Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

ΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΘΩΣ ΕΙΝΑΙ (Β΄ ΜΕΡΟΣ)

ΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ

Ο ΘΕΟΣ ΚΑΘΩΣ ΕΙΝΑΙ (Β΄ ΜΕΡΟΣ)

 

Γλυκά μου αδέλφια εν Κυρίω, ζει Κύριος. Αρχίζω την ομιλία μου με έναν στίχο γραφικό:

«υμείς δε γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος άγιον, λαός εις περιποίησιν, όπως τας αρετάς εξαγγείλητε του εκ σκότους υμάς καλέσαντος εις το θαυμαστόν αυτού φως· οί ποτε ου λαός, νυν δε λαός Θεού, οι ουκ ηλεημένοι, νυν δε ελεηθέντες» (Πέτρου Α΄ 2:9-10).

Υπεραγαπημένα μου αδέλφια εν Κυρίω, η χάρη του Θεού, η ειρήνη αυτού, το μέγα έλεος και η σοφία του να επισκιάζουν τη ζωή όλων μας σε καθημερινή βάση, στοιχεία απαραίτητα αφού αυτά καθορίζουν την σχέση μας με τον εαυτό μας, μεταξύ μας αλλά και με τον Πατέρα μας Θεό. Μέσω αυτών των στοιχείων μπορούμε να αποφύγουμε τον Εωσφόρο και την στρατιά του, ο οποίος Εωσφόρος απεδείχθη ότι αποδιοργανώνει την βάση της ζωής με την πάροδο των χρόνων και ο λόγος διότι καλεί τον κάθε άνθρωπο να μετέχει σε εωσφορικές επιδιώξεις σε σημείο ώστε να κρίνει αρνητικά τα πάντα δημιουργώντας κατόπιν σε αυτόν που κρίνει επιδιώξεις στο να μετέχει μόνο στο εγώ του και να απορρίπτει το αιώνιο, άφθαρτο εμείς βλέποντας λάθη παντού. Με αυτόν τον τρόπο, παραχώρηση Θεού, κατάφερε ο εωσφορικός εγωισμός να εξουσιάσει όλους τους ανθρώπους ώστε όλοι οι λαοί της Γης να υπηρετούν παγκόσμια το ψέμα και να εκδηλώνουν κάθε στιγμή το λάθος, εν αντιθέσει με το θέλημα του Θεού το οποίο μάς εξασφαλίζει (σε όλο το ανθρώπινο γένος) το ίνα ώσιν έν καθώς ημείς, το οποίο ίνα ώσιν εν είναι ευαγγελική απαίτηση του Θεού. Όπως δηλαδή είναι ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα ενωμένοι αν και φέρουν διαφορετική αποστολή και είναι και ξεχωριστά πρόσωπα, έτσι να είμεθα και εμείς ενωμένοι και ας έχουμε ξεχωριστή ταυτότητα, προσωπικότητα. Αδέλφια μου, να είμαστε ένα. Έχει αποδειχθεί και η παγκόσμια ιστορία μαρτυρεί ότι αιώνες τώρα με την ημιμάθεια που μάς διακατέχει ζούμε την επώδυνη εωσφορική διαδικασία του διχασμού σε όλους τους τομείς, δυστυχώς ζούμε πυρίκαυστα. Πολλά έχει να θυμάται η ανθρωπότητα από ανθρώπους οι οποίοι εργάστηκαν με τον εωσφορικό εγωισμό, σε προσωπικό αλλά και σε γενικό επίπεδο, παγκόσμια. Δυστυχώς χωρίς Θεό η βάση της ζωής περνά στην διαδικασία του διχασμού ο οποίος διχασμός κατόπιν φέρνει την πνευματική και βιολογική σήψη με τον εαυτό μας, με τον Θεό και τον αδελφό. Αποκορύφωμα αυτής της σήψης είναι ο θάνατος ψυχής και σώματος.

Αδέλφια μου και σήμερα 22/03/2013 συνεχίζουμε τα πνευματικά μας μαθήματα μέσω του Ιντερνετικού ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού της Φωνής Θεού. Θα ξεκινήσω την ομιλία μου με ένα αληθινό ιστορικό γεγονός το οποίο διαδραματίστηκε στην αρχαία Ελλάδα το 480 π.χ.. Γνωρίζουμε όλοι τον Λεωνίδα από την Σπάρτη, τον βασιλιά της Σπάρτης, την ιστορία της Σπάρτης και οι περισσότεροι γνωρίζουμε και την ταινία ʺ300ʺ που γυρίστηκε πριν λίγα χρόνια με θέμα την μάχη που διαδραματίστηκε στις Θερμοπύλες μεταξύ των Ελλήνων με αρχηγό τον βασιλιά της Σπάρτης τον Λεωνίδα και των Περσών με βασιλιά τον Ξέρξη. Όταν οι Σπαρτιάτες πήγαιναν στις Θερμοπύλες να πολεμήσουν συναντήθηκαν με τους Αρκάδες και οι Αρκάδες ρώτησαν τον Λεωνίδα αν είναι δυνατόν να θέλει να πολεμήσει με τους Πέρσες που ήταν πολλές χιλιάδες, ίσως εκατομμύρια με υπερσύγχρονα για την εποχή όπλα, με τόσους λίγους στρατιώτες 300 τον αριθμό. Ο Λεωνίδας στάθηκε απέναντι στους Αρκάδες και ρώτησε μερικούς στρατιώτες τι δουλειά κάνουν. Ο ένας απάντησε ότι ήταν φούρναρης πριν τον ντύσουν στρατιώτη, ο άλλος ότι ήταν τσαγκάρης, ο άλλος γεωργός, ο άλλος σιδηρουργός κ.λπ.. Τότε ο Λεωνίδας γύρισε στους 300 εκλεκτούς του που τον συνόδευαν στην μάχη και φώναξε δυνατά, «τι δουλειά κάνετε Σπαρτιάτες;» και όλοι μαζί φώναξαν, «στρατιώτες» τότε ο Λεωνίδας γύρισε στον βασιλιά της Αρκαδίας και του είπε, «εμείς είμαστε περισσότεροι». Τι θέλω να πω με αυτό. Οι χριστιανοί σήμερα είναι δισεκατομμύρια (περίπου 2,2 δισ.). Είναι πολλοί οι άνθρωποι που λένε ότι είναι του Χριστού και συστήνουν εαυτούς όμως έχει απεδείχθη ότι λίγοι είναι οι άνθρωποι του Θεού με ιδιότητες Θεού, με σημεία Θεού, ίσως παγκόσμια να είναι σήμερα μετρημένοι στα δάχτυλα. Γι’ αυτό η Φωνή Θεού σήμερα δεν εργάζεται να δημιουργήσει μια καινούργια εκκλησία, μια καινούργια οργάνωση, ένα καινούργιο δόγμα ή για να καυχάται για τον αριθμό των ανθρώπων που υπάρχουν σ’ αυτήν σήμερα και στο μέλλον, αλλά εργάζεται με επίγνωση να δημιουργήσει στον κόσμο τον άνθρωπο του Θεού. Ο τρόπος δόθηκε και είναι η πνευματική εκπαίδευση, σπουδή η οποία δημιουργείται στο αγιαστήριο μέσω της υγιαίνουσας διδασκαλίας που μάς εξασφάλισε ο Πατέρας Θεός, (μέσα στην Φωνή Θεού) την οποίαν διανέμουμε δωρεάν και βρίσκεται στη σελίδα μας, στο Διαδίκτυο. Γι’ αυτό καλούμε όλους τους ανθρώπους που επικαλούνται τον Θεό να τείνουν στην ουσιαστική αναγέννηση, να αφήσουν τις παιδικές φιλοσοφίες περί Θεού και να γίνουν ιδρυτές της βασιλείας του Θεού στη Γη, να γίνουμε όλοι το παράδειγμα που θα μπορέσει να κλέψει την προσοχή του κόσμου ώστε να απεγκλωβίσει αυτόν από την αμαρτία, από το λάθος, ώστε πολλοί άνθρωποι μαζί να παρουσιάσουν τον Θεό καθώς είναι. Από σήμερα και μέχρι την ημέρα του Κυρίου η δική μας δουλειά θα είναι, στρατιώτης του Χριστού, μαθητής του Χριστού και ιδρυτής της βασιλείας αυτού στη Γη. Σήμερα πολλοί μιλάνε για τον Θεό και συστήνουν αυτόν, όμως ο Θεός απέχει από τη ζωή των ανθρώπων και ο λόγος διότι ο κάθε άνθρωπος τον δογματίζει, τον νομοθετεί, τον παρουσιάζει στα δικά του μέτρα και σταθμά. Είδα μια μέρα σε μια διαλογική που αναπτύχθηκε στο Διαδίκτυο σε ένα ερώτημα που τέθηκε από κάποιον για ένα σημαντικό πρόσωπο της Γραφής, την μητέρα του Χριστού, την Παναγία μας, δύο ανθρώπους να προσπαθούν να εξηγήσουν κάτι που αφορούσε το πρόσωπο αυτό. Ο καθένας απάντησε στο ερώτημα που τέθηκε βάσει της θεωρίας του δόγματός του. Ένα παιδί της Φωνής Θεού απάντησε με λίγες λέξεις, οι οποίες έκρυβαν αλήθεια, χωρίς να σκεφτεί τι λέει το δόγμα ή τι αρέσει σε μερικούς για να μην δεχτεί αποστροφή από το πνευματικό σύστημα του κόσμου και είπα μπράβο στο παιδί αυτό. Να λέμε λοιπόν την αλήθεια την δική μας και όχι την αλήθεια των άλλων φοβούμενοι μήπως μάς χαρακτηρίσουν αιρετικούς ή αποσυνάγωγους. Η αλήθεια είναι αλήθεια. Το ψέμα είναι αυτό το οποίο κατανοούν οι άλλοι αλλά εμάς δεν μάς αρέσει, όταν όμως συμφωνούμε συμμετέχουμε και ζούμε και εμείς στο ψέμα των άλλων φυσική συνέπεια να απέχουμε από τον Θεό. Ένας άλλος βασικός λόγος που ο Θεός απέχει από τη ζωή των ανθρώπων είναι ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων φιλοσοφεί, (απλά φιλοσοφεί) άρα φυσικό είναι να απέχει συνειδητά από το να ενεργεί κατά Θεόν. Άλλο είναι το φιλοσοφείν και άλλο το ενεργείν. Άλλο είναι να λες ότι ο Χριστός ανέβηκε στον Γολγοθά και έδωσε τη ζωή του και συνάμα την ώρα που το λες να φτιάχνεις κουλούρια πασχαλινά ή να μετέχεις σε θεατρικές πνευματικές παραστάσεις και να συγκινείσαι. Άλλο είναι να μιλάς για αγάπη και άλλο είναι να υπηρετείς αυτή και να μοιράζεσαι. Άλλο είναι να λες ότι ο Χριστός δεν είχε ούτε σπίτι και όταν έρθει η ώρα να σου πάρουν το δικό σου να σε πιάνει κρύος ιδρώτας. Άλλο είναι να στέκεσαι σαν θεός με το εγωιστικό ύφος το οποίο απέκτησαν μερικοί από την όποια εξουσία και άλλο να ζεις τον Θεό μέσα σου. Το παράδειγμα που προανέφερα έχει ως σκοπό να μάς διδάξει ότι αυτό που λείπει από τον κόσμο είναι ο άνθρωπος του Θεού, ο στρατιώτης του Θεού. Στρατιώτης είναι αυτός που υπακούει κατά πάντα τον ανώτερό του. Στρατιώτης Θεού είναι αυτός που του λέει ο Πατέρας τι να κάνει και αυτός αμέσως με χαρά τρέχει να εκτελέσει την εντολή χωρίς να σκεφτεί το κόστος αφού γνωρίζει ότι η υπακοή στον Θεό συνοδεύεται από άπειρες ευλογίες. Στρατιώτης Θεού είναι αυτός που έχει εκπαιδευτεί στο να μπορεί να επιβιώνει κάτω από όλες τις συνθήκες πνευματικού πολέμου διότι έχει εκπαιδευτεί με την σοφία του Θεού μέσα στη σιωπή, στο αγιαστήριο και έτσι κατάφερε να δημιουργήσει νου Χριστού ώστε να μπορεί να διατηρεί τον Θεό μέσα του ακόμη και όταν όλοι τον κατηγορούν, τον διώκουν, τον αποστρέφονται. Ακόμη και όταν όλα μεταβάλλονται αρνητικά αυτός, ο στρατιώτης του Θεού, ο άνθρωπος του Θεού συνεχίζει να πολεμά, να αγωνίζεται για την επικράτηση του αγαθού στον κόσμο. Ο στρατιώτης του Θεού δεν κάνει συμφωνίες με ανθρώπους στο να υπηρετήσουν το αγαθό και ο λόγος διότι οι συμφωνίες των μη αναγεννημένων ανθρώπων είναι των λόγων και ποτέ δεν θα τηρηθούν. Αυτό τον βοηθάει να μην πέφτει στην παγίδα να παρακολουθεί τους άλλους στο αν τηρούν την συμφωνία που έχουν κάνει. Ο άνθρωπος του Θεού υπηρετεί Θεό κάτω από όλες τις συνθήκες αδιαφορώντας για το αν οι άλλοι γύρω του υπηρετούν Θεό και συμφωνίες, ο άνθρωπος του Θεού, δεν κάνει με ανθρώπους που δεν έχουν αποφασίσει να υπηρετήσουν τον Θεό αλλά κάνει μόνο με τον Θεό τις οποίες και τηρεί. Ενθυμούμεθα όλοι το σημείο όπου ο Κύριος, όταν έφυγαν οι εβδομήντα από κοντά του επειδή σκανδαλίστηκαν μαζί του, γύρισε στους δώδεκα και τους είπε, μήπως και εσείς θέλετε να φύγετε; Και τότε ο Πέτρος απάντησε, Κύριε, προς τίνα θέλομεν υπάγει; λόγους ζωής αιωνίου έχεις. Σε ένα άλλο σημείο ο Κύριος φανέρωσε, εάν μείνητε εν εμοί και οι λόγοι μου μείνωσιν εν υμίν, θέλετε ζητεί ό,τι αν θέλητε, και θέλει γείνει εις εσάς. Στρατιώτης λοιπόν είναι αυτός που αφιερώνεται με υπευθυνότητα και σοβαρότητα στα καθήκοντά του. Στρατιώτης Θεού είναι αυτός που δεν έχει γνώμη πάνω στο θέλημα του Θεού το οποίο υπηρετεί και εμπιστεύεται αφού αυτό βασίζεται στην ανυπόκριτη αγάπη. Η αγάπη είναι το μόνο αληθινό σύστημα που θα πρέπει να διέπει τις κοινωνίες των ανθρώπων. Στρατιώτης Θεού, άνθρωπος του Θεού είναι αυτός που αφαιρεί τα δικά του θέλω και υπηρετεί τα θέλω και το όνειρο του Θεού. Στρατιώτης Θεού είναι αυτός που κενώνει τον εαυτό του μπροστά στο θέλημα του Θεού, το οποίο υπηρετεί συνειδητά σε όλη του τη ζωή. Είναι γραφικό, όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος θέλει σώσει αυτήν. Ο στρατιώτης του Θεού είναι πάντα στρατιώτης, δεν γίνεται ποτέ κάτι ανώτερο αφού και ο Πατέρας, ο Θεός είναι ο στρατιώτης αλλά και ο υπηρέτης του καθενός μας. Ο ίδιος ο Χριστός ερχόμενος στον κόσμο φανέρωσε, ο Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών. Μάλιστα, μου κάνει εντύπωση πώς είναι δυνατόν κάποιος να εργάζεται τον Θεό και συνέχεια να επιδιώκει καινούργιο τίτλο. Πολλοί είναι οι άνθρωποι που με ρωτάνε, συνέχεια, θέλω αδελφέ να κάνω αυτό ή το άλλο, τι λες, είναι του Θεού; Απαντώ, το τι είναι του Θεού και το τι δεν είναι αναφέρεται μέσα στον Λόγο του Θεού, μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά και είναι εύκολο να το καταλάβουμε, όλα τα άλλα προέρχονται από τις δικές μας επιθυμίες, από τις δικές μας ανασφάλειες, γι’ αυτό και η απάντηση η δική μου είναι μία: Κάνε άνθρωπε ό,τι θες, και το λέω αυτό με το πνεύμα ότι όλα σε σπουδάζουν αφού τα πάντα συνεργούσι προς το αγαθόν εις τους αγαπώντας τον Θεόν, το να θέλεις εκείνο ή το άλλο δεν είναι κακό, αλλά ας γνωρίζει ο καθένας ότι δεν είναι απαραίτητο να είναι αυτό και το θέλημα του Θεού επειδή ο ίδιος αρέσκεται σε αυτό που επιθυμεί. Το θέλημα του Θεού εν συντομία είναι να υπηρετήσουμε την αλήθεια, να υπηρετήσουμε την αγάπη, την δικαιοσύνη, την ειρήνη, την άφθαρτη ζωή. Το θέλημα του Θεού είναι να καταργήσεις άνθρωπε την φθορά και τον θάνατο από μέσα σου και γύρω σου. Το θέλημα του Θεού είναι η αγάπη μας να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, όμως είναι βέβαιο άνθρωπε ότι είσαι ελεύθερος να κάνεις ό,τι θέλεις διότι μέσα από όσα θέλεις ωριμάζεις. Όταν όμως κάποιος έρθει εις εαυτόν και έχει χρόνο —διότι άλλος ωριμάζει στα 20, άλλος στα 40, άλλος στα 60, άλλος στα 80, άλλος έρχεται εις εαυτόν πριν πεθάνει, γι’ αυτό λέω αν έχει χρόνο— ας ξεκινήσει τον αγώνα διότι εις εαυτόν και στον Θεό, έρχεται αυτός που έχει κουραστεί στο να υπηρετεί τα θέλω των άλλων και τα δικά του θέλω, τα οποία κατάλαβε ότι δημιουργήθηκαν από τα δικά του λάθη, από τις δικές του εωσφορικές επιδιώξεις ή ανάγκες που και αυτές νομίζει ότι είναι δικές του ενώ αποδεικνύεται ότι το μεταπτωτικό σύστημα του κόσμου του τις ενέπνευσε ώστε να νομίζει (ο καθένας) ότι είναι οι δικές του αλήθειες και επιθυμίες οι οποίες τάχα θα τον κάνουν ευτυχισμένο, πράγμα που ποτέ δεν έρχεται (η ευτυχία). Αδέλφια μου όταν κάποιος νιώσει την ανάγκη να ακολουθήσει τον Θεό και να φτάσει στο σημείο ώστε να ζει μέσα του ο Θεός να ξέρει ότι θα τον συναντήσει μόνο αν η απόφασή του γίνει ισχυρή στο να τον γνωρίσει, χλιαρούς ο Θεός δεν θέλει. Η χλιαρότητα είναι η μέγιστη υποκρισία. Μόνο όταν η απόφασή μας γίνει ισχυρή θα νικήσουμε τα θέλω μας. Κατόπιν, η επίγνωση της αξίας του θελήματος του Θεού θα νικήσει άπαξ διά παντός τα ανώριμα θέλω μας. Όταν συντελεστεί αυτό μέσα μας είναι σίγουρο ότι η αγάπη μας προς τον Θεό δεν θα μοιράζεται. Δεν θα σκέφτεται ο άνθρωπος να επιδιώξει τίποτα που ο ίδιος ο Χριστός δεν επιδίωξε και είναι κατόπιν σίγουρο ότι η λογική του θα είναι μόνο οι στόχοι και οι επιδιώξεις του Θεού. Αυτές οι επιδιώξεις του Θεού Πατέρα ξεκινούν σε εμάς να υπάρχουν, να ζουν όταν καταφέρουμε να κενώσουμε τα δικά μας θέλω και να επιδιώξουμε να υπηρετήσουμε τα θέλω του Θεού. Αυτό είναι σοφία Θεού και ο λόγος διότι οι επιδιώξεις του Θεού όταν γίνουν και δικές μας μάς καθιστούν τη ζωή αιώνια. Είναι γραφικό ποιο είναι το θέλημα του Θεού, φανερώνεται γραφικά μέσα στον Λόγο του Θεού και έχει ως εξής, ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν. Ας σκεφτεί ο κάθε αδελφός: Άμα δεν φέρω την βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού μέσα μου τι τα θέλω όλα τα άλλα, αφού δεν μπορώ να τα εργαστώ ή διεργαστώ σωστά και σύντομα θα με οδηγήσουν σε αδιέξοδο, θα με οδηγήσουν ακόμα και στον θάνατο αφού αυτός επικρατεί, όλα θα τα χάσω. Να μην προσπαθούμε να ζήσουμε στιγμές ευτυχίας αλλά να γίνουμε η ευτυχία, να γίνουμε η χαρά, να γίνουμε η ζωή. Η επίγνωση αυτή, η συνειδητοποίηση αυτή θα γίνει ισχυρό κίνητρο για τον καθένας μας ώστε να εισέλθουμε στο αγιαστήριο. Κάποιος είπε στον Κύριο, διδάσκαλε, ειπέ προς τον αδελφόν μου να μοιρασθή μετ' εμού την κληρονομίαν, (μια δραστηριότητα ανθρώπινη που νόμιζε ότι χρειάζεται την συμβουλή του Θεού). Ο Χριστός απάντησε, τις με κατέστησε δικαστήν ή μεριστήν εφ’ υμάς; Άλλο είναι το θέλημα του Θεού και άλλο είναι τα δικά μας θέλω τα οποία προέρχονται και δημιουργούνται από το σύστημα του κόσμου, θρησκευτικό, κοινωνικό, κοσμικό, πολιτικό, κ.λπ..

Σήμερα αδέλφια μου μετά από αυτόν τον πρόλογο θα συνεχίσω την τρίτη ομιλία μου με στοιχεία γραφικά τα οποία φανερώνουν τον Θεό σε εμάς καθώς είναι ώστε και εμείς με την σχετική αφιέρωση στην αρχή να φέρουμε στη ζωή μας την ολική αφιέρωση, ώστε να μην είμαστε μοιρασμένοι όπως οι στρατιώτες Αρκάδες οι οποίοι ήταν άνθρωποι του κόσμου και όχι στρατιώτες και έξαφνα επειδή δημιουργήθηκε μια έκτακτη εμπόλεμη κατάσταση, ανάγκη μετείχαν στον πόλεμο έναντι των Περσών ως στρατιώτες. Δεν μπορεί να γίνει αυτό, από την μια στιγμή στην άλλη να γίνεις στρατιώτης ώστε εν δυνάμει να πολεμήσεις τον εχθρό. Στρατιώτης δεν γίνεται όποιος φορά την στολή του στρατιώτη. Δεν γίνεσαι άνθρωπε στρατιώτης του Χριστού με το να αλλάξεις ρούχα. Δεν γίνεσαι στρατιώτης του Χριστού με το να τελειώσεις μια σχολή θεολογική. Δεν γίνεσαι στρατιώτης του Χριστού με το να μιλάς για τον Θεό. Στρατιώτης του Χριστού γίνεσαι όταν συντονίζεις τον νου σου στις αρχές του Θεού. Στρατιώτης του Χριστού γίνεσαι όταν δεν μοιράζεσαι ώστε να επιδιώκεις από την μια τα του κόσμου και από την άλλη τα του Θεού, δεν γίνεται από την ίδια πηγή να βγαίνει γλυκό και πικρό νερό. Δεν γίνεσαι στρατιώτης του Χριστού όταν δεν εφαρμόζεις όσα αναφέρονται μέσα στον Λόγο του Θεού όπως το μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε, μένοντας μόνο στο «προσπαθώ», αλλά γίνεσαι στρατιώτης του Χριστού όταν οι στόχοι σου άνθρωπε δεν είναι κοσμικοί αλλά πνευματικοί. Γίνεσαι στρατιώτης του Θεού όταν δεν λες ψέματα, όταν δεν κρίνεις, όταν δεν θέλεις την όποια εξουσία. Είναι γραφικό, ο μεγαλύτερος να είναι ως ο υπηρετών. Στρατιώτης του Χριστού γίνεσαι μόνο όταν υπηρετείς τον Θεό και τον αδελφό σπουδάζοντας σε καθημερινή βάση την σοφία του Θεού. Δεν χωρά το «προσπαθώ» στον στρατιώτη του Χριστού, στον ιδρυτή της βασιλείας του Θεού, δεν χωρά το «αργότερα», δεν χωρά το «αύριο» διότι απεδείχθη ότι το «αύριο», η αναβολή οδηγεί στη χώρα του ποτέ. Ο λόγος που δεν θα πρέπει να αναβάλλει είναι διότι ο άνθρωπος του Θεού βρίσκεται πάντα σε εμπόλεμη κατάσταση πνευματική η οποία συντελείται σε καθημερινή βάση με τα πνεύματα τα εν τοις ουρανοίς. Έχουμε όλοι ακούσει ότι η πάλη ημών δεν είναι προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις. Καθώς, η δική σας η ώρα, μάς λέει ο Χριστός, είναι πάντοτε έτοιμη, γι’ αυτό σήμερα παραγγέλνει ο Θεός μη σκληρύνετε την καρδιά σας. Συνεχίζω, στρατιώτης του Χριστού γίνεσαι άνθρωπε όταν δεν αποβλέπεις σε προσωπικά συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες, όταν υπηρετείς χωρίς να αποβλέπεις σε κάτι μόνο τότε θα σου δοθούν από τον Θεό πολλά διότι θεωρείς δεδομένη την υπηρεσία σου στον Θεό και στον αδελφό. Είναι και αυτό γραφικό, ούτω και σεις, όταν κάμητε πάντα τα διαταχθέντα εις εσάς, λέγετε ότι δούλοι αχρείοι είμεθα, επειδή εκάμαμεν ό,τι εχρεωστούμεν να κάμωμεν.

Σήμερα αδέλφια μου και αυτό το μάθημά μας έχει ως σκοπό να γνωρίσουμε τον Θεό γραφικά καθώς είναι. Μόνο όταν γνωρίσουμε τον Θεό καθώς είναι θα μπορέσουμε να εκπληρώσουμε τις επαγγελίες που δόθηκαν εξαρχής, αφού το πλήρωμα του χρόνου ήρθε, ώστε να γίνουμε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση διότι η πνευματική μας ολοκλήρωση συγκλίνει στο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση, συγκλίνει στο να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού. Τίποτα άλλο δεν μάς ικανοποιεί παρά μόνο να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας την οποία ο Θεός άνοιξε μπροστά μας, αυτή είναι να πετύχουμε τους στόχους μας. Η έρευνά μας σήμερα θα γίνει πάνω στο Άγιο Ευαγγέλιο του Ιωάννη του Θεολόγου το οποίο εμπεριέχει και φανερώνει και το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το οποίο Ευαγγέλιο της βασιλείας κηρύττεται σήμερα διά Πνεύματος Αγίου. Ο ίδιος ο Χριστός φανέρωσε ότι τα έσχατα χρόνια θα κηρυχθεί τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος. Η Φωνή Θεού ανέλαβε να το κηρύξει δημόσια ώστε να γίνει γνωστό αφού το Ευαγγέλιο της βασιλείας εμπεριέχει την άφθαρτη ζωή. Η Φωνή Θεού δεν κηρύττει την μεταθανάτια ζωή αλλά την άφθαρτη ζωή, την αιώνια ζωή. Όλα τα δόγματα σήμερα, δυστυχώς, έχουν απορρίψει την αιώνια ζωή, την άφθαρτη ζωή, εμείς δεν την απορρίπτουμε. Σήμερα λοιπόν με βάση το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα συνεχίσουμε στο να γνωρίσουμε τον Θεό καθώς είναι, ακόμα θα προσπαθήσουμε όσο ο χρόνος μάς το επιτρέπει να γνωρίσουμε και το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο καθορίζει το τέλος του παλαιού ανθρώπου και ανάγει στο προσκήνιο τον νέο κατά Θεόν άνθρωπο, ο οποίος έρχεται από το μέλλον του Θεού. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας ανεβάζει και καθιστά τον Θεό στην συνειδητή συνείδηση του ανθρώπου του Θεού ως την μόνη λογική του Θεού την οποία μπορεί ο άνθρωπος να υιοθετήσει. Αδέλφια μου, μέσα από την γραφική έρευνα πάνω στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον θα μάθουμε το ολοκληρωμένο Ευαγγέλιο, αυτό το Άγιο Ευαγγέλιο θα μάς επιτρέψει να συλλάβουμε πολλά στοιχεία τα οποία είναι απαραίτητα στην εν Χριστώ αναγέννησή μας. Αδέλφια μου, το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον είναι ξεχωριστό Ευαγγέλιο, ιδιαίτερο και κατανοητό απ’ αυτούς που ανήκουν στο μέλλον του Θεού αφού το Ευαγγέλιο αυτό δημιουργεί το μέλλον το οποίο μέλλον θα πρέπει να γίνει σε εμάς το αιώνιο παρόν μας διότι σήμερα το μέλλον ξεκίνησε. Σήμερα να γίνει το μέλλον του Θεού δικό μας μέλλον, όχι αύριο. Μπορούμε λοιπόν σήμερα όλοι μας να επιδιώξουμε ώστε να δημιουργήσουμε τις προδιαγραφές, τις προϋποθέσεις εκείνες οι οποίες διά του Ευαγγελίου καταργούν την φθορά και τον θάνατο. Είναι γραφικό ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν. Οι άνθρωποι του Θεού, οι σοφοί του Θεού ζητούν πρώτα τον Θεό, ζητούν πρώτα τη ζωή. Οι μη έχοντες προορισμό σωτηρίας ζητούν πρώτα τα του κόσμου. Δεν είναι όμως πάντα έτσι, ανάλογα και την αποστολή ή το χρονικό πνευματικό επίπεδο του κάθε ανθρώπου, ο Θεός ξέρει. Εμείς απλώς κατανοούμε σήμερα να επιδιώξουμε συνειδητά τα άνω. Αδέλφια μου, είναι πανθομολογούμενο το γεγονός ότι ο κόσμος μας σήμερα με το ψεύτικο σύστημα το οποίο στηρίζεται στα χρήματα και στο οποίο θέλησε να στηρίξει τη ζωή του διέρχεται σε παγκόσμιο επίπεδο απανωτές κρίσεις σε όλους τους τομείς. Γι’ αυτό καλούμαστε όλοι εμείς να κρίνουμε εαυτούς βάσει του Λόγου του Θεού ώστε να γίνουμε το μέλλον του κόσμου. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα εξαλείψει άπαξ διά παντός το λάθος από τη ζωή μας αφού μπορεί να συντονίσει τη ζωή μας στις αρχές του Θεού. Η εγωιστική, εωσφορική συνύπαρξή μας δεν μπορεί να παίξει θετικό ρόλο στα δρώμενα του κόσμου, πόσο μάλλον να μάς βοηθήσει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, τον συνάνθρωπό μας αλλά και τον Θεό. Γι’ αυτό χρειάζεται να ψάξουμε καινούργια ερεθίσματα πνευματικά τα οποία να μπορούν να μάς ελευθερώσουν από την μικρότητα που μάς διακατέχει και που μάς οδηγεί σε αδιέξοδο. Η Φωνή Θεού κατέληξε μέσα από πολλές έρευνες ότι ένα είναι το πρόσωπο όπου βάσει αυτού θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τον νου μας και αυτό το πρόσωπο δεν είναι άλλο από τον Κύριό μας ο οποίος με την παρουσία του μάς καθιστά εικόνα Θεού. Μόνο μέσω του Χριστού μπορούμε να εξαλείψουμε, να εξαφανίσουμε τις επιταγές του χρέους μας το οποίο χρέος μας τρέχει συνέχεια και μέσω της αμαρτίας μάς βαραίνει αφού μάς δημιούργησε φθορά με αποτέλεσμα η φθορά αυτή να μάς οδηγεί στον ανυπέρβλητο θάνατο. Μπορούμε στο αγιαστήριο να μηδενίσουμε την αμαρτία ώστε η αφθαρσία, το δέντρο της ζωής να τεθεί σε λειτουργία με φυσική συνέπεια να επανεντάξουμε στη ζωή μας την άφθαρτη ζωή, τη ζωή του Χριστού. Πολλοί λένε ότι δεν γίνεται ο άνθρωπος να επανακτήσει την δύναμή του όταν ήδη η φθορά τρέχει, δεν γίνεται ο άνθρωπος να σταματήσει την φθορά, δεν γίνεται να μείνουμε νέοι. Ο Θεός όμως λέει πάντα είναι δυνατά εις τον πιστεύοντα. Εξάλλου όλα τα γραφικά πρόσωπα είχαν γεράσει σπουδάζοντας την σοφία του Θεού, παρόλη την φθορά, αν και ήταν σε μεγάλη ηλικία αυτό δεν εμπόδισε τον Θεό να ενεργοποιήσει μέσα τους το δέντρο της ζωής. Όλοι σχεδόν οι άνθρωποι του Θεού πέρασαν στη ζωή σε μεγάλη ηλικία αφού πρώτα σπούδασαν και ο λόγος που πέρασαν στη ζωή είναι διότι δεν έχασαν την πίστη τους και ο στόχος που ο Θεός ενέπνευσε μέσα τους δεν χάθηκε, πάντα μέσα τους ζούσε το πνεύμα του Θεού. Είναι γραφικό, αλλ’ εάν και ο εξωτερικός ημών άνθρωπος φθείρεται, ο εσωτερικός όμως ανανεούται καθ’ εκάστην ημέραν. Πίστη στην άφθαρτη ζωή, πίστη στο προσωπικό αγιαστήριο, πίστη στα έργα αγάπης, πίστη στις επιδιώξεις της Φωνής Θεού. Αδέλφια μου, ο άνθρωπος ό,τι σκέφτεται μπορεί να το φέρει στη ζωή του αλλιώς δεν θα το σκέφτονταν. Εξάλλου, ποιος δίνει τις αποστολές, ποιος βάζει τις σκέψεις, ποιος βρίσκεται κοντά μας σήμερα αλλά και αιώνια, ποιος συντροφεύει τον άνθρωπο του Θεού κάθε στιγμή, ποιος ενέπνευσε μέσα μας όλα αυτά; Σίγουρα ο Πατέρας Θεός. Χθες καθώς δούλευα χτύπησε το τηλέφωνό μου, ήταν ένας αδελφός και βγήκα λίγο έξω για να μιλήσω. Καθώς βγήκα άκουσα δύο ανθρώπους κοντά στα 70 να συζητούν για το ποιον παίκτη αγόρασε η τάδε ομάδα και σκέφτηκα, «δεν θα μπορούσαμε και εμείς να σκεφτόμασταν έτσι, ποιος μάς ενέπνευσε μέσα μας όλα αυτά;». Ο Θεός, αδέλφια μου, αυτός τα ενέπνευσε μέσα μας, αυτός μάς κάλεσε και αυτός μπορεί να εκπληρώσει σε εμάς τις επαγγελίες. Ένα χρειάζεται, να τον πάρουμε στα σοβαρά για να μάς πάρει και αυτός στα σοβαρά. Όλα τα μπορούμε αρκεί να μάς αποκαλύψει ο Θεός τον τρόπο. Και να, το θαύμα έγινε. Σήμερα ο Θεός μάς απεκάλυψε ότι η ζωή, η αφθαρσία δεν είναι δύσκολη αρκεί να συντονίσουμε εαυτό στο να σπουδάσουμε (σε καθημερινή βάση) την σοφία του Θεού, να κάνουμε φίλο τον Θεό, να συνδιαλεγόμαστε με τον Θεό η οποία σοφία του Θεού είναι η μόνη υγιής λογική πάνω στην Κτίση και αφού είναι υγιής το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μάς υγιάνει. Ο εγκέφαλος εργάζεται και κινεί όλο το σώμα με εντολές. Εμείς δίνουμε τις εντολές μέσα από την άγνοια ή την ημιμάθειά μας και επειδή οι εντολές που δίνουμε σήμερα έχουν γεννηθεί από το λάθος, προέρχονται από το μεταπτωτικό σύστημα του κόσμου γίνονται αιτία να μάς αποδιοργανώνουν πνευματικά, ψυχολογικά, βιολογικά. Αφού αδέλφια μου οι σκέψεις, οι εντολές, το λάθος ή το σωστό, πάντα συνταξιδεύουν μαζί μας και είναι αυτά η αιτία που μάς δημιουργούν τη ζωή ή τον θάνατο ας προσέξουμε τι εργαζόμαστε στην καθημερινότητά μας (ο καθένας μας), τι υπηρετούμε, τη ζωή ή τον θάνατο; Αδέλφια μου, ας αλλάξουμε τις εντολές μέσα στο αγιαστήριο ώστε οι εντολές στον εγκέφαλό μας να πηγάζουν από την σοφία του Θεού η οποία είναι ο πάρεδρος του Θεού. Μόνο τότε θα δούμε τι σημαίνει το να ζει μέσα μας Χριστός, μόνο τότε θα δούμε τι σημαίνει Χριστός. Οι εντολές όταν ειπωθούν, δοθούν υπό του Κυρίου ανασταίνουν νεκρό. Ας ρίξουμε όλοι μαζί από σήμερα τη ματιά μας στη δική του λογική ώστε να γίνει και δική μας. Αφού ο Χριστός κατάφερε ως άνθρωπος να νικήσει την αμαρτία, το λάθος, τον θάνατο, φυσικά διά της συμβουλής του Πατέρα Θεού αφού τίποτα δεν έκανε απ’ εαυτού και εμείς το μπορούμε διά της συμβουλής του Υιού. Μάλιστα, ακόμα και σήμερα όσο ποτέ άλλοτε διά Πνεύματος Αγίου συντονίζει τον άνθρωπο σε παγκόσμιο επίπεδο στις αρχές του Θεού μαζί και όλους εμάς. Το ότι ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος συντονίζει σήμερα τον άνθρωπο στις αρχές του Θεού μπορούμε εύκολα να το καταλάβουμε αφού όσο και αν πολέμησαν οι άγγελοι του πονηρού και οι άνθρωποι του πονηρού τον Θεό αιώνες τώρα, αυτός ο Θεός είναι σήμερα πάλι εδώ, μαζί μας, επίκαιρος και ενεργεί διά Πνεύματος Αγίου στην ανασύνταξη του λαού του Θεού. Μάλιστα σήμερα η σοφία του Θεού κάνει την δική της επίθεση στο ανθρώπινο γένος μέσα από την απλότητα. Μέσα από την απλότητα ο Θεός κάνει την παρουσία του, έτσι σιγά-σιγά αρχίζει να γίνεται κατανοητή. Η σοφία του Θεού και η απλότητα του Θεού θα αλλάξουν τον κόσμο. Γνωρίζουμε ότι απαρχής κτίσεως και δημιουργίας του ανθρώπου τις επιθέσεις —παραχώρηση Θεού διότι η σοφία του το θέλησε ώστε ο άνθρωπος να διέλθει το στάδιο της διαπαιδαγώγησης— τις έκανε ο Εωσφόρος στον Θεό μέσα από τον άνθρωπο. Το μήλο της Έριδος είναι ο άνθρωπος. Σήμερα όμως η επίθεση στον Εωσφόρο και στην στρατιά του θα γίνει από τον ίδιο τον Θεό μέσω των αναγεννημένων ανθρώπων, οι οποίοι τα επόμενα χρόνια θα παρουσιαστούν με πολλές δυνάμεις και θα βρεθούν από το παρασκήνιο στο προσκήνιο του κόσμου.

Πάμε στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ώστε να συναντήσουμε και να δούμε τον Θεό καθώς είναι και να γνωρίσουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας.

 

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 1

 

1 Εν αρχή ήν ο Λόγος, και ο Λόγος ήν προς τον Θεόν, και Θεός ήν ο Λόγος.

2 Ούτος ήν εν αρχή προς τον Θεόν.

3 πάντα δι’ αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ έν ο γέγονεν.

4 εν αυτώ ζωή ήν, και η ζωή ήν το φως των ανθρώπων.

5 και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν.

Όλοι εμείς ανήκουμε στα λογικά όντα από σήμερα αν κατανοούμε την αξία του λόγου, ο οποίος μάς κάνει θεούς αφού αναπτύσσουμε διά του λόγου την σοφία του Θεού η οποία μάς καθιστά υιούς και θυγατέρες αυτού.

Αυτός ο τρισμέγιστος κόσμος δεν έγινε με εργολάβους και εργάτες αλλά διά του λόγου του Θεού. Είπε λόγο και ενετήλατο σύμπαντα. Είπε λόγο και δημιούργησε αυτόν τον τρισμέγιστο κόσμο, με τα ποτάμια, τις θάλασσες, τα λογικά και άλογα όντα. Και εμείς αδέλφια μου έχουμε λόγο, ο Πατέρας μάς τίμησε με την λογική την δική του αλλά και με τον παντοδύναμο λόγο του αφήνοντας να εννοηθεί ότι έδωσε τα πάντα στον άνθρωπο, καμιά ιδιότητα δεν μάς στέρησε. Το αν ο άνθρωπος δεν κάνει καλή χρήση του λόγου αφού πάντα χρησιμοποιεί και υποκινεί διά του λόγου λόγια τα οποία καταλήγουν στην δική του μόνο προβολή και όχι στην δόξα του Θεού αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να ευλογηθεί. Αδέλφια μου δεν χρειάζεται την εξουσία αυτή του λόγου που μάς έδωσε ο Θεός όλοι εμείς να την αναλώνουμε σε μικρότητες οι οποίες εξελίσσονται γύρω από το εγώ μας ή σε εντάλματα ανθρώπινα ή στο να επαναλαμβάνουμε κάθε στιγμή τι είπε ο ένας, τι είπε ο άλλος. Εμείς όλοι αν θέλουμε να μετέχουμε του Θεού, της δόξης του, να επαναλαμβάνουμε κάθε μέρα μεταξύ μας τι είπε ο Χριστός όχι για δική μας προβολή αλλά για δόξα δική του η οποία γίνεται και δική μας με την πάροδο του χρόνου. Σήμερα ο άνθρωπος μιλά και όλα όσα λέει σε κάθε συζήτηση που αναπτύσσει καταλήγουν στην δική του προβολή. Ο άνθρωπος σήμερα αναλώνει όλη την ενέργειά του λέγοντας τι έκανε ο ένας ή ο άλλος. Αδέλφια μου ας χρησιμοποιήσουμε τον λόγο, που ο Θεός εξασφάλισε σε εμάς, κατά Θεόν σπουδάζοντας την σοφία του Θεού ώστε να νικήσουμε τους εχθρούς μας με μεγαλύτερο όλων τον θάνατο. Απεδείχθη δυστυχώς ότι δεν έχουμε πίστη στα λόγια μας ώστε τα λόγια μας να λαμβάνουν υλική υπόσταση παρόλο που είναι γραφικό ειπέ λόγον και θέλει γίνει, καθώς, ό,τι αν ζητήσητε εν τω ονόματί μου, θέλω κάμει τούτο, καθώς, και πάντα όσα αν ζητήσητε εν τη προσευχή έχοντες πίστιν θέλετε λάβει. Ο Θεός δεν ήρθε στον κόσμο για να φτιάξουν οι άνθρωποι θρησκείες στο όνομά του. Ήρθε για να δείξει την αξία του καθενός μας. Έδωσε αγάπη για να γίνουμε αγάπη, έδωσε τη ζωή του για να ζήσουμε, φανέρωσε την αξία του λόγου για να τον μιμηθούμε. Άρα αφού ο λόγος έχει ενέργεια δεν μπορούμε έτσι επιπόλαια να απορρίπτουμε τη ζωή, την εξουσία του Θεού και την εξουσία του λόγου που μάς χάρισε. Αδέλφια μου είναι μεγάλη τιμή να είσαι λογικό ον. Τα εκ του Θεού γεννηθέντα όντα έχουν λόγο Θεού, έχουν σοφία Θεού και εξουσία μέσω αυτού ενώ τα άλογα όντα έχουν απλώς βοή η οποία καταλήγει σε μωρία. Εμείς τι θέλουμε, σοφία Θεού η οποία δημιουργεί συμμετοχή στα έργα του Θεού ή βοή η οποία μάς κατεβάζει στο επίπεδο του κτήνους με αποκορύφωμα να μάς οδηγεί στον θάνατο; Η σοφία του κόσμου μηδενίζεται μπροστά στην σοφία του Θεού η οποία σοφία του Θεού εκδηλώνεται διά του λόγου του Θεού, αφού μέσω αυτού δημιουργείται η θέωση.

 

6 Εγένετο άνθρωπος απεσταλμένος παρά Θεού, όνομα αυτώ Ιωάννης·

7 ούτος ήλθεν εις μαρτυρίαν, ίνα μαρτυρήση περί του φωτός, ίνα πάντες πιστεύσωσι δι’ αυτού.

8 ουκ ήν εκείνος το φως, αλλ’ ίνα μαρτυρήση περί του φωτός.

9 Ήν το φως το αληθινόν, ο φωτίζει πάντα άνθρωπον, ερχόμενον εις τον κόσμον.

10 εν τω κόσμω ήν, και ο κόσμος δι’ αυτού εγένετο, και ο κόσμος αυτόν ουκ έγνω.

Αφού ο κόσμος έγινε διά του Χριστού αφήνει να εννοηθεί ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την δική του παρουσία. Το ότι αιώνες υπολειτουργεί ο κόσμος αυτό αφήνει να εννοηθεί ότι ο Χριστός δεν έγινε ακόμα αποδεκτός συνειδητά παρά μόνο στα λόγια.

 

11 εις τα ίδια ήλθε, και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον.

12 όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι, τοις πιστεύουσιν εις το όνομα αυτού,

13 οί ουκ εξ αιμάτων, ουδέ εκ θελήματος σαρκός, ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ’ εκ Θεού εγεννήθησαν.

Εμείς σήμερα δεν έχουμε σαρκική σχέση με τον Θεό αλλά πνευματική (εκ Θεού εγεννήθησαν) και ξέρουμε ότι η πνευματική σχέση είναι αδιασάλευτη στους αιώνες των αιώνων διότι όλοι γινόμαστε η οικογένεια του Θεού με έναν Πατέρα, τον Θεό. Ο Θεός όλους μάς ενώνει όταν συμμετέχουμε στη λογική τη δική του.

 

14 Και ο Λόγος σαρξ εγένετο (αυτό που ήταν γραμμένο σε πλάκες, ο νόμος, έλαβε υλική υπόσταση στο πρόσωπο του Ιησού, το είδαν οι άνθρωποι να συνυπάρχει με αυτούς και να κινείται με διαφορετικό τρόπο, με διαφορετική λογική, με διαφορετικό νου μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων) και εσκήνωσεν εν ημίν, και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας.

Τι σημαίνει ο λόγος έγινε σαρξ;

Κάποτε είδα μια χριστιανική ταινία με έναν καλόγερο που από μικρός μεγάλωσε σε ένα μοναστήρι. Τα μόνα γράμματα που είχε μάθει ήταν τα λόγια του Χριστού, οι Ψαλμοί, η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη. Το μόνο βιβλίο που ήξερε ήταν η Αγία Γραφή. Όταν τον έκριναν οι άλλοι εκεί στο μοναστήρι αυτός έλεγε, ο Κύριος είπε μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε. Όταν ο ηγούμενος του είπε να πάει να βάζει κάρβουνο στο λέβητα για να ζεσταίνεται το μοναστήρι αυτός είπε, πάντα συνεργεί εις αγαθόν τοις αγαπώσιν τον Θεόν. Εύχομαι η λογική όλων των παιδιών που ανήκουν σήμερα αλλά και στο μέλλον στην Φωνή Θεού να είναι ο Λόγος του Θεού και οι απαντήσεις σε όλες τις δραστηριότητες της ζωής μας να είναι μέσα από τον Λόγο του Θεού. Σίγουρα στην εποχή μας είναι πολλές οι πηγές που παρουσιάζουν τον Λόγο του Θεού (ανάλογα την αποστολή που έχει ο καθένας, τον λόγο που το κάνει, τον σκοπό) όμως ο Λόγος του Θεού είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. Δεν χρειάζεται ο άνθρωπος καμιά ανθρώπινη θεωρία όταν καταλάβει τον Λόγο του Θεού διότι όταν γίνει κατανοητός είναι θέμα χρόνου να λάβει υπόσταση στη ζωή του, στη ζωή όλων μας ώστε όλο μας το είναι να κινείται στα πλαίσια της λογικής του Θεού.

 

15 Ιωάννης μαρτυρεί περί αυτού και κέκραγε λέγων· ούτος ήν όν είπον, ο οπίσω μου ερχόμενος έμπροσθέν μου γέγονεν, ότι πρώτος μου ήν.

16 Και εκ του πληρώματος αυτού ημείς πάντες ελάβομεν, και χάριν αντί χάριτος· 

17 ότι ο νόμος διά Μωϋσέως εδόθη, η χάρις και η αλήθεια διά Ιησού Χριστού εγένετο.

Υπήρχε ο νόμος όμως χρειάζονταν η χάρη. Δεν μπορούσε έτσι εύκολα ο άνθρωπος —από εκεί που έπεσε— να εφαρμόσει τον νόμο του Θεού όμως σήμερα με την χάρη και τον σχετικό αγώνα που καλούμεθα να συντονίσουμε τον εαυτό μας μέσα στο αγιαστήριο μπορούμε να τον εφαρμόσουμε για να ζήσει ο Θεός μέσα μας.

 

18 Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε· ο μονογενής υιός ο ών εις τον κόλπον του πατρός, εκείνος εξηγήσατο.

29 Τη επαύριον βλέπει ο Ιωάννης τον Ιησούν ερχόμενον προς αυτόν και λέγει· ίδε ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου.

Ο Ιωάννης χαρακτηρίζει τον Χριστό μας ως αμνό του Θεού. Δεν λέει η αλεπού του Θεού η οποία συμβολίζει το πονηρό αλλά ο αμνός του Θεού ο οποίος συμβολίζει το αγαθό. Όπως είναι ένα αρνάκι άκακο έτσι ήταν και ο Κύριος. Μπορεί δίπλα του να ετοιμάζεις το μαχαίρι, να το ακονίζεις, για να το σφάξεις και αυτό δεν μπορεί να φανταστεί ότι προορίζεται γι’ αυτό. Άρα οι πονηροί δεν είναι ευάρεστοι στον Θεό και δεν είναι σοφοί διότι δεν είναι αμνός. Ο Θεός θέλει αμνούς, θέλει καθαρούς και όχι πονηρούς. Σοφοί είναι αυτοί που γίνονται άκακοι, που γίνονται αμνός αφού ο αμνός εμπιστεύεται τον Θεό Πατέρα και τον ακολουθεί κάθε στιγμή κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Τα ζώα έχουν πολλά χαρακτηριστικά που συμβολίζουν τον χαρακτήρα πολλών ανθρώπων του κόσμου μας γι’ αυτό πολλές φορές λέμε αυτός φέρεται σαν αλεπού, πονηρά, αυτός ζει σαν βόδι δεν τον ενδιαφέρει τίποτα, αυτός καυχάται και φουσκώνει σαν παγώνι, αυτός βρυχάται σαν λιοντάρι. Για τον Χριστό όμως δόθηκε το καλύτερο παράδειγμα που μπορεί να χαρακτηρίσει έναν άνθρωπο πνευματικά και αυτό είναι να τον ονομάσουν αμνό που σημαίνει αγαθό, άκακο, υπάκουο, άγιο. Όλοι έχουμε το δικό μας χαρακτηριστικό. Ας ρωτήσουμε τους γύρω μας και αυτό που εκπέμπουμε θα μάς το πουν αρκεί να το δεχτούμε. Αν είναι καλό να το αυξήσουμε, αν είναι κακό να το διορθώσουμε, να το αλλάξουμε.

 

30 ούτος εστι περί ού εγώ είπον· οπίσω μου έρχεται ανήρ ός έμπροσθέν μου γέγονεν, ότι πρώτος μου ήν.

31 καγώ ουκ ήδειν αυτόν, αλλ’ ίνα φανερωθή τω Ισραήλ, διά τούτο ήλθον εγώ εν τω ύδατι βαπτίζων.

32 και εμαρτύρησεν Ιωάννης λέγων ότι τεθέαμαι το Πνεύμα καταβαίνον ως περιστεράν εξ ουρανού, και έμεινεν επ’ αυτόν.

33 καγώ ουκ ήδειν αυτόν, αλλ’ ο πέμψας με βαπτίζειν εν ύδατι, εκείνος μοι είπεν· εφ’ ον αν ίδης το Πνεύμα καταβαίνον και μένον επ’ αυτόν, ούτος έστιν ο βαπτίζων εν Πνεύματι Αγίω.

34 καγώ εώρακα και μεμαρτύρηκα ότι ούτος έστιν ο υιός του Θεού.

35 Τη επαύριον πάλιν ειστήκει ο Ιωάννης και εκ των μαθητών αυτού δύο,

36 και εμβλέψας τω Ιησού περιπατούντι λέγει· ίδε ο αμνός του Θεού.

37 και ήκουσαν αυτού οι δύο μαθηταί λαλούντος, και ηκολούθησαν τω Ιησού.

Μακάρι να το έκανε και ο Ιωάννης, να ακολουθούσε τον Χριστό όμως δεν είχε αυτή την αποστολή. Είχα πει στην προηγούμενη ομιλία πως όταν βλέπουμε να έρχεται κοντά μας κάτι από τον Θεό και αφού βεβαιωθούμε ότι είναι του Θεού, όχι μόνο να το συστήνουμε αλλά και να το ακούμε, να το ακολουθούμε με ευκολία. Με ευκολία να ακολουθούμε τον άνθρωπο του Θεού όταν βρεθεί στη ζωή μας, δεν χρειάζεται να μένουμε στη δική μας θέση ή στάση ζωής διότι αύριο θα μάθουμε ότι ο Θεός πέρασε και εμείς λόγω των δογματικών, πνευματικών μας υποχρεώσεων απλώς στείλαμε άλλους σε αυτόν. Ο άνθρωπος του Θεού είναι αυτός που φέρνει καινούργια διδασκαλία η οποία συμπληρώνει ελλείποντα στην παλιά. Να μην φανατιστούμε ποτέ με τον δικό μας τρόπο. Ο δικός μας τρόπος μάς δόθηκε ώστε να μάς οδηγήσει μέχρι ένα σημείο, από εκεί και πέρα ο Θεός καινούργιο χέρι θα απλώσει για να μάς πάει παρακάτω. Μέχρι να ενωθούμε με το δικό του, μην αφήνουμε το χέρι του Θεού που μάς άπλωσε μέσω του απεσταλμένου του διά Πνεύματος Αγίου γιατί θα έρθει η ημέρα που θα κλάψουμε πικρά, μη γένοιτο.

 

38 στραφείς δε ο Ιησούς και θεασάμενος αυτούς ακολουθούντας λέγει αυτοίς· τι ζητείτε; οι δε είπον αυτώ· ραββί· ο λέγεται ερμηνευόμενον διδάσκαλε· που μένεις;

39 λέγει αυτοίς· έρχεσθε και ίδετε. ήλθον ούν και είδον που μένει, και παρ’ αυτώ έμειναν την ημέραν εκείνην· ώρα ήν ως δεκάτη.

40 ήν Ανδρέας ο αδελφός Σίμωνος Πέτρου είς εκ των δύο των ακουσάντων παρά Ιωάννου και ακολουθησάντων αυτώ.

41 ευρίσκει ούτος πρώτος τον αδελφόν τον ίδιον Σίμωνα και λέγει αυτώ ευρήκαμεν τον Μεσσίαν· ο εστιν μεθερμηνευόμενον Χριστός·

42 και ήγαγεν αυτόν προς τον Ιησούν. εμβλέψας αυτώ ο Ιησούς είπε· συ εί Σίμων ο υιός Ιωνά, συ κληθήση Κηφάς, ο ερμηνεύεται Πέτρος.

43 Τη επαύριον ηθέλησεν ο Ιησούς εξελθείν εις την Γαλιλαίαν· και ευρίσκει Φίλιππον και λέγει αυτώ· ακολούθει μοι.

44 ήν δε ο Φίλιππος από Βηθσαΐδα, εκ της πόλεως Ανδρέου και Πέτρου.

Βλέπουμε το κάλλος του Θεού, μια κουβέντα και αμέσως το σκεύος εκλογής, στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Φίλιππος, ακολούθησε. Εδώ αφήνει να εννοηθεί ότι τα παιδιά του Θεού γνωρίζουν το κάλεσμα του Θεού, την φωνή του Θεού και αμέσως τρέχουν κοντά στον άνθρωπο του Θεού στο να υπηρετήσουν με χαρά Θεό και άνθρωπο, στο να συμμετέχουν στους αγώνες για την ίδρυση της βασιλείας του Θεού.

 

45 ευρίσκει Φίλιππος τον Ναθαναήλ και λέγει αυτώ· όν έγραψε Μωϋσής εν τω νόμω και οι προφήται ευρήκαμεν, Ιησούν τον υιόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ.

46 και είπεν αυτώ Ναθαναήλ· εκ Ναζαρέτ δύναταί τι αγαθόν είναι; λέγει αυτώ Φίλιππος· έρχου και ίδε.

Η Ναζαρέτ εκείνα τα χρόνια δεν είχε καλή φήμη. Είναι γραφικό, όπου επερίσσευσεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις και ο λόγος γιατί η μετάνοια είναι πιο συνειδητοποιημένη, πιο αληθινή. Ακόμα εδώ βλέπουμε ότι όταν ο άνθρωπος βρει τον Θεό με την ίδια εξουσία που τον κάλεσε ο Θεός καλεί και αυτός τον συνάνθρωπο που ψάχνει τον Θεό. Είναι ωραία η διδασκαλία και η φιλοσοφία, έχει όμως μοναδική και ξεχωριστή αξία η αφιέρωσή μας. Όλοι βλέπουν αν είμεθα του Θεού. Ό,τι και αν πούμε, τα χαρακτηριστικά μας και τα έργα μας φανερώνουν κατά πόσο είναι ο Θεός στη ζωή μας. Ας γίνουμε οι άνθρωποι του Θεού και όλα θα αλλάξουν για εμάς θετικά αφού θα γεμίσουμε μέσα μας με πολύ Θεό και γύρω μας με πολλούς ανθρώπους του Θεού, αδελφούς εν Κυρίω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά άνθρωπε από το να ζεις και να συμμετέχεις στην οικογένεια του Θεού, στα δρώμενα του κόσμου, στην εξέλιξη του κόσμου.

 

47 είδεν ο Ιησούς τον Ναθαναήλ ερχόμενον προς αυτόν και λέγει περί αυτού· ίδε αληθώς Ισραηλίτης, εν ώ δόλος ουκ έστι.

48 λέγει αυτώ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτώ· προ του σε Φίλιππον φωνήσαι, όντα υπό την συκήν είδον σε.

Ο Θεός γνωρίζει νεφρούς και καρδίας, ο άνθρωπος του Θεού γνωρίζει πως είναι ο ψυχικός μας, ο εσωτερικός μας κόσμος όσο και αν θέλουμε να κρυφτούμε. Ο πνευματικός ανακρίνει μεν πάντα, αυτός δε υπ' ουδενός ανακρίνεται.

 

49 απεκρίθη Ναθαναήλ και λέγει αυτώ· ραββί, συ εί ο υιός του Θεού, συ εί ο βασιλεύς του Ισραήλ.

50 απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτώ· ότι είπον σοι, είδον σε υποκάτω της συκής, πιστεύεις; μείζω τούτων όψει.

Και εμείς μείζω τούτων θα δούμε στο μέλλον, στην πορεία, στον δρόμο μας γιατί ο Θεός είναι αυτός που εργάζεται έργο σωτηρίας.  

 

51 και λέγει αυτώ· αμήν αμήν λέγω υμίν, απ’ άρτι όψεσθε τον ουρανόν ανεωγότα, και τους αγγέλους του Θεού αναβαίνοντας και καταβαίνοντας επί τον Υιόν του ανθρώπου.

 

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 3

 

1 Ήν δε άνθρωπος εκ των Φαρισαίων, Νικόδημος όνομα αυτώ, άρχων των Ιουδαίων.

2 ούτος ήλθε προς αυτόν νυκτός και είπεν αυτώ· ραββί, οίδαμεν ότι από Θεού ελήλυθας διδάσκαλος· ουδείς γαρ ταύτα τα σημεία δύναται ποιείν ά συ ποιείς, εάν μη ή ο Θεός μετ’ αυτού.

3 απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτώ· αμήν αμήν λέγω σοι, εάν μη τις γεννηθή άνωθεν, ου δύναται ιδείν την βασιλείαν του Θεού.

Θα έχουμε επαφή με όλους τους συνανθρώπους αλλά θα περιμένουμε την ώρα και την ημέρα που θα γεννηθεί άνωθεν ο καθένας από τον Θεό, που θα τον καλέσει ο Θεός. Άλλο είναι να καλέσουμε εμείς τους ανθρώπους και άλλο είναι να τους καλέσει ο Θεός. Όταν ο Θεός καλέσει τους ανθρώπους, οι άνθρωποι σοβαρεύουν, γίνονται πιο υπεύθυνοι, ψάχνουν, ερευνούν, εμμένουν στις αρχές του Θεού, προσπαθούν νυχθημερόν να εντάξουν στη ζωή τους το θέλημα του Θεού.

Συμπέρασμα: Την νουθεσία μας δεν θα την μεταφέρουμε εμείς με δική μας σοφία ώστε να πείσουμε, εμείς θα κάνουμε τον αγώνα μας και ο Θεός θα μάς ενώσει με εκείνους που έχουν γεννηθεί άνωθεν. Όσοι προσπαθούν να αναγεννήσουν ανθρώπους θα κουραστούν, όσοι κάνουν τον αγώνα τους θα τους στείλει ο Θεός πολλούς. Άνωθεν γεννιέται ο άνθρωπος όταν αρχίζει ο Θεός να του ψιθυρίζει στο αφτί την δική του σοφία, η οποία σοφία τον ζωοποιεί, τον κάνει να έχει δύναμη, όρεξη, διάθεση. Δεν είναι μουρτζούφλης ο άνθρωπος του Θεού, δεν κάνει παράπονα. Ο άνθρωπος του Θεού κάθε μέρα ελπίζει, κάθε μέρα ζωοποιεί τον εαυτό του, κάθε μέρα συνεργάζεται με τον Θεό, κάθε μέρα σπουδάζει. Να στεκόμαστε με ειλικρίνεια στο βήμα του Θεού και όταν στεκόμαστε με αλήθεια τότε αρχίζει η εξέλιξη η οποία μας καθιστά υιούς και θυγατέρες Θεού.

 

4 λέγει προς αυτόν ο Νικόδημος· πώς δύναται άνθρωπος γεννηθήναι γέρων ών; μη δύναται εις την κοιλίαν της μητρός αυτού δεύτερον εισελθείν και γεννηθήναι;

Όταν ο άνθρωπος δεν εννοεί τα επουράνια, τα παραδείγματα, οι λόγοι του, η θεωρία του, η φιλοσοφία του είναι στη ζωή του επίγεια καθώς και η λογική του αφού διέπεται από πολλά εντάλματα ανθρώπων όπως κοινωνικό σύστημα, θρησκευτικό-δογματικό σύστημα, κ.λπ..

 

5 απεκρίθη Ιησούς· αμήν αμήν λέγω σοι, εάν μη τις γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, ου δύναται εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού.

Το ύδωρ συμβολίζει την μετάνοια. Το βάπτισμα στο νερό φανερώνει και δείχνει καλή προαίρεση στις αρχές του Θεού. Το βάπτισμα καταγγέλλει τον θάνατο και ανάγει τη ζωή σε πολίτευμα αδιασάλευτο στην συνείδηση του βαπτιζομένου. Εξάλλου η μετάνοια είναι η πρώτη λέξη που ο Θεός ξεκίνησε να κηρύττει και να διαλαλεί την βασιλεία του Θεού. Διά Πνεύματος Αγίου γεννιέται ο άνθρωπος όταν ο Θεός συναντήσει σ’ αυτόν ειλικρινή απόφαση στο να υπηρετήσει τον Θεό και τον αδελφό. Ξέρουμε ότι το πνεύμα του Θεού όπου θέλει πνέει και ουδείς γνωρίζει πόθεν έρχεται και πού υπάγει, γι’ αυτό πριν πέσουμε σε κρίσεις και κατακρίσεις ή καταλαλιές ας αναγεννηθούμε διά να μπορέσουμε να δούμε ποιος είναι γεννημένος διά Πνεύματος Αγίου.

 

6 το γεγεννημένον εκ της σαρκός σαρξ εστι, και το γεγεννημένον εκ του Πνεύματος πνεύμα εστι.

7 μη θαυμάσης ότι είπον σοι, δεί υμάς γεννηθήναι άνωθεν.

8 το πνεύμα όπου θέλει πνέει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλ’ ουκ οίδας πόθεν έρχεται και πού υπάγει· ούτως εστι πας ο γεγεννημένος εκ του Πνεύματος.

9 απεκρίθη Νικόδημος και είπεν αυτώ· πώς δύναται ταύτα γενέσθαι;

10 απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτώ· συ εί ο διδάσκαλος του Ισραήλ και ταύτα ου γινώσκεις;

11 αμήν αμήν λέγω σοι ότι ο οίδαμεν λαλούμεν και ο εωράκαμεν μαρτυρούμεν, και την μαρτυρίαν ημών ου λαμβάνετε.

12 ει τα επίγεια είπον υμίν και ου πιστεύετε, πώς εάν είπω υμίν τα επουράνια πιστεύσετε;

Τα επίγεια είναι ο νόμος, ο τύπος, η μεταθανάτια ζωή. Τα ουράνια είναι η ουσία αφού εμπεριέχει την χάρη, το μέγα έλεος, την μετάνοια, την αναγέννηση, την αγάπη την ανυπόκριτη, την ζώσα πίστη, την σοφία του Θεού, την γέννηση του Χριστού, την σάρκωση του Θεού, ο Θεός γεννάται εν ανθρώποις και ο άνθρωπος γεννάται εν Θεώ, το ανθρωποσωτήριο έργο του, τα θαύματα, την σοφία του λόγου του, την σταύρωσή του, την ανάστασή του, την παρουσία του, την ανάληψή του, την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, την ίδρυση της εκκλησίας του στη Γη, το Ευαγγέλιο της βασιλείας, τον Παράκλητο, το Πνεύμα το Άγιο, την κατάργηση του φυσικού θανάτου. Όλα αυτά ανήκουν στα ουράνια. Αφού δεν καταλάβαμε την αξία του νόμου και όλων των επίγειων πώς θα καταλάβουμε τα επουράνια στα οποία μπορούμε να μετέχουμε διά του Χριστού. Δεν απελπιζόμαστε όμως διότι τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ έστιν. Αρκεί να υπάρχει θέληση και καλή πρόθεση.

 

13 και ουδείς αναβέβηκεν εις τον ουρανόν ει μη ο εκ του ουρανού καταβάς, ο Υιός του ανθρώπου ο ών εν τω ουρανώ.

Αυτός που έρχεται από τον ουρανό έχει ιδιαίτερη, ξεχωριστή, υπερβατική διδασκαλία η οποία αλλάζει τις βιοχημικές λειτουργίες του κυττάρου. Αυτός που έρχεται από το Θεό μιλάει στα κύτταρα τα οποία ζωοποιεί, με φυσική συνέπεια να τα μεταστοιχειώνει και να τα κάνει διά του λόγου, διά της σοφίας του Θεού άφθαρτα και αθάνατα. Η ζωή για τον άνθρωπο του Θεού ξεκινά μετά τα 100 χρόνια. Μέχρι τότε σπουδάζει τις αρχές του Θεού, την σοφία του Θεού η οποία καθορίζει τον άνθρωπο άφθαρτο και αθάνατο. Άμα το καταλάβουμε αυτό θα αφιερώσουμε εαυτούς στο να γίνουμε άνθρωποι του Θεού, κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι της δόξης αυτού ώστε να ζούμε μια ζωή γεμάτη με σοφία Θεού χωρίς λάθη που θα μάς οδηγούν σε αδιέξοδο, με επιλογές θεόπνευστες στην καθημερινότητά μας. Έχουμε ακούσει ότι το παιδίον εις την βασιλείαν θέλει είσθαι 100 χρόνων. Αμήν.

 

14 και καθώς Μωϋσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψωθήναι δει τον Υιόν του ανθρώπου,

Λόγω του ότι στην έρημο οι Ισραηλίτες είχαν σε καθημερινή βάση να αντιμετωπίσουν τα φίδια τα οποία τους τσιμπούσαν ο Μωϋσής έφτιαξε έναν σταυρό από φίδια και τους είπε, «όποιον τον τσιμπήσει φίδι θα κοιτάζει τον σταυρό και δεν θα πεθαίνει». Κοιτάξτε εδώ, όταν ο λόγος ειπωθεί από σκεύος εκλογής δημιουργεί στον εγκέφαλο ακόμα και αντίδοτο το οποίο αποκλείει τον θάνατο! Είναι μέγα μυστήριο το πως ο εγκέφαλος διεργάζεται τα ερεθίσματα του λόγου (όταν τα πιστέψει ο άνθρωπος) αλλά μέγα μυστήριο είναι και το πως ενεργεί ο λόγος στη ζωή μας, αφού αλλάζει τις βιοχημικές διεργασίες του κυττάρου σε σημείο ώστε να το κάνει ακόμα και άφθαρτο και αθάνατο.

 

15 ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον.

16 ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον.

Η θυσία του Χριστού δεν είχε ως σκοπό να δημιουργήσει στη Γη θρησκείες, δόγματα, αρχηγούς, ποιμένες, πρόβατα κ.λπ. αλλά είχε ως σκοπό να αναγεννήσει τον άνθρωπο.

 

17 ου γαρ απέστειλεν ο Θεός τον υιόν αυτού εις τον κόσμον ίνα κρίνη τον κόσμον, αλλ’ ίνα σωθή ο κόσμος δι’ αυτού.

Από τι θα σώσει τον κόσμο; Είναι απλό, από τον έτερο κακό εαυτό του ανθρώπου, από τα πάθη, από τις αδυναμίες, από την αμαρτία, από την φθορά, από τον θάνατο. Ο Χριστός γι’ αυτό ήρθε στον κόσμο, για να ελευθερώσει τον άνθρωπο απ’ όλα αυτά.

 

18 ο πιστεύων εις αυτόν ου κρίνεται, ο δε μη πιστεύων ήδη κέκριται, ότι μη πεπίστευκεν εις το όνομα του μονογενούς υιού του Θεού.

19 αύτη δε έστιν η κρίσις, ότι το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον, και ηγάπησαν οι άνθρωποι μάλλον το σκότος ή το φως· ήν γαρ πονηρά αυτών τα έργα.

Άρα λοιπόν αφού σήμερα λάβαμε κάλεσμα, να αλλάξουμε ρότα πνευματική, πλεύση πνευματική και να βάλουμε τον Θεό στη ζωή μας. Να σταματήσουμε τις πονηρίες, τις μικρότητες οι οποίες πηγάζουν από τον εγωισμό μας, από τα συμφέροντά μας διότι το φως ήρθε στον κόσμο. Να μην πέσουμε και εμείς στην παγίδα να σταυρώσουμε τον Χριστό (νοερά) και να ακολουθήσουμε τον Βαραββά, μη γένοιτο. Αφού το φως ήρθε στον κόσμο, αφού η αλήθεια μαθεύτηκε, αφού την γνωρίσαμε ας την υπηρετήσουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας.     

 

20 πας γαρ ο φαύλα πράσσων μισεί το φως και ουκ έρχεται προς το φως, ίνα μη ελεγχθή τα έργα αυτού·

Να γίνουμε φως που σημαίνει να γίνουμε αλήθεια.

 

21 ο δε ποιών την αλήθειαν έρχεται προς το φως, ίνα φανερωθή αυτού τα έργα, ότι εν Θεώ εστιν ειργασμένα.

Πόσο, μα πόσο χαζό είναι στον άνθρωπο να εργάζεται το σκότος, το ψέμα, την αμαρτία, να υπηρετεί την φθορά και τον θάνατο και πόσο, μα πόσο σοφό είναι στον άνθρωπο να εργάζεται την αλήθεια την οποία υπηρέτησε ο Κύριος, αφού τα αποτελέσματα είναι ασύγκριτα. Το ψέμα σε οδηγεί στον θάνατο ενώ η αλήθεια στην άφθαρτη ζωή.

 

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 4

 

7 έρχεται γυνή εκ της Σαμαρείας αντλήσαι ύδωρ. λέγει αυτή ο Ιησούς· δος μοι ποιείν.

8 οι γαρ μαθηταί αυτού απεληλύθεισαν εις την πόλιν ίνα τροφάς αγοράσωσι.

9 λέγει ουν αυτώ η γυνή η Σαμαρείτις· πώς συ Ιουδαίος ών παρ’ εμού πιείν αιτείς, ούσης γυναικός Σαμαρείτιδος; ου γαρ συγχρώνται Ιουδαίοι Σαμαρείταις.

10 απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτή· ει ήδεις την δωρεάν του Θεού, και τις έστιν ο λέγων σοι, δος μοι πιείν, συ αν ήτησας αυτόν, και έδωκεν άν σοι ύδωρ ζων.

11 λέγει αυτώ η γυνή· Κύριε, ούτε άντλημα έχεις, και το φρέαρ εστι βαθύ· πόθεν ούν έχεις το ύδωρ το ζων;

12 μη συ μείζων εί του πατρός ημών Ιακώβ, ός έδωκεν ημίν το φρέαρ, και αυτός εξ αυτού έπιε και οι υιοί αυτού και τα θρέμματα αυτού;

13 απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτή· πας ο πίνων εκ του ύδατος τούτου διψήσει πάλιν·

14 ος δ’ αν πίη εκ του ύδατος ου εγώ δώσω αυτώ, ου μη διψήση εις τον αιώνα, αλλά το ύδωρ ο δώσω αυτώ γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον.

15 λέγει προς αυτόν η γυνή· Κύριε, δος μοι τούτο το ύδωρ, ίνα μη διψώ μηδέ έρχωμαι ενθάδε αντλείν.

16 λέγει αυτή ο Ιησούς· ύπαγε φώνησον τον άνδρα σου και ελθέ ενθάδε.

17 απεκρίθη η γυνή και είπεν· ουκ έχω άνδρα. λέγει αυτή ο Ιησούς· καλώς είπας ότι άνδρα ουκ έχω·

18 πέντε γαρ άνδρας έσχες, και νυν ον έχεις ουκ εστι σου ανήρ· τούτο αληθές είρηκας.

19 λέγει αυτώ η γυνη· Κύριε, θεωρώ ότι προφήτης εί συ.

20 οι πατέρες ημών εν τω όρει τούτω προσεκύνησαν· και υμείς λέγετε ότι εν Ιεροσολύμοις εστιν ο τόπος όπου δει προσκυνείν.

21 λέγει αυτή ο Ιησούς· γύναι, πίστευσόν μοι ότι έρχεται ώρα ότε ούτε εν τω όρει τούτω ούτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω πατρί.

22 υμείς προσκυνείτε ο ουκ οίδατε, ημείς προσκυνούμεν ο οίδαμεν· ότι η σωτηρία εκ των Ιουδαίων εστιν.

23 αλλ’ έρχεται ώρα, και νυν εστιν, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τω πατρί εν πνεύματι και αληθεία· και γαρ ο πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν.

24 πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν.

Όποιος έχει το πνεύμα του Θεού γνωρίζει την ελευθερία του Θεού, την σοφία του Θεού αφού το πνεύμα του Θεού τον ζωοποιεί κάθε στιγμή.

 

25 λέγει αυτώ η γυνή· οίδα ότι Μεσσίας έρχεται ο λεγόμενος Χριστός· όταν έλθη εκείνος, αναγγελεί ημίν πάντα.

26 λέγει αυτή ο Ιησούς· εγώ είμι ο λαλών σοι.

 

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 5

 

4 άγγελος γαρ κατά καιρόν κατέβαινεν εν τη κολυμβήθρα, και ετάρασσε το ύδωρ· ο ούν πρώτος εμβάς μετά την ταραχήν του ύδατος υγιής εγίνετο ώ δήποτε κατείχετο νοσήματι. 

Πάντα μεριμνούσε ο Θεός για την θεραπεία του ανθρώπου εκείνου που εν αγνοία του οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Η πίστη σώζει και όχι κάποια συγκεκριμένη θεραπεία. Η πίστη στην όποια θεραπεία. Αυτό να το θυμούμαστε πάντα ώστε η πίστη μας να είναι πάντα ζώσα είτε όταν η θεραπεία προέρχεται από το φάρμακο είτε όταν προέρχεται από τον Θεό.

 

5 ήν δε τις άνθρωπος εκεί τριάκοντα και οκτώ έτη έχων εν τη ασθενεία αυτού.

6 τούτον ιδών ο Ιησούς κατακείμενον, και γνούς ότι πολύν ήδη χρόνον έχει, λέγει αυτώ· θέλεις υγιής γενέσθαι;

Κοιτάξτε τώρα που επεμβαίνει ο Θεός! Εμείς οι άνθρωποι π.χ. έναν πονοκέφαλο έχουμε και μέρα νύχτα γκρινιάζουμε. Έμεινες άνθρωπε ποτέ 30 χρόνια παράλυτος; Όχι. Τότε γιατί γκρινιάζεις; Δόξασε μέρα νύχτα τον Θεό που είσαι καλά και να έχεις χαρά! Αυτά είναι παραδείγματα από τα οποία μπορούμε να σπουδάζουμε και να βλέπουμε την διαφορά, το πόσο ευλογημένοι είμαστε αφού είμαστε υγιείς. Γιατί να γκρινιάζουμε; Εδώ ο άνθρωπος αυτός ήταν 30 χρόνια παράλυτος και όμως με ηρεμία αντιμετώπιζε την ασθένειά του.  

 

7 απεκρίθη αυτώ ο ασθενών· Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω ίνα όταν ταραχθή το ύδωρ, βάλη με εις την κολυμβήθραν· εν ώ δε έρχομαι εγώ, άλλος προ εμού καταβαίνει. Εμάς π.χ. και να μάς στείλει κοντά μας ο Θεός εκατό ανθρώπους κάνουμε τα πάντα ώστε να εξαφανιστούν από τη ζωή μας.

8 λέγει αυτώ ο Ιησούς· έγειρε, άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει.

Αυτή είναι η απλότητα και η σοφία του Θεού. Ο λόγος όταν εξέρχεται από σκεύος εκλογής το οποίο ευαρεστεί με τη ζωή του τον Θεό, εκπληρώνεται. Αυτός είναι ο πιο ώριμος στόχος στη ζωή των ανθρώπων, στη ζωή όλων μας, να γίνουμε οι άνθρωποι του Θεού ώστε αυτό που λέμε να λαμβάνει υλική υπόσταση. Υπάρχει τίποτα πιο όμορφο; Υπάρχει μεγαλύτερη επιστήμη από αυτή άνθρωπε, από το να λες κάτι και να γίνεται; Δεν αξίζει τον κόπο να αφιερώσεις και όλη σου τη ζωή για να γίνεις μια μέρα αποδεκτός από τον Θεό;  

 

9 και ευθέως εγένετο υγιής ο άνθρωπος, και ήρε τον κράβαττον αυτού και περιεπάτει. ήν δε σάββατον εν εκείνη τη ημέρα.

Σήμερα, λέμε ότι ζούμε στην πιο αναπτυγμένη, στην πιο εξελιγμένη εποχή μέσα στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους. Που να φτάσει όμως ο άνθρωπος την πρόοδο του Κυρίου, να λέει ένα λόγο και να γίνεται! Ποιος μπορεί με ένα του λόγο να θεραπεύσει παράλυτο, να αναστήσει νεκρό; Και όμως ο λόγος μπορεί. Λόγο έχουμε και εμείς, άρα και εμείς μπορούμε αφού ο ίδιος ο Χριστός είπε, ό,τι αν ζητήσητε εν τω ονόματί μου, θέλω κάμει τούτο.

 

10 έλεγον ούν οι Ιουδαίοι τω τεθεραπευμένω· σάββατον εστιν· ουκ έξεστι σοι άραι τον κράβαττον.

Κοιτάξτε εδώ μικρότητα που εκδηλώνουν οι Ιουδαίοι! Έτσι κάνουμε και εμείς πολλές φορές, γινόμαστε Ιουδαίοι και όταν βλέπουμε κάποιον να εργάζεται πνευματικά λέμε, «Μήπως είναι αιρετικός; Μήπως είναι εκείνο, μήπως είναι το άλλο;». Γιατί να μην χαρούμε που ψάχνει ο άνθρωπος το Ευαγγέλιο του Χριστού; Σήμερα, που δεν υπάρχει άνθρωπος του Θεού.    

 

11 απεκρίθη αυτοίς· ο ποιήσας με υγιή, εκείνος μοι είπεν· άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει.

12 ηρώτησαν ούν αυτόν· τις εστιν ο άνθρωπος ο ειπων σοι, άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει;

13 ο δε ιαθείς ουκ ήδει τις έστιν· ο γαρ Ιησούς εξένευσεν όχλου όντος εν τω τόπω.

14 μετά ταύτα ευρίσκει αυτόν ο Ιησούς εν τω ιερώ και είπεν αυτώ· ίδε υγιής γέγονας· μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χειρόν σοι τι γένηται.

Άρα, ό,τι πρόβλημα και αν δημιουργείται στο βιολογικό μας σώμα θα το ψάχνουμε πνευματικά. Κάπου στον εγκέφαλό μας υπάρχει η αμαρτία η οποία αμαρτία όταν εισέλθει στον νου μας αποδιοργανώνει και διχάζει τον εγκέφαλό μας, έτσι οι βιοχημικές λειτουργίες του αντί να παράγουν τη ζωή παράγουν την φθορά, παράγουν τον θάνατο. Εάν ο εγκέφαλος επανέλθει στην αρχική θέση που τον καθόρισε ο Θεός στο να λειτουργεί κατά Θεόν τότε όλα γίνονται νέα. Με τις αρχές του Θεού (αγαθό) έζησαν οι άνθρωποι του Θεού και διέσχισαν πολλούς αιώνες. Ο Λόγος του Θεού αναφέρει, αν και ο εξωτερικός άνθρωπος φθείρεται ο εσωτερικός όμως ανανεώνεται ημέρα με την ημέρα γι’ αυτό εσύ άνθρωπε συνέχισε τον αγώνα σου γιατί αν αναγεννηθεί ο εσωτερικός άνθρωπος, ο νους, θα μπει σε λειτουργία το δέντρο της ζωής και θα θεραπεύσει και το σώμα σου.     

 

15 απήλθεν ο άνθρωπος και ανήγγειλε τοις Ιουδαίοις ότι Ιησούς εστιν ο ποιήσας αυτόν υγιή.

16 Και διά τούτο εδίωκον τον Ιησούν οι Ιουδαίοι και εζήτουν αυτόν αποκτείναι, ότι ταύτα εποίει εν σαββάτω.

17 ο δε Ιησούς απεκρίνατο αυτοίς· ο πατήρ μου έως άρτι εργάζεται, καγώ εργάζομαι.

Ο Θεός δεν έχει Σάββατα και αργίες. Επειδή όμως ο άνθρωπος στην Παλαιά Διαθήκη δεν είχε το πνευματικό επίπεδο ώστε να καταλαβαίνει ότι έπρεπε να ξεκουράζεται και μια μέρα και να μην δουλεύει συνέχεια ο Θεός όρισε το Σάββατο ως αργία. Ακόμη έβαλε στον άνθρωπο και νόμο ώστε να πλένει τα χέρια του πριν από το φαγητό για να μην παθαίνει μολύνσεις (Μωσαϊκός νόμος) κ.λπ.. Έπρεπε να σπουδάσει ο άνθρωπος. Μετά όμως έρχεται ο Θεός (Καινή Διαθήκη) και λέει, εσύ άνθρωπε είσαι ανώτερος από το Σάββατο, μη δογματίζεις το Σάββατο. Και τίποτα να μην δογματίσει ποτέ κανένας στη ζωή του. Εμείς οι άνθρωποι βάλαμε στη ζωή μας τον χρόνο και φτιάξαμε έτη, μέρες, ώρες. Όταν ζούμε στη σκιά του χρόνου, όταν ζούμε με τα Σάββατα δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τον Θεό, είμαστε εγκλωβισμένοι.

 

18 διά τούτο ούν μάλλον εζήτουν αυτόν οι Ιουδαίοι αποκτείναι, ότι ου μόνον έλυε το σάββατον, αλλά και πατέρα ίδιον έλεγε τον Θεόν, ίσον εαυτόν ποιών τω Θεώ.

Φυσιολογικό δεν είναι να λες ότι είσαι υιός Θεού, όλοι δεν είμαστε; Ο Θεός μάς έκανε ίσους με αυτόν. Αυτή δεν είναι η αλήθεια; Αφού στην Γένεση αναφέρεται ότι ο Θεός έκανε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν ζήλεψε ο Εωσφόρος και αποστάτησε από τον Θεό και έφυγε; Και από τότε τι κάνει αυτός ο άγγελος, ο Εωσφόρος; Πολεμάει τον άνθρωπο, μέρα νύχτα, για να τον εξοντώσει ώστε να μην πάρει ποτέ την θέση που του έδωσε ο Θεός. Και τα καταφέρνει μια χαρά αφού μάς έβαλε να εργαζόμαστε και να ασχολούμαστε μέρα νύχτα με την ύλη και μάς ανέπτυξε ένα σύστημα που είναι έτσι φτιαγμένο —από παιδικής ηλικίας— ώστε να μην μπορείς ποτέ να συναντήσεις τον Θεό αφού ο καθένας αναπτύσσει μια άλλη θεωρία και λογική.  

    

19 απεκρίνατο ούν ο Ιησούς και είπεν αυτοίς· αμήν αμήν λέγω υμίν, ου δύναται ο υιός ποιείν αφ’ εαυτού ουδέν, εάν μη τι βλέπη τον πατέρα ποιούντα· α γαρ αν εκείνος ποιή, ταύτα και ο υιός ομοίως ποιεί.

20 ο γαρ πατήρ φιλεί τον υιόν και πάντα δείκνυσιν αυτώ α αυτός ποιεί, και μείζονα τούτων δείξει αυτώ έργα, ίνα υμείς θαυμάζητε.

21 ώσπερ γαρ ο πατήρ εγείρει τους νεκρούς και ζωοποιεί, ούτω και ο υιός ούς θέλει ζωοποιεί.

22 ουδέ γαρ ο πατήρ κρίνει ουδένα, αλλά την κρίσιν πάσαν δέδωκε τω υιώ,

Το Πνεύμα το Άγιο γνωρίζει σε εμάς τον Υιό και ο Υιός γνωρίζει σε εμάς τον Πατέρα αφού μάς κρίνει ότι είμεθα άξιοι να γνωρίσουμε τον Θεό ώστε να μετέχουμε στην δική του δόξα. Υπάρχει μια σειρά. Η υπακοή μάς βγάζει εύκολα και γρήγορα στον θρόνο του Θεού.

 

23 ίνα πάντες τιμώσι τον υιόν καθώς τιμώσι τον πατέρα. ο μη τιμών τον υιόν ου τιμά τον πατέρα τον πέμψαντα αυτόν.

24 αμήν αμήν λέγω υμίν ότι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν.

Αυτά είναι λόγια θεόπνευστα, λόγια που χτυπούν τον εγκέφαλό μας, τραντάζουν τον εσωτερικό μας κόσμο, ενεργοποιούν τους μηχανισμούς της ζωής μέσα μας γιατί αυτά τα λόγια είναι γεμάτα υγεία, γεμάτα ζωή, γεμάτα σοφία. Είναι λόγια τα οποία ο εγκέφαλός μας τα ακούει ευχάριστα γιατί από αυτά δημιουργήθηκε. Ο Θεός είπε λόγο και δημιουργήθηκε ο άνθρωπος.

Υπάρχουν δύο τρόποι εισδοχής στη ζωή. Ο ένας είναι αυτός που αναφέρει εδώ ο Κύριος τον οποίον και επαναλαμβάνω: Όταν κάποιος ακούει τον Λόγο του Θεού και πιστεύει στον πέμψαντί με, στον Πατέρα, έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωή. Εδώ ανήκουν όλοι οι εν Κυρίω κοιμηθέντες. Δεν είναι όμως ο μόνος τρόπος. Ο δεύτερος τρόπος εισδοχής στη ζωή γίνεται ως εξής: Όποιος απολέσει την ζωή του ένεκεν εμού, λέει ο Κύριος, και του ευαγγελίου αυτός θα την βρει, τη ζωή. Ποια ζωή; Την άφθαρτη ζωή και όχι την μεταθανάτια ζωή. Αν η μεταθανάτια ζωή ήταν θέλημα Θεού τότε θα χαιρόμασταν όλοι με τον θάνατο γιατί θα πηγαίναμε να συναντήσουμε τον Θεό, κανένας όμως δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και αυτοί που κηρύττουν την μεταθανάτια ζωή όταν έρθετε η ώρα τους τρέχουν στα καλύτερα νοσοκομεία, όπως έχουμε ξαναπεί. Άρα το πνεύμα για να μπορεί να ενεργεί χρειάζεται ένα σώμα. Το σώμα ημών είναι ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος, ο φθείρων τον ναόν του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Πώς τον φθείρουμε; Με σκέψεις και εντολές οι οποίες είναι λανθασμένες. Αυτές καταστρέφουν το σώμα.    

 

25 αμήν αμήν λέγω υμίν ότι έρχεται ώρα, και νυν εστιν, ότε οι νεκροί ακούσονται της φωνής του υιού του Θεού, και οι ακούσαντες ζήσονται.

Ακούμε την φωνή του μέσα από τον Λόγο του Θεού τον οποίον ο Θεός φρόντισε ώστε να διασχίσει τους αιώνες. Οι αιώνες σεβάστηκαν το Ευαγγέλιο. Πολλοί το πολέμησαν, ήθελαν να το εξαφανίσουν και όμως αυτό σήμερα είναι πρώτο σε πωλήσεις παγκόσμια. Όλοι οι άνθρωποι, λίγο ή πολύ, το παίρνουν στα χέρια τους κάποια στιγμή στη ζωή τους.

 

26 ώσπερ γαρ ο πατήρ έχει ζωήν εν εαυτώ, ούτως έδωκε και τω υιώ ζωήν έχειν εν εαυτώ·

27 και εξουσίαν έδωκεν αυτώ και κρίσιν ποιείν, ότι Υιός ανθρώπου εστί.

28 μη θαυμάζετε τούτο· ότι έρχεται ώρα εν ή πάντες οι εν τοις μνημείοις ακούσονται της φωνής αυτού,

29 και εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως.

Ακόμα και η ανάσταση των νεκρών με έναν λόγο του Θεού θα λάβει χώρα.

 

30 ου δύναμαι εγώ ποιείν απ’ εμαυτού ουδέν. καθώς ακούω κρίνω, και η κρίσις η εμή δικαία εστιν· ότι ου ζητώ το θέλημα το εμόν αλλά το θέλημα του πέμψαντός με πατρός.

Όλοι μας αυτό να θέλουμε να βάλουμε στη ζωή μας ώστε να συντονιστούμε πάνω στο θέλημα του Θεού, να επιδιώξουμε το θέλημα του Θεού το οποίο είναι το μόνο υγιές. Το θέλημα το δικό μας θα μάς οδηγήσει σε αδιέξοδο. Όλοι κάθε μέρα προσπαθούν, κάθε μέρα τρέχουν για να ευτυχήσουν, για να χαρούν και όλοι δυστυχισμένοι είναι.

Ο Κύριος εδώ αναφέρει, δεν ποιώ απ’ εμαυτού ουδέν καθώς ακούω κρίνω. Εμείς, ακούμε τον Θεό ή κατά φαντασίαν παίρνουμε αποφάσεις; Αν άκουγαν οι άνθρωποι τον Θεό, τα χριστιανικά κράτη θα είχαν ιδρύσει την βασιλεία του Θεού στη Γη. Αφού η κατάσταση κάθε μέρα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο αυτό αφήνει να εννοηθεί ότι ο καθένας ακούει την δική του καλοκαγαθία. Η Φωνή Θεού δημιουργήθηκε άνωθεν και αυτά που εξαγγέλλει προέρχονται καθαρά από την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, ας την ακούσουμε και ας υπηρετήσουμε το θέλημα του Θεού, αμήν.

 

31 Εάν εγώ μαρτυρώ περί εμαυτού, η μαρτυρία μου ουκ έστιν αληθής.

32 άλλος εστιν ο μαρτυρών περί εμού, και οίδα ότι αληθής εστιν η μαρτυρία ήν μαρτυρεί, περί εμού,

33 Υμείς απεστάλκατε προς Ιωάννην, και μεμαρτύρηκε τη αληθεία·

34 εγώ δε ου παρά ανθρώπου την μαρτυρίαν λαμβάνω αλλά ταύτα λέγω ίνα υμείς σωθήτε.

35 εκείνος ήν ο λύχνος ο καιόμενος και φαίνων. υμείς δε ηθελήσατε αγαλλιαθήναι προς ώραν εν τω φωτί αυτού.

36 εγώ δε έχω την μαρτυρίαν μείζω του Ιωάννου· τα γαρ έργα α έδωκέ μοι ο πατήρ ίνα τελειώσω αυτά, αυτά τα έργα α εγώ ποιώ, μαρτυρεί περί εμού ότι ο πατήρ με απέσταλκε·

Όλοι κάπου καθίσαμε στη ζωή μας για να ζεσταθούμε πνευματικά (ανθρώπινα) όμως τώρα ήρθε πραγματικά το φως του Χριστού να μάς αγκαλιάσει, ήρθε πραγματικά ο Λόγος του Θεού.

 

37 και ο πέμψας με πατήρ, αυτός μεμαρτύρηκε περί εμού. ούτε φωνήν αυτού ακηκόατε πώποτε ούτε είδος αυτού εωράκατε.

38 και τον λόγον αυτού ουκ έχετε μένοντα εν υμίν, ότι όν απέστειλεν εκείνος, τούτω υμείς ου πιστεύετε.

39 ερευνάτε τας γραφάς, ότι υμείς δοκείτε εν αυταίς ζωήν αιώνιον έχειν· και εκείναι είσιν αι μαρτυρούσαι περί εμού·

40 και ου θέλετε ελθείν προς με ίνα ζωήν έχητε.

Πολλά αναφέρουν οι Γραφές αλλά είναι ανάλογα το πνευματικό επίπεδο και το πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας αυτά που αναφέρονται γι’ αυτό λέμε ότι το Ευαγγέλιο γράφτηκε για εγκεφάλους που είναι υπερβατικοί και μπορούν να αντιλαμβάνονται την σοφία του Θεού. 

 

41 δόξαν παρά ανθρώπων ου λαμβάνω·

42 αλλ’ έγνωκα υμάς ότι την αγάπην του Θεού ουκ έχετε εν εαυτοίς·

43 εγώ ελήλυθα εν τω ονόματι του πατρός μου, και ου λαμβάνετέ με· εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι τω ιδίω, εκείνον λήψεσθε.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε εύκολοι στα ερεθίσματα εκείνα που μάς ενδιαφέρουν και μάς συμφέρουν (υλικά), ενώ στα πνευματικά, αυτά που μάς καλεί ο Θεός ώστε να γίνουμε θεοί, αδιαφορούμε.

 

44 πώς δύνασθε υμείς πιστεύσαι, δόξαν παρά αλλήλων λαμβάνοντες, και την δόξαν την παρά του μόνου Θεού ου ζητείτε;

Είναι μεγάλο πράγμα να μαρτυρεί ο Θεός στη ζωή μας. Άλλο είναι να παινεύουν οι άνθρωποι το έργο μας και άλλο να το παινεύει ο Θεός. Γι’ αυτό και εμείς μέσα στην Φωνή Θεού κάνουμε τη δουλειά μας. Η δουλειά μας είναι να αναγεννηθούμε, να σπουδάσουμε την σοφία του Θεού και όταν έρθει η ώρα, να μάς συστήσει ο Θεός. Αυτό που κάνουμε δεν το κάνουμε για προβολή. Το κάνουμε ώστε όταν ο Θεός θελήσει μια μέρα να το παρουσιάσει να μπορούν οι άνθρωποι να το διαχειριστούν για τον εαυτό τους, για το καλό το δικό τους. Όχι για να γίνουμε ξεχωριστοί, ιδιαίτεροι, απεσταλμένοι ή κάτι άλλο.

Εδώ σε αυτή την περίπτωση ανήκουν οι υποκριτές —αυτοί που δεν ζητούν τα του Θεού— οι οποίοι κάνουν έργα για να λάβουν την δόξα των ανθρώπων και όχι του Θεού η οποία έρχεται μέσα από την αφιέρωση. Ο Θεός λέει, ζήτα άνθρωπε πρώτα τα της βασιλείας του Θεού και ταύτα πάντα θα σου προστεθούν. Ο Θεός μάς καλεί να εισέλθουμε στο αγιαστήριο. Ο Θεός ζητά την αφιέρωση. Ενώ εμείς πριν ακόμα αφιερωθούμε πάμε να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο και αν πείσουμε 10-20 ανθρώπους σιγά-σιγά θα τους οδηγήσουμε σε αδιέξοδο, μη γένοιτο.

    

45 μη δοκείτε ότι εγώ κατηγορήσω υμών προς τον πατέρα· έστιν ο κατηγορών υμών Μωϋσής, εις ον υμείς ηλπίκατε.

Οι Ιουδαίοι έλεγαν «εμείς είμαστε με τον Μωϋσή». Και σήμερα, πολλοί λένε «εμείς είμαστε Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Πεντηκοστιανοί, κ.λπ.». Ας το τηρήσει λοιπόν ο καθένας αυτό που λέει ότι είναι. Ο ίδιος ο νόμος που επικαλείσαι ότι ανήκεις σε αυτόν άνθρωπε αυτός ο ίδιος ο νόμος θα σε απολέσει διότι δεν τον τηρείς, λες ψέματα.

 

46 ει γαρ επιστεύετε Μωϋσεί, επιστεύετε αν εμοί· περί γαρ εμού εκείνος έγραψεν.

Άρα λοιπόν είναι όλα γραφικά, τίποτα δεν είναι τυχαίο στον κόσμο όταν είναι από τον Θεό. Αν ψάξουμε την Γραφή θα βρούμε και την αποστολή την δική μας, γραφική είναι και αυτή.

 

47 ει δε τοις εκείνου γράμμασιν ου πιστεύετε, πώς τοις εμοίς ρήμασι πιστεύσετε;

 

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 6

 

27 εργάζεσθε μη την βρώσιν την απολλυμένην, αλλά την βρώσιν την μένουσαν εις ζωήν αιώνιον, ήν ο Υιός του ανθρώπου υμίν δώσει· τούτον γαρ ο πατήρ εσφράγισεν ο Θεός.

28 είπον ούν προς αυτόν, τι ποιώμεν, ίνα εργαζώμεθα τα έργα του Θεού;

29 απεκρίθη ο Ιησούς και είπεν αυτοίς· τούτο εστι το έργον του Θεού, ίνα πιστεύσητε εις ον απέστειλεν εκείνος.

Αν δεν πιστέψουμε στον Χριστό πώς είναι δυνατόν να ακολουθήσουμε την διδασκαλία του; Σήμερα πολλοί λένε ότι πιστεύουν αλλά δεν έχουν σχέση με την λογική του. Άρα όταν λέμε ότι πιστεύουμε στον Χριστό θα πρέπει να έχουμε συντάξει τον εαυτό μας στη δική του σοφία, στη δική του πορεία, στη δική του αναγέννηση. Να συμμετέχουμε στον αγώνα του, όχι απλά να λέμε ότι πιστεύουμε (με τα λόγια) και μακράν να απέχουμε από την λογική του —ούτε καν να την γνωρίζουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που φτάνουν π.χ. 100 χρονών και πεθαίνουν και δεν έχουν διαβάσει μια φορά στη ζωή τους το Ευαγγέλιο του Χριστού ενώ έχουν διαβάσει οτιδήποτε άλλο.

 

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 7

 

5 ουδέ γαρ οι αδελφοί αυτού επίστευον εις αυτόν.

Βλέπετε πόσο δύσκολο είναι να πιστέψει ένας άνθρωπος, όταν δεν έχει μέσα του τον Θεό, στον άνθρωπο του Θεού που βρίσκεται μπροστά του. Ούτε τα αδέλφια του Κυρίου δεν πίστευαν σε αυτόν.

Ο άνθρωπος όμως του Θεού κάτω από όλες τις συνθήκες παραμένει ενωμένος με τον Θεό και συνεχίζει το πνευματικό του ταξίδι στο να ολοκληρώσει την αναγέννησή του ώστε να γίνει πόλος έλξης για εκατομμύρια ανθρώπους. Εξάλλου, όλοι διώκονται και κατηγορούνται, όταν όμως οι άνθρωποι δουν ότι υπάρχει ένα έργο, όταν υπάρχει κάτι ωραίο τότε όλοι το αποδέχονται.    

 

6 λέγει ούν αυτοίς ο Ιησούς· ο καιρός ο εμός ούπω πάρεστιν, ο δε καιρός ο υμέτερος πάντοτε εστιν έτοιμος.

7 ου δύναται ο κόσμος μισείν υμάς· εμέ δε μισεί, ότι εγώ μαρτυρώ περί αυτού ότι τα έργα αυτού πονηρά έστιν.

Πράγματι, όποιος θελήσει να υπηρετήσει την αλήθεια, χωρίς να θέλει να προσβάλει ή να κρίνει κάποιον, υπηρετώντας απλά και μόνο την αλήθεια έρχεται αντιμέτωπος με τα υφιστάμενα στερεότυπα. Αυτά λοιπόν αρχίζουν να διώκουν τον άνθρωπο αυτό, να τον κατηγορούν, να τον μισούν, επιθυμώντας ακόμα και να τον εξαφανίσουν αν είχαν την εξουσία, ευτυχώς που δεν την έχουν.  

 

8 υμείς ανάβητε εις την εορτήν ταύτην· εγώ ούπω αναβαίνω εις την εορτήν ταύτην, ότι ο καιρός ο εμός ούπω πεπλήρωται.

9 ταύτα δε είπων αυτοίς έμεινεν εν τη Γαλιλαία.

10 Ως δε ανέβησαν οι αδελφοί αυτού, τότε και αυτός ανέβει εις την εορτήν, ου φανερώς, αλλ’ ως εν κρυπτώ.

37 Εν δε τη εσχάτη ημέρα τη μεγάλη της εορτής ειστήκει ο Ιησούς και έκραξε λέγων· εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω.

38 ο πιστεύων εις εμέ, καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσιν ύδατος ζώντος.

Σήμερα οι μηχανισμοί της ζωής αναπτύσσονται μέσα από τα βρώματα. Στους αναγεννημένους ανθρώπους οι μηχανισμοί της ζωής θα κινούνται διά Πνεύματος Αγίου. Όταν το Πνεύμα το Άγιο μπει στον εγκέφαλό μας θα μπει και παντού μέσα μας και θα ζωοποιήσει τα πάντα. Όταν οι εντολές αλλάξουν τότε ο άνθρωπος θα μπορεί να ζει και από την άμορφη ύλη. Αυτό είναι μυστήριο και το εξασφαλίζει σε εμάς μόνο η αφιέρωση η οποία συντελείται στο αγιαστήριο. Αξίζει να αφιερώσει ο άνθρωπος 100 χρόνια από τη ζωή του για να γνωρίσει τον Θεό. Η ζωή όπως ξανάπα αρχίζει από την στιγμή που ο άνθρωπος θα γνωρίσει τον Θεό. Αν δεν γνωρίσει τον Θεό θα κάνει πράγματα τα οποία θα τον οδηγούν κάθε στιγμή σε αδιέξοδο και θα μετανιώνει για κάθε έργο που μέσα από αυτό θα νομίζει ότι ήρθε η ευτυχία, ήρθε η χαρά, ήρθαν τα πάντα.

 

39 τούτο δε είπε περί του Πνεύματος ού έμελλον λαμβάνειν οι πιστεύοντες εις αυτόν· ούπω γαρ ήν Πνεύμα Άγιον, ότι Ιησούς ουδέπω εδοξάσθη.

Ο Χριστός είχε το Πνεύμα χωρίς μέτρο. Τι είναι αυτό που κάνει το Πνεύμα του Θεού να έρθει μέσα μας; Είναι η αλήθεια που υπηρετούμε κάθε στιγμή στη ζωή μας. Αν υπηρετούμε την αλήθεια τότε το Πνεύμα, αφού είναι το Πνεύμα της αληθείας που οδηγεί τον άνθρωπο στην αλήθεια, έρχεται και αναπαύεται μέσα μας. Διότι όταν ζούμε στην αλήθεια υπηρετούμε την αλήθεια. Τότε αμέσως έρχεται και μάς υπηρετεί ο Θεός και το Πνεύμα αυξάνεται, υπάρχει χωρίς μέτρο μέσα μας.    

 

Στο σημείο αυτό θα σταματήσουμε την γραφική μας έρευνα πάνω στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον και θα την συνεχίσουμε την επόμενη εβδομάδα.

 

Αδελφάκια μου αγαπημένα να μένουμε όλοι στις αρχές μας, στις επιδιώξεις μας. Αυτές είναι να αναγεννήσουμε τον εαυτό μας, να σπουδάσουμε την σοφία του Θεού ώστε σιγά-σιγά να ομοιάσουμε στον Κύριο όπου όλες οι νότες (εντολές, νευρώνες) μέσα στο μυαλό του ήταν σπουδαγμένες και δημιουργημένες από την σοφία του Θεού. Σε κάθε ερέθισμα που λάμβανε είχε και την κατάλληλη απάντηση διότι γνώριζε. Έτσι και εμείς να αρχίσουμε να ενωνόμαστε κάθε μέρα με τον Θεό και μεταξύ μας και η συνδιαλλαγή μας σε καθημερινή βάση να μην είναι λόγια του αέρα αλλά να είναι λόγια του Θεού. Αυτά έχουμε ανάγκη και πάνω σ’ αυτά να συνδιαλεγόμεθα. Το μεγαλύτερο θαύμα είναι το κάλεσμα που λάβαμε και δεύτερον, η μετάνοια η δική μας. Όταν η μετάνοιά μας ολοκληρωθεί —αφού κάθε μέρα ο άνθρωπος γνωρίζοντας τον Θεό αλλάζει όλο και περισσότερο— έρχεται η αναγέννηση. Μετά φτάνουμε στην θέωση και κατόπιν συνεργαζόμαστε, συγκυβερνούμε με τον Θεό (όπως εκείνος ο ερημίτης που ήταν πολλά χρόνια στην σπηλιά). Άρα λοιπόν γι’ αυτό δημιουργηθήκαμε, για να ζούμε στα σκηνώματα του Θεού. Και αν αποστατήσαμε (μέχρι χθες), λόγω της άγνοιας, από την αγάπη, από τις αρχές του Θεού ως άσωτοι υιοί, τώρα γυρίζουμε πάλι πίσω. Η αγκαλιά του Πατέρα μάς περιμένει, το δακτυλίδι, η στολή είναι όλα εκεί για να τα φορέσουμε. Ο επενδύτης υπάρχει, η ζωή υπάρχει, ο Θεός υπάρχει, εμείς όλοι υπάρχουμε. Η αγάπη είναι αυτή η οποία θα λειτουργήσει στη ζωή μας ως υψιπέτης αετός για να γίνουμε ένα με τον Θεό και μεταξύ μας και να εκπληρώσουμε τις επαγγελίες πρώτα στη ζωή μας και κατόπιν στον κόσμο. Γιατί όταν φέρεις στη ζωή σου κάτι ωραίο αυτό γίνεται αποδεκτό από εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτός είναι ο στόχος μας, να αναγεννηθούμε εμείς ώστε να γίνουμε οι άνθρωποι του Θεού τους οποίους θα μπορεί ο Θεός να συστήνει παντού. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

 

Με αγάπη Χριστού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς

 

  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου