικνύεται ότι δεν είναι θέλημα Θεού αλλά και κανενός ανθρώπου, όμως ο θάνατος βιαίως επιστατεί στη ζωή μας και αναγκαστικά εισερχόμεθα στα δικά του χωράφια ή δίχτυα παρά την θέλησή μας και πολλές φορές έξαφνα. Δυστυχώς το θέλημα του Θεού το οποίο συντονίζει και αυξάνει την ενότητα, αυξάνει την σοφία του Θεού, αυξάνει την άφθαρτη ζωή έχει χαθεί και στην θέση του μπήκε η αμαρτία, οι φιλοδοξίες, η άγνοια, τα προσωπικά συμφέροντα, ο θάνατος. Αν και ο Θεός κατέβηκε στη γη πριν περίπου 2.000 χρόνια με την ιδιότητα του ανθρώπου, έγινε άνθρωπος δηλαδή με έναν σκοπό, να μας φανερώσει την αλήθεια του Πατέρα του, το θέλημα του Πατέρα του, παρόλα αυτά το ανθρώπινο γένος δεν μπόρεσε να ελευθερώσει τον εαυτό του από τα υφιστάμενα στερεότυπα τα οποία υπήρχαν προ του Χριστού αλλά και μετά και που συνέχισαν να υπάρχουν, αφού οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι κατάφεραν να σταυρώσουν τον Χριστό και μετά να εξαπλωθούν σε όλον τον κόσμο, παραχώρηση Θεού, ώστε να εξουσιάσουν αυτόν, επιβάλλοντας συγκεκριμένο τρόπο ο οποίος καθορίζει αυτούς ως ποιμένες και τους άλλους ως πρόβατα και τα κατάφεραν! Δεν είναι αλήθεια ότι σε όλον τον κόσμο σήμερα όλες οι θρησκείες μιμήθηκαν την σκηνή του μαρτυρίου όπου σε αυτή έμπαινε μόνο ο Μωϋσής και μιλούσε με τον Θεό; Αυτός τουλάχιστον μιλούσε ενώ σήμερα κατά φαντασίαν μιλάνε οι ποιμένες, διότι αν μίλαγαν η σοφία του Θεού, η ενότητα των Χριστιανών, η ζωή η αιώνια, η ταπεινοφροσύνη, η δικαιοσύνη του Θεού η οποία προσφέρει θα είχε επικρατήσει και ο κόσμος θα ήταν σήμερα ένας επίγειος παράδεισος όπου θα κατοικούσε και ο ίδιος ο Θεός ανάμεσά μας. Δυστυχώς ξέχασαν όλοι τον Λόγο του Θεού, ξέχασαν οι Χριστιανοί ότι τα Αγια των Αγίων σταμάτησαν να υπάρχουν, αφού ο Θεός το μυστήριο της παρουσίας του από την ανάστασή του και έπειτα το καθόρισε μέσα στον αναγεννημένο άνθρωπο. Ο ίδιος ο Χριστός δεν φανέρωσε ότι έρχεται ώρα και ήδη ήρθε οι αληθινοί προσκυνητές θέλουσι προσκυνήσει τον Θεό, θέλουσι λατρέψει τον Θεό εν πνεύματι και αληθεία; Όλοι γνωρίζουμε ότι πνεύμα ο Θεός και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν. Άλλωστε σήμερα όλοι διακρίνουμε έναν αναγεννημένο άνθρωπο από την σοφία του, από τα έργα του, από τα λόγια του, από την χρήση της όποιας εξουσίας και αν του δόθηκε. Αν δεν έχεις πνεύμα Θεού, σοφία Θεού, αγάπη, ζωή άφθαρτη, ζώσα πίστη μέσα σου άνθρωπε, που ψάχνεις να τον συναντήσεις τον Θεό; Όποιος άνθρωπος δεν μας στρέφει να βρούμε τον Θεό μέσα μας αλλά μας παροτρύνει έξω από εμάς εν αγνοία του ή θεληματικά, θέλοντας να βρούμε τον Θεό μέσα από εντάλματα ανθρώπων, τα οποία έχουν σήμερα κατακλύσει τον κόσμο, ψεύδεται. Η παρουσία του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος στη γη έγινε διότι αυτός ο Υιός (ο Χριστός) ως Θεός ήρθε στην ανάγκη να γίνει άνθρωπος με έναν σκοπό, να θεώσει τον άνθρωπο, ο Θεός γεννάται εν ανθρώπω και ο άνθρωπος εν Θεώ. Ό,τι εγώ ποιώ σεις πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Μάλιστα με την ίδια του τη ζωή δίδαξε τον τρόπο επιστροφής μας στην χαμένη πατρίδα, άλλωστε γι’ αυτό έγινε άνθρωπος. Ο Χριστός όχι μόνο δίδαξε αλλά και εφάρμοσε στην δική του ζωή ως άνθρωπος την αλήθεια του Πατέρα του, δίνοντας θάρρος σε όλους εμάς ειδικότερα σήμερα ώστε μέσα από την δική του στάση ζωής να μπορούμε όταν το εννοήσουμε να κάνουμε υπέρβαση στους συνήθεις πνευματικούς ρυθμούς που σαν άνθρωποι είχαμε εννοήσει μέχρι χτες και να πετύχουμε τους δικούς του υπερβατικούς σκοπούς οι οποίοι μας επαναφέρουν στον θρόνο του Θεού. Ο Χριστός ως Υιός Θεού έδειξε με την ίδια του τη ζωή την οποίαν έδωσε ως λύτρον αντί πολλών την αιώνια αγάπη του Θεού ως προς τον λογικό άνθρωπο. Ο Χριστός έδειξε με την παρουσία του την λογική λατρεία που ζητά ο Πατέρας και που θα πρέπει να προσφέρουμε στον Θεό, αφού ο Θεός είναι πνεύμα και δοξάζεται διά Πνεύματος Αγίου, το οποίο πνεύμα μέσω του συνειδητού καθαρισμού δημιουργεί την αναγέννηση. Δυνάμεθα σήμερα να ετοιμάσουμε χώρο ώστε να γίνει και στην δική μας ζωή η παρουσία του Θεού χωρίς μέτρο. Μέσω του Υιού θα γίνει η επανένταξη όλου του Χριστιανικού κόσμου στις αρχές του Θεού. Ο Χριστός μας φανέρωσε ότι δεν είμεθα αδύναμοι αλλά με την δύναμη του Θεού-Πατέρα παντοδύναμοι. Ο ίδιος ο Χριστός εθεράπευε πάσα ασθένεια και πάσα διαβολή εν τω λαώ και ανέσταινε νεκρούς. Μάλιστα φανέρωσε πως ό,τι εγώ ποιώ και εσείς δύνασθε να ποιήσετε. Καθώς, σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Αυτά είναι τα σημεία που καθορίζουν τον πιστό. Παρόλα αυτά ο άνθρωπος ακόμα και σήμερα αφού δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τις πρώτες συνήθειες, είναι τόσο εγκλωβισμένος με το λάθος, με την αμαρτία αλλά και με το υλικό στοιχείο σε σημείο να μην μπορεί να εννοήσει το θέλημα του Θεού το οποίο φανερώνει τις υπερβατικές, θεϊκές ιδιότητες του πνεύματος του Θεού, το οποίο ζωοποιεί και που θα έπρεπε αυτές οι ιδιότητες να μας διέπουν. Μάλιστα ο άνθρωπος σήμερα το υποτιμά το πνεύμα του Θεού. Δεν καταλαβαίνει ότι το πνεύμα του Θεού ζωοποιεί, δεν καταλαβαίνει πως το πνεύμα του Θεού είναι αυτό που γέμισε τον σημερινό κόσμο αγαθά. Νομίζει ο άνθρωπος σήμερα ότι αυτός ο ίδιος με την δική του σοφία ανακάλυψε και ότι υπερέβη τον Θεό. Έτσι όλοι οι άνθρωποι έπεσαν σε μία άλλη παγίδα η οποία είναι γραφική, οι άνθρωποι αγάπησαν την κτίση παρά τον κτίσαντα που δημιούργησε τα πάντα.

Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε το συμφέρον μας, δεν μπορέσαμε να γνωρίσουμε και να εννοήσουμε την σύντομη δική του αλήθεια η οποία επικεντρώνεται στην επικοινωνιακή ανυπόκριτη αγάπη με τον Θεό αλλά και μεταξύ μας. Όλος ο νόμος και οι προφήτες σε έναν νόμο συμπληρούται εις το να αγαπάς άνθρωπε Κύριο και Θεό σου εξ όλης της καρδία σου, εξ όλης της ισχύος σου, εξ όλης της διανοίας σου αλλά και τον πλησίον σου ως εαυτόν. Εάν κάνουμε όλοι αυτό τα άλλα δεν χρειάζονται. Εμείς όμως δεν κάνουμε αυτό και φτιάξαμε θρησκείες, δόγματα, οργανώσεις, ποιμένες, προφήτες, πρόβατα κ.λπ.. Εντάξει, το καταλαβαίνω. Οι Εβραίοι σταύρωσαν τον Χριστό και δεν τον δέχτηκαν. Εμείς σήμερα όμως που λέμε ότι τον αγαπούμε, γιατί δεν τα κάνουμε αφού καταλαβαίνουμε όλοι τι χρειάζεται να κάνουμε; Δυστυχώς ακόμα και σήμερα που η Χριστιανική θρησκεία είναι νόμιμη, δεν μπορέσαμε να εντάξουμε στη ζωή μας την αληθινή πνευματική λογική λατρεία η οποία αναγεννά, εξελίσσει, θεοποιεί, θαυματουργεί και που συντελείται μέσα μας, αφού το σώμα ημών είναι ο ναός του Θεού. Η σοφία του Θεού είναι αυτή που χορηγεί την δύναμη στον αναγεννημένο άνθρωπο να υλοποιεί διά του Λόγου του Θεού τα πάντα. Τον εγκέφαλο γι’ αυτό μας τον έδωσε, για να κατανοούμε τις σκέψεις του, τις ενέργειές του, εμείς όμως κάναμε και τις σκέψεις ακόμα δικές μας εφευρέσεις και ζητάμε πνευματικά δικαιώματα, ζητάμε υπακοή. Δυστυχώς με την εωσφορική συμπεριφορά του ο άνθρωπος έφυγε από την αλήθεια. Ο Θεός μας έδωσε τα πάντα. Αυτή είναι η αλήθεια! Άφησε όμως και μία ιδιότητα να έχουμε, την ελευθερία. Έτσι η πνευματική μας εξέλιξη εξαρτάται από την καλή χρήση αυτής. Στην δική μας ευχέρεια, στην δική μας λογική μένει να τον ψάξουμε ειλικρινά και να προβληματιστούμε ώστε να βρούμε αυτόν που μας γέννησε. Στην αρχή της παρουσίας του λογικού ανθρώπου δικαιολογείται η αρνητική συμπεριφορά του λόγω της άγνοιας και λόγω του ότι έπρεπε να σπουδάσει καλό ή κακό, όπως τα μικρά παιδιά τα οποία στην αρχή της ζωής τους δεν καταλαβαίνουν πολλές αλήθειες της ζωής μετά όμως ναι. Θα φέρω ένα παράδειγμα, όταν γεννιέται ένα παιδί εμείς το βοηθάμε να εξελιχθεί, δηλαδή όταν ακόμα είναι στην κούνια πάμε από πάνω και του λέμε μπαμπά, μαμά και αυτό το παιδί επειδή το λέμε εμείς συνέχεια το μαθαίνει. Επειδή αυτό μετά το λέει σε εμάς, εμείς καμαρώνουμε και θεωρούμε ότι κάτι είπε. Από μικροί είμεθα μίμοι και ό,τι μας πούνε ή ό,τι πούμε αυτό θα ηχήσει σαν αντίλαλος, αφού τα παιδιά ή ο κάθε άνθρωπος σε όποια ηλικία ακούσει κάτι καλό ή κακό το επαναλαμβάνει και ενώ δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει το κάνει δευτέρα φύση. Όταν όμως μεγαλώσει το παιδί καταλαβαίνει και έχει επίγνωση. Όχι πάντα. Όσα παιδιά καταλαβαίνουν, ανταποδίδουν την αγάπη είτε στους γονείς είτε στον Θεό, διότι μπαμπάς, μαμά σημαίνει χορηγός ζωής, αγάπης, θυσίας. Στοιχεία τα οποία αναγνωρίζουν όταν μεγαλώσουν. Ο άνθρωπος ακόμα δεν αναγνώρισε τον χορηγό των πάντων Θεό, αν και μιλάει για τον Θεό. Πάντως όταν τον γνωρίσει θα αλλάξει τον κόσμο, διότι θα ανταποδώσει αγάπη συνειδητή στον Θεό και στον αδελφό αλλά και στον εχθρό. Αυτό που τον κρατά ακόμα μακριά είναι διότι πιστεύει σε ό,τι βλέπει, σε ό,τι ακούει όπως τα μικρά παιδιά. Το πνεύμα δεν το βλέπουμε, όμως σήμερα ήρθε η ώρα να το δούμε. Όσοι το βλέπουν, το αντιλαμβάνονται αρχίζουν να το ζουν από σήμερα, αρχίζουν να ζουν με τον Θεό κάθε στιγμή, γίνονται συνειδητά μέλη της οικογένειας του Θεού, συνεργάτες, κληρονόμοι και συμμέτοχοι. Όσοι το αντιλαμβάνονται εξελίσσονται διότι επιδιώκουν συνειδητά τα άνω. Όσοι δεν το βλέπουν - αντιλαμβάνονται είναι ακόμη παιδιά και ας φαίνονται μεγάλοι βιολογικά.

Δεν δικαιολογείται σήμερα η αποστροφή του ανθρώπου από τις αρχές του Θεού, αφού ο Θεός θέλησε να γνωρίζει σήμερα ο άνθρωπος μέσω της υλικής και πνευματικής εξέλιξης πολλές ιδιότητες του Θεού, οι οποίες καθορίζουν τον Θεό και θα πρέπει να υιοθετήσει ο άνθρωπος και ο λόγος που αναφέρω το σήμερα είναι διότι πολλά πνευματικά ερεθίσματα υπάρχουν στον κόσμο μας τα οποία μπορούν να μας βοηθήσουν ώστε να μην πέσουμε στις παγίδες που διαχρονικά υποδούλωναν και συνεχίζουν να υποδουλώνουν το ανθρώπινο γένος. Η παγκόσμια ιστορία του ανθρώπινου γένους πνευματική και μη, μας σπουδάζει τα θετικά ή τα αρνητικά που θα πρέπει να αποφύγουμε, τις συμπεριφορές εκείνες που τείνουν στον διχασμό προς αποφυγή και να επιδιώξουμε εκείνες που μας οδηγούν, τείνουν στην αναγέννηση όπως ο Λόγος του Θεού, όπως τα γράμματα, όπως οι επιστήμες, όπως η εξέλιξη, όπως ο πολυποίκιλος πνευματικός πλούτος. Έχει αποδειχθεί ότι ο βασικός λόγος όλων των κακών έγκειται στο υλικό στοιχείο το οποίο έκλεψε την παράσταση όλων των ανθρώπων. Είναι γραφικό, ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία. Αυτή έκανε τους ανθρώπους να χάσουν την πίστη τους κάνοντάς τους όλους να επιδιώκουν μόνο αυτό, νομίζοντας ότι θα εξασφαλίσουν μέσω αυτού ζωή και χαρά. Όμως είναι τόσα πολλά τα προβλήματα που δημιουργεί η άγνοια της διαχείρισης αυτού του υλικού στοιχείου μέσα μας αλλά και γύρω μας, ειδικότερα όταν λείπει η σοφία του Θεού. Το υλικό στοιχείο είναι αυτό που άλλαξε την αποστολή μας σε τέτοιο σημείο ώστε όλοι μηδενός εξαιρουμένου να ζούμε πυρίκαυστα κάθε στιγμή. Δυστυχώς ζούμε πυρίκαυστα με τον εαυτό μας αλλά και μεταξύ μας, γι’ αυτό και η ανάπαυση ακόμα δεν ήρθε, γι’ αυτό ακόμα και ο Θεός δεν έχει σκηνώσει μαζί μας, γι’ αυτό και η αγάπη του Χριστού δεν υπάρχει μεταξύ μας, αφού όλα μας χωρίζουν. Δεν είναι κακή η ύλη. Είναι κακή η διαχείριση που της κάνουμε. Το ίδιο συμβαίνει και με το πνεύμα, όταν γίνεται κακή διαχείριση αυτού. Όταν δεν ξέρουμε να εκτιμάμε και να διαχειριζόμαστε αυτά που μας δόθηκαν τότε κάνουμε την κατσαρίδα (υλικό στοιχείο) ελέφαντα και τον ελέφαντα που είναι ο Θεός κατσαρίδα.

Αδέλφια μου, το θέλημα του Θεού είναι απλό και είναι το συμφέρον όλων των λαών της γης, ειδικότερα του Χριστιανικού κόσμου ο οποίος καλείται να φύγει από τα πνευματικά στερεότυπα και να γίνει αγάπη, να γίνει ζωή, διότι η σοφία του Θεού συνοψίζεται στην αγάπη μεταξύ μας, στην αναγέννηση, στην μετάνοια, στην θέωση η οποία οδηγεί τον άνθρωπο να πετύχει το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Αδέλφια μου, σήμερα είναι η δική μας σειρά να αποδώσουμε καρπούς, να εξασφαλίσουμε το θέλημα του Θεού, γι’ αυτό εμείς όλοι μέσα στην Φωνή Θεού επικεντρωνόμαστε στα βασικά στοιχεία του καλέσματος που έχουμε λάβει. Αδέλφια μου, ήρθε ο χρόνος στην δική μας γενιά να λάβουν χώρα γεγραμμένα. Η Φωνή Θεού μας καλεί σήμερα να εισέλθουμε στο αγιαστήριο. Σε αυτό θα γνωρίσουμε τον εαυτό μας, τον αδελφό μας, τον εχθρό μας, τον Θεό. Σε αυτό θα ετοιμάσουμε εαυτό ώστε ο Θεός τα επόμενα χρόνια να εκχέει μέσα μας το δικό του πνεύμα το οποίο ζωοποιεί χωρίς μέτρο με έναν σκοπό, να υπάρξει στον κόσμο ο Ανθρωπος του Θεού, ο οποίος θα εργαστεί για την ίδρυση της βασιλείας του Θεού στη γη με δυνάμεις.

Εμείς αδέλφια μου συνεχίζουμε και σήμερα το πνευματικό μας ταξίδι ώστε να μπορέσουμε μέσω αυτού να προσδιορίσουμε καινούργια γραμμή πλεύσης, καινούργια πνευματική δύναμη με καινούργιους στόχους με έναν σκοπό, την αναγέννησή μας με την οποίαν μας καλεί ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου να ταξιδέψουμε μαζί του, αφού μας άπλωσε το δικό του χέρι διά Πνεύματος Αγίου ώστε να γυρίσουμε πίσω στην χαμένη πατρίδα, στην πόλη του Θεού, στην χώρα των ζώντων. Η παρουσία του Θεού στη ζωή μας, μας οδηγεί στην αναγέννηση. Μέσω αυτής δημιουργείται η παγκόσμια ποίμνη με ποιμένα τον Χριστό. Έτσι η οικογένεια του Θεού με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται και εξαπλώνεται σήμερα διά της Φωνής Θεού σε όλον τον κόσμο. Η οικογένεια του Θεού θα αποτελέσει την πόλη την άγια, όπου τα έθνη θέλουσι συρρέει στο φως αυτής. Η Φωνή Θεού εργάζεται σήμερα ώστε να επανεντάξει τον άνθρωπο του Θεού στο χώρο της άφθαρτης ζωής. Η Φωνή Θεού δεν απευθύνεται σε συγκεκριμένους ανθρώπους ή έθνη. Η Φωνή Θεού απευθύνεται στον λογικό άνθρωπο όπου και αν αυτός βρίσκεται ανεξαρτήτως έθνους, φυλής, θρησκείας, οργάνωσης. Η Φωνή Θεού εργάζεται σήμερα για να λάβουν χώρα επαγγελίες οι οποίες θα ενώσουν τον άνθρωπο με τον Θεό, θα αναγεννήσουν αυτόν και θα τον επανεντάξουν στη ζωή την αιώνια, την άφθαρτη. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα βρεθεί χώρος να έρθει ο Χριστός στη γη. Όσο ο Χριστός απουσιάζει σαρκικά από τη γη αφήνει να εννοηθεί ότι ακόμα δεν είναι έτοιμη η γη να τον δεχτεί, να δεχτεί την δόξα του, γι’ αυτό η Φωνή Θεού δεν κηρύττει Χριστό ώστε να δημιουργήσει κάτι που ήδη υπάρχει όπως θρησκεία, δόγμα, οργάνωση αλλά τον Ανθρωπο του Θεού. Για να γίνει αυτό χρειάζεται να κηρυχθεί πρώτα το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το οποίο θα αποτελέσει κίνητρο ένωσης όλου του Χριστιανικού κόσμου. Ο Χριστός φανέρωσε, και θέλει κηρυχθεί τούτο το Ευαγγέλιο της βασιλείας εν όλη την οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσι και ήξει το τέλος. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα ιδρύσει την βασιλεία του Θεού μέσα μας αλλά και γύρω μας. Βασιλεία Θεού σημαίνει ότι τίποτα δεν δύναται να θέσει τον άνθρωπο σε υποτέλεια ούτε άγγελος, ούτε φθορά, ούτε θάνατος. Εξάλλου το κίνητρο που θα κάνει τον Θεό να έρθει στη γη είναι η επανένταξη του ανθρώπου στις αρχές του Θεού. Ο Πατέρας είπε στον Υιό του, κάθου εκ δεξιών μου έως ου αν θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου, έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Η Φωνή Θεού ανέλαβε να κηρύττει το Ευαγγέλιο της βασιλείας δημόσια, το οποίο μας συντονίζει πάνω στο γενικό συμφέρον. Το οποίο συμφέρον εμφανίζεται με την ενότητα και την επανένταξή μας στη ζωή την αιώνια. Για να μπορέσει ένας άνθρωπος ή πολλοί να πιστέψουν στην Φωνή Θεού η οποία είναι ο φορέας της άφθαρτης ζωής, αφού δημόσια σήμερα κηρύττει κατ’ εντολήν Θεού το Ευαγγέλιο της βασιλείας, θα πρέπει να γνωρίσει πρώτα το θέλημα του Θεού, κατόπιν θα την γνωρίσουν οι άνθρωποι την Φωνή Θεού η οποία εργάζεται σήμερα το ολοκληρωμένο θέλημα του Θεού, ώστε όλοι μας μέσω του Λόγου του Θεού να μιμηθούμε στα έργα και στα λόγια το παράδειγμα των αιώνων, τον Υιόν και Λόγο του Θεού του ζώντος. Όσοι γνώρισαν το θέλημα του Θεού το ολοκληρωμένο ανά τους αιώνες και είχαν αρχές οι οποίες δημιουργούσαν μετάνοια, αναγέννηση, ζήλο Θεού, εξασφάλισαν και προ της ελεύσεως του Χριστού μεταστοιχείωση στο βιολογικό τους σώμα, αφού πρώτα εξασφάλισαν πνευματική αναγέννηση, εξέλιξη, μεταστοιχείωση. Εξασφάλισαν  τη ζωή εκείνη που ζωοποιεί και ελευθερώνει και ο λόγος διότι προ της παρουσίας του Θεού ζούσαν οι άνθρωποι με πολλά προβλήματα όπως και σήμερα οι Χριστιανοί που αν και πιστεύουν στον Χριστό τα προβλήματα δεν έχουν σταματήσει να υπάρχουν γι’ αυτούς. Με την παρουσία του Θεού όμως όσοι γνώρισαν αληθινά τον Θεό - Πατέρα η ζωή τους μεταβλήθηκε σε ποιοτική και ποσοτική, μάλιστα πολλοί έκαναν υπέρβαση βάσει της ζώσης πίστεως και την μετάλλαξαν τη ζωή σε τέτοιο σημείο ώστε να γίνει αιώνια, άφθαρτη. Η ζωή η αιώνια υπάρχει και βρίσκεται στην χώρα που αν δεν γνωρίσουν οι άνθρωποι ότι υπάρχει δεν μπορούν να την ψάξουν. Όταν όμως κάποιος συλλάβει ότι υπάρχει η χώρα των ζώντων, η χώρα του Θεού θα κινήσει όλες τις δυνάμεις ώστε να επιδιώξει όχι απλώς να γίνει ένας καλός άνθρωπος αλλά ένας υιός Θεού. Είναι και αυτό γραφικό, θεοί είσθε και υιοί Υψίστου πάντες. Με την παρουσία του Χριστού στη ζωή μας θα συντελεστεί σε αυτή το ολοκληρωμένο θέλημα του Θεού. Η Φωνή Θεού έχει αυτή την αποστολή, να φανερώσει συγκεκριμένες επιδιώξεις οι οποίες θα ελευθερώσουν πραγματικά τον άνθρωπο του Θεού από την αμαρτία, η οποία φέρνει τον θάνατο «τα οψώνια αυτής είναι θάνατος». Όλοι μπορούμε να επιδιώξουμε τη ζωή, αρκεί να την πιστέψουμε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο κίνητρο από το να γίνουμε Ανθρωπος Θεού με ιδιότητες Θεού. Οι προδιαγραφές μας είναι μέσω της λογικής που μας εξασφάλισε ο Θεός και μας διέπουν να φτάσουμε στο σημείο να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης Αυτού του Θεού. Μόνο με το συνειδητοποιημένο ακολούθει μοι γίνεται ο άνθρωπος πραγματικά Ανθρωπος Θεού που δύναται να φέρει τις επαγγελίες του Θεού στη ζωή του. Όποιος σήμερα μοιράζεται επιδιώκοντας εξωγραφικές επιδιώξεις θα πρέπει να καταλάβει ότι θα χρειαστεί να εγκαταλείψει μέρος αυτών, οι οποίες θα του εξασφαλίσουν χρόνο που θα αξιοποιήσει εις το να εισέλθει στο αγιαστήριο, στην σιωπή ώστε να γνωρίσει τον Θεό. Εύχομαι να εννοήσουμε το κάλεσμα το οποίο σήμερα αλλά και τα επόμενα χρόνια θα ηχεί στα αφτιά μας συνέχεια. Ο Θεός αδέλφια μου είναι γλυκασμός, ο Θεός είναι το άρωμα, το μύρο που θα μας συνοδεύει αιώνια. Τον Θεό από την ώρα που τον γνώρισα θαύμασα σε αυτόν πολλά, συγκεκριμένα όμως θαύμασα την ώριμη στάση του απέναντι στον Πατέρα του Θεό και στον άνθρωπο, ώστε να δύναται να προβεί στην μέγιστη θυσία με σκοπό να αναγεννήσει τον άνθρωπο, σπουδάζοντας ο κάθε άνθρωπος μέσα από την δική του αναγέννηση και παρουσία σε όλον τον επί γης βίο του τον νέο τρόπο ζωής που θέλει ο Θεός να έχουν οι άνθρωποι μεταξύ τους αλλά και με αυτόν τον ίδιο, ώστε να πετύχουν το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση.

Δεύτερος λόγος που θαύμασα τον Χριστό είναι διότι ήταν και είναι υπηρέτης και όχι αρχηγός, ουκ ήλθεν διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.

Τρίτος λόγος θαυμασμού είναι ότι ο Θεός δεν μιλά ως ανώτερος σε αυτόν που προσκολλάται κοντά του, αλλά ως ισόψυχος, θεόφιλος, διεπόμενος από μία ασύλληπτη διακριτικότητα η οποία τον κάνει να νιώθει μαζί του Θεός.

Τέταρτο στοιχείο που θαύμασα ήταν η ωριμότητα της ειλικρίνειας και της αλήθειας, ανεξάρτητα το οποιοδήποτε κόστος.

Πέμπτο στοιχείο που θαύμασα είναι ότι δεν έκανε τους ανθρώπους απλώς λογικά όντα που να τον ακολουθούν αλλά θεούς, μοιράζοντας κάθε εξουσία, αρχή και δόξα, αφού με την ειλικρινή μας αποδοχή της ανυπόκριτης αγάπης στον Δημιουργό και Πατέρα μας αλλά και μεταξύ μας γινόμεθα αυτόματα κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της απείρου κάλλους δόξης του.

Τελευταίο στοιχείο που θαύμασα είναι η άπειρη εξουσία και σοφία του λόγου του ο οποίος μπορούσε να δημιουργεί ζωή εκ του μηδενός, ιδιότητα την οποία έδωσε και σε όλους εμάς. Ό,τι αν ζητήσετε στο όνομά μου έχοντας πίστη λείψετε, καθώς ό,τι εγώ ποιώ σεις πλειότερα τούτων δύνασθε ποιήσει.

Η Φωνή Θεού πιστεύει ότι ο Ανθρωπος του Θεού χωρίς την ανυπόκριτη καθολική αγάπη, χωρίς την ταπείνωση, χωρίς την ζώσα πίστη, χωρίς το μέγα έλεος και χωρίς την ζωή την άφθαρτη δεν είναι συνειδητά φίλος Θεού, δεν έχει ολοκληρωμένες αλήθειες, γι’ αυτό στη συνέχεια θα αναφέρω παραδείγματα μέσα από τον Λόγο του Θεού τα οποία φανερώνουν τις προδιαγραφές του Ανθρώπου του Θεού που αυξάνουν την πίστη στην άφθαρτη ζωή και όχι το παραμύθι που αιώνες τώρα κηρύττεται ότι ο θάνατος μας φέρνει κοντά στον Θεό. Ο θάνατος είναι παραχώρηση Θεού διότι η φθορά, η αμαρτία μας καθιστά το σώμα αδύναμο, ανήμπορο να υπηρετήσει την αγάπη, τη ζωή, το πνεύμα του Θεού και τις ιδιότητες αυτού. Πάμε να δούμε στην συνέχεια λίγο την γραφική απόδειξη της άφθαρτης, αιώνιας ζωής.

Ας δούμε λίγο την άφθαρτη ζωή γραφικά, διότι η γραφική απόδειξη θα είναι για πολλούς κίνητρο να πιστέψουν και να εντάξουν εαυτούς ουσιαστικά στο θέλημα του Θεού. Όσο θα επιμένουμε να λέμε ότι είμεθα άνθρωποι του Θεού χωρίς την αφιέρωση, την αγάπη την ανυπόκριτη, την ταπεινοφροσύνη και την άφθαρτη ζωή, να γνωρίζουμε ότι εαυτούς εξαπατάμε. Όπου και αν ανήκουμε, σε όποιο δόγμα, σε όποια οργάνωση, σε όποια εκκλησία χωρίς αγάπη με τα στοιχεία που την διέπουν, η οποία αγάπη εν συντομία δεν θέτει νόμους, καθώς χωρίς ταπείνωση, χωρίς άφθαρτη ζωή, χωρίς την ελευθερία του Θεού, χωρίς φιλαδέλφια θα καταλάβουμε αργά ή γρήγορα σε ατομικό ή γενικό επίπεδο ότι βρισκόμασταν πάντα μακράν αυτού. Ας το καταλάβουμε σήμερα το θέλημα του Θεού, το πνεύμα του Θεού το οποίο ελευθερώνει, το οποίο ζωοποιεί ώστε να το εντάξουμε το αληθινό θέλημα του Πατέρα στη ζωή μας, ο οποίος δημιούργησε ό,τι υπάρχει για έναν σκοπό με έναν σκοπό, να δημιουργήσει τον άνθρωπο κατ’ εικόνα Θεού και ομοίωση αυτού, ώστε ο Θεός να αποκτήσει την δική του οικογένεια, με παιδιά Θεού της δικής του πνευματικής καταγωγής. Γένοιτο αμήν. Πάμε να δούμε ορισμένα μυστήρια που φανερώνουν την αιώνια ζωή, η οποία καθορίζει τον Ανθρωπο του Θεού και που ο Λόγος του Θεού αναφέρει, με την οποίαν ζωή ο Θεός διακαώς ποθεί να επενδύσει τον Ανθρωπο του Θεού, τον λαό του Θεού, την οικογένεια του Θεού. Αδέλφια μου, αν παρακολουθήσουμε τους εαυτούς μας αλλά και τις συζητήσεις που κάνουμε μεταξύ μας ή και μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα δούμε ότι όλες οι συζητήσεις γίνονται γύρω από το υλικό στοιχείο, γύρω από το χρηματοοικονομικό σύστημα και γύρω από την υγεία που καθορίζεται μέσω των φαρμάκων. Ξεχάσαμε δυστυχώς το πνεύμα του Θεού. Δεν λέω ότι είναι κακό να μιλάμε για τα χρήματα αλλά το έχουμε παρακάνει. Συνέχεια ακούμε πόσα πήρες, πόσα έδωσες, πόσο κάνει; Εγώ το πήρα τόσο, εγώ τόσο. Μα θα μου πεις, τι να κάνουμε αφού σήμερα μόνο με αυτό μπορούμε να αγοράσουμε τα απαραίτητα. Συμφωνώ, όμως θέλω να ξέρουμε ότι το πνεύμα ζωοποιεί, το πνεύμα ενώνει. Ο υλικός πλούτος δόθηκε δωρεάν στον άνθρωπο υπό του Θεού, εμείς όμως δεθήκαμε τόσο πολύ αφού γίναμε κακοί διαχειριστές. Έχεις 50 ευρώ θα πάρεις φαγητό, δεν έχεις, πεθαίνεις. Αδέλφια μου, μέσω αυτού και της διαχείρισής του γινήκαμε απάνθρωποι, φύγαμε από το να είμεθα άνθρωποι, τον οποίον άνθρωπο ο Θεός με δόξα και τιμή στεφάνωσε. Αδέλφια μου, ας βάλουμε στη ζωή μας, στις συζητήσεις μας και τον Θεό, το πνεύμα του Θεού το οποίο έχει άπειρες δυνατότητες, μας ζωοποιεί και μας περνά στην άφθαρτη ζωή, χωρίς φάρμακα, χωρίς έριδες, χωρίς συμφέροντα, χωρίς πονηρίες, το πνεύμα του Θεού αλλάζει και την αξία της ύλης την βάζει σε δεύτερη θέση. Ο πνευματικός μου πατέρας έλεγε να θέτω σε κατώτερο επίπεδο το υλικό συμφέρον από το πνευματικό. Μπροστά το πνεύμα μετά η ύλη. Εξάλλου η ολοκλήρωση του ανθρώπου όταν έρθει το πνεύμα του Θεού θέτει το υλικό στοιχείο σε ισοκατανομή, αφού το περίσσευμα του ενός μετέχει στο υστέρημα του άλλου. Ο Χριστός ήταν φορέας του πνεύματος και μέσω αυτού ελευθέρωνε τους ανθρώπους, οι μαθητές του όμως είχαν το υλικό στοιχείο, του έβαζαν ένα πιάτο φαγητό, αν ο κόσμος του έδινε χρήματα τα διέθετε για την δόξα του Θεού, όλοι μετείχαν, όλα γίνονταν καλή χρήση με το πνεύμα του Θεού. Χωρίς το πνεύμα του Θεού οι άνθρωποι γίνονται άφρονες. Ας θυμηθούμε την πρώτη εκκλησία όπου οι άνθρωποι είχαν τα πάντα κοινά. Σίγουρα σήμερα πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι στο όνομα του Χριστού θησαυρίζουν, αυτό είναι αμαρτία. Μη γένοιτο! Άλλο καλή χρήση, άλλο να γίνουμε άφρονες. Για να φανταστούμε τον Χριστό να έκρυβε την σοφία του, την δύναμή του και να την έκανε χρήση μόνο με όσους είχαν χρήματα ή να εξαγόραζε τους ανθρώπους; Δηλαδή να έλεγε πως για να γίνεις θεός θέλει τόσα χρήματα, για να γίνεις καλά θέλει τόσα χρήματα, τότε δεν θα ήταν Θεός αλλά άνθρωπος όπως εμείς οι οποίοι μέχρι σήμερα για να δώσουμε κάτι λέμε θέλω τόσα. Από σήμερα ας αλλάξουμε, ας βάλουμε μέσα μας σπλάχνα Χριστού ώστε στα μέτρα που μπορούμε να συμμετέχουμε με ένα σκοπό, το θέλημα του Θεού να γίνει η πρώτη και η τελευταία δραστηριότητα μας, όλα τα άλλα να περάσουν σε δεύτερη θέση.

Πάμε να δούμε τι σημαίνει πνεύμα Θεού ζωοποιόν.

Ας ξεκινήσουμε από την Παλαιά Διαθήκη. Ας δούμε τα στοιχεία τα οποία φανερώνουν τη ζωή την αιώνιο, την οποίαν ο Θεός εξαρχής ζήτησε να επιδιώξει ο άνθρωπος. Ο Θεός είναι ζωή, είναι άφθαρτος και αθάνατος. Αυτές τις ιδιότητές του τις εξασφαλίζει ο αγιασμός, ο καθαρισμός. Αυτές τις ιδιότητες θα πρέπει να έχουν όσοι θέλουν να λέγονται παιδιά του και ο λόγος διότι το πλήρωμα του χρόνου ήλθε.

 

Αδάμ. Γένεσις, κεφ. γ΄, 22 «Και είπε Κύριος ο Θεός, Ιδού, έγεινεν ο Αδάμ ως εις εξ ημών, εις το γινώσκειν το καλόν και το κακόν και τώρα μήπως εκτείνη την χείρα αυτού, και λάβη και από του ξύλου της ζωής, και φάγη, και ζήση αιωνίως».

Εδώ βλέπουμε ότι υπήρχε η ζωή, την είχε ο Αδάμ αλλά την έχασε μέσω της παράβασης, παραχώρηση Θεού, ώστε να συντελεστεί η αναγέννηση, ώστε ο Θεός να ολοκληρώσει το σχέδιό του στον άνθρωπο. Δεν ήθελε ο Θεός να κρύψει τίποτα από την δική του λογική. Ό,τι έχει θέλει να το δώσει, όπως κάνει ένας πατέρας στα παιδιά του, στην οικογένειά του μεταβιβάζοντας τα πάντα σ’ αυτή, κάνοντας όλους διαχειριστές των πάντων. Υπήρχε λοιπόν η αιώνια ζωή και ο Θεός σ’ αυτόν τον στίχο φανερώνει, μήπως εκτείνη την χείρα αυτού και λάβη από του ξύλου της ζωής και φάγη και ζήση αιωνίως. Κατόπιν ξέρουμε ότι ο Θεός εξαπέστειλεν αυτόν εκ του παραδείσου της Εδέμ.

 

23 «Όθεν Κύριος ο Θεός εξαπέστειλεν αυτόν εκ του παραδείσου της Εδέμ, διά να εργάζηται την γην εκ της οποίας ελήφθη».

Ήθελε ο Θεός να κρύψει τη ζωή και ο μόνος τρόπος ήταν να βάλει τον άνθρωπο να ασχοληθεί με την ύλη, με τη γη, ώστε σιγά-σιγά να χαθεί ο Θεός από τη ζωή του και μέσω αυτού να γνωρίσει και το κακό.

 

24 «Και εξεδίωξε τον Αδάμ και κατά ανατολάς του παραδείσου της Εδέμ έθεσε τα Χερουβείμ, και την ρομφαίαν την Φλογίνην, την περιστρεφομένην, διά να φυλάττωσι την οδόν του ξύλου της ζωής».

Εδώ βλέπουμε ότι η οποιαδήποτε συζήτηση με τον διάβολο μας οδηγεί έξω από τη ζωή. Ο διάβολος αφού του δίνουμε το δικαίωμα μέσα από την άγνοιά μας, μας οδηγεί σιγά-σιγά στην παρακοή των εντολών. Έτσι χάθηκε η ζωή. Διά της τεκνογονίας τώρα μετεδόθη το ψέμα από τους πρωτόπλαστους σε όλο το ανθρώπινο γένος έως την ημέρα του Κυρίου, ο οποίος (Χριστός) υπάκουσε και κέρδισε τη ζωή. Και εμείς διά της εφαρμογής της αγάπης και διά της πίστεως στον Χριστό δυνάμεθα να επανέλθουμε στη χώρα των ζώντων.

Πριν τον Χριστό, στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε και τέσσερα πρόσωπα τα οποία δεν γνώρισαν τον Χριστό ενώθηκαν όμως με τον Πατέρα μέσω του ζήλου τους σε αυτόν και βρήκαν την χώρα των ζώντων, την χαμένη πατρίδα. Αυτά είναι:

 

Μελχισεδέκ. Γένεσις, κεφ. ιδ΄, 18. «Και ο Μελχισεδέκ, βασιλεύς Σαλήμ, έφερεν έξω άρτον και οίνον ήτο δε ιερεύς του Θεού του υψίστου.

19 Και ευλόγησεν αυτόν, και είπεν, Ευλογημένος ο Αβραάμ παρά του Θεού του υψίστου, όστις έκτισε τον ουρανόν και την γην,

20 και ευλογητός ο Θεός ο ύψιστος, όστις παρέδωκε τους εχθρούς σου εις την χείρα σου. Και ο Αβραάμ έδωκεν εις αυτόν δέκατον από πάντων».

Ο Μελχισεδέκ όπως αναφέρει η Γραφή είχε τη ζωή, διότι ήτο ιερεύς του Θεού που έμενε στον αιώνα. Βλέπουμε ότι αυτός ήτο τόσο μεγάλος που ευλόγησε τον Αβραάμ και ο Αβραάμ του έδωσε το δέκατο των λαφύρων. Το μεγαλείο που είχε ήτο διότι έμενε εις τον αιώνα ιερεύς του Θεού. Στην προς Εβραίους Επιστολή κεφ. ζ΄ αναφέρονται γι’ αυτόν τα εξής,

«1 Διότι ούτος ο Μελχισεδέκ, βασιλεύς Σαλήμ, ιερεύς του Θεού του Υψίστου, όστις συνήντησε τον Αβραάμ επιστρέφοντα από της καταστροφής των βασιλέων, και ευλόγησεν αυτόν

2 εις ον ο Αβραάμ εχώρισε και δέκατον από πάντων των λαφύρων όστις πρώτον μεν ερμηνεύεται βασιλεύς δικαιοσύνης, έπειτα δε βασιλεύς Σαλήμ, το οποίον είναι, βασιλεύς ειρήνης

3 απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος μη έχων μήτε αρχήν ημερών, μήτε τέλος ζωής αλλ’ αφωμοιωμένος με τον Υιόν του Θεού μένει ιερεύς πάντοτε.

4 Στοχασθήτε δε πόσον μέγας ήτο ούτος, εις ον ο Αβραάμ ο πατριάρχης έδωκε και δέκατον εκ των λαφύρων».

Μήπως αυτός ο Μελχισεδέκ δεν ζει μέχρι σήμερα; Σίγουρα θα ζει, αφού λέει είναι απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος μη έχων μήτε αρχή ημερών μήτε τέλος ζωής, αφωμοιωμένος με τον Υιόν του Θεού μένει ιερεύς πάντοτε. Να γίνουμε κι εμείς λοιπόν αφωμοιωμένοι με τον Υιό του Θεού κατά πάντα.

 

Ένα άλλο μετέωρο της ζωής είναι ο Ενώχ. Αυτός λέγεται ότι μετετέθη, ο λόγος διότι περπάτησε μετά του Θεού.

 

Γένεσις, κεφ. ε΄, «21 Και έζησεν ο Ενώχ εξήκοντα πέντε έτη, και εγέννησε τον Μαθουσάλα

22 και περιεπάτησεν ο Ενώχ μετά του Θεού, αφού εγέννησε τον Μαθουσάλα, τριακόσια έτη, και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας

23 και έγειναν πάσαι αι ημέραι του Ενώχ τριακόσια εξήκοντα πέντε έτη.

24 Και περιεπάτησεν ο Ενώχ μετά του Θεού, και δεν ευρίσκετο πλέον διότι μετέθεσεν αυτόν ο Θεός». Αναρωτιέται κανείς, που τον μετέθεσε; Για μένα είναι απλό, στην χώρα των ζώντων η οποία είναι δίπλα μας όμως λόγω της απιστίας μας και της παχυλότητας του υλιστικού στοιχείου δεν την βλέπουμε και ας είναι και δίπλα μας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον άφθαρτο άνθρωπο του Θεού, δεν δύναται να εννοηθεί και ας είναι δίπλα μας.

Άλλο μετέωρο της ζωής είναι ο Μωϋσής τον οποίον ο Θεός μετά 5.000 χρόνια τον παρουσίασε στο όρος Θαβώρ όπου συνομιλούσε με τον Κύριο και τον οποίον είδαν ο Ιωάννης, ο Πέτρος και ο Ιάκωβος. Διάβασε αδελφέ την μεταμόρφωση του Κυρίου στο όρος Θαβώρ.

Ο τέταρτος άφθαρτος είναι ο Ηλίας ο οποίος ηρπάχθη στον ουρανό. Και αυτόν ο Θεός τον φανερώνει στο όρος της μεταμόρφωσης να συνομιλεί με τον Μωϋσή και τον Κύριο.

Θέλω όλοι να ξέρουμε πως ό,τι γίνεται σ’ έναν άνθρωπο, γίνεται σε όλους με την χάρη του Θεού και το μέγα έλεος. Να μην λέμε ότι αυτοί είχαν άλλη αποστολή ή ότι αυτοί ήτο καλύτεροι από εμάς. Το μόνο που είχαν καλύτερο από εμάς ήταν η σοβαρότητα απέναντι στην αγάπη τους προς τον Θεό, η υπακοή τους στο θέλημα του Θεού και ο διακαής πόθος τους να τον συναντήσουν, να τον γνωρίσουν. Σήμερα οι εντολές είναι γραμμένες στην Καινή Διαθήκη και συγκεκριμένα στα τέσσερα Ευαγγέλια. Ο διακαής πόθος να τον γνωρίσουμε είναι στην καρδιά μας, στο μυαλό μας. Έτσι με αυτά τα δύο θα γίνουμε κληρονόμοι των πάντων. Ο Χριστός είπε, φίλοι μου εστε εάν κάμετε όσα εγώ εντέλλομαι υμίν. Καθώς, να πιστεύουμε ότι μπορούμε όλοι να γίνουμε με τον σχετικό αγώνα κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξας αυτού. Ο Χριστός τα είπε αυτά.

Για τον Ηλία λέγεται το εξής, (Βασιλέων Β΄, κεφ. β΄, στιχ. 11) και ενώ αυτοί περιεπάτουν έτι λαλούντες, ιδού, άμαξα πυρός, και ίπποι πυρός, και διεχώρισαν αυτούς αμφοτέρους και ανέβη ο Ηλίας με ανεμοστρόβιλον εις τον ουρανόν.

Έπειτα στους επόμενους στίχους θα αναφέρουμε Λόγους Θεού, οι οποίοι κρύβουν σοφία Θεού συναρπάζουσα. Εντολές Θεού από την Παλαιά Διαθήκη και εντολές Χριστού από την Καινή Διαθήκη οι οποίες φανερώνουν τη ζωή την αιώνιο.

 

Λευιτικόν, κεφ. ιη΄, «5 Θέλετε φυλάττει λοιπόν τα προστάγματά μου, και τας κρίσεις μου τα οποία κάμνων ο άνθρωπος, θέλει ζήσει δι’ αυτών. Εγώ είμαι ο Κύριος».

 

Ψαλμός α΄, «1 Μακάριος ο άνθρωπος, όστις δεν περιεπάτησεν εν βουλή ασεβών, και εν οδώ αμαρτωλών δεν εστάθη, και επί καθέδρας χλευαστών δεν εκάθισεν,

2 αλλ’ εν τω νόμω του Κυρίου είναι το θέλημα αυτού, και εν τω νόμω αυτού μελετά ημέραν και νύκτα.

(Ακούτε, αυτό που λέει η Φωνή Θεού, αγιαστήριο, αφιέρωση, σπουδή, διατριβή, σιωπή, αναγέννηση, ώστε να γίνει ο Ανθρωπος του Θεού).

3 Και θέλει είσθαι ως δένδρον πεφυτευμένον παρά τους ρύακας των υδάτων, το οποίον δίδει τον καρπόν αυτού εν τω καιρώ αυτού, και το φύλλον αυτού δεν μαραίνεται και πάντα, όσα αν πράττη, θέλουσιν ευοδωθή».

Κοιτάχτε πως ομοιάζει τον άνθρωπο του Θεού, με δέντρο φυτεμένο σε ρυάκι το οποίο πάντα αποδίδει τους καρπούς του και τα φύλλα του δεν μαραίνονται.

 

Ψαλμός μθ΄, «20 Ο άνθρωπος, ο εν τιμή και μη εννοών, ωμοιώθη με τα κτήνη τα φθειρόμενα».

Αυτό να αποφύγουμε. Δεν ήρθαμε να ομοιωθούμε με τα κτήνη αλλά να ομοιωθούμε με τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος.

 

Ψαλμός πβ΄, «1 Ο Θεός ίσταται εν τη συνάξει των δυνατών αναμέσον των θεών θέλει κρίνει.

2 Έως πότε θέλετε κρίνει αδίκως, και θέλετε προσωποληπτεί τους ασεβείς;

3 Κρίνατε τον πτωχόν και τον ορφανόν κάμετε δικαιοσύνην εις τον τεθλιμμένον και πένητα.

4 Ελευθερόνετε τον πτωχόν και τον πένητα λυτρόνετε αυτόν εκ χειρός των ασεβών.

5 Δεν γνωρίζουσιν, ουδέ νοούσι περιπατούσιν εν σκότει πάντα τα θεμέλια της γης σαλεύονται.

6 Εγώ είπα, Θεοί είσθε σεις, και υιοί Υψίστου πάντες

7 σεις όμως ως άνθρωποι αποθνήσκετε, και ως εις των αρχόντων πίπτετε.

8 Ανάστα, Θεέ, κρίνον την γην διότι συ θέλεις κατακληρονομήσει πάντα τα έθνη».

Να αναστηθεί ο Θεός; Κοιμάται ο Θεός; Τον άνθρωπο εννοεί. Όλους εμάς εννοεί. Όλα αυτά τα χρόνια μάθαμε για τον Θεό, αλλά δεν καταλάβαμε την αξία του. Ήρθε η ώρα να ανακύψουμε και να σταθούμε στο βήμα του Χριστού σπουδάζοντας την σοφία του Θεού. Ανάστα, Θεέ, κρίνον την γην διότι συ θέλεις κληρονομήσει πάντα τα έθνη. Έχει καμία αξία η ζωή χωρίς τον Θεό; Καμία! Είτε πεθάνει τώρα ένας άνθρωπος, είτε μετά από εκατό χρόνια το θέμα είναι να γνωρίσει τον Θεό. Αν δεν γνωρίσει τον Θεό, ήλθον, είδον και απήλθον. Η παρουσία του σαν ατμός στην κατσαρόλα. Ο πρώτος φτιάχνει, ο δεύτερος αυξάνει, ο τρίτος τα τρώει αναφέρει ένας σοφός.

 

Πάμε στην Σοφία Σολομώντος να δούμε το απαύγασμα της σοφίας του Θεού να φανερώνεται σ’ αυτόν τον άνθρωπο.

 

Σοφία Σολομώντος, κεφ. α΄, «12 μη ζηλούτε θάνατον εν πλάνη ζωής υμών, προσοχή, μηδέ επισπάσθε όλεθρον έργοις χειρών υμών,

13 ότι ο Θεός θάνατον ουκ εποίησεν, ουδέ τέρπεται επ’ απωλεία ζώντων.

14 Έκτισε γαρ εις το είναι τα πάντα, και σωτήριοι αι γενέσεις του κόσμου, και ουκ έστιν εν αυταίς φάρμακον ολέθρου ουδέ άδου βασίλειον επί γης.

15 Δικαιοσύνη γαρ αθάνατος έστιν.

16 Ασεβείς δε ταις χερσί και τοις λόγοις προσεκαλέσαντο αυτόν, φίλον ηγησάμενοι αυτόν ετάκησαν και συνθήκην έθεντο προς αυτόν, ότι άξιοι είσι της εκείνου μερίδος είναι».

 

Σοφία Σολομώντος, κεφ. η΄, «17 ταύτα λογισάμενος εν εμαυτώ και φροντίσας εν καρδία μου ότι εστίν αθανασία εν συγγενεία σοφίας».

Η συγγένειά μας πρέπει να είναι η σοφία του Θεού, η οποία χορηγεί την αθανασία, όχι μόνο την αφθαρσία αλλά και την αθανασία.

 

Ιεζεκιήλ, κεφ. ιη΄, «21 Αλλ’ εάν ο άνομος επιστραφή από πασών των αμαρτιών αυτού τας οποίας έπραξε, και φυλάξη πάντα τα διατάγματά μου, και πράξη κρίσιν και δικαιοσύνην, εξάπαντος θέλει ζήσει, δεν θέλει αποθάνει, 22 πάσαι αι ανομίαι αυτού, τας οποίας έπραξε, δεν θέλουσι μνημονευθή εις αυτόν εν τη δικαιοσύνη αυτού την οποίαν έπραξε θέλει ζήσει.

23 Μήπως εγώ θέλω τωόντι τον θάνατον του ανόμου, λέγει Κύριος ο Θεός, και ουχί το να επιστρέψη από των οδών αυτού και να ζήση;

27 και όταν ο άνομος επιστραφή από της ανομίας αυτού την οποίαν έπραξε, και πράξη κρίσιν και δικαιοσύνην, ούτος θέλει φυλάξει ζώσαν την ψυχήν αυτού,

28 Επειδή εσυλλογίσθη, και επέστρεψεν από πασών των ανομιών αυτού, τας οποίας έπραξε, θέλει εξάπαντος ζήσει, δεν θέλει αποθάνει.

31 Απορρίψατε αφ’ υμών πάσας τας ανομίας υμών, τας οποίας ηνομήσατε εις εμέ, και κάμετε εις σεαυτούς νέαν καρδίαν και νέον πνεύμα και διά τι να αποθάνητε, οίκος Ισραήλ;

32 Διότι εγώ δεν θέλω τον θάνατον του αποθνήσκοντος, λέγει Κύριος ο Θεός διά τούτο επιστρέψατε, και ζήσατε».

 

Δανιήλ, κεφ. ζ΄, «18 Αλλ’ οι άγιοι του Υψίστου θέλουσι παραλάβει την βασιλείαν, και θέλουσιν έχει το βασίλειον εις τον αιώνα, και εις τον αιώνα του αιώνος».

Επαγγελία που θα πραγματοποιηθεί. Ποιος θα την πραγματοποιήσει; Ο Παύλος; Ο Πέτρος; Ο Ιωάννης; Ο Ιάκωβος; Όχι! Εμείς! Εμείς όλοι, αρκεί να το πιστέψουμε και να αναγεννηθούμε. Δεν θα το φέρουμε με το να φωνάζουμε, με το να κηρύττουμε, με το να ασχολούμαστε καθημερινά με τα αλλότρια αλλά θα το φέρουμε όταν ασχοληθούμε με τον Θεό και τον εαυτό μας ώστε να βρούμε τις πηγές εκείνες που μας ζωοποιούν. Ίσως η αμαρτία υπάρχει, εωσού όμως έλθει ο Παλαιός των ημερών……….

 

22 Εωσού ήλθεν ο Παλαιός των ημερών, και εδόθη η κρίσις εις τους αγίους του Υψίστου και ο καιρός έφθασε, και οι άγιοι έλαβον την βασιλείαν. Αυτός ο προφητικός στίχος ανήκει στην προφητεία του Κυρίου που την φανέρωσε ως εξής, συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω, εάν γαρ εγώ μη απέλθω, ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς· εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς· Και ελθών εκείνος ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Ου γαρ λαλήσει αφ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση λαλήσει, και τα ερχόμενα αναγγελεί υμίν. Μέσα στην Φωνή Θεού περιμένουμε τον Θεό πάλι στη γη, γιατί ο άνθρωπος από μόνος του δεν μπορεί να βγει από το σκοτάδι και πρέπει χέρι να τον βγάλει. Σήμερα η Φωνή Θεού κατ’ εντολήν Θεού κάνει αυτή τη δουλειά. Να πιάνουμε το χέρι του Θεού να μας τραβήξει πάνω και όλα τα γεγραμμένα θα τα γνωρίσουμε σιγά-σιγά.

 

Πάμε τώρα στην Καινή Διαθήκη.

 

Το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, κεφ. ε΄, «21 Επειδή καθώς ο Πατήρ εγείρει τους νεκρούς και ζωοποιεί, ούτω και ο Υιός ούστινας θέλει ζωοποιεί.

25 Αληθώς, αληθώς σας λέγω, ότι έρχεται ώρα, και ήδη είναι, ότε οι νεκροί θέλουσιν ακούσει την φωνήν του Υιού του Θεού, και οι ακούσαντες θέλουσι ζήσει.

39 Ερευνάτε τας γραφάς, διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού.

40 Πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ, διά να έχητε ζωήν».

Ο Θεός είναι χορηγός της ζωής. Αν θέλουμε να πάμε πραγματικά σε αυτόν, τότε θα συναντήσουμε τη ζωή, την αγάπη θα συναντήσουμε, τη χαρά θα συναντήσουμε, την σοφία, την ειρήνη, την δικαιοσύνη. Αυτά τα στοιχεία όταν αναπτυχθούν μέσα μας, όταν κατακλύσουν τον εγκέφαλό μας, οι πηγές του σωτηρίου ανοίξουν και το δέντρο της ζωής αρχίσει να παράγει τη ζωή, τότε η ρομφαία θα εξαφανιστεί. Πώς θα γίνει αυτό; Εισερχόμαστε στο αγιαστήριο και μέρα - νύχτα βομβαρδίζουμε το νου μας με το πνεύμα του Θεού. Σταματάμε τις συζητήσεις, αφήνουμε τις χαζομάρες πίσω, ξεχνάμε το παρελθόν και ξεκινάμε σαν να γεννηθήκαμε σήμερα. Μην ξεχνάμε μέρα - νύχτα να κάνουμε αγώνα για να αναγεννηθούμε. Όταν αυτό το πετύχουμε από εκεί και πέρα θα έχουμε τα πάντα. Είναι γραφικό, ζητάτε πρώτα τα της βασιλείας του Θεού και της δικαιοσύνης αυτού και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή.  

 

Κεφ. ς΄, «27 Εργάζεσθε μη διά την τροφήν την φθειρομένην, αλλά διά την τροφήν την μένουσαν εις ζωήν αιώνιον, την οποίαν ο Υιός του ανθρώπου θέλει σας δώσει διότι τούτον εσφράγισεν ο Πατήρ, ο Θεός.

67 Είπε λοιπόν ο Ιησούς προς τους δώδεκα, Μήπως και σεις θέλετε να υπάγητε;

68 Απεκρίθη λοιπόν προς αυτόν ο Σίμων Πέτρος, Κύριε, προς τίνα θέλομεν υπάγει; λόγους ζωής αιωνίου έχεις».

 

Κεφ. ζ΄, «38 όστις πιστεύει εις εμέ, καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί ύδατος ζώντος θέλουσι ρεύσει εκ της κοιλίας αυτού».

 

Κεφ. η΄, «12 Πάλιν λοιπόν ο Ιησούς ελάλησε προς αυτούς, λέγων, Εγώ είμαι το φως του κόσμου, όστις ακολουθεί εμέ, δεν θέλει περιπατήσει εις το σκότος, αλλά θέλει έχει το φως της ζωής.

51 Αληθώς, αληθώς σας λέγω, Εάν τις φυλάξη τον λόγον μου, θάνατον δεν θέλει ιδεί εις τον αιώνα».

 

Κεφ. ια΄, «25 Είπε προς αυτήν ο Ιησούς, Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή, ο πιστεύων εις εμέ και αν αποθάνη, θέλει ζήσει.

26 Και πας όστις ζη και πιστεύει εις εμέ, δεν θέλει αποθάνει εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο;».

 

Κεφ. ιδ΄, «12 Αληθώς, αληθώς σας λέγω, όστις πιστεύει εις εμέ, τα έργα τα οποία κάμνω, και εκείνος θέλει κάμει, και μεγαλήτερα τούτων θέλει κάμει διότι εγώ υπάγω προς τον Πατέρα μου».

 

Προς Ρωμαίους Επιστολή, κεφ. η΄, «11 Εάν δε κατοική εν υμίν το Πνεύμα του αναστήσαντος τον Ιησούν εκ νεκρών, ο αναστήσας τον Χριστόν εκ νεκρών θέλει ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα υμών, διά του Πνεύματος αυτού του κατοικούντος εν υμίν.

20 Επειδή η κτίσις υπετάχθη εις την ματαιότητα, ουχί εκουσίως, αλλά διά τον υποτάξαντα αυτήν,

21 επ’ ελπίδι ότι και αυτή η κτίσις θέλει ελευθερωθή από της δουλείας της φθοράς, και μεταβή εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού.

22 Επειδή εξεύρομεν ότι πάσα η κτίσις συστενάζει και συναγωνιά έως του νυν.

23 Και ουχί μόνον αυτή, αλλά και αυτοί οίτινες έχομεν την απαρχήν του Πνεύματος, και ημείς αυτοί στενάζομεν εν εαυτοίς, περιμένοντες την υιοθεσίαν, την απολύτρωσιν του σώματος ημών».

 

Προς Κορινθίους Επιστολή Α΄, κεφ. ιε΄, «52 εν μια στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι, και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή. (Εν μια στιγμή, εν ριπή οφθαλμού είναι χρονικό όριο).

53 Διότι πρέπει το φθαρτόν τούτο να ενδυθή αφθαρσίαν, και το θνητόν τούτο να ενδυθή αθανασίαν.

54 Όταν δε το φθαρτόν τούτο ενδυθή αφθαρσίαν, και το θνητόν τούτο ενδυθή αθανασίαν, τότε θέλει γείνει ο λόγος ο γεγραμμένος ‘‘Κατεπόθη ο θάνατος εν νίκη’’.

55 ‘‘Που, θάνατε, το κέντρον σου; που, άδη, η νίκη σου;’’

56 Το δε κέντρον του θανάτου είναι η αμαρτία και η δύναμις της αμαρτίας, ο νόμος.

57 Αλλά χάρις εις τον Θεόν, όστις δίδει εις ημάς την νίκην διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

58 Ώστε, αδελφοί μου αγαπητοί, γίνεσθε στερεοί, αμετακίνητοι, περισσεύοντες πάντοτε εις το έργον του Κυρίου, γινώσκοντες ότι ο κόπος σας δεν είναι μάταιος εν Κυρίω».

Καμία στιγμή με τον Χριστό δεν είναι μάταιη, καμία στιγμή μέσα στο αγιαστήριο δεν είναι μάταιη, καμία στιγμή έργου αγάπης δεν είναι μάταιη. Πάντα θα μας συνοδεύει ο Θεός.

 

Προς Κορινθίους Επιστολή Β΄, κεφ. ε΄, «4 διότι όσοι είμεθα εν τούτω τω σκηνώματι, στενάζομεν υπό το βάρος αυτού επειδή θέλομεν ουχί να εκδυθώμεν, αλλά να επενδυθώμεν, διά να καταποθή το θνητόν υπό της ζωής».

Ο επενδύτης είναι ο φυσικός αλλά και ο πνευματικός. Η δικαιοσύνη του Θεού είναι να βρούμε τον πνευματικό επενδύτη (πνεύμα Θεού) που θα μας ζωοποιήσει.

 

Αποκάλυψις Ιωάννου, κεφ. ιβ΄, «10 Και ήκουσα φωνήν μεγάλην λέγουσαν εν τω ουρανώ, Τώρα έγεινεν η σωτηρία και η δύναμις και η βασιλεία του Θεού ημών, και η εξουσία του Χριστού αυτού διότι κατερρίφθη ο κατήγορος των αδελφών ημών, ο κατηγορών αυτούς ενώπιον του Θεού ημών ημέραν και νύκτα».

Αποκάλυψις Ιωάννου, κεφ. κα΄, «1 Και είδον ουρανόν νέον και γην νέαν διότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. 2 Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ, καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην διά τον άνδρα αυτής.

3 Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν, Ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών.

4 Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον διότι τα πρώτα παρήλθον.

5 Και είπεν ο καθήμενος επί του θρόνου, Ιδού, κάμνω νέα τα πάντα. Και λέγει προς εμέ, Γράψον διότι ούτοι οι λόγοι είναι αληθινοί και πιστοί.

6 Και είπε προς εμέ, Ετελέσθη εγώ είμαι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος. Εγώ θέλω δώσει εις τον διψώντα εκ της πηγής του ύδατος της ζωής δωρεάν.

7 Ο νικών θέλει κληρονομήσει τα πάντα, και θέλω είσθαι εις αυτόν Θεός, και αυτός θέλει είσθαι εις εμέ υιός.

8 Οι δε δειλοί και άπιστοι και βδελυκτοί και φονείς και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτραι, και πάντες οι ψεύσται, θέλουσιν έχει την μερίδα αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη με πυρ και θείον ούτος είναι ο δεύτερος θάνατος. (Όταν ο Θεός δεν υπάρχει μέσα μας, αυτό είναι μία λίμνη με πυρ και θείο που καίει μέρα-νύχτα).

Μήπως και στην εκκλησία δεν ψέλνεται το Χριστός ανέστη και ουδείς εν τω μνήματι, Χριστός ανέστη και ζωή πολιτεύεστε; Ο προφήτης Ησαΐας ένα βράδυ καθώς προσεύχονταν, ο Θεός του απεκάλυψε, αναστήσονται οι νεκροί και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις και ευφρανθήσονται οι εν τη γη.

Ο Θεός που δημιούργησε από το χώμα τον άνθρωπο εκ του μηδενός, αφού μπορεί να κάνει αυτό, δεν μπορεί να ζωοποιήσει το σώμα ημών; Το μπορεί! Αρκεί να το πιστέψουμε, αρκεί να βρούμε το δικό του πνεύμα το οποίο ζωοποιεί. Ο Θεός που δημιούργησε τον άνθρωπο έχει την δύναμη να τον αναδημιουργήσει πάλι αν πεθάνει αλλά και να διορθώσει ένα ή πολλά μέλη του σώματος τα οποία πάσχουν, αλλά και όλο το σώμα ανεξάρτητα την όποια ηλικία. Ο Θεός είναι ο Δημιουργός και της πρώτης κτίσεως και της δεύτερης μετακοσμίσεως. Οι άνθρωποι που γνωρίζουν τον Θεό πιστεύουν και ερευνούν τον τρόπο πραγματοποίησης των μυστηρίων που διέπουν την Δημιουργία ολόκληρη. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν απίθανη την αφθαρτοποίηση των σωμάτων, ενώ θεωρούν φυσική την διάπλαση του εμβρύου και την εξαρχής πολυποίκιλη αναπαραγωγή του, η οποία μέσα από μία συγχορδία κυττάρων φτάνει στο να παίρνει την μορφή του Θεού, αφού ο άνθρωπος έγινε κατ’ εικόνα και ομοίωση.

Νομίζω ότι όλα αυτά τα άφθαρτα στοιχεία φτάνουν ώστε να γίνει πιστευτή εις ημάς η ζωή η αιώνια και να πάρουμε την δύναμη από τα λόγια του Θεού και πάντα με την βοήθειά του, να επιστρέψουμε στην χώρα των ζώντων, στην χαμένη πατρίδα. Εύχομαι σε όλους καλόν αγώνα. Ο Χριστός να μας φωτίσει ώστε να βρούμε όλοι μαζί τον τρόπο και να γυρίσουμε στον οίκο του Πατέρα μας, ώστε να φάμε τον μόσχον τον σιτευτόν που είναι η αγάπη και να ενδυθούμε την στολήν την πρώτην που είναι ο επενδύτης. Επενδύτης σημαίνει αφθαρσία. Ο επενδύτης υπάρχει και είναι φυσικό στοιχείο. Η φύση μαρτυρά την αιωνιότητα. Αν δεν τον βρούμε στην φύση διά της πνευματικοποιημένης επιστήμης, δυνάμεθα διά της πίστεως να φτάσουμε στην χαμένη πατρίδα διότι όπου Θεός βούλεται νικάται φύσεως τάξη.

Αδέλφια μου, εδώ και πολλά χρόνια αγωνίζομαι και προσεύχομαι πάνω σε όλες αυτές τις αρχές και βλέπω ότι η δική μου ζωή άλλαξε, αφού το πνεύμα του Θεού μου εξασφαλίζει τη ζωή. Η ζωή είναι δέντρο το οποίο αναπτύσσεται μέσα μας, αυτό που το αυξάνει ώστε να γίνει ο άνθρωπος δέντρο ζωής είναι μόνο το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί. Ας είμεθα όλοι ενωμένοι με τις αρχές του Θεού και τις επιδιώξεις αυτού, οι οποίες ζωοποιούν ώστε να φτάσουμε στην χώρα του Θεού, στην χώρα της αγάπης, της ταπείνωσης, της ειρήνης, της ζωής. Πολλοί άνθρωποι ψάχνουν μέσα στον Λόγο του Θεού και βρίσκουν γραφικές έννοιες οι οποίες κάνουν τον Θεό να φαίνεται ατελής, όμως δεν καταλαβαίνουν ότι ο Θεός - Πατέρας νουθετεί τον άνθρωπο ανάλογα το πνευματικό του επίπεδο και την χρονική περίοδο, όπως και εμείς αφού έχουμε αποκτήσει τέκνα νουθετούμε αυτά ανάλογα το πνευματικό επίπεδό τους το οποίο αντιλαμβανόμεθα ότι μπορούν να συλλάβουν. Είναι εποχή που λέμε παραμύθια, είναι εποχή που σιωπούμε, είναι εποχή που συνεργαζόμαστε, είναι εποχή που γινόμαστε φίλοι, είναι εποχή που έχουμε κοινούς στόχους. Δεν μπορούμε εξαρχής να επικοινωνούμε μαζί τους ώριμα. Πρέπει να επέλθει ενηλικίωση πνευματική και βιολογική. Το ίδιο συμβαίνει και με όλη την Δημιουργία. Όσοι ψάχνουν μέσα στον Λόγο του Θεού και βρίσκουν λάθη που ειπώθηκαν από ανθρώπους ανάλογα το πνευματικό τους επίπεδο ή τις προσωπικές τους επιθυμίες την χρονική στιγμή που ζούσαν, τότε θα βρουν πολλά λάθη τα οποία θα τους κάνουν να χάσουν με την ασοφία τους αργά ή γρήγορα τα πάντα. Είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος ότι Θεός υπάρχει, ζωή υπάρχει, αγάπη υπάρχει, ενότητα υπάρχει, παντοδυναμία υπάρχει. Ας μην απιστούμε! Καλή προαίρεση χρειάζεται! Η συνεργασία Θεού και ανθρώπου δεν στηρίζεται σε εντολές αλλά σε συνειδητοποίηση της υγιούς λειτουργίας με στοιχεία ευγενής άμιλλας όλων των λογικών όντων πάνω στον πλανήτη. Μην θεωρούμε εαυτούς σοφούς εμπαίζοντας τον Θεό με εντάλματα ανθρώπων που δεν στέκουν. Αυτά ειπώθηκαν από ανθρώπους για να φοβίσουν, να εξουσιάσουν και δεν έχουν παρά να θυμηθούν τα δικά τους παιδιά καθώς μεγάλωναν σαν γονείς εκδήλωναν αγάπη, εκδήλωναν θυμό, εκδήλωναν εκφοβισμό, εκδήλωναν παιδική συμπεριφορά. Δεν μπορούσαν να ζήσουν μεταξύ τους ή να συνδιαλεχθούν πρόσωπο με πρόσωπο. Το ίδιο και ο Θεός, ο οποίος άφησε τον άνθρωπο ώστε να αξιοποιήσει την ελεύθερη βούλησή του και να διαπαιδαγωγηθεί. Ο αιώνας της διαπαιδαγώγησης, της άγνοιας, του λάθους έλαβε τέλος. Μπήκαμε στον αιώνα της αναγέννησης, της θέωσης, της ζωής. Για όλους εμάς όλα αυτά τελείωσαν. Τον Θεό θα τον γνωρίσουμε από την ώρα που ο Υιός του φανέρωσε την αγάπη. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Αυτός ο Υιός έδωσε τη ζωή του, αγκάλιασε τους πάντες, μας έδωσε σε όλους έναν τίτλο «να είμαστε φίλοι». Έδωσε τροφή, θεράπευσε ανθρώπους, ανέστησε νεκρούς, ζωοποίησε τον άνθρωπο. Που είναι το κακό ώστε να δέχεται την επιπόλαια κριτική πολλών; Μη γένοιτο! Ας συνέλθουμε! Αμήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου