Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ — Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ


 
ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ — Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ

ΚΑΘΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ

 

Υπεραγαπημένα μου και γλυκά μου αδέλφια εν Κυρίω ζει Κύριος. Ο Άγιος Θεός να βασιλεύει στην αγνή καρδούλα όλων των αδελφών που εργάζονται το αγαθό παγκόσμια. Ακόμη, ο Άγιος Θεός να ευλογεί όλα τα πνευματικά μας αδέλφια που εργάζονται και συμμετέχουν πνευματικά στην Φωνή Θεού σήμερα αλλά και στο μέλλον. Ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας για την συμμετοχή όλων των αδελφών και την θετική πνευματική προσφορά τους στο αναγεννησιακό έργο του λαού του Θεού το οποίο εξελίσσεται σήμερα και λαμβάνει χώρα παγκόσμια μέσω της Φωνής Θεού (όλων ημών) με ένα στόχο και σκοπό την επανένταξη του ανθρώπου στα Άγια των Αγίων. Ο παγκόσμιος Θεός δεν επιδιώκει σήμερα μέσω της Φωνής Θεού να δημιουργήσει μια εκκλησία, μια οργάνωση, ένα δόγμα, ένα έθνος, έναν λαό αλλά μια παγκόσμια πνευματική οικογένεια γεμάτη σοφία Θεού και το επιδιώκει μέσω της αναγέννησης σε όλον τον κόσμο, σε όλο το ανθρώπινο γένος. Αδέλφια μου οι τουρμπίνες του Θεού που εκχέουν το πνεύμα Αυτού εγκαταστάθηκαν στη Γη, πήραν μπροστά, άρχισαν να αγκαλιάζουν όλον τον πλανήτη με την πνευματική τους πνοή, με το πνεύμα που ζωοποιεί. Το πνεύμα του Θεού ξέρουμε ότι όπου θέλει πνέει και σήμερα πνέει παντού μέσω της Φωνής Θεού αλλά και με το σύνταγμα των αγγέλων. Η αναγέννηση ξεκίνησε να συντελείται ώστε να λάβουν χώρα γεγραμμένα τα οποία καθορίζουν υπαρκτή, αληθινή την αιώνια, άφθαρτη ζωή μέσω του Ευαγγελίου της βασιλείας και καθιστούν τον Θεό στη Γη καθώς είναι. Ο Χριστός φανέρωσε και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος. Η Φωνή Θεού ανέλαβε να κηρύττει δημόσια το Ευαγγέλιο της βασιλείας και καλεί όλους τους ανθρώπους στο δείπνο του Θεού, καλεί όλους τους ανθρώπους στο ατομικό αγιαστήριο όπου Θεός και άνθρωπος μπορούν να συνδιαλέγονται εις τους αιώνες. Καλεί τους ανθρώπους να εισέλθουν στο αγιαστήριο ώστε ο καθένας μας να γευθεί και να συμφάγει τα εδέσματα του Θεού τα οποία μάς ζωοποιούν.

Αδέλφια μου και σήμερα ημέρα Παρασκευή 22/02/2013 συνεχίζουμε μέσω του Ιντερνετικού ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού της Φωνής Θεού τους αγαθούς πνευματικούς αγώνες μας προς επίτευξη των επαγγελιών που καθόρισε ο Άγιος Θεός προ καταβολής κόσμου να υπηρετήσουμε οι οποίες επαγγελίες σήμερα καθορίζουν την εξέλιξη του ανθρωπίνου γένους αφού το πλήρωμα του χρόνου για να εκπληρωθούν αυτές οι επαγγελίες ήλθε, οι χρόνοι της διαπαιδαγώγησης τελείωσαν, οι χρόνοι της αναγέννησης είναι εδώ με στόχο και σκοπό να λάβουν χώρα γεγραμμένα. Αδέλφια μου γνωρίζοντας καθημερινά τον Θεό, ο οποίος μάς αποκαλύπτεται σήμερα καθώς είναι, βλέπω πνευματικά ότι υπάρχει ελπίδα αναγέννησης και ελπίδα σωτηρίας για όλους τους ανθρώπους, για τους δίκαιους αλλά και για όσους στεγάζουν σήμερα στη ζωή τους εν αγνοία τους το λάθος και όσο σε προσωπικό επίπεδο υπάρχει ελπίδα υπάρχει και σε γενικό η οποία δεν καταισχύνει αφού στην συνέχεια μεταβάλλεται η ελπίδα αυτή που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας σε ζώσα πίστη και ο λόγος διότι ο Θεός μάς κάλεσε κοντά του ώστε να μιμηθούμε τη δική του ζωή, να μιμηθούμε τη δική του στάση ζωής μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων και στη συνέχεια με τη δική του σοφία που μάς εξασφαλίζει σήμερα μέσα στην Φωνή Θεού να γίνουμε η εικόνα του στη Γη. Είναι εξάλλου επαγγελία και ήρθε ο καιρός να εκπληρωθεί το γεγραμμένο, άγιοι γένεσθε ότι εγώ άγιος ειμι. Φτάσαμε αδέλφια μου σε χρόνους όπου ο Θεός γίνεται αντιληπτός καθώς είναι. Ο τρόπος; Μέσω της δικής του υπερβατικής σοφίας την οποία καλούμαστε σήμερα αφού την χορηγεί σε εμάς απλόχερα να φέρουμε στη ζωή μας. Καλούμαστε να φέρουμε στη ζωή μας τη δική του σοφία, τη δική του πνευματική εξέλιξη η οποία συντελείται μέσα από την υπέρβαση, την προσπάθεια ώστε να έρθει η αναγέννηση που μάς καλεί να μετέχουμε. Η σοφία του Θεού γνωρίζουμε ότι υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη νόηση αφού μέσα από τον αγιασμό καταργεί τον θάνατο και ιδρύει την βασιλεία του Θεού στη Γη με ζώντες. Η υπέρβαση αυτή γίνεται κατανοητή μόνο διά Πνεύματος Αγίου. Την ονομάζω υπερβατική διότι καταργεί την αμαρτία που στεγάζεται εν αγνοία μας μέσα μας. Όλοι σε καθημερινή βάση να μπαίνουμε στο αγιαστήριο που μάς καλεί να εισέλθουμε ώστε η αμαρτία να φύγει άπαξ διά παντός σε όλα τα επίπεδα, η οποία αμαρτία όταν υφίσταται στη ζωή μας επιφέρει τον θάνατο. Είναι γραφικό, τα οψώνια αυτής θάνατος. Αυτή η πίστη μας στον Θεό που αναπτύσσεται σήμερα, η αγάπη μας σε αυτόν και η ελπίδα μας στο πρόσωπό του δεν καταισχύνει τους αγώνες μας και ο λόγος διότι θα φέρει μεταξύ μας την αγάπη την ανυπόκριτη και πολύ Θεό θα γεννήσουν οι μέρες που ζούμε μέσα μας αλλά και στις καρδιές πολλών ανθρώπων σε όλα τα έθνη διότι ήρθε ο προδιαγεγραμμένος χρόνος. Ο Θεός αδέλφια μου έστειλε αγγέλους να οδηγήσουν τους ανθρώπους των εθνών στον χώρο τον άγιο και στην συνέχεια διά Πνεύματος Αγίου να εκπληρωθούν γεγραμμένα. Βλέπω αδέλφια μου και ελπίζω ότι όλα τα έθνη μέσα από μικρά ή μεγάλα γεγονότα που διαδραματίζονται στη ζωή των ανθρώπων που ζουν σε αυτά να παίρνουν σιγά-σιγά ώριμη στάση, θέση δίπλα στον Άγιο Θεό μέσω της εξέλιξης αφού η κύρια πνευματική τροφή του Πατέρα μας γίνεται σήμερα αντιληπτή μέσα από όλους τους φορείς της ζωής (θεϊκούς, πνευματικούς και ανθρώπινους) γίνεται αντιληπτή η σοφία του Θεού. Η σοφία του Θεού θα χορτάσει εκατομμύρια και δισεκατομμύρια αδέλφια σε όλον τον κόσμο. Σήμερα αδέλφια μου γίνεται επανένταξη του άνθρωπου στις αρχές του Θεού. Σήμερα γίνεται επιστροφή όλων μας στην χαμένη πατρίδα η οποία χορηγεί, εξασφαλίζει σε όλους εμάς την αιώνια, άφθαρτη, γεμάτη σοφία Θεού ζωή. Η επιστροφή του ανθρώπου στον οίκο του Αγίου Θεού ξεκίνησε και ο λόγος που ξεκίνησε είναι διότι το κάλεσμα που λάβαμε δεν είναι ανθρώπινο, το έστειλε σε εμάς ο ίδιος ο Θεός. Αυτός μάς κάλεσε, αυτός έστειλε πρόσκληση σε όλους μας να εισέλθουμε στο αγιαστήριο ώστε να γίνουμε σύντομα (τα επόμενα χρόνια) πόλος έλξης για δεκάδες, χιλιάδες, εκατομμύρια και δισεκατομμύρια ανθρώπους. Η πίστη μας αυτή που ενέπνευσε μέσα μας και η αγαθή εν Χριστώ συνεργασία μεταξύ μας σε όλα τα επίπεδα γίνεται και θα γίνει αιτία στο μέλλον να σταματήσει το κακό να υπάρχει στο ανθρώπινο γένος (ειδικότερα μεταξύ των χριστιανών) ώστε η ανυπόκριτη αγάπη να επικρατήσει και να πάρει την πρώτη θέση στη ζωή όλων των ανθρώπων. Να πάρει τη θέση εκείνη που της αξίζει αφού αυτό είναι εξάλλου και το συμφέρον του ανθρωπίνου γένους γενικότερα. Ας γίνουμε αδέλφια μου σήμερα μαθητές και αγωνιστές σπουδάζοντες όλοι την σοφία του Θεού, την αλήθεια, τη ζωή. Ας αφιερώσουμε εαυτούς, ας σηκώσουμε ψηλά την δάδα της άφθαρτης ζωής και να είμαστε σίγουροι πως όταν αγαπήσουμε τον Λόγο του Θεού και την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού θα γνωρίσουμε τη ζωή, τον Θεό αφού θα ζει μέσα μας κάθε στιγμή. Όταν ο Θεός ζήσει μέσα μας συνειδητά θα αγαπήσουμε πολύ περισσότερο τον Θεό αλλά και όλους τους ανθρώπους θα αγαπήσουμε. Θα νιώθουμε χαρά να υπηρετούμε, από σήμερα, την αγάπη χωρίς να προσωποληπτούμε. Σε όλους τους ανθρώπους θα στρέφεται η αγάπη μας. Όταν υπηρετούμε Θεό και άνθρωπο θα υπηρετηθούμε και εμείς από Θεό και ανθρώπους. Μάλιστα οι αγώνες μας θα μάς δημιουργήσουν ανεκλάλητη χαρά η οποία θα μάς ζωοποιεί —είναι ισχυρό κίνητρο να αγωνίζεσαι συν Θεώ—θα μάς ζωοποιεί κάθε μέρα και περισσότερο. Με την απόφασή μας να εισέλθουμε στο αγιαστήριο θα ευτυχήσουμε χωρίς ιδιαίτερους λόγους. Ένας λόγος αρκεί για να ευτυχήσει ο άνθρωπος. Αυτός είναι η παρουσία του Θεού στη ζωή του. Ο Πατέρας Θεός είναι η ίδια η χαρά, η ευφορία, η ευτυχία, η ζωή για όλους εμάς. Μάλιστα με το ώριμο πνευματικό μας ανάστημά θα ευτυχήσουν και όλοι όσοι είναι γύρω μας. Το πνεύμα του Θεού όταν μοιράζεται έχει την ιδιότητα να πολλαπλασιάζεται γι’ αυτό στην Φωνή Θεού όλοι μοιραζόμαστε. Όλα τα κίνητρα σήμερα έχουν δοθεί σε εμάς και η κατανόηση του τι θα πρέπει να κάνουμε ήρθε. Δεν μένει παρά η απόφαση του καθενός να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στο ατομικό του, προσωπικό του αγιαστήριο ώστε να σπουδάσει την σοφία του Θεού και την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Όταν εμείς πρώτοι δοθούμε ολοκληρωτικά χωρίς δόλο στον Θεό εξ όλης της καρδίας, εξ όλης της ισχύος, εξ όλης της διανοίας στο να υπηρετήσουμε την αλήθεια αλλά και στον αδελφό δοθούμε χωρίς κόμματα τότε όλα θα δοθούν υπό του Θεού σε όλους εμάς χωρίς κόμματα. Ο άνθρωπος που ζει στην Φωνή Θεού δεν χρειάζεται να φοβάται κανέναν και τίποτα, ούτε να δειλιάζει διότι ο Θεός πορεύεται στους αγώνες του. Ο Θεός σε όσους τον υπηρετούν με αγάπη επιφυλάσσει αιώνια δόξα και πολλά θαύματα στη ζωή τους. Ακόμη η παρουσία του Θεού τούς επιφυλάσσει εκτός από πολλά θαύματα και μια μεγάλη έκπληξη. Αυτή είναι ότι θα ζήσει μέσα τους ο Θεός διατηρώντας τους το πνεύμα και το σώμα αιώνια, άφθαρτα και αθάνατα. Είναι γραφικό ο ποιήσας και διδάξας ζήσεται. Εξάλλου ο Θεός Πατέρας μας απεδείχθη ότι είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Ο Θεός είναι ζωή, υπηρετεί τη ζωή, το ίδιο υπηρετούμε και εμείς μέσα στη Φωνή Θεού. Όποιος κάνει αυτό που ο Θεός τού βάζει μέσα του χωρίς να θέλει να γίνει κάτι είναι απολύτως βέβαιο ότι θα γίνει πολλά. Όποιος αποβλέπει σε κάτι θα χάσει και αυτό το κάτι που νομίζει ότι έχει. Είναι γραφικό όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου εκατονταπλασίονα λείψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει. Η σχέση μας με τον Θεό θα πρέπει να περάσει στη διάσταση της αλήθειας εξάλλου δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιον που μπορούμε να τον αγνοούμε, να τον εκμεταλλευόμεθα ή να τον χρησιμοποιούμε σαν ομπρέλα όταν βρέχει. Ο τρόπος που εκμεταλλεύεται κάποιος τον Θεό είναι όταν εκμεταλλεύεται την άγνοια των ανθρώπων και αποφεύγει να υπηρετήσει την δική Του αλήθεια την οποία ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος υπηρέτησε μέχρι τέλους δίνοντας τη ζωή του λύτρον αντί πολλών. Δεν μάς κάλεσε να γίνουμε αρχηγοί αλλά φίλοι. Δεν μάς κάλεσε να επενδύσουμε στην ύλη αφού όλα όσα βλέπουμε γύρω μας είναι δικά μας αρκεί να έρθει η αγάπη. Εξάλλου τι νόημα έχει να αφιερώσεις άνθρωπε όλη σου τη ζωή για μια χούφτα ύλη ενώ με την αγάπη μπορείς να έχεις τα πάντα. Ας γίνουμε από σήμερα οι επενδυτές του πνεύματος, οι επενδυτές των πάντων μέσω του πνεύματος της αγάπης, της ζωής και όλα τα άλλα θα έρθουν διότι αυτός ο τρισμέγιστος κόσμος για εμάς έγινε και σε εμάς ανήκει.

Σήμερα αδέλφια μου το θέμα της ομιλίας μου είναι: Οι προφητείες της τιμωρίας και καταστροφής του ανθρωπίνου γένους αλλάζουν διότι ο Θεός αποκαλύπτεται σε εμάς καθώς είναι και αυτό που είναι, είναι μόνο αγάπη.

Πιο παλιά έλεγα στον Θεό τα προβλήματά μου και αυτός μου έλεγε διάβασε, μου έλεγε ζήτα τα της βασιλείας και τ’ άλλα θα γίνουν. Έτσι και εγώ άρχισα να κάνω αυτό που μου έλεγε και άφησα σε αυτόν ό,τι με απασχολούσε (το οποίο το θεωρούσα σημαντικό). Εξάλλου το λέει μη μεριμνήσητε περί της αύριον· διότι η αύριον θέλει μεριμνήσει τα εαυτής, καθώς, ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού, και την δικαιοσύνην αυτού· και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή. Πάνω σε αυτό θέλω να πω και κάτι που μου είπε ο αδελφός ο Βαγγέλης. Κάποτε ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος πηγαίνοντας στο σπίτι του έχασε κάτι στο δρόμο και πήγε σε μια κολόνα που είχε φως και έψαχνε να βρει αυτό που έχασε. Κάποιος τον ρώτησε «τι ψάχνεις εδώ;». «Έχασα κάτι», του απάντησε. «Και δεν μου λες», του είπε, «εδώ το έχασες, στο φως;». «Όχι», του απάντησε, «μάλλον εκεί στο σκοτάδι». «Τότε», τον ρώτησε, «γιατί ψάχνεις εδώ;». Και αυτός απάντησε, «γιατί εδώ έχει φως». Έτσι και εμείς, να ψάχνουμε στο φως και θα βρούμε τη ζωή, την αλήθεια και ας ξεχάσουμε αυτό που χάσαμε και που μέχρι χθες νομίζαμε ότι ήταν σημαντικό. Αυτό δεν έχει καμιά αξία. Ας ψάξουμε το φως.

Ξεκινάμε το μάθημά μας, πάμε λίγο να δούμε έναν Προφήτη, τον Αμβακούμ.

 

ΑΜΒΑΚΟΥΜ 3

 

Προσευχή Αμβακούμ του προφήτου ψαλλομένη

 

1 Κύριε, ήκουσα εκείνο, το οποίον συ με έκαμες να ακούσω, και εφοβήθην.

Αυτός ο Προφήτης εδώ αναφέρει ότι εφοβήθην με όλα αυτά που άκουσε. Τι τον έκανε να φοβηθεί; Είναι απολύτως βέβαιο ότι το πνευματικό επίπεδο όλων διαχρονικά των ανθρώπων μέχρι την ημέρα του Κυρίου δεν ήταν θεϊκό αλλά αγγελικό (το οποίο και παραμένει). Ακόμη και ό,τι λάμβαναν οι προφήτες τις περισσότερες φορές —ενώ νόμιζαν ότι ήταν θεϊκό— ήταν αγγελικό γι’ αυτό και ο φόβος ήταν πάντα επίκαιρος στη ζωή τους (στοιχείο το οποίο ο Κύριός μας δεν το είχε) και τούτο αποδεικνύεται το ότι ήταν αγγελικό υπό του Αποστόλου Παύλου. Ο Απ. Παύλος αναφέρει, ο λόγος ο λαληθείς δι’ αγγέλων έγεινε βέβαιος και πάσα παράβασις και παρακοή έλαβε δικαίαν μισθαποδοσίαν πόσο μάλλον ο λόγος ο οποίος εξήλθε διά του Υιού. Σήμερα αδέλφια μου αφού ήρθε το πλήρωμα του χρόνου καταλαβαίνουμε όλα αυτά για ποιο λόγο ειπώθηκαν. Ο λόγος που ο Θεός αποκαλύπτεται σε εμάς όπως είναι, είναι απλός, διότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Η Φωνή Θεού ανέλαβε να παρουσιάσει τον Θεό καθώς είναι. Ο Χριστός το φανέρωσε ότι ο Θεός είναι αγάπη και αυτό έδειξε εις όλον τον επί Γης βίο του όμως αυτό δεν μπορούσε να γίνει κατανοητό από τους ανθρώπους της εποχής του αφού ξέρουμε ότι τον σταύρωσαν. Αλλά και σήμερα, αφού δεν τον τιμούμε με την αγάπη που ζητά να έχουμε ως προς τον Θεό και τον αδελφό αλλά τον τιμούμε με τύπους, εντάλματα, θρησκείες κ.λπ. συνεχίζουμε εν αγνοία μας να τον εμπαίζουμε. Υπάρχει όμως λόγος για την στάση αυτή των ανθρώπων και αυτός ο λόγος είναι ότι έπρεπε να έλθει η πνευματική εξέλιξη, έπρεπε η ανθρωπότητα να διέλθει το στάδιο της διαπαιδαγώγησης, να γνωρίσει ο άνθρωπος το καλό και το κακό. Σήμερα όμως ο καιρός ήλθε ώστε ο άνθρωπος να γνωρίσει τον Θεό καθώς είναι. Ας δούμε τι έβλεπε αυτός ο Προφήτης και πώς το ερμήνευε. Ο Προφήτης εφοβήθην με ό,τι άκουσε εκείνο τον καιρό και ο λόγος διότι φανερώνει με λίγα λόγια στις προφητείες του ότι ο Θεός θα εξαλείψει τα έσχατα χρόνια τα πάντα πάνω στη Γη, στη θάλασσα, στον ουρανό κ.λπ.. Αν είναι δυνατόν. Ξεχάστε τα αυτά αδέλφια μου, δεν είναι έτσι. Κανείς σοφός επενδυτής δεν επενδύει σε μια τέτοια τρισμέγιστη, άπειρη υλική και πνευματική περιουσία γεμάτη λογικά όντα ώστε στο τέλος για το χατίρι μερικών υποκριτών να την καταστρέψει. Εμείς σήμερα να χαιρόμεθα διότι η αλήθεια αποκαθίσταται και αυτή η αλήθεια είναι αυτή που φανερώνεται σήμερα μέσω της Φωνής Θεού την οποία και ξεδιπλώνει ο Άγιος Θεός μπροστά μας. Η αλήθεια αυτή είναι ότι η αγάπη του Θεού υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη νόηση και με αυτή την αγάπη και την σοφία θα βομβαρδίσει τον κόσμο ολόκληρο ώστε να κλίνουν όλοι γόνυ στην αγάπη του Θεού, ακόμη και οι υποκριτές. Το ότι πολλοί κινδυνολογούν αυτό πηγάζει από τα προσωπικά συμφέροντα και την ημιμάθεια η οποία είναι χειρότερη της αμάθειας αφού επικαλούμενοι τον Θεό εκμεταλλεύονται την άγνοια των ανθρώπων, αποκτούν εξουσία και θησαυρίζουν. Ας γνωρίσουν όλοι σήμερα ότι αυτό που έγινε στην Νινευή θα συμβεί και τώρα παγκόσμια και ο λόγος διότι σήμερα βάζει σιγά-σιγά ο Πατέρας Θεός όλα τα μέλη της βασιλείας στο αγιαστήριο όπου εκεί συμπληρώνει πνευματικά ελλείποντα στον άνθρωπο του Θεού. Οι άνθρωποι του Θεού αναμένεται τα επόμενα χρόνια να γίνουν εκατομμύρια αφιερωμένοι συνειδητά άνθρωποι που κατόπιν θα γνωρίσουν, μέσα στο αγιαστήριο, τον Θεό καθώς είναι. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα γίνουν και γίνονται από σήμερα πόλος έλξης, αναγέννησης πολλών άλλων, εκατομμυρίων ανθρώπων. Συνεχίζουμε την έρευνα. Ας δούμε τι αναφέρει ο Προφήτης:

2 Κύριε, κατενόησα τα έργα σου και εξέστην. εν μέσω δύο όντων γνωσθήση, εν τω εγγίζειν τα έτη επιγνωσθήση, εν τω παρείναι τον καιρόν αναδειχθήση, εν τω ταραχθήναι την ψυχήν μου, εν οργή ελέους μνησθήση.

Πώς ερμηνεύεται ο στίχος αν αφαιρέσουμε το κακό, την οργή δηλαδή που αναφέρει ο Προφήτης, ποιο συμπέρασμα βγαίνει; Κύριε, λέει, παρετήρησα με προσοχήν τα έργα σου, τα κατενόησα, κατελήφθην από έκπληξιν μεγάλην, διά Πνεύματος Αγίου φανέρωσες σε μένα ότι ανάμεσα εις δύο όντα που έχουν ζωήν θα γίνεις γνωστός στους ανθρώπους. Τι σημαίνουν αυτά; Κατενόησα τα έργα σου σημαίνει ότι ο Προφήτης είδε όλον αυτόν τον τρισμέγιστο κόσμο που δημιούργησε ο Θεός, παρατήρησε τα έργα του Θεού και θαύμασε όπως τον ήλιο, τη Γη, το φεγγάρι, τη ζωή στο φυτικό, ζωικό, υδρόβιο κόσμο, τα λογικά όντα ανθρώπους, το στερέωμα, τον γαλαξία, το σύμπαν, τους αγγέλους, τον τριαδικό Θεό, την αγάπη την ανυπόκριτη που διακατέχει τον Πατέρα. Όλα αυτά κατενόησε και θαύμασε ο Προφήτης.

Τα δύο όντα που αναφέρει όπου μέσω αυτών θα αποκαλυφθεί και θα φανερωθεί καθώς είναι, είναι: Το πρώτο, ο Κύριος, τον οποίον προείδε και που ήρθε ο οποίος είχε ζωή, έχει ζωή και δίνει ζωή. Αυτός ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος απεκάλυψε τον Πατέρα. Ό,τι είπε ο Χριστός δεν ήταν δικό του αλλά του Πατέρα του, λόγια και έργα. Λόγια γεμάτα έλεος, λόγια τα οποία ζωοποιούν, θεραπεύουν, αναγεννούν. Λόγια και έργα γεμάτα σοφία, αγάπη, ταπείνωση. Αυτός ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος φανέρωσε τον Πατέρα καθώς είναι. Και το δεύτερο ον είναι ο Παράκλητος, Εκείνος, που θα έρθει τις ημέρες τις δικές μας και που και αυτός (Εκείνος) θα έχει ζωή και θα δίνει ζωή, αφού θα υπενθυμίσει τα μέλλοντα και θα ζωοποιήσει τον Θεό μέσα στον άνθρωπο διά του Χριστού, θα φανερώσει τον Χριστό. Ο Παράκλητος είναι ο εργολάβος της θεότητας. Ο Παράκλητος θα φανερώσει και θα παρουσιάσει τον Θεό όπως είναι αφού από σήμερα ζωοποιεί τον Χριστό μέσα στον άνθρωπο. Ο Παράκλητος θα παρουσιάσει τον Θεό καθώς είναι και όχι όπως πολλοί θέλουν να τον παρουσιάσουν, ως τιμωρό. Οι αποκαλύψεις αυτές που αναφέρει ο Προφήτης γίνονται γνωστές σήμερα σε εμάς και ο λόγος διότι ήρθε ο χρόνος. Τι λέει ο Προφήτης για τον χρόνο;

Ο Προφήτης αναφέρει, όταν πλησιάσουν τα έτη και εννοεί τα έσχατα χρόνια τα οποία διανύουμε σήμερα, τα οποία κλείνουν τις μέρες της διαπαιδαγώγησης και ανοίγουν μπροστά μας τις μέρες της αναγέννησης.

Συνεχίζει ο Προφήτης, όπου θα αποκαλυφθή η αγαθότητά σου αφού η σοφία του Πατέρα μας θα καλύψει με την αγιότητά του και αγαθότητά του όλη την οικουμένη. Σήμερα το βλέπουμε λίγο ή πολύ όλοι εμείς ότι ο Θεός γνωρίζεται ως αγαθός, ως αγάπη αφού αυτά που έχουμε εμείς οι τελευταίες γενιές, υλικά και πνευματικά αγαθά, δεν τα είχαν ούτε οι μεγαλύτεροι βασιλιάδες του κόσμου.

Στον στίχο αυτό αναφέρει ο Προφήτης μαζί με την αγαθότητά του ότι θα γνωρίσουν οι άνθρωποι και την οργή του. Αυτό, ότι οι άνθρωποι θα γνωρίσουν την οργή του Θεού δεν ισχύει και ο λόγος διότι βλέπουμε σήμερα, διακρίνουμε σήμερα εμείς ότι το αγγελικό ήταν αυτό που επηρέαζε τον Προφήτη, βλέπουμε το αγγελικό και το θεϊκό το ένα δίπλα στο άλλο, αφού στον ίδιο στίχο από την μια αναφέρει την λέξη οργή και την ίδια στιγμή αναφέρει και την λέξη αγαθότητα. Ο Κύριος στον επί Γης βίο του μάς φανέρωσε, δεν γίνεται από την ίδια πηγή να βγαίνει πικρό και γλυκό, πόσο μάλλον από τον ίδιο τον Θεό. Δεν μπορεί μια να μιλά για αγαθότητα και την άλλη για οργή.

Συνεχίζει ο Προφήτης, τότε Κύριε θα γνωρισθής ακόμα καλύτερα, το παραδέχεται εδώ και ο ίδιος ότι όταν έρθει ο χρόνος οι άνθρωποι θα γνωρίσουν τον Θεό καλύτερα, καθώς είναι. Αυτό γίνεται σήμερα μέσω της Φωνής Θεού.

Συνεχίζει ο Προφήτης, όταν έλθη ο καιρός ο ωρισμένος, θα αναδειχθή η δύναμίς σου. Πάλι τα μπερδεύει διότι με την λέξη δύναμη ο Προφήτης εννοεί ότι ο Θεός θα καταστρέψει τον κόσμο ολόκληρο (στους επόμενους στίχους, στους παρακάτω) ενώ εμείς γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι απείραστος κακών και κανένα λογικό ον δεν δημιουργεί για να καταστρέψει στην συνέχεια αυτό που δημιούργησε. Άρα και η δύναμή του που αναφέρει ο Προφήτης δεν είναι το κακό αλλά είναι η αγάπη, η ταπείνωση, η δικαιοσύνη του η οποία εμφανίζεται με το έλεος και την προσφορά. Γνωρίζουμε ότι η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί του Θεού προσφέρει. Ξέρουμε ακόμη ότι ο Θεός βρέχει για δίκαιους και άδικους. Μικρός όταν έφυγα για να κηρύξω το Ευαγγέλιο του Χριστού νόμιζα (επειδή το έκανα αυτό) ότι είμαι αγαπητός στον Θεό και ότι θα μου δώσει δυνάμεις να κάνω θαύματα, να λέω κάτι και να γίνεται κ.λπ.. Όλα αυτά απεδείχθη στην συνέχεια ότι ήταν παιδικά. Οι μεγαλύτερες δυνάμεις —που μετά γνώρισα— είναι η αναγέννηση, η σοφία του Θεού, η ταπεινοφροσύνη, η αγάπη, η υπομονή. Γνώρισα το λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει. Γνώρισα το πόσες φορές εάν αμαρτήσει ο αδελφός μου εις εμέ, να τον συγχωρέσω, επτά; Εβδομηκοντάκις επτά. Γνώρισα το αν σε αγγαρεύση ο αδελφός μίλιον εν υπάγε μετ’ αυτού δύο. Αυτές είναι οι πραγματικές δυνάμεις που πρέπει να επικεντρώσουμε τον εαυτό μας, την προσοχή μας. Σε αυτούς τους στόχους να επικεντρωθούμε. Γνώρισα το μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε. Γνώρισα να είμαστε φίλοι και πολλές άλλες ιδιότητες οι οποίες παρουσιάζουν τον Θεό καθώς είναι. Όταν κάποιος αποκτήσει αυτές τις δυνάμεις, οι άλλες είναι ένα απλό παιχνιδάκι, το να λέει και να γίνεται.

Συνεχίζει ο Προφήτης, ενθυμήσου, Κύριε, και εμένα και δώσε μου το έλεός σου. Αυτό το κρατάμε όλοι, κάθε στιγμή θα το λέμε και εμείς, μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν. Συνεχίζει ο Προφήτης,

3 Ο Θεός, ένδοξος και ισχυρός, θα έλθη από την Θαιμάν· Θαιμάν σημαίνει όρος Θεού,

ο άγιος Θεός θέλει ελθεί από το βαθύσκιον δασωμένον όρος. Αι άπειροι εις αριθμόν και τελειότητα αρεταί σου εκάλυψαν τον ουρανόν. Εδώ παρουσιάζει τον Θεό καθώς είναι, έτσι αποκαλύπτεται και σε εμάς. Τέλειος, γεμάτος αρετές και πάμπολλες, άπειρες ιδιότητες τις οποίες θέλει να τις μεταδώσει και σε όλους εμάς.

Η γη είναι γεμάτη από την δοξολογίαν προς σε. Αυτό ξεκίνησε.

Λέγεται όρος, βουνό διότι η ζωή είναι ψηλά, η αγιότητά του είναι ψηλά, η σοφία του είναι ψηλά, η ζωή η αιώνια, η άφθαρτη είναι ψηλά και βρίσκεται στο όρος του Θεού, από εκεί ως ποταμός θα καλύψει όλα τα έθνη.

Συνεχίζει ο Προφήτης, ο άγιος Θεός θέλει ελθεί από το βαθύσκιον δασωμένον όρος, τι σημαίνει αυτό; Το βουνό γνωρίζουμε ότι δεν οργώνεται, ούτε καλλιεργείται, ούτε σπέρνεται από ανθρώπους αλλά από μόνο του και χωρίς καλλιέργεια βλαστάνει τα μεγάλα δέντρα και τα μικρά αλλά και το χορτάρι. Το μεγάλο δέντρο ερμηνεύεται ως το ύψος της θεότητας, της αγαθότητάς του, της άπειρης αγάπης του. Το χαμηλό δέντρο ερμηνεύεται ως η ταπεινότητα της ανθρώπινης φύσεως που θα έχουν τα δύο όντα, αυτά που θα αποκαλύψουν τον Θεό αλλά και ο άνθρωπος του Θεού ο οποίος θα γνωρίσει τον Πατέρα Θεό θα έχει την ταπείνωση. Το χόρτο ερμηνεύεται ως πνευματική τροφή η οποία θα τρέφει αυτούς που πιστεύουν σε αυτόν τον Θεό και είναι η υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Πυκνόδεντρο βουνό σημαίνει ότι η αμαρτία δεν χωρά στον Θεό αλλά ούτε και στον άνθρωπο του Θεού. Είναι γεμάτος ο Θεός από αγιότητα, από ζωή, από σοφία, από αγάπη, από δικαιοσύνη, από το μέγα έλεος, από την αλήθεια. Δεν μεταβάλλεται ο Θεός για το χατίρι κανενός, το ίδιο και ο άνθρωπος του Θεού. Στο πυκνόδεντρο βουνό και ψηλό δεν μπαίνει τσεκούρι ούτε ανθρώπινο χέρι για να κόψει τα ξύλα του λόγω της μεγάλης πυκνότητάς του αλλά και του μεγάλου και απότομου ύψους που έχει το βουνό.

4 Η ακτινοβολία της δόξης του είναι ισχυρά, όπως το φως. Έτσι είναι η ακτινοβολία της δόξης του Θεού, είναι πολύ πυκνή, είναι ισχυρή όπως το φως του ήλιου. Αυτή θα πρέπει να έρθει και στον άνθρωπο του Θεού. Συνεχίζει ο Προφήτης,

Δύναμιν κρατεί εις τα χέρια του, η δύναμη είναι η αγάπη και όχι ο φόβος ή ο πανικός που πολλές φορές, πολλοί θέλουν να παρουσιάσουν έτσι τον Θεό.

Την αγάπην του ο Άγιος Θεός την ενηρμόνισε με την άπειρον δύναμίν του. Συνεχίζει ο Προφήτης,

5 προ προσώπου αυτού πορεύσεται λόγος, και εξελεύσεται από τα ουράνια σκηνώματά του εις παιδείαν και διαπαιδαγώγηση κατά πόδας αυτού. Τι σημαίνει αυτό; Έμπροσθέν του προπορεύεται ο λόγος ο γεμάτος σοφία. Ο Λόγος του Θεού είναι οδηγός, ο Λόγος του Θεού είναι καθοδηγητικός αλλά και διαφωτιστικός. Αυτός, ο Λόγος του Θεού που μαθαίνουμε με το κάλεσμα που πήραμε θα μάς διαπαιδαγωγεί συνάμα και με την σοφία του αναπτύσσοντας μέσα μας την αγάπη. Έτσι λοιπόν ο Θεός κατά πόδας τον ακολουθεί κάποιον που επέλεξε να τον οδηγήσει στα Άγια σκηνώματά του όταν πρόκειται να τον αναγεννήσει, να τον ελέγξει, να τον διαφωτίσει, να τον διορθώσει (έναν ή πολλούς ανθρώπους). Συνάμα ο Λόγος του Θεού είναι και παιδαγωγικός. Διαπαιδαγωγικός σημαίνει ότι δεν θα τιμωρήσει αλλά θα εξελίξει τους ανθρώπους ώστε να συμπληρωθούν πνευματικά ελλείποντα. Είναι γραφικό, δεν θα πειρασθή ο άνθρωπος του Θεού παραπάνω απ’ ό,τι δύναται να αντέξει. Η εκπαίδευση όταν σε καλεί ο Θεός δημιουργεί αναγέννηση. Μόνο σε μία περίπτωση η εκπαίδευση γίνεται μάστιγα, όταν δεν υπάρχει Θεός στη ζωή μας.

Συνεχίζει ο Προφήτης,

6 Εστάθη ο Κύριος, και η γη εσαλεύθη. Με το εσαλεύθη ο Προφήτης εννοεί ότι θα εξαφανιστούν τα πάντα.

Έρριψεν ένα μόνον βλέμμα, και έλειωσαν τα έθνη, χάθηκαν δηλαδή θέλει να πει ο Προφήτης. Η Φωνή Θεού όμως αποκαθιστά την αλήθεια διότι η Φωνή Θεού γνωρίζει ότι θα λειώσουν τα έθνη, θα σαλευθεί ο κόσμος από την σοφία του Θεού, από την αγάπη του Θεού, από την άφθαρτη ζωή την οποία θέλει να δώσει σε όλους τους ανθρώπους. Δεν μπορεί ο Θεός να ιδρύσει την βασιλεία του; Δεν υπάρχουν άνθρωποι του Θεού στη Γη; Δεν μπορεί ο Θεός με τη σοφία του να κάνει τους πάντες να κλίνουν γόνυ μπροστά του; Το μπορεί. Αυτό λοιπόν είναι το σχέδιο του Θεού και αυτό θα ενεργήσει. Με αυτόν τον τρόπο θα εξελίξει τον άνθρωπο. Για ποιο λόγο ο Θεός να θέλει να καταστρέψει το έργο του, το σχέδιό του; Μόνο όταν κάποιος δεν έχει λύση (ή μυαλό) το πετά. Είναι δυνατόν ο Θεός Πατέρας, ο Πάνσοφος, ο Άγιος να μην έχει λύση; Ο Θεός έχει λύση και αυτή είναι η σοφία του, η αγάπη του, οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία. Ο Θεός έχει λύσεις και με αυτές θα αγκαλιάσει όλα τα έθνη. Ακόμη, το ότι έλειωσαν τα έθνη ερμηνεύεται και ως εξής, όταν ένα αντικείμενο είναι ψηλό —όπως είναι π.χ. ένα οικοδόμημα από ατσάλι, από σιδερό, ψηλό— όταν λοιπόν αυτό το λειώσει η φωτιά τότε χάνει το ύψος του και γίνεται λάβα που κυλά. Έτσι θα γίνουν και οι άνθρωποι που είναι γεμάτοι εγωισμό, στο βλέμμα του Θεού, θα λειώσουν, ο εγωισμός θα φύγει και η ταπείνωση θα πάρει την θέση στις καρδιές όλων των ανθρώπων. Θα λειώσουν δεν σημαίνει θα εξαφανιστούν αλλά η παρουσία του Θεού θα κάνει και τους πιο σκληρόκαρδους να μετανοήσουν, να αλλάξουν αφού πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν. Αυτό θέλει ο Θεός να κάνει. Θα αναγεννήσει και τους πιο δύστροπους. Μπροστά στο βλέμμα του Θεού, στην αγάπη Αυτού, στην σοφία Αυτού όλοι θα λειώσουν. Συνεχίζει ο Προφήτης,

Τα όρη εθρυμματίσθηκαν μετά κρότου, αυτό σημαίνει ότι με το βλέμμα του ο Θεός και την σοφία του θα φέρει κρίση η οποία θα εξαλείψει το ψέμα και θα φανεί η αλήθεια, τα αιώνια βουνά έλειωσαν από τον φόβον των. Τα όρη εθρυμματίσθησαν, εννοεί τις εξουσίες του κόσμου (όχι ότι θα καταστραφούν αλλά θα ταπεινωθούν) οι οποίες στην παρουσία του Θεού που αναμένεται να γίνει με την παρουσία του ανθρώπου του Θεού τα επόμενα χρόνια και συνάμα του λαού του Θεού θα ταπεινωθούν και οι άνθρωποι θα αφήσουν αυτή την εγωιστική εξουσία. Αυτό σημαίνει ότι θα θρυμματιστούν οι εξουσίες. Μετά κρότου σημαίνει ότι εκατομμύρια άνθρωποι θα φωνάξουν, ζει Κύριος. Θα είναι τόσο μεγάλος ο κρότος που όλοι θα τα χάσουν και όλοι θα χαρούν. Αυτά όλα θα είναι για μας η αλήθεια μας από εδώ και πέρα. Αν είναι δυνατόν ο μεγαλύτερος επενδυτής του κόσμου, ο Θεός, να καταστρέψει την περιουσία του επειδή μερικοί κινδυνολογούν. Η αγάπη του θα καλύψει και θα αναγεννήσει και αυτούς που κινδυνολογούν, τίποτα δεν θα πάει χαμένο στην παρουσία του ανθρώπου του Θεού. Στο τίποτα δεν θα πάει χαμένο θέλω να πω και κάτι. Μια φορά είχα έρθει σε πνευματική έκσταση και είδα ότι ο Θεός ήταν ο σχεδιαστής μιας τεράστιας οικοδομής. Αυτός ο Θεός κάλεσε εργάτες, έφερε και τα υλικά που χρειάζονταν ακριβώς, με μια παραγγελία όλα. Όλοι άρχισαν να δουλεύουν. Υπήρχε μεγάλη ακαταστασία (ξέρουμε πως είναι σε μια οικοδομή άλλος τρέχει από εδώ άλλος τρέχει από εκεί κ.λπ.) δεξιά και αριστερά υπήρχαν παντού λάσπες, άνθρωποι και χίλια δυο όμως παρ’ όλα αυτά το έργο εξελίσσονταν και η οικοδομή μεγάλωνε. Στο τέλος βλέπω ότι δημιουργήθηκε το πιο λαμπρό οικοδόμημα. Το πιο λαμπρό οικοδόμημα άρχισε να ανατέλλει και να φτάνει μέχρι τον ουρανό. Κοίταξα και κάτω, στο έδαφος, για να δω που είναι η ακαταστασία και δεν είδα τίποτα παρά μόνο λίγο τσιμέντο που είχε μείνει αλλά και αυτό το πήρε ο ίδιος ο Θεός και έκλεισε κάτι μικρές τρύπες που είχε η οικοδομή. Μέχρι και τα υλικά ήταν ακριβώς για το οικοδόμημα αυτό. Μετά κάλεσε όσους εργάστηκαν να μπουν στο υπερσύγχρονο οικοδόμημα. Η αγάπη του ήταν άπειρη και είναι άπειρη. Δεν αξίζουμε κάτι τέτοιο όμως η αγάπη του μάς αγκάλιασε, γέννημά του και δημιούργημά του είμαστε. Ο Θεός γνωρίζει ότι ο άνθρωπος είναι ολόκληρος, εν γνώσει του ή εν αγνοία του, ένα ψέμα, μια απάτη και τα έργα του γνωρίζει ότι είναι πονηρά εκ νεότητας αυτού ακόμη και την ώρα που τον καλεί. Όμως όλοι έχουμε αγαπήσει λίγο ή πολύ την οικογένειά μας, τους φίλους μας, τα παιδιά μας, κ.λπ.. Όταν η αγάπη μας είναι μεγάλη τα λάθη τα συγχωρούμε και η προσφορά μας σ’ αυτούς που αγαπάμε είναι δεδομένη, χωρίς κόμματα και πολλές φορές ας γνωρίζουμε ότι δεν βρίσκουμε ανταπόκριση. Αν εμείς έχουμε αυτή την αγάπη, ο Θεός ο οποίος είναι αγάπη είναι δυνατόν να καταστρέψει το παιδί του; Όλους εμάς; Μια μέρα άκουσα ένα τραγούδι που το τραγουδούσε ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, οι στίχοι έλεγαν, πεθαίνω για σένα και ας είσαι απάτη. Αυτά τα λόγια είναι αλήθεια διότι γνωρίζοντας τον Θεό κατάλαβα ότι ο Θεός πεθαίνει για μας και ας είμαστε απάτη. Άλλο τώρα που ένας ή πολλοί άνθρωποι δεν τον έχουν γνωρίσει και φοβερίζουν και κινδυνολογούν ή το παίζουν αρχηγοί, αυτό που βλέπουμε (η ακαταστασία) είναι η λάσπη που δένει το οικοδόμημα, επειδή αυτοί που τα κάνουν αυτά νομίζουν ότι είναι άνθρωποι του Θεού γι’ αυτό τα κάνουν όμως ο Θεός με κάποιον τρόπο θα τους φέρει και αυτούς εις εαυτόν. Εξάλλου το ότι μάς αγαπά είναι το μόνο σίγουρο και εμφανές και μπορούμε να το καταλάβουμε από το ότι μάς χάρισε αυτόν τον τρισμέγιστο κόσμο με τη Γη, τη θάλασσα, τον ουρανό, τους γαλαξίες, την λογική ζωή, τους αγγέλους και τόσα άλλα. Εμείς σαν άνθρωποι όταν θέλουμε να δείξουμε την αγάπη μας σε κάποιον προσφέρουμε σε αυτόν ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε (ένα σπίτι, ένα αμάξι, ένα δώρο κ.λπ.). Προσφέρουμε ό,τι έχουμε σε όποιον αγαπάμε. Τι μπορεί λοιπόν να συγκριθεί με όλα αυτά που αυτός μάς έδωσε; Ας παρατηρήσουμε το σπίτι μας, τι σπίτι μάς χάρισε, τι πολυτέλεια διέπει τον πλανήτη, τι φυσική ομορφιά, τι θαύμα αποτελεί η δημιουργία του ανθρώπου τον οποίον κατέστησε άρχοντα και προστάσσοντα, ιδιοκτήτη όλου αυτού του τρισμέγιστου κόσμου! Απολύτως τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τα δώρα του. Ας αγαπήσουμε τον Θεό, ας αγαπήσουμε τη ζωή η οποία βρίσκεται μέσα μας. Το ότι έχουμε ζωή και μάς διέπει λογική η οποία μάς εξελίσσει, φανερώνει ότι ο Θεός είναι μέσα μας. Δεν μάς εγκατέλειψε ποτέ. Ο Θεός ζει μέσα μας. Αυτό σημαίνει καταπόδας έρχεται μαζί μας, όπου πάμε, εν αυτώ ζούμε και κινούμεθα. Αν αγαπήσουμε τη ζωή, τον Θεό αγαπούμε και δεν χρειάζεται να επιτρέπουμε να έρχονται άνθρωποι στο όνομά του ώστε με εντάλματα ή εξωτερικές εκδηλώσεις, (όπως λέω εγώ, θεατρικές παραστάσεις) να θέλουν να μάς γνωρίσουν κάτι που ζει μέσα μας. Η υπέρβαση όταν εννοήσουμε τα όσα λέμε είναι εύκολη. Όταν εννοήσουμε τα όσα λέμε η αλήθεια είναι εύκολο να εφαρμοστεί, ο αγιασμός είναι εύκολος, η αφιέρωση είναι εύκολη, η αγάπη εύκολη, η συνεργασία εύκολη, η ένωση μεταξύ μας εύκολη, όλα είναι εύκολα γιατί σ’ αυτόν χρωστάμε τα πάντα. Τίποτα δεν μπορεί να καθηλώσει κάποιον όταν έχει αυτή την αγάπη στον Θεό. Τίποτα δεν μπορεί να καθηλώσει κάποιον που καταλαβαίνει την αγάπη του Θεού Πατέρα, θέλει επιζητά αγωνιωδώς να γίνει φίλος και αδελφός. Όσοι, πολλές φορές ή για οποιονδήποτε λόγο, βάζουν κόμματα στην αγάπη τους για τον Θεό και τον αδελφό στο κόμμα θα μείνουν και την έννοια της πρότασης ολόκληρης δεν θα την καταλάβουν, μη γένοιτο, διότι η τελεία είναι παρακάτω. Χάρις Αυτού ζούμε και υπάρχουμε. Όταν καταλάβουμε την αλήθεια αποκαθίστανται τα πάντα μέσα μας, φανερώνεται η αλήθεια και όλα τα μπορούμε. Σήμερα μέσω της Φωνής Θεού μπορούμε να κάνουμε τον αγώνα ώστε να συντελεστεί στη ζωή μας αναγέννηση. Σε όποιον καταλαβαίνει τι λέω ο Θεός φανερώνεται σήμερα καθώς είναι και είναι μόνο αγάπη. Ενθυμούμεθα όλοι τον πεφιλημένο μαθητή του Χριστού μας ο οποίος έλεγε μόνο το αγαπάτε αλλήλους. Όλα τα συμπιέζει η αγάπη. Όσοι φωνάζουν και επιβάλλονται ή κατηγορούν ομοιάζουν σαν αυτούς που κορόιδευαν τον Νώε όταν έφτιαχνε την Κιβωτό. Απαγορεύεται άνθρωπος του Θεού να κρίνει, να εμπαίζει ή να φωνάζει ή να μαλώνει ή να επιβάλλεται. Αυτό πάει και τελείωσε, είναι νόμος. Ο άνθρωπος του Θεού καλείται μόνο να συγχωρεί, να προσφέρει, να αγαπά χωρίς κόμματα, να τον διέπει ταπείνωση. Αυτό είναι το συμφέρον του ανθρώπου του Θεού.

Μετά απ’ όλα αυτά φεύγουμε από τον Προφήτη Αμβακούμ και πάμε στην Αποκάλυψη. Εκεί διαβάζουμε ώστε να δούμε τις επιδιώξεις μας που καθορίζονται σε εμάς από σήμερα αλλά και στο μέλλον.

 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 3

 

7  Και τω αγγέλω της εν Φιλαδελφεία εκκλησίας γράψον ·

Η Φιλαδέλφεια είναι προφητική εκκλησία. Θα εμφανιστεί τα έσχατα χρόνια (σήμερα). Σε αυτή δεν θα υπάρχει αρχηγός, όλοι φίλοι και συνεργάτες, αφού όλα τα μέλη θα είναι διδακτοί Θεού και άνθρωποι οι οποίοι θα ζωοποιήσουν ξανά το δέντρο της άφθαρτης ζωής μέσα τους το οποίο εξαφάνισε η αμαρτία. Αυτή η εκκλησία χτίζεται σήμερα μέσω όλων ημών και πολλών άλλων ανθρώπων που αντιλαμβάνονται την συνεργασία. Πολλοί λένε ότι είναι Φιλαδέλφεια αλλά για να σε δεχτούν θέτουν όρους. Στην Φωνή Θεού δεν έχουμε κανέναν όρο για να δεχτούμε και να μοιραστούμε με τους αδελφούς την αγάπη. Συνεχίζουμε,

τάδε λέγει ο άγιος, ο αληθινός, ο έχων την κλείν του Δαυείδ, ο ανοίγων και ουδείς κλείσει, και κλείων και ουδείς ανοίξει·

Αυτό που ανοίγει ο Θεός στον άνθρωπο αν περάσει την εκπαίδευση είναι η παρουσία του στη ζωή του η οποία του φέρνει την αιώνια, άφθαρτη ζωή αφού η χαρά γίνεται ανεκλάλητη και ενεργοποιεί το δέντρο της ζωής, του φέρνει όλες τις ιδιότητές του αφού σκηνώνει μέσα του και γίνεται ο Θεός και ο άνθρωπος ένα εις τους αιώνες. Συνεχίζει ο Ιωάννης την αποκάλυψη για την εκκλησία,

8 οίδα σου τα έργα· ιδού δέδωκα ενώπιόν σου θύραν ανεωγμένην, ήν ουδείς δύναται κλείσαι αυτήν·

Η θύρα είναι το πνεύμα που υπάρχει σήμερα στην Φωνή Θεού και ο τρόπος που καθορίζεται μέσα από το αγιαστήριο στο να εφαρμοστεί το Ευαγγέλιο του Χριστού. Το αγιαστήριο αυξάνει τον Θεό και μπορείς σε αυτό να νικάς το κακό. Είναι γραφικό, νίκα το κακό με το καλό. Συνεχίζει ο Ιωάννης την προφητεία που έλαβε από τον Κύριο,

ότι μικράν έχεις δύναμιν, και ετήρησάς μου τον λόγον και ουκ ηρνήσω το όνομά μου.

Η Φιλαδέλφεια – Φωνή Θεού δεν έχει περιουσία υλική, δεν έχει κατά κόσμον τίποτα, με πενιχρά μέσα εργάζεται σήμερα στον κόσμο και το θαύμα γίνεται. Κάποτε, κάποιος με ρώτησε πόσα χρήματα χρειάζεται για να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού και του απάντησα ότι δεν χρειάζονται χρήματα. Χρειάζεται να μην λες ψέματα, να λες αλήθεια, χρειάζεται να μην κρίνεις αλλά να εφαρμόζεις την αγάπη η οποία μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη τα πάντα ανέχεται, όταν σε κρίνουν δίκαια ή άδικα να εφαρμόζεις το λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει πάσχων ουκ ηπείλει, χρειάζεται να μην φοβάσαι διότι ο φοβούμενος ου τετελείωται εν τη αγάπη. Τα χρήματα όταν τα δίνει κάποιος φανερώνει την καταγωγή του, ότι μέσα του κατοικεί ο Θεός, αφού μοιράζει αγάπη, μοιράζει τον κόπο του, την θυσία του διότι τα χρήματα χρειάζονται χρόνο, θυσία για να τα αποκτήσει κάποιος ειδικότερα σήμερα. Με το να θέλει κάποιος να βοηθήσει υλικά ένα έργο, έναν άνθρωπο, αφού όλα στον κόσμο μας αγοράζονται, δείχνει την αγάπη του στον Θεό και στους ανθρώπους που θέλει να στηρίξει. Πολλοί τώρα που επιβάλλουν και καθορίζουν τα χρήματα όπως το δέκατον κ.λπ. γίνονται άθελά τους μισθωτοί και έμποροι ψυχών ανθρώπων. Ο Χριστός είχε ταμείο αλλά δεν ζητούσε χρήματα, αν κάποιοι του έδιναν τα χρησιμοποιούσε για την δόξα του Θεού, δεν τα έβαζε στην τράπεζα, ούτε τα μάζευε ώστε να επενδύσει σε υλικές περιουσίες. Το να βοηθήσει κάποιος δεν είναι κακό διότι και εγώ βλέπω με τον αγώνα που κάνω ότι για να μπορέσω να εξαπλώσω το Ευαγγέλιο της βασιλείας χρειάζεται αυτό που έχω να το διαθέτω. Μακάρι να μην χρειάζονταν χρήματα. Πάντως ό,τι έχουμε θα το διαθέσουμε και αν χρειαστεί, για να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο και με τα πόδια θα πηγαίνουμε. Χωρίς τίποτα θα συνεχίζουμε να εργαζόμεθα για τη δόξα του Θεού.    

9 ιδού δίδωμι εκ της συναγωγής του Σατανά των λεγόντων εαυτούς Ιουδαίους είναι, και ουκ είσιν, αλλά ψεύδονται· ιδού ποιήσω αυτούς ίνα ήξουσι και προσκυνήσουσιν ενώπιον των ποδών σου, (όχι να τους απολέσει αλλά να τους ταπεινώσει για να τους αναγεννήσει), και γνώσιν όλοι ότι εγώ ηγάπησά σε. Συναγωγή του Σατανά είναι όσοι σήμερα λένε ότι είναι πιστοί αλλά υποκρίνονται απέναντι στον Θεό. Όλοι μας έχουμε πέσει σ’ αυτήν την παγίδα αφού με τα λόγια δοξάζουμε πολλές φορές τον Θεό ενώ με τα έργα απέχουμε από την αγάπη. Όλοι όσοι υποκρίνονται ανήκουν στην εκκλησία του Σατανά άθελά τους, τους άρπαξε αυτός, έκλεψε τη ζωή του καθενός και έδεσε τον καθένα, τον έκανε υποχείριό του. Όταν όμως κάποιος το αντιληφθεί αυτό θα βάλει όλη τη δύναμή του ώστε να φύγει απ’ τα χέρια του διότι ο Διάβολος τι κάνει; Κάνει τον άνθρωπο να υποκρίνεται και τον εμποδίζει να υπηρετήσει τον Θεό. Αυτό κάνει ο Διάβολος στον άνθρωπο. Του λέει «μα τώρα έχεις δουλειές, έχεις εκείνο, έχεις το άλλο», θέτει προσκόμματα όπως σ’ αυτούς που είπε ο Κύριος ακολούθει μοι και ο ένας είπε, βόδια πήρα, ο άλλος είπε, γυναίκα ενυμφεύθην και ο άλλος είπε, πέθανε ο πατέρας μου. Βάζει δηλαδή λόγους και μάς κάνει να νομίζουμε ότι είναι σοβαροί αυτοί οι λόγοι. Πάντως περισσότερη υποκρισία και περισσότερος φανατισμός βρίσκεται στους ανθρώπους που δογματίζονται. Έχω πει ότι αυτός που φανατίζεται ή δογματίζεται αποκεφαλίζεται γιατί δεν βλέπει πως ο Θεός δουλεύει γύρω του και αυτός που φανατίζεται επιβάλλει νόμους και όρους. Όλη την ώρα λέει «ή θα κάνεις αυτό που σου λέω εγώ ή θα σε απορρίψω, θα σε διαγράψω ή θα σε ανακηρύξω αιρετικό κ.λπ.». Εδώ δημιουργείται η συναγωγή του Σατανά διότι όσοι υπηρετούν Θεό με αυτόν τον τρόπο ενώ κηρύττουν την αγάπη και την ελευθερία του Θεού κάνουν πολλούς τυφλούς και ξέρουμε τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται. Ο ίδιος ο Κύριος το είπε, κλείνετε την βασιλεία των ουρανών εμπρός στους ανθρώπους, σεις οι ίδιοι δεν μπαίνετε αλλά και εκείνους που θέλουν να μπουν δεν τους αφήνετε. Μάλιστα δημιουργούν ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν προσωπικότητα Χριστού, στερούνται Θεό όσοι χάνουν την ελευθερία του Θεού (αφού εκεί τους οδηγούν να χάνουν την ελευθερία) και πολλοί φοβούνται μήπως γίνουν αποσυνάγωγοι ή μήπως οι άλλοι τους απορρίψουν. Ξέρουμε όμως ότι άμα δεν ζήσουμε ελεύθερα θα ζήσουμε τη ζωή κάποιων άλλων ανθρώπων που μπήκαν στη ζωή μας και ότι αυτό που είμαστε σήμερα ανακαλύψαμε ότι δεν είναι επιλογή δική μας αλλά επιλογή άλλων ανθρώπων. Έτσι, με φανατισμό  πολλές φορές υποστηρίζουμε κάτι που οι άλλοι μάς έβαλαν και επέβαλαν το οποίο στη συνέχεια καθορίστηκε ως δόγμα. Ακούτε τώρα, η αγάπη δόγμα! Πρέπει εμείς να το γνωρίσουμε, να το ζήσουμε αυτό μέσα μας ότι ο Χριστός είναι αλήθεια και πρέπει να πάρουμε σωστή θέση και στάση. Αν δεν μπορέσουμε να ελευθερωθούμε δεν θα μπορέσουμε και να ζήσουμε διότι ο Θεός είναι ελευθερία, όπου το πνεύμα του Θεού εκεί ελευθερία. Όσοι ανήκουν στην συναγωγή του Σατανά φοβερίζουν μέρα νύχτα. Όσοι φοβερίζουν, όσοι υποδουλώνουν ανθρώπους, όσοι εκμεταλλεύονται, όσοι επικαλούνται μυστικοπάθεια, όσοι δογματίζουν τον Θεό με συγκεκριμένα στερεότυπα ανήκουν στην εκκλησία του Σατανά. Η ανοχή του Θεού είναι μεγάλη όμως αν δεν μετανοήσουν ο Θεός θα πάρει από γύρω τους τον άνθρωπο του Θεού που έπεσε στα δίχτυα τους και αυτοί θα μείνουν μόνοι. Αν και η αγάπη του, η παρουσία του δηλαδή πιστεύω ότι όλους θα τους κάνει να μετανοήσουν διότι όταν λέει (στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας) ότι θα σε δεχτούν αυτοί που λένε ότι είναι εκκλησία του Θεού ενώ είναι συναγωγή του Σατανά δεν λέει ότι θα τους απολέσει αλλά εννοεί ότι θα μετανοήσουν και αυτοί. Αυτός είναι ο Θεός. Θα βρει ένα τρόπο όλους να τους αγκιστρώσει με τη σοφία του, με την αγάπη του, με την παντοδυναμία του ώστε να μην απολεστεί κανείς. Αν τώρα εμείς ζούμε με ανθρώπους που έχουν αυτά τα στοιχεία καλό είναι να φύγουμε από τη ζωή τους μήπως και ταπεινωθούν διότι όσο μένουμε εκεί συμμετέχουμε στην απώλειά τους γιατί νομίζουν ότι είναι σωστοί, όταν όμως φύγουμε και δεν του δώσουμε πλέον αξία θα έρθουν σε αυτόν και θα σώσουν την ψυχή του. Αυτό που ενοχλεί τον Θεό πάρα πολύ, τι είναι; Είναι να έχεις κάποια γνώση —σε οποιονδήποτε τομέα— και να εκμεταλλεύεσαι την άγνοια των ανθρώπων. Να φύγουμε μακριά απ’ όλους όσους εμπορεύονται τις ψυχές των ανθρώπων. Συνεχίζουμε,

10 ότι ετήρησας τον λόγον της υπομονής μου, καγώ σε τηρήσω εκ της ώρας του πειρασμού της μελλούσης έρχεσθαι επί της οικουμένης όλης, πειράσαι τους κατοικούντας επί της γης. Ο λόγος της υπομονής είναι η διδασκαλία του Ευαγγελίου και της Φωνής Θεού η οποία θέλει να έχουμε συνεχόμενη συνδιαλλαγή και υπομονή στο αγιαστήριο. Είναι γραφικό, εν τη υπομονή κτήσασθε τας ψυχάς υμών. Όχι η υπομονή που κάνουμε για να πετύχουμε στόχους ανθρώπινους, αυτή δεν ωφελεί. Η υπομονή που ωφελεί είναι η υπομονή που κάνουμε με σιωπή απέναντι στον έτερο κακό εαυτό μας ο οποίος δουλεύει συνέχεια μέσα μας και δουλεύει χωρίς να το θέλουμε. Βλέπω δε έτερον νόμον, έλεγε ο Απ. Παύλος, εν τοις μέλεσί μου αντιστρατευόμενον τω νόμω του νοός μου και αιχμαλωτίζοντά με εν τω νόμω της αμαρτίας. Εμείς κάτω από όλες τις συνθήκες συνεχίζουμε αγώνα. Ας είναι όπως είναι ο έτερος κακός εαυτός μας εμείς θα συνεχίσουμε να σπουδάζουμε την σοφία του Θεού στο αγιαστήριο. Μίλαγα με έναν αδελφό και του είπα το εξής:  Θα πρέπει τον εγκέφαλό μας να τον βγάλουμε και να τον βάλουμε πάνω στο γραφείο και να αρχίσουμε να τον ελέγχουμε εμείς και όχι αυτός να μάς κάνει ό,τι θέλει. Να αρχίσουμε να βγάζουμε από μέσα του ό,τι δεν είναι του Θεού και να βάζουμε μέσα του ό,τι είναι του Θεού ώστε να λειτουργήσει σύμφωνα με τη λογική του Θεού. Να δημιουργήσουμε δηλαδή τον νου του Θεού. Τι είχε ο νους του Χριστού; Αυτό να έχουμε και εμείς μέσα στον δικό μας. Όταν αρχίσουμε να σπουδάζουμε την σοφία του Θεού θα γίνουμε δέντρο ζωής το οποίο θα αυξάνει καθ’ εκάστην ημέρα μέσα μας και η σοφία αυτή του Θεού, η παρουσία του Θεού μέσα μας θα μάς ζωοποιεί. Ο άνθρωπος έχει μέσα του το δέντρο της ζωής. Ο τρόπος για να μεγαλώσει είναι να αυξάνει με την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Αν παρατηρήσουμε τους μεγάλους ανθρώπους εκείνους που δεν έχουν κίνητρα ζωής θα δούμε ότι σιγά-σιγά γυρίζουν στα ίδια, (σου λένε σπούδασα, έκανα εκείνο, έκανα το άλλο, δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω). Ο εγκέφαλος είναι σαν ένα δέντρο που το φυτεύουμε, μικρό. Στην αρχή ο άνθρωπος τι κάνει; Μαθαίνει τα πρώτα πράγματα, μαθαίνει την μητέρα του, τον πατέρα του, μαθαίνει την γειτονιά του, τους φίλους του, τους αδελφούς του, σιγά-σιγά αρχίζει να σπουδάζει, μετά πηγαίνει σχολείο, μαθαίνει γράμματα. Μετά φεύγει, πάει σε μια άλλη πόλη, σε μια άλλη χώρα αρχίζει να σπουδάζει επιστήμες, τέχνες, γράμματα, εμπλουτίζεται, εμπλουτίζεται, ξεχνάει σχεδόν την μάνα του, τον πατέρα του, τα πάντα πίσω τα ξεχνάει. Αφού σπουδάσει βρίσκει μια δουλειά και μετά αρχίζει να λέει πόσα πήρα σήμερα (1000 ευρώ, 1500, 2000), πόσα έχω στην τράπεζα, τι αμάξι θα πάρω, αρχίζει να ασχολείται με την ύλη. Πόσα πήρα, πόσα έχασα, κάθε μέρα ασχολείται με αυτό και αφήνει την γνώση. Σταματά να σπουδάζει, ειδικότερα και την σοφία του Θεού την οποία εξαρχής ο άνθρωπος την περιφρονεί, την θεωρεί μηδαμινή. Ενώ αυτό το βιβλίο που στοιχίζει 10 ευρώ είναι και αυτό που θα λύσει τα προβλήματα του κόσμου. 10 ευρώ στοιχίζει η Καινή Διαθήκη για να την αγοράσεις και πολλοί την δίνουν δωρεάν. Αυτό το βιβλίο μπορεί να καταργήσει τις αρρώστιες, τον θάνατο, τη φθορά, τους πολέμους. Δισεκατομμύρια δαπανούνται δεξιά και αριστερά για να υπάρχει τάχα ισορροπία στον πλανήτη. Η αναγέννηση όμως που προκαλεί ο Λόγος του Θεού δημιουργεί την ισορροπία, φέρνει την χαρά, φέρνει την ευφορία, φέρνει τη ζωή, φέρνει την υγεία, φέρνει τον Θεό. Όταν λοιπόν ο άνθρωπος, καθώς μεγαλώνει, αφήνεται το δέντρο αυτό (ο εγκέφαλος) αρχίζει να μικραίνει αφού δεν το ποτίζει με την σοφία του Θεού και σιγά-σιγά φτάνει σε ένα σημείο ώστε να θυμάται την μάνα του, τον πατέρα του κ.λπ.. Έρχεται ο άλλος μετά και λέει, «Ε, είναι να φύγει προς Κύριο τώρα και συναντάει αυτά τα πνεύματα για να πάει να τα βρει» ενώ όμως αυτό που συνέβη είναι ότι μειώθηκε το δέντρο, χάθηκε η γνώση. Εάν ένας άνθρωπος καλεστεί από τον Θεό και συμβαδίζει με τον Θεό κάθε μέρα αυξάνει, κάθε μέρα μεγαλώνει η σοφία του, κάθε μέρα γνωρίζει καινούργια πράγματα, κάθε μέρα αποκωδικοποιεί το μυστήριο της ζωής και περνάει η ζωή στα χέρια του ανθρώπου αυτού που εξελίσσεται. Γι’ αυτό και εμείς μέσα στη Φωνή Θεού δεν λέμε ότι τα ξέρουμε όλα. Λέμε, εμείς ξέρουμε αυτό. Αυτό μάς έδωσε ο Θεός. Εσύ τι ξέρεις αδελφέ; Πέσ’ το και εσύ, πέσ’ το και εσύ και όλοι μαζί κάθε μέρα να σπουδάζουμε. Δεν χρειάζεται να υπάρχει εγωισμός όπως «αυτό που λέω εγώ θα κάνεις». Όσοι είπαν και κατεύθυναν ανθρώπους έτσι, οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο. Ο Θεός την βασιλεία του δεν την ίδρυσε, πρέπει λοιπόν ο νους μας, τα μάτια μας, τα αυτιά μας, η λογική μας να είναι ανοιχτά και να σπουδάζουμε από παντού.

Συνεχίζουμε, ο πειρασμός που θα πειράσαι τους κατοικούντας επί της γης δημιουργείται ήδη σήμερα μέσα από το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα. Όσοι στήριξαν τη ζωή τους σε αυτό και όχι στη σοφία του Θεού ο οποίος φανέρωσε μη μεριμνήσητε περί της αύριον διότι η αύριον θέλει μεριμνήσει τα εαυτής, καθώς, εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι ου σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας, και ο πατήρ υμών ο ουράνιος τρέφει αυτά. Όσοι στηρίζουν τη ζωή τους μόνο στο πόσα χρήματα έχουν ή πόσο μισθό έχουν ή πόση σύνταξη θα πάρουν απέχουν από τον Θεό. Η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Τα χρήματα εξάλλου είναι ένα μέσον συνδιαλλαγής και δίνονται παραχώρηση Θεού στον άνθρωπο του Θεού ως μέσον συνδιαλλαγής και αγάπης (μέχρι την ημέρα του Κυρίου) ώστε να χρησιμοποιηθούν για την δόξα του Θεού και την αναγέννηση των ανθρώπων. Έτσι πρέπει να το χρησιμοποιεί ο άνθρωπος το υλικό στοιχείο. Όταν γίνεται εξάρτηση χάνει την αξία του και το χρήμα, αφού συλλέγεται, δηλαδή δεν το χαλάει ο άνθρωπος, γίνεται τσιγκούνης και όπως λέει ένας σοφός ο πρώτος φτιάχνει, ο δεύτερος αυξάνει, ο τρίτος τα τρώει. Σήμερα, μου είπε η Ρούλα ότι πέθανε κάποιος δισεκατομμυριούχος ο οποίος δεν είχε συγγενείς, δεν είχε παιδιά, δεν είχε τίποτα και τα πήρε όλα το κράτος. Ακούτε, ένας από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στον κόσμο. Δεν είναι τρέλα σε όλη σου τη ζωή να μην τρως, να μην πίνεις, να μην διασκεδάζεις και να συλλέγεις την κόπρο του Αυγεία; Για ποιο λόγο; Για φανταστείτε αυτός ο άνθρωπος με τόσα χρήματα πόσο κόσμο θα μπορούσε να βοηθήσει και τι χαρά θα είχε μέσα του η οποία θα τον ζωοποιούσε, θα του χάριζε ζωή. Αλλά όταν το χρήμα γίνεται εξάρτηση, πάθος χάνει και ο άνθρωπος που το κρατά στα χέρια του, χάνει τη ζωή την ίδια. Θα σας πω πώς το καταλαβαίνω εγώ με το χρήμα. Θυμάμαι παλιά, ήθελα να κάνω το πορευθέντες, να πάω σε μια άλλη πόλη να ομολογήσω τον Χριστό αλλά δεν είχα χρήματα και έτσι έπρεπε να μαζέψω. Για να νοικιάσουμε το σπίτι εκεί που θα πηγαίναμε, θυμάμαι ότι πήγαμε με την Ρούλα για δουλειά. Εργάτες πήγαμε στα καπνά και με χαρά εργαζόμασταν. Πρώτη φορά πήγα εργάτης και είχα χαρά διότι το έκανα για τον Χριστό. Μετά, όταν πήγα στην Άρτα έρχονταν κόσμος και έτσι πήγα και φόρτωνα νταλίκες με ακτινίδια, με πορτοκάλια για να μπορώ να αγκαλιάζω με την ύλη περισσότερους ανθρώπους. Μερικές φορές πήγαινα με τα πόδια από την Άρτα στην Πρέβεζα (όπου δούλευα), τρεις-τέσσερις ώρες δρόμο μέσ’ την νύχτα για να κρατήσω τα λίγα χρήματα που είχα ώστε να κάνω το τραπέζι σε φίλους, για να τους γνωρίσω τον Χριστό. Ο Κύριος είπε κάμετε φίλους εκ του μαμωνά της αδικίας. Πολλοί πονηροί νομίζουν ότι θα κάνουν φίλους που έχουν χρήματα για να τους δώσουν. Δεν λέει αυτό. Τι λέει ο Λόγος του Θεού; Δεν λέει άνθρωπε να πας να βρεις φίλους που έχουν χρήματα ώστε σε περίπτωση που πάθεις κάτι να σου δώσουν, λέει, να δώσεις χρήματα τώρα που έχεις για να κάνεις φίλους που θα γνωρίσουν τον Χριστό. Το φαγάκι που έχουμε π.χ. να το μοιραστούμε και με έναν άλλον, το αμαξάκι που έχουμε να το δανείσουμε και σε έναν άλλον να πάει και αυτός μια βόλτα, το σπιτάκι που έχουμε να το μοιραστούμε 2-3 ώρες και με έναν άλλον για να νιώσει και αυτός καλύτερα. Αυτό να κάνουμε. Να μοιραζόμαστε. Έτσι παίρνει αξία το χρήμα διαφορετικά όταν το συλλέγουμε χάνει την αξία του. Μια άλλη φορά, θυμάμαι, για να βοηθήσω όσο μπορούσα τα αδέλφια στην Αθήνα, για να είμαι κοντά τους πήρα μετάθεση και είπα στην Ρούλα εσύ θα παίρνεις τον μισθό από την δουλειά μου για τις ανάγκες εδώ στο σπίτι και εγώ της είπα για να μην επιβαρύνω την κατάσταση, αφού ήμασταν ήδη δύσκολα, για να μπορέσω να δημιουργήσω την Φωνή Θεού, να εξαπλώσω το Ευαγγέλιο, να στηρίξω τ’ αδέλφια θα βρω και άλλη δουλειά και έτσι πήγα στην Αθήνα. Αρχικά βρήκα δουλειά ως σερβιτόρος σε μια ταβέρνα. Θυμάμαι δεν την ήξερα αυτή τη δουλειά στην αρχή και μια φορά είχε έρθει ένας πελάτης με ένα ωραίο κουστούμι και τον έκανα μούσκεμα με τα νερά, είχα πολλά πάνω στον δίσκο και μου πέσανε. Του ζήτησα συγγνώμη —ήταν καλός άνθρωπος— όμως στο τέλος πλήρωσα το φαγητό του για να μην χάσω την δουλειά μου. Μετά δούλευα delivery. Όλη τη νύχτα πήγαινα με ένα μηχανάκι (ενός φίλου) μεσ’ στη βροχή πολλές φορές, (ήταν χειμώνας) και παρόλο που βρεχόμουν φώναζα από χαρά κάθε στιγμή, ζει Κύριος. Μούσκεμα ήμουν και χαιρόμουν. Δεν πήγα για δουλειά για να βγάλω χρήματα για μένα αλλά για να δημιουργηθεί η Φωνή Θεού, για να εξαπλώσω το Ευαγγέλιο, να αναγεννηθούν τα αδέλφια, να υπάρξουν άνθρωποι του Θεού. Σε αυτήν την περίπτωση είναι ευλογία η δουλειά, όταν χρειάζεται να κάνουμε μια υπέρβαση. Ο Θεός βλέποντας όλα αυτά και άλλα πολλά, ήρθε, με βρήκε και τώρα που γνώρισα τον Θεό δεν πάω πουθενά. Τώρα έχω μια δουλειά, να γίνω άνθρωπος του Θεού. Κράτησα και αυτή τη δουλειά που κάνω εδώ και πολλά χρόνια και φτάνει η ώρα δόξα τον Θεό να πάρω σύνταξη, σε ένα-ενάμιση χρόνο ή και λιγότερο. Καλύτερα λίγα και να ζω με τον Θεό, να υπηρετώ τον Θεό. Αυτά τα λίγα τα χρειαζόμαστε για να φτιάξουμε ένα βιβλίο, να φιλοξενήσουμε αδελφούς, να δώσουμε ένα CD, κάτι να κάνουμε, να προσπαθήσουμε να εξαπλώσουμε το Ευαγγέλιο. Έτσι ο Θεός ευλογεί. Εις τα ολίγα εστάθης πιστός επί πολλών θέλω σε καταστήσει και σε άλλο σημείο ο Λόγος του Θεού αναφέρει, και πας ός αφήκεν οικίας ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν εμού και του ευαγγελίου εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει. Πολλές φορές ο Θεός δοκιμάζει κάποιον άνθρωπο και όταν περάσει τα στάδια τότε τον ευλογεί. Σιγά-σιγά λοιπόν φτάνουμε στον προορισμό μας. Καλύτερα να λιγοστεύουμε στο οτιδήποτε και μπροστά να πηγαίνει η δόξα του Θεού. Τώρα θυμήθηκα και κάτι άλλο, είχα ένα χωραφάκι και το πούλησα (πιο παλιά) για να φτιάξω μια αίθουσα. Αυτός που το αγόρασε ήταν νονός μου, μεγάλος σε ηλικία. Μετά από δέκα χρόνια έφυγε προς Κύριο και με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι μου το χάρισε, μου το έδωσε πάλι. Έτσι, όταν το πήρα, πήγα και πήρα ένα μικρό δάνειο και έφτιαξα ένα φτωχό ξύλινο σπίτι μόνος μου με την Ρούλα και έναν αδελφό και τώρα εδώ και 13 χρόνια ζω σ’ αυτό. Σ’ αυτό γνώρισα τον Θεό, σ’ αυτό γράφω τις ομιλίες, σ’ αυτό κάνω προσευχή και εκεί μέσα στο αγιαστήριο, ο Θεός να μάς ευλογήσει, ο Θεός να ευλογήσει και την εξάπλωση την πνευματική και τα πάντα στη ζωή μας. Πολλές φορές δεν τον εμπιστευόμαστε, χάνουμε την πίστη μας, αγωνιάμε, έρχεται στενοχώρια ενώ δεν το καταλαβαίνουμε ότι μάς δοκιμάζει ο Θεός, μάς δοκιμάζει για να δει αν εμείς κάτω από όλες τις συνθήκες λέμε, ζει Κύριος. Άρα λοιπόν πνευματικά και υλικά καλοί διαχειριστές.

Όταν ο πειρασμός αυτός σιγά-σιγά εξαπλωθεί σ’ όλο τον κόσμο και οι οικονομίες των κρατών πέσουν εντέχνως έξω τότε οι άνθρωποι που στήριξαν τη ζωή τους στο χρήμα κινδυνεύουν να χάσουν ακόμα και την ίδια τους τη ζωή, μη γένοιτο. Όσοι στηρίζονται μόνο στα χρήματα θα περιοριστούν πνευματικά και ο λόγος διότι η ανασφάλεια θα αυξηθεί στη ζωή τους και ο χρόνος που χρειάζεται για την αναγέννηση δεν θα υπάρχει. Γι’ αυτό καλύτερα το προλαμβάνειν παρά το θεραπεύειν. Καλύτερα από πιο νωρίς να μπούμε στο αγιαστήριο ώστε να προλάβουμε να αναγεννηθούμε. Γνωρίζουμε ότι ο χρόνος φεύγει ανεπιστρεπτί. Είναι γραφικό εν όσο έχουμε καιρό να μαζεύουμε αμάραντο θησαυρό. Με τον κάθε πειρασμό όταν δεν έχουμε Θεό δημιουργείται η κρίση, ο θυμός αυξάνεται, η στενοχώρια πολλαπλασιάζεται. Αν όμως γίνουμε καλοί διαχειριστές, αν όμως εννοήσουμε το θέλημα του Θεού, αν γνωρίσουμε τον Θεό μέσα στο αγιαστήριο τότε ήδη θα έχουμε ετοιμάσει εαυτούς και ο πειρασμός δεν θα βασιλέψει μέσα μας και τίποτα δεν θα μάς ρίξει, όπως οι σοφές παρθένες θα έχουμε λάδι στο αγγείο για να συνεχίσουμε. Ο πειρασμός αυτός λοιπόν δεν θα αγγίξει τους ανθρώπους που αναγεννιούνται γι’ αυτό λέει θα σε φυλάξω δηλαδή εννοεί, θα σε αναγεννήσω από νωρίτερα. Στο αγιαστήριο γνωρίζουμε τον Θεό, γνωρίζουμε τον εαυτό μας, γνωρίζουμε την Φωνή Θεού. Έτσι να εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο μας διότι οι ημέρες είναι πονηρές και ας μειωθούμε υλικά δεν πειράζει καλύτερα φτωχοί και με τον Θεό αιώνια παρά με πίστη ζωής στην ύλη. Τι ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; Ο ίδιος ο Κύριος φανέρωσε, εάν ο οφθαλμός σου (αδυναμία, πάθος) σε σκανδαλίζη έκβαλε αυτόν. Όταν λοιπόν θα μειώνονται οι οικονομίες θα αποδειχθεί η γύμνια και το ψέμα όσων στηρίχτηκαν σε αυτές αλλά επικαλούνται τον Θεό (όπως αναφέραμε παραπάνω), θα φανεί ότι απέχουν από την σοφία του Θεού, από την πρόνοια, από την φροντίδα του Θεού, απέχουν από το να έχουν εμπιστοσύνη στο θαύμα του Θεού και αν έχουν και ανθρώπους κοντά τους όλους θα τους οδηγήσουν στην απώλεια. Είπαμε όμως πιο πάνω ότι η αγάπη του Θεού ίσως να βρει έναν τρόπο για να μην οδηγηθούν οι άνθρωποι σε μεγάλους πειρασμούς και μεγάλα αδιέξοδα, αυτό ελπίζουμε. Οι άνθρωποι του Θεού στηρίζονται εκατό τοις εκατό στον Θεό και είναι διαχειριστές όλων των άλλων πραγμάτων είτε αυτό λέγεται χρήμα είτε αυτό λέγεται ασθένεια είτε οτιδήποτε άλλο. Στηρίζονται στον Θεό και όχι σε άλλους παράγοντες. Εξάλλου είναι και γραφικό, επικατάρατος όστις ελπίζει επί άνθρωπον. Μερικοί αυτό το πήραν ότι το λέει για τον άνθρωπο του Θεού. Μα, άμα βρεις τον άνθρωπο του Θεού δεν είσαι καταραμένος, ευλογημένος είσαι. Είσαι ευλογημένος άμα τον βρεις και τον ακούς γιατί θα σε βοηθήσει να αναγεννηθείς, αρκεί να είναι άνθρωπος του Θεού. Επικατάρατος λέει όστις ελπίζει επί άνθρωπον δηλαδή όταν ελπίζεις σε κάποιον που έχει μια λογική ανθρώπου τότε μπορεί να πέσεις, να χάσεις. Ενθυμούμεθα μια παραβολή της Γραφής όπου κάποιος έχτισε την οικίαν του στην άμμο και ήρθαν οι άνεμοι, ήρθαν οι ποταμοί και χάθηκε, ενώ αυτός που την έχτισε στην πέτρα, στον Χριστό, ό,τι και να ήρθε έμεινε εκεί. Το γνωρίζουμε πλέον ότι πρέπει να αυξηθούμε κατά Θεόν. Όταν αυξηθούμε κατά Θεόν αλλάζουν τα πράγματα στη ζωή μας. Συνεχίζει ο Ιωάννης ο Θεολόγος,

11 έρχομαι ταχύ· κράτει ο έχεις, τι έχει η εκκλησία αυτή, η Φιλαδέλφεια; Έχει το πνεύμα του Θεού και αυτό είναι το πνεύμα που έχουμε σήμερα στην Φωνή Θεού η οποία παροτρύνει τον άνθρωπο στην αναγέννηση. Παροτρύνει τον καθένα μας στο αγιαστήριο, παροτρύνει τον καθένα μας στην καθολική αγάπη, στην πνευματική εξέλιξη, στην ελευθερία του Θεού, παροτρύνει τον καθένα μας στο να μην πέσει στην παγίδα ώστε να θέλει να επιστατεί στον άλλον, να γίνει αρχηγός αλλά να είμαστε όλοι φίλοι. Κράτα το λέει αυτό. Αρέσει στον Θεό. Τελευταία αυξάνει ο άνθρωπος του Θεού όταν εισέλθει στο αγιαστήριο στην πίστη της άφθαρτης ζωής. Συνεχίζει ο Ιωάννης,

ίνα μηδείς λάβη τον στέφανόν σου. Το στεφάνι του Θεού μπαίνει στο κεφάλι αυτού που μένει πιστός μέχρι τέλους στις παραπάνω αρχές οι οποίες καθορίζουν την αναγέννηση (γι’ αυτό να σπουδάζουμε κάθε μέρα, να μην αφήνουμε τον εαυτό μας κενό). Μετά ο άνθρωπος αυτός δεν φοβάται να υπηρετήσει μέχρι τέλους τον Θεό και τον αδελφό. Εξάλλου να ξέρουμε ένα πράγμα ότι ο Θεός ποιον παίρνει στα σοβαρά, με ποιον μιλάει ο Θεός; Με αυτόν που μπορεί και να ακούσει και να εκτελέσει και σε αυτόν αυξάνεται. Ας το δοκιμάσουμε. Όλα τ’ άλλα τα δοκιμάσαμε όλα αυτά τα χρόνια, ας πούμε ότι πεθάναμε (αφού δεν ξέρουμε πως θα ξημερώσουμε) και ας δοκιμάσουμε να ζούμε κατά Θεόν. Στο κάλεσμα του Θεού δεν υπάρχει δεν μπορώ —αυτός που λέει δεν μπορώ ή δεν γίνεται δεν κατάλαβε ακόμα ποιος τον κάλεσε— υπάρχει μόνο ένα πράγμα το ζει Κύριος, ιδού εγώ Κύριε ίσταμαι ενώπιόν σου πρόσταξόν με. Αυτό υπάρχει. Διότι δεν μάς κάλεσε να πέσουμε σε λάθη τα οποία μάς οδηγούν σε αδιέξοδο αλλά μάς κάλεσε στο να μετέχουμε της δόξης του, της αιώνιας δόξης του, της άφθαρτης ζωής.  Γι’ αυτό αναφέρει στη συνέχεια,

12 Ο νικών, ποιήσω αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και έξω ου μη εξέλθη έτι. Ο νικών είναι αυτός ο οποίος θα μπει στο αγιαστήριο και θα συνδιαλεχθεί με τον Θεό σπουδάζοντας την σοφία του Θεού και την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Αυτός που αφιερώνεται και συνδιαλέγεται με τον Θεό σε καθημερινή βάση σπουδάζοντας την σοφία του Θεού και διορθώνοντας τον εαυτό του —όχι τους άλλους— αυτός και θα νικήσει. Σε αυτό (το αγιαστήριο) ο Πατέρας θα γράψει επ’ αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της καινής Ιερουσαλήμ, η καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, το όνομα του Θεού είναι άγιος, δίκαιος, παντοδύναμος, Θεός και το όνομά μου το καινόν. Το όνομα που είναι καινό για όλους είναι η θυσία. Χωρίς αυτή κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στην βασιλεία. Φυσικά η θυσία δεν είναι ίδια σε όλους. Ο Χριστός έδωσε τη ζωή του. Εμένα, όπως σας είπα παραπάνω, τότε με καλούσε να κάνω αυτό (αυτό καταλάβαινα) και το έκανα. Με χαρά το έκανα. Δεν είναι απαραίτητο όλοι να κάνουν τα ίδια. Τον άλλον σήμερα τον καλεί να διαβάσει, να προσευχηθεί, να αγωνιστεί, να δείξει αγάπη. Δεν χρειάζεται δηλαδή να γυρίζουμε πίσω —στο τι κάνανε οι άλλοι— και να γίνουμε άνθρωποι άλλων εποχών. Ανάλογα την αποστολή ο Θεός δίνει και την δύναμη και την ώθηση στον κάθε άνθρωπο. Εμείς δεν χρειάζεται να θυσιαστούμε χρειάζεται να υπηρετήσουμε το θέλημά του. Θυμόμαστε την παραβολή όπου άνθρωπος οικοδεσπότης εξήλθε από το πρωί για να μισθώσει εργάτες για τον αμπελώνα του και έτσι άλλοι δούλευαν στον αμπελώνα από το πρωί, άλλοι από την τρίτην ώραν, άλλοι από την έκτην και ενάτην ώραν και οι τελευταίοι από την ενδεκάτην ώραν. Αυτοί είμαστε εμείς.  Ήρθε η ώρα να ιδρυθεί η βασιλεία και ο Θεός μάς δίνει αυτά που κηρύττουμε, δεν χρειάζεται να πάμε π.χ. στον πρώτο αιώνα και ό,τι έγινε τότε να το κάνουμε και εμείς σήμερα, όχι. Σήμερα φτάσαμε εδώ, τι θέλει ο Θεός; Να βάλουμε το μυαλό μας μπροστά και να το σπουδάσουμε, να το σπουδάσουμε πάνω στην λογική του Θεού ώστε αυτή η λογική να δουλέψει μέσα μας και ο Θεός να ευλογήσει τη ζωή μας. Εμείς χρειάζεται να μην κρίνουμε, να μην λέμε ψέματα, να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους και να τους δεχόμεθα όπως είναι. Δεν θα λέμε, αυτός είναι χριστιανός Ορθόδοξος, ο άλλος Πεντηκοστιανός κ.λπ. —αυτά είναι ανθρώπινα— όλοι είναι άνθρωποι και όλοι είναι παιδιά του Θεού και ο καθένας κάνει ένα έργο. Εμείς θα τους αγαπάμε όλους. Ακόμη, να στηρίζουμε το έργο που κάνουμε σιγά-σιγά με τη ζωή μας, με τα λόγια μας, με τα έργα μας ώστε να φτάσει σε όλο τον κόσμο, να πάει σε όλα τα έθνη, να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας (αυτό που κηρύττουμε). Ο μόνος τρόπος που μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους είναι να αναγεννηθούμε. Η αναγέννηση δημιουργεί τον άνθρωπο του Θεού, την οικογένεια του Θεού, τον λαό του Θεού. Αυτά θα είναι παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς άλλους ανθρώπους, όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα. Μόνο έτσι θα έρθει η ισορροπία μεταξύ όλων των ανθρώπων της Γης ανεξαρτήτως έθνους, φυλής, οργάνωσης. Ο καθένας ξέρει τι πρέπει να κάνει μέσα στη Φωνή Θεού ώστε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην αναγέννηση την δική του, στην εξέλιξη την δική του. Έχουμε τόσες ομιλίες που μπορεί κάποιος να τις ακούει. Όλα είναι δωρεάν. Ό,τι γράφουμε, ό,τι λέμε υπάρχουν μέσα στη σελίδα μας στο διαδίκτυο και μπορεί κάποιος να τα διαβάζει, να τα ακούει ώστε να αναγεννήσει τον εαυτό του, να σπουδάσει τη σοφία του Θεού, να γίνει ένας άνθρωπος του Θεού. Όλα τα άλλα ας μειώνονται όπως το αεροπλάνο που όταν απογειώνεται σιγά-σιγά φεύγει και τα αφήνει όλα πίσω του. Έτσι και εμείς να μειωνόμαστε στα άλλα και να αυξανόμαστε κατά Θεόν. Εμείς στην Φωνή Θεού δεν θέλουμε τίποτα άλλο παρά να γίνουμε άνθρωποι του Θεού, να κάνουμε το θέλημα του Θεού. Δεν ζητάμε τίποτα, με τις δυνάμεις που έχουμε σιγά-σιγά θα γίνει το θαύμα. Εμείς όπου σταθούμε, όπου βρεθούμε —και εδώ που κάνουμε τον αγώνα— καλούμε τους ανθρώπους να αναγεννηθούν, αυτό αρκεί, είναι υπέρ αρκετό.

Ο έχων ούς ακουσάτω τι το Πνεύμα λέγει ταις εκκλησίαις.

Βλέπουμε ότι ο Θεός δεν απευθύνεται σε έναν άνθρωπο, αλλά στους αγγέλους (και τω αγγέλω της εκκλησίας της Λαοδικείας, της Φιλαδελφείας κ.λπ.), άγγελοι έχουν ιδρύσει τις εκκλησίες. Άρα λοιπόν όταν έρθει η ώρα και ο Θεός κηρύξει το Ευαγγέλιο της βασιλείας διά Πνεύματος Αγίου θα το μάθουν και οι άγγελοι και θα το μεταφέρουν στους ανθρώπους που νουθετούσαν μέχρι χθες διαφορετικά, γιατί ο Θεός δεν αποκαλύφθηκε καθώς είναι, σήμερα αποκαλύπτεται, και έτσι σιγά-σιγά θα μαθαίνουν την αλήθεια οι άνθρωποι και θα αλλάζουν όλοι, άγγελοι και άνθρωποι. Οι πάντες θα είναι διδακτοί Θεού τα επόμενα χρόνια.

Πάμε τώρα σε μια άλλη εκκλησία.

14 Και τω αγγέλω της εν Λαοδικεία εκκλησίας γράψον· τάδε λέγει ο αμήν, ο μάρτυς ο πιστός και αληθινός, η αρχή της κτίσεως του Θεού·

15 οίδα σου τα έργα, ότι ούτε ψυχρός εί ούτε ζεστός· όφελον ψυχρός ής ή ζεστός (είναι ωφέλιμο, λέει, για σένα να είσαι ή το ένα ή το άλλο).

16 ούτως ότι χλιαρός εί, και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω σε εμέσαι εκ του στόματός μου.

Χλιαρός είναι αυτός ο οποίος υπηρετεί τύπους, μοιράζει την αγάπη του μόνο στα οικεία πρόσωπα, οι σκέψεις του είναι οι δραστηριότητες στον υλικό τομέα, πηγαίνει στην εκκλησία κάθε Κυριακή ή Λαμπροχριστούγεννα ή μπορεί να επισκέπτεται κάποιον κύκλο αλλά όταν καλείται να εφαρμόσει το θέλημα του Θεού ʺτα μαλλιά του γίνονται καρφάκιαʺ συνέχεια αναβάλλει. Ζεστός είναι αυτός που κατάλαβε το θέλημα του Θεού, την σοφία του Θεού, την άφθαρτη ζωή και αγωνίζεται με δραστηριότητα πνευματικά και υλικά στο να αυξηθεί μέσα του και γύρω του το θέλημα του Θεού. Μέσα στο αγιαστήριο γίνεται ο άνθρωπος πυκνόδασος από αρετές. Μέσω της αφιέρωσης μπορεί να μεταστοιχειώσει το πνεύμα του και το σώμα του, ο τρόπος; Με την υγιαίνουσα διδασκαλία η οποία βρίσκεται στον Λόγο του Θεού. Ζεστός είναι αυτός που αποφεύγει κάθε τίτλο ή εξουσία αλλά γίνεται υπηρέτης, φίλος, συνεργάτης, αδελφός με όλους. Ζεστός είναι αυτός που συνέχεια σκέφτεται και ενεργεί κατά Θεόν. Ζεστός είναι αυτός ο οποίος με την σχετική αφιέρωση ερευνά τον Θεό ώστε να βρει τα μέσα να καταργήσει την φθορά και τον θάνατο, δηλαδή το μόνο που τον απασχολεί είναι να φέρει τον Θεό στη ζωή του και ο λόγος που θέλει να ζήσει είναι όχι διότι φοβάται μην πεθάνει αλλά διότι θέλει να ζήσει με τον Θεό και αφού ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών πρέπει και εμείς να ζήσουμε. Συνεχίζει ο Ιωάννης,

17 ότι λέγεις ότι πλούσιος είμι και πεπλούτηκα και ουδενός χρείαν έχω, και ούκ οίδας ότι συ εί ο ταλαίπωρος και ο ελεεινός και πτωχός και τυφλός και γυμνός. Ποιος λέει ότι είναι πλούσιος; Πνευματικά, οι αρχηγοί των δογμάτων οι οποίοι στο όνομα του Χριστού έφτιαξαν περιουσίες υλικές τις οποίες αποθηκεύουν στις τράπεζες. Φανταστείτε, εκκλησίες και ποιμένες που υποτίθεται ότι υπηρετούν τον άνθρωπο, ότι δημιουργήθηκαν για τον άνθρωπο να θησαυρίζουν και ο κόσμος να μην έχει να φάει και ενώ έχουν χρήματα όταν τους ζητάει κάποιος λένε, «δεν έχω». Αυτοί όλοι λοιπόν χρησιμοποίησαν τον Θεό, εγκλώβισαν εκατομμύρια ανθρώπους —παντού άγνοια του θελήματος του Θεού— και κοροϊδεύουν τον κόσμο. Η ταλαιπωρία, η ασχήμια αυτών των ανθρώπων και όσων έπεσαν στην παγίδα είναι ότι τη ζωή τους δεν την στηρίζει ο Χριστός αλλά τα χρήματα, τα φάρμακα, η αμαρτία, τα συμφέροντα, η φθορά, η μεταθανάτια ζωή, ο θάνατος. Η ασχήμια έγκειται και η ταλαιπωρία στο ότι ντύνονται λαμπρά ενώ μέσα η ψυχή όζει είναι όπως είπε ο Κύριος, σαν τους τάφους, απ’ έξω γυαλίζουν ενώ μέσα είναι γεμάτοι με οστά νεκρών και κάθε είδους ακαθαρσία. Κοιτούσα μια μέρα που είχαν ντύσει έναν μεγάλο υποτίθεται πνευματικά άνθρωπο με ωραία, λαμπρά ρούχα ενώ ο ίδιος είχε ένα πρόβλημα υγείας ο άνθρωπος και ήταν κατάμαυρος, ήταν άσχημος. Τρεις-τέσσερις τον κρατούσαν για να σταθεί στα πόδια του, χίλιοι τον παρατηρούσαν, παρατηρούσαν τι θα κάνει για να τον βοηθήσουν. Αυτή είναι η ασχήμια, ότι χάνουμε την ζωή, πεθαίνουμε. Συνεχίζουμε,

18 συμβουλεύω σοι αγοράσαι παρ’ εμού χρυσίον πεπυρωμένον εκ πυρός ίνα πλουτήσης, και ιμάτια λευκά ίνα περιβάλη και μη φανερωθή η αισχύνη της γυμνότητός σου, και κολλούριον έγχρισον τους οφθαλμούς σου ίνα βλέπης. Ο Θεός δεν βλέπει σε τίτλους, σε μπουφόνικα ρούχα, σε λαμπερά αντικείμενα αλλά στην λάμψη της ταπείνωσης, της αλήθειας, της ζώσης πίστεως, της αγάπης της ανυπόκριτης  κ.λπ. Το χρυσίον, τα ιμάτια τα λευκά, το κολλύριο το πνευματικό πού θα τα αγοράσω; Μόνο στο αγιαστήριο, εκεί γίνεται αφιέρωση, συνδιαλλαγή. Όταν λέμε θέλω να μοιάσω του Χριστού: Το βασικό στοιχείο που τον χαρακτήριζε ήταν ότι ήτο αφιερωμένος εις όλον τον επί Γης βίο του, ο Κύριος ήτο αφιερωμένος αυτό να κάνουμε, λίγο ή πολύ, αν θέλουμε να ζήσουμε. Η αφιέρωση δημιουργεί και καθορίζει μέσα μας τον Θεό. Ο Θεός βρίσκεται όπου είναι δυο ή τρεις συνηγμένοι εις το όνομά του εν τω μέσω αυτών είναι και αυτός, είναι στην ενότητα. Ενότητα δεν εννοούμε να είμαστε ίδιοι αλλά μέσα από την αγάπη ο κάθε αδελφός να φέρνει ό,τι του έδωσε ο Θεός ώστε αυτό να μοιράζεται. Ο Θεός εντός ημών εστιν. Ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα σκηνώνουν μέσα στον άνθρωπο. Αν κάνουμε αγώνα και ακόμα δεν έχει σκηνώσει ο Θεός μέσα μας πάει να πει ότι δεν ακούμε την υγιαίνουσα διδασκαλία αλλά ανθρώπινα εντάλματα. Αν δεν έχουμε ακόμη φίλους γύρω μας πάλι κάτι συμβαίνει, κάτι λάθος υπηρετούμε. Ας προσέξουμε περισσότερο ώστε οι σκέψεις, τα λόγια και τα έργα μας να είναι θεϊκά. Είχα πάει σε κάποιον αδελφό και μου έλεγε ότι εκεί που είναι αυτός είναι η μόνη αλήθεια ενώ αυτός είχε πάθει ένα εγκεφαλικό, κάθε μέρα στους γιατρούς, φοβίες κ.λπ.. Με φανατισμό όμως μου έλεγε ότι αυτός έχει την αλήθεια. Μα, είναι δυνατόν να έχει την αλήθεια; Ο Θεός όταν κάλεσε τους μαθητές του δεν τους είπε να περάσουν από τον γιατρό για εξετάσεις, ούτε τους έλεγε να πάρουν κοντά τους το πιεσόμετρο, ούτε κάθε χρόνο να κάνουν τσεκ-απ κ.λπ.. Όταν βρεις τον Θεό βρίσκεις την ελευθερία, την υγεία, τη ζωή, αρκεί να τον ακολουθήσεις. Δεν μπορούμε να καυχώμεθα ότι έχουμε τον Θεό ενώ ο Διάβολος μάς έχει δέσει από δέκα μεριές, ούτε τον καιρό της παιδείας να καυχώμεθα με φανατισμό κιόλας πολλές φορές. Για να είσαι σίγουρος άνθρωπε ότι έχεις την αλήθεια, ότι υπηρετείς την αλήθεια θα πρέπει να έχεις χαρά, να αυξάνεται η υγεία, να ζεις ελεύθερα, να είσαι ταπεινός, να μην έχεις αδυναμίες, συμφέροντα, πάθη. Ο Χριστός φανέρωσε, έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ θέλω σας αναπαύσει …… ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν. Όταν λοιπόν καυχάσαι ότι έχεις την αλήθεια άνθρωπε και έχεις ή έχουμε ένα σωρό προβλήματα ας μη καυχόμαστε και ας συνεχίσουμε τον αγώνα, συνέχεια αγώνα, επικαλούμενοι κάθε στιγμή στην προσευχή μας τον Θεό, Κύριε, το έλεός σου καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου. Όταν ο Θεός έρθει μέσα μας μετά δεν χρειάζεται να καυχόμαστε διότι θα καυχιέται ο Θεός για μας. Συνεχίζει ο Ιωάννης μέσω του Κυρίου να γράφει,

19 εγώ όσους εάν φιλώ, ελέγχω και παιδεύω· ζήλευε ούν και μετανόησον. Άρα όσοι έχουν παιδεία να μετανοήσουν, να γίνουν αλήθεια ώστε να μην υπάρχει παιδεία. Να μετανοήσουμε, να προσέξουμε περισσότερο από τους άλλους, να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο ώστε να έρθει η χαρά, να έρθει η ευλογία. Αυτό είναι ο Θεός, όταν λέμε ότι έχουμε Θεό, ότι έχουμε αλήθεια. Κάτω από όλες τις συνθήκες υπάρχει η χαρά. Η παιδεία αυξάνεται ή συνεχίζει να υπάρχει όταν η απόφαση ή η κλήση μας να υπηρετήσουμε Θεό δεν είναι ώριμη, δεν έχει γίνει βεβαία. Ας πάρουμε απόφαση. Είχα πει ένα παράδειγμα την προηγούμενη φορά με την απόφαση όπου ένας αγρότης άκουσε ότι ο Χριστός τον εξαγόρασε και έφυγε στην έρημο για να συναντήσει έναν μοναχό που ήξερε ότι ήταν αφιερωμένος και του είπε ότι ήθελε να γίνει μαθητής του αλλά τελικά αυτή η μεγάλη απόφαση που είχε έκανε τον μοναχό μαθητή δικό του. Άρα λοιπόν η απόφαση κάνει τον χρόνο να γίνεται μικρός γιατί ο άνθρωπος επικεντρώνεται στον στόχο. Ο Κύριος είπε στους μαθητές, όταν υπάγητε προς μίαν κώμην μην είπετε το χαίρειν. Κάνε τη δουλειά σου άνθρωπε, πήρες κάλεσμα, αγωνίσου, αναγεννήσου και αυτό θα γίνει δόξα σε λίγο καιρό. Ο Θεός αδέλφια μου δεν είναι παρά ένα εκατοστό από το μάτι μας, εν αυτώ ζούμε και κινούμεθα. Αν δεν τον έχουμε βρει πάει να πει ότι υπάρχει χλιαρότητα. Η Φωνή Θεού φανερώνει τον τρόπο ώστε ο Θεός να γίνει φίλος μας, οικείος μας, αδελφός μας, φανερώνει τον τρόπο ώστε να γίνουμε όλοι συνεργάτες αφού το λέει ο Λόγος του Θεού, κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι. Ο τρόπος είναι το αγιαστήριο.

20 ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού. Η θύρα που μάς χωρίζει από τον Χριστό είναι ο έτερος κακός εαυτός μας, η ρομφαία η περιστρεφόμενη, τα πάθη, οι αδυναμίες αυτά έγιναν φράγμα μεταξύ Θεού και ημών. Αν ξεκινήσουμε αγώνα καθαρισμού, αναγέννησης — όχι εξυπνάδες, κήρυκες κ.λπ.— η θύρα θα ανοίξει και ο Χριστός θα μπει να αναλάβει τον οίκο μας, όταν δηλαδή γίνουμε αλήθεια και υπηρετήσουμε την αλήθεια.

21 Ο νικών, δώσω αυτώ καθίσαι μετ’ εμού εν τω θρόνω μου, ως καγώ ενίκησα και εκάθισα μετά του πατρός μου εν τω θρόνω αυτού. Ο Χριστός είχε άλλη αποστολή. Εμείς έχουμε αποστολή, ένα πράγμα, να βομβαρδίσουμε τον εαυτό μας (σε καθημερινή βάση) με την λογική του Θεού.

22 Ο έχων ούς ακουσάτω τι το Πνεύμα λέγει ταις εκκλησίαις.

Ο νικών είναι αυτός που πήρε απόφαση να γίνει αλήθεια, να υπηρετήσει αυτή και να ζήσει με αυτή. Ο νικών είναι αυτός που δεν τον επηρεάζει ο κόσμος με όλες τις επιδιώξεις του και ο λόγος διότι μέσα στην καρδιά του ζει ο κρυφός έρωτάς του, ο Χριστός. Τα πάντα κάνει στην άκρη για να υπηρετήσει ο άνθρωπος του Θεού τον Χριστό.

Ο Θεός μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου για να μην γίνει η αμαρτία ανεξέλεγκτη έβαλε αγγέλους να εξελίσσουν με αυστηρότητα τις εκκλησίες. Όπως οι άνθρωποι πέφτουν, δεν έχουν ολοκληρωμένη άποψη στα περί Θεού, παραχώρηση Θεού, ώστε να επέλθει διαπαιδαγώγηση και αναγέννηση έτσι και οι άγγελοι δεν έχουν ολοκληρωμένη άποψη στα περί Θεού και είναι αυστηροί και παρεκκλίνουν αφού και αυτοί δεν γνωρίζουν ολοκληρωμένο το θέλημα του Θεού όμως γνωρίζουν ότι υπάρχει Θεός και τον υπηρετούν. Γι’ αυτό βλέπουμε ότι δεν απευθύνεται ο Θεός στα μέλη των εκκλησιών αλλά στους αγγέλους που νουθετούν αυτές. Όλα παραμένουν αιώνες τώρα τυπικά, αυστηρά κοντά στον Θεό. Όλοι, άγγελοι και άνθρωποι έχουν φόβο Θεού και όχι αγάπη Θεού. Σήμερα όμως ήρθε η ημέρα όπου ο Θεός μέσω του Παρακλήτου θα νουθετήσει αγγέλους και ανθρώπους του Θεού με την υγιαίνουσα διδασκαλία όπου ο Θεός θα αποκαλυφθεί και αποκαλύπτεται όπως είναι. Σημείο το οποίο ξεκίνησε να λαμβάνει χώρα ώστε πλέον όλοι να γίνουν λειτουργοί της αγάπης, λειτουργοί της ζωής, λειτουργοί της αλληλεγγύης. Όπου βλέπουμε εξουσίες, απειλές, φοβίες, κ.λπ. λειτουργούν άγγελοι του πονηρού, συμφέροντα και λάθος. Ο Θεός θέλει να χτίσουμε μέσα μας την αγάπη την ανυπόκριτη η οποία στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό και την εκκλησία της Φιλαδέλφειας. Τα πρώτα μηνύματα που έλαβα από τον Θεό ήταν μηνύματα αγάπης και ζωής και τα ίδια συνεχίζω να λαμβάνω. Έχω γράψει ποια είναι η εκκλησία της Φιλαδέλφειας —υπάρχει μέσα στη σελίδα της Φωνής Θεού— και ποια η σχέση της Φιλαδέλφειας με τους άλλους αδελφούς ώστε να γίνουμε φιλάδελφοι. Η Φιλαδέλφεια δεν έχει ταμπέλα, βρίσκεται μέσα στην καρδιά, στον νου, στο μυαλό. Ο φιλάδελφος είναι φιλάδελφος, δεν απορρίπτει κανέναν, δεν βρίσκεται σε διαμάχη με κανέναν, δεν αντιδικεί με κανέναν.

Αδέλφια μου, ο Κύριός μας και ο Θεός μας είναι η δύναμή μας. Αυτός θα στερεώσει διά παντός τα πόδια μας εις την δίκαιη πορεία του. Αυτός θα μάς αναβιβάσει ψηλά ώστε να ψάλλουμε όλοι ευγνώμονα δοξολογίαν προς αυτόν ότι νικήσαμε με την χάρη του και την αγάπη του όλους εκείνους τους εχθρούς που επιβουλεύονται τη ζωή του κάθε ανθρώπου και που δεν είναι άλλοι παρά η διαβολή, η πνευματική σύγχυση. Να νικήσουμε λοιπόν για να το ψάλλουμε.

Ο Χριστός αδέλφια μου βρίσκεται πάντα μαζί μας και ζωοποιείται διά Πνεύματος Αγίου αφού το Άγιο Πνεύμα αυξάνει τη ζωή και την ζώσα πίστη. Δεν χρειάζεται να μπαίνει ο φόβος στη ζωή μας για το αύριο, για το μέλλον, για την σωτηρία της ψυχής και του σώματος. Όλα μπορούμε να τα εξασφαλίσουμε με την αγάπη μας σε αυτόν αρκεί η αγάπη μας να συγκεντρωθεί στον στόχο που είναι ο Χριστός και στην υγιαίνουσα διδασκαλία. Δεν χρειάζεται να γυρίζουμε στα ίδια ώστε να μακρηγορούμε για να γυρίσουμε στην χαμένη πατρίδα. Ο Χριστός έδωσε όλα τα μέσα με μεγαλύτερο το μέγα έλεος. Ας πάρουμε στα χέρια μας τον Λόγο του Θεού και το έλεος αυτού και η νίκη θα είναι δική μας. Δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με τον κόσμο και την λογική αυτού. Δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με όλα τα υφιστάμενα στερεότυπα (τι είπε ο ένας τι είπε ο άλλος) ασχολούνται άλλοι με αυτά. Δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με τον εωσφορικό εγωισμό. Ας ασχοληθούμε σοβαρά με την αναγέννηση του δικού μας κόσμου τον οποίον έχουμε μέσα μας ώστε η λογική μας να γίνει λογική Θεού. Ό,τι αγαθό εργάζεται ο άνθρωπος μένει εις τους αιώνες, τον συνοδεύει. Είναι γραφικό, να μαζέψουμε αμάραντο θησαυρό ώστε εν καιρώ χρείας να βρούμε τα στοιχεία εκείνα που θα μάς κρατούν σε ευφορία, σε ευεξία, σε πνευματική πληρότητα. Όταν καταλάβουμε την αγάπη του Θεού θα προσκολληθούμε κοντά του και θα νιώθουμε πάντα ερωτευμένοι με τον Χριστό, με το Πνεύμα το Άγιο, με τον Πατέρα μας, αιώνια ερωτευμένοι θα είμεθα. Η χαρά αυτή θα τον διατηρεί τον Θεό μέσα μας άφθαρτο και αθάνατο. Έτσι θα καταφέρουμε να γίνουμε μέτοχοι, συμμέτοχοι, κληρονόμοι της απείρου κάλλους δόξης του. Μιλήσαμε στην εκκλησία της Λαοδίκειας για ανθρώπους που μένουν στην μέση. Εμείς δεν χρειάζεται να εμμένουμε σε αυτή τη στάση και να αρεσκόμεθα στην ημιμάθεια. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή πάνω στην υγιαίνουσα διδασκαλία και οι καρποί του Αγίου Πνεύματος θα γίνουν η πνευματική μας περιουσία. Τι την θέλουμε την περιουσία αν δεν έχουμε αγάπη, αν δεν έχουμε σοφία, αν δεν έχουμε χαρά, αν δεν έχουμε ανθρώπους γύρω μας που μάς αγαπάνε πραγματικά γι’ αυτό που είμαστε. Αυτά θα μάς ζωοποιούν κάθε στιγμή. Αυτή είναι η πραγματική περιουσία. Ο Χριστός είπε, ζητείτε την βασιλεία του Θεού και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή. Ο κόσμος σήμερα από τι πάσχει, από χρήματα; Όχι. Από αγάπη πάσχει, πάσχει από σοφία, από ειρήνη Χριστού μέσα του, (η ειρήνη να έρθει να σκηνώσει μέσα στον άνθρωπο ώστε να φύγουν οι ασθένειες, τα προβλήματα), πάσχει από ταπεινοφροσύνη, πάσχει από ζώσα πίστη. Από αυτά πάσχει ο κόσμος, από αυτά πάσχουμε. Αλλού ψάχνουμε λοιπόν, αλλού κοιτάμε, και από άλλα (υλικά) νομίζουμε ότι πάσχουμε. Ας γίνουμε αδέλφια μου εμείς όλοι αυτό που θέλει ο Θεός (και ας μη το καταλαβαίνουμε σήμερα τι θέλει να γίνουμε) και ο κόσμος θα αλλάξει και αυτός από την καταστροφική πορεία του. Ο Θεός αδέλφια μου έχει σήμερα το βλέμμα του στραμμένο σε όλα τα έθνη τα οποία και σπουδάζει διά Πνεύματος Αγίου ώστε να ετοιμαστεί τόπος για να ξανάλθει στη Γη. Αυτό πρέπει να είναι ο στόχος ο δικός μας, οι επιδιώξεις μας. Αυτή είναι η αποστολή μας, να γίνουμε ο άνθρωπος του Θεού. Η ζώσα πίστη στον Χριστό τον ζωοποιεί και τον φέρνει κοντά μας ώστε διά αυτής να φτάσουμε στον προορισμό μας. Ξεκινάει από ελπίδα, αυτή γίνεται πίστη, μετά η πίστη γίνεται ζώσα πίστη, μετά λες και γίνεται. Να γίνουμε παιδιά Θεού. Όσα αδέλφια βρίσκονται σαλευόμενα πνευματικά ας ξεκινήσουν να ζουν συνειδητά την λογική του ασάλευτου Θεού ώστε να μετέχουν στην δική του αδιασάλευτη ζωή. Είναι γραφικό, άγιοι γένεσθε, ότι εγώ άγιος ειμι. Οι δυνάμεις του σκότους μπορούν να εκλείψουν άπαξ διά παντός από τη ζωή μας και από τον πλανήτη όταν η απόφασή μας στο να υπηρετήσουμε την δική του σοφία, του Πατέρα μας, γίνει για μάς στάση ζωής, απόφαση ζωής. Ρωτάει κάποιος, πώς θα μπει ο Διάβολος στον Άδη, πώς θα πάει στον Άδη αφού είναι πνεύμα και η απάντηση είναι μία. Όταν τον βγάλω εγώ από μέσα μου, όταν τον βγάλει ο άλλος, ο άλλος, ο άλλος, όταν τον βγάλουν όλοι οι άνθρωποι από όλον τον πλανήτη αυτός πού θα πάει; Θα φέρνει γύρω γύρω από την Γη, θα περιπλανιέται στην άβυσσο διότι δεν θα μπορεί να βρει έναν άνθρωπο να μπει μέσα του και να δημιουργήσει κίνητρο αρνητικό, να φέρει ατασθαλία. Έτσι φεύγει ο Διάβολος και παίρνει την θέση του ο Θεός. Όταν μπει ο Θεός μέσα μας μετά είναι θέμα χρόνου να ελκύσουμε την συμπάθεια του Θεού στη ζωή μας, όταν η απόφασή μας είναι ισχυρή, μέσα από τους αγαθούς αγώνες μας έρχεται ο Θεός. Μόνο τότε η σοφία αυτού, το φως αυτού θα καταυγάσει το σκότος που σήμερα υπάρχει στη ζωή μας και είναι βέβαιο κατόπιν ότι θα μάς οδηγεί στο να μην χάνουμε την μόνη ζωή που έχουμε. Πολλοί απελπίζονται εύκολα και εύκολα γυρίζουν στα ίδια. Η απελπισία είναι το μεγαλύτερο σύστημα του εγωισμού. Η απελπισία μάς βγάζει έξω από τις αρχές του Θεού οι οποίες συγκλίνουν στο να μάς εξασφαλίσουν την άφθαρτη ζωή. Ο τρόπος; Με την τεμπελιά, την ακηδία, την πνευματική τεμπελιά. Εύχομαι να τείνουμε με όλες μας τις δυνάμεις στο να γίνουμε αυτάγαθοι. Ο έχων την ελπίδα ταύτην επ’ αυτώ αγνίζει εαυτόν, καθώς εκείνος αγνός εστι.

Να μην πέσουμε στην παγίδα που έπεσαν πολλοί. Ποια είναι αυτή; Να μην εγκαταλείψουμε αυτούς που νοιάζονται για μάς τους οποίους ο Θεός έστειλε στη ζωή μας, πνευματικούς ανθρώπους που θέλουν να μάς αναγεννήσουν, και πάνω απ’ όλα να μην εγκαταλείψουμε τον Θεό. Σε αυτόν χρωστάμε την ύπαρξή μας στον κόσμο. Αν αδιαφορήσουμε θα είναι αργά αύριο όπου δεν θα ακούμε, δεν θα βλέπουμε, δεν θα διαβάζουμε. Τώρα που μπορούμε, τώρα να μαζέψουμε θησαυρό. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

 

Με αγάπη Χριστού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς.

 

 

 

 

 

 

  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου