Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ —ΑΓΙΑΣΤΗΡΙΟ— ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ


 
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ —ΑΓΙΑΣΤΗΡΙΟ— ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

 

Υπεραγαπημένα μου αδελφάκια εν Κυρίω, ζει Κύριος! Εύχομαι εκ βάθους καρδίας όλοι να είστε καλά και όλοι να διακατέχεστε αδιάλειπτα από ζήλο Θεού και θείο έρωτα διότι τα γεγραμμένα θέλουσι λάβει χώρα στη ζωή μας. Ο κόπος όλων μας εν Κυρίω, όλα αυτά τα χρόνια, δεν είναι μάταιος απλώς με την πάροδο του χρόνου ανεβαίνουμε πνευματικά στάδια, τα πάντα συνεργούσι προς το αγαθόν εις τους αγαπώντας τον Θεόν στη ζωή μας. Ο Θεός δεν παίζει με τον άνθρωπο, ο Θεός καλεί τον άνθρωπο, αναγεννά αυτόν και τον θεοποιεί. Ο Θεός δεν ξεχνά και πιο συγκεκριμένα δεν ξεχνά τις υποσχέσεις του οι οποίες δόθηκαν διά Πνεύματος Αγίου σε όλους μας. Αδέλφια μου, το πνευματικό μας ταξίδι συνεχίζεται, το όρος του Θεού σήμερα το βλέπουμε, τα γεγραμμένα λαμβάνουν χώρα επί των ημερών μας, όλοι μας θα παίξουμε καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη αυτών των επαγγελιών οι οποίες φανερώθηκαν διά Πνεύματος Αγίου σε όλους μας και εκπληρώνονται διά Πνεύματος Αγίου στη ζωή μας. Όσους δε προώρισε, τούτους και εκάλεσε, και όσους εκάλεσε, τούτους και εδικαίωσε, και όσους εδικαίωσε, τούτους και εδόξασε. Ήρθε ο χρόνος σήμερα να λάβουν χώρα τα γεγραμμένα τα οποία εκδηλώνονται με την εισδοχή μας στο αγιαστήριο. Η δική μας παρουσία στον χώρο του Θεού —αγιαστήριο— είναι και η τελευταία πνευματική μας δραστηριότητα διότι αυτό το αγιαστήριο θα προκαλέσει μεταστοιχείωση στο βιολογικό μας σώμα. Με το ρήμα του Θεού και την σοφία της Φωνής Θεού θα πετύχουμε, εκατό τοις εκατό, τους θεόπνευστους πνευματικούς μας στόχους και η εξάπλωση θα λάβει χώρα με όλα τα μέσα. Από άνθρωπο σε άνθρωπο αλλά και μέσω της τεχνολογίας θα μεταδοθούν —και μεταδίδονται σήμερα— τα καλά νέα γρήγορα σε όλον τον κόσμο. Αδέλφια μου, η σοφία του Θεού η οποία βρίσκεται μέσα στον Λόγο του Θεού είναι ο πάρεδρος του Θεού και δεν συγκρίνεται με όλους τους θησαυρούς της Γης. Είναι, η σοφία του Θεού, αυτή που καταργεί την αμαρτία. Όταν η αμαρτία φύγει από έναν ή πολλούς ανθρώπους αμέσως εκεί ιδρύεται η βασιλεία του Θεού, η οποία εύκολα μεταλαμπαδεύεται, διότι αναπτύσσει μέσα μας και γύρω μας τη ζωή, αναπτύσσει μέσα μας και γύρω μας την ενυπόστατη σοφία του Θεού η οποία υλοποιεί τα λόγια μας αλλά και τις σκέψεις μας, αναπτύσσει μέσα μας την ανυπόκριτη αγάπη η οποία στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, αναπτύσσει την άφθαρτη ζωή. Όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως έθνους, φυλής, λαού, οργάνωσης θέλουν τη ζωή! Εμείς έχουμε ξεκινήσει να ποτίζουμε το δέντρο της ζωής, το δέντρο του Θεού μέσα μας (το αγαθό). Καθώς αυτό θα μεγαλώνει εντός μας θα γίνεται παντού εμφανές—αντιληπτό. Μετά είναι θέμα χρόνου ο Θεός να βασιλεύσει διά της ζωής μέσα μας αλλά και διά του Λόγου του Υιού του παντού. Αφού οι εχθροί του στη Γη θα έχουν πάψει να υπάρχουν και να λειτουργούν στο ανθρώπινο γένος τότε θα γίνει η παρουσία του. Ο Πατέρας είπε στον Υιόν του: Κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Διά της συνειδητοποιημένης λοιπόν αφιέρωσης του λαού του Θεού, ο οποίος σήμερα βρίσκεται σε όλα τα έθνη, οι εχθροί του ανθρώπου σε παγκόσμια κλίμακα θα πάψουν να ενεργοποιούν μηχανισμούς φθοράς μέσα του και γύρω του. Εμείς όλοι, κατ’ αποκάλυψη Θεού και διά Πνεύματος Αγίου είμαστε οι πρώτοι που δημόσια ανοίγουμε αυτόν τον δρόμο, με την παρουσία του Θεού στη ζωή μας, διότι έχουμε καταλάβει ότι οι εχθροί του Θεού και οι δικοί μας δεν είναι η θρησκεία του άλλου, δεν είναι ο Θεός του, δεν είναι το έθνος του, δεν είναι ο άλλος, είναι η άγνοια που μας διέπει, είναι η ημιμάθεια, είναι απλά η αμαρτία, η φθορά, ο θάνατος, είναι οι άνθρωποι που υποκινούν όλα αυτά με έναν ιδιαίτερο, ξεχωριστό τρόπο ώστε να φαίνονται ως θέλημα Θεού στην λογική του κάθε ανθρώπου. Δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θέλουν να μας χωρίζουν και παρουσιάζουν όλες αυτές τις διαφορές που ανέφερα πιο πάνω ως εχθρούς μας ενώ στην πραγματικότητα ο εχθρός μας είναι ο έτερος κακός μας εαυτός. Αν το καταλάβουμε αυτό θα βγάλουμε απ’ το μυαλό μας και από τη ζωή μας τα υφιστάμενα στερεότυπα που ανέπτυξαν οι εγωισμοί μας, με το «εγώ» μας, θα βγάλουμε τις ταμπέλες που μας έβαλαν εν αγνοία μας από παιδικής ηλικίας καθώς θα βγάλουμε απ’ τη ζωή μας και όλους εκείνους που επιμένουν σε αυτή την λογική αφού εμείς τους το επιτρέπουμε και ελεύθεροι πλέον απ’ όλα αυτά θα συλλέξουμε το αγαθό παγκοσμίως ώστε να μεταβληθεί ο κόσμος όλος σε έναν επίγειο παράδεισο. Από εκεί και πέρα, όταν το αγαθό αρχίσει να αναπτύσσεται, έσονται πάντες διδακτοί Θεού και οι άνθρωποι γίνονται κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού. Ας αποβάλλουμε τις πιέσεις που δεχόμεθα με την αυστηρή συνείδηση που έχουμε ή τις πιέσεις που εμείς υποκινούμε για να εξουσιάσουμε τους συνανθρώπους μας και ας ακολουθήσουμε τον ζώντα Θεό. Να συνδιαλεγόμεθα μόνο μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας καταργώντας κάθε εξουσία πνευματική που αναπτύσσεται μέσα μας αλλά και γύρω μας. Είμεθα όλοι αλλήλων μέλη, είμεθα όλοι αδελφοί, ουδείς ανώτερος ή κατώτερος, μόνο η συνεργασία να αυξάνει και ο ένας να συμπληρώνει ελλείποντα στον άλλον μέσα από τον ελεύθερο διάλογο. Σήμερα καταλάβαμε ότι δεν θα γίνουμε οι άνθρωποι του Θεού με τα στοιχεία αυτού αν η απόφασή μας δεν γίνει αδιασάλευτη στις αρχές του Θεού και όχι στις εωσφορικές αρχές των ανθρώπων που υποκινούνται με τον εωσφορικό εγωισμό ο οποίος μας χωρίζει με το «εγώ». Αδέλφια μου, να μην χάνουμε την ελπίδα μας στον Θεό και «να πέσουμε με τα μούτρα» στο να ενεργοποιηθεί μέσα μας το θέλημα του Θεού. Όπως έγινε συνήθεια στη ζωή μας το λάθος, αν εμμένουμε στην σοφία του Θεού θα γίνει συνήθεια σε εμάς το δικό του πλέον θέλημα διότι η ελπίδα μας πάνω στο θέλημα του Θεού δεν θα μας καταισχύνει. Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει. Ένας αγαπητός αδελφός εν Κυρίω, ο Δημήτρης από Αθήνα στο δικό του προφίλ στο Facebook ανέβασε κάτι πολύ ωραίο για την ελπίδα: Σε ένα δωμάτιο υπήρχαν τέσσερα κεράκια που το φώτιζαν —εγώ πρόσθεσα και άλλο ένα και τα έκανα πέντε. Τo ένα τo έλεγαν πίστη, το άλλο αγάπη, τo άλλο χαρά, τo άλλο άφθαρτη ζωή και το άλλο ελπίδα. Μια μέρα τα κεράκια έκαναν διάλογο μεταξύ τους και η αγάπη λέει «δεν με ζητάει κανένας, δεν με θέλει κανένας, θα σβήσω», μετά λέει η πίστη «και εμένα το ίδιο, θα σβήσω», το ίδιο είπε και η χαρά, το ίδιο και η ζωή η άφθαρτη και έτσι έσβησαν τα τέσσερα κεράκια. Ένα παιδάκι άνοιξε την πόρτα, μπήκε στο δωμάτιο, το είδε σκοτεινό και έτρεξε στο κεράκι που ήταν αναμμένο, στην ελπίδα και ρώτησε «γιατί έσβησαν τ’ άλλα κεράκια; Φοβάμαι». Η ελπίδα τότε του απάντησε «μην ανησυχείς για λίγο έσβησαν, εγώ θα τα ανάψω πάλι». Η ελπίδα σήμερα για εμάς αλλά και για εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο λέγεται Φωνή Θεού. Η Φωνή Θεού ανάβει ξανά τα κεράκια διότι γίνεται και θα γίνει στη συνέχεια ο φάρος, ο οδηγός, ο πνευματικός οδηγός για εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι θα επιστρέψουν στις αρχές του Θεού ώστε να ανάψουν τα κεράκια στη ζωή τους όπως αγάπη, χαρά, πίστη, ζωή αλλά και πολλά άλλα όπως σοφία Θεού, καρποί — χαρίσματα — σημεία του Αγίου Πνεύματος, ιδιότητες Θεού. Η Φωνή Θεού δημιουργήθηκε άνωθεν διότι ανάβει μέσα μας πάλι την πίστη την οποία μεταβάλλει σε ζώσα, ενεργοποιεί την αγάπη προς τον Θεό και τον αδελφό ανεξαρτήτως λαού, έθνους, θρησκείας, οργάνωσης τους δέχεται όλους χωρίς να βάζει κόμματα και μας μεταβάλλει από ελεγχόμενα άτομα σε ελεύθερα. Η ελευθερία είναι η αρχή των πάντων, αν δεν νικήσουμε ό,τι για χρόνια μας κρατά δεμένους —και που προέρχεται από τα υφιστάμενα στερεότυπα του μεταπτωτικού κόσμου— δεν θα πετάξουμε ποτέ. Η χαρά που προκαλεί η ελευθερία στη ζωή μας ενεργοποιεί μηχανισμούς στο σώμα μας που χαρίζουν υγεία, ζωή. Το κίνητρο όλων αυτών είναι ο Λόγος του Θεού και η υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Το κίνητρο για να ζωοποιήσει ο καθένας τον εαυτό του υπάρχει και είναι η κατάργηση του θανάτου και θα πρέπει διά του Ευαγγελίου να γίνει ο κοινός στόχος όλου του ανθρώπινου γένους. Ο Χριστός φανέρωσε, ο ποιήσας και διδάξας ζήσεται, όποιος δεν ποιεί δεν ζει, είναι απλό αφού πιστεύουμε στον Χριστό θα πιστεύουμε και στα λόγια του! Καθώς, το πνεύμα εστι το ζωοποιούν, όποιος δεν ζωοποιείται πεθαίνει σιγά-σιγά και σταθερά αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο θάνατος επικρατεί διότι δεν έχουμε το πνεύμα του Θεού. Καθώς, ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται, καν δηλαδή και αν αποθάνη, δεν είναι δεδομένο υπό του Θεού, δεν είναι το θέλημά του να πεθαίνει ο άνθρωπος διότι συνεχίζει ο ίδιος στίχος να φανερώνει ποιο είναι το θέλημα του Θεού. Το θέλημα του Θεού είναι: Και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα, πιστεύεις τούτο; Μας ρωτά. Κίνητρο για μας είναι η παρουσία της Φωνής Θεού στον κόσμο η οποία μας ελευθερώνει, μας αφυπνίζει, μας περνά σε μια άλλη διάσταση. Πολλοί άνθρωποι είναι διστακτικοί απέναντι μας όμως αν αγαπούν τον Θεό, αν θέλουν τον Θεό τελικά θα ξεπεράσουν τον δισταγμό τους και θα αποκτήσουν κίνητρο ζωής μπαίνοντας στην λογική της Φωνής Θεού. Τι σημαίνει κίνητρο ζωής; Στην Αυστραλία —το έχω ξανά αναφέρει— υπάρχει ένα σκιουράκι που ζει στο υπέδαφος όμως υπάρχει και ένα φίδι που τρώει το σκιουράκι αυτό και ονομάζεται κροταλίας. Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι όταν το σκιουράκι βγαίνει από την φωλιά του ο κροταλίας του επιτίθεται και με ένα τσίμπημα το σκοτώνει και μετά το τρώει. Μια μέρα όμως παρατήρησαν πως όταν το σκιουράκι βγήκε από την φωλιά του στην παρουσία του κροταλία όχι μόνο δεν φοβήθηκε αλλά άρχισε να του επιτίθεται κιόλας! Ο κροταλίας μαθημένος να επιβάλλεται, επιτέθηκε και αυτός στο σκιουράκι, το τσίμπησε μια, δυο, τρεις, δέκα φορές και αυτό δεν έπαθε τίποτα! Οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν τότε τι είχε γίνει, γιατί δεν πέθανε το σκιουράκι; Τρέχουν στην φωλιά του και βλέπουν έκπληκτοι ότι το σκιουράκι είχε γεννήσει παιδάκια—σκιουράκια. Ο εγκέφαλός του ενεργοποίησε ένα γονίδιο που παράγει μια πρωτεΐνη η οποία λειτούργησε ως αντίδοτο στο δηλητήριο του κροταλία και ο λόγος διότι έπρεπε να ζήσει για να προστατέψει και να μεγαλώσει τα μικρά του, δηλαδή το κίνητρό του για ζωή ενεργοποίησε αυτή την πρωτεΐνη. Ο Θεός υπάρχει και ζωοποιείται στη ζωή μας με την εισδοχή μας στο αγιαστήριο και κίνητρο το «θέλω να ζήσω». Ας αναρωτηθεί ο καθένας μας «γιατί να πεθάνω αφού ο Χριστός κατήργησε τον θάνατο, αφού ο Χριστός πέθανε για να μην πεθάνω εγώ»; Με αυτό το κίνητρο, με αυτή την απόφαση να μπούμε στο αγιαστήριο παίρνοντας κοντά μας και δυο όπλα τα οποία είναι ο Λόγος του Θεού και η διδασκαλία της Φωνής Θεού. Μιλώ για την διδασκαλία της Φωνής Θεού διότι ό,τι γράφτηκε διά Πνεύματος Αγίου ερμηνεύεται και διά Πνεύματος Αγίου διαφορετικά με το να μελετάμε τον Λόγο του Θεού μόνο, θα γίνουμε απλά λίγο καλύτεροι ως άνθρωποι αλλά δεν θα πετύχουμε τους στόχους μας. Συνέχεια να ακούμε την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, κάθε φορά έχει να μας πει και κάτι καινούργιο, ώστε να αναγεννηθούμε. Αναγέννηση σημαίνει νους διαποτισμένος με αρχές, ιδανικά και επιδιώξεις Χριστού, ένας τέτοιος νους ζωοποιεί το σώμα μας και ενεργοποιεί αυτό γονιδιακά, κάνει τα γονίδιά μας δηλαδή να πάλλονται στους ρυθμούς του Θεού. Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να κάνουμε τον αγώνα τον καλό «αδιαφορώντας» για το τι συμβαίνει γύρω μας. Ο Θεός μεριμνά για τα πετεινά του ουρανού πόσο μάλλον για τον μετανοούντα άνθρωπο! Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι δεν σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας, και ο Πατήρ σας ο ουράνιος τρέφει αυτά· σεις δεν είσθε πολύ ανώτεροι αυτών; Οι αρχές του Χριστού ήτο η υπακοή στο θέλημα του Θεού, οι επιδιώξεις του το να εμπιστευθεί τον ουράνιο Πατέρα του και να φέρει το θέλημα του εις πέρας. Το ίδιο να κάνουμε και εμείς, να μην αναβάλλουμε, το κάλεσμα το λάβαμε. Με την αναβολή δεν θα έρθει επιτυχία στις επιδιώξεις μας, δεν θα έρθει η ευτυχία, η χαρά, η ζωή αλλά πολλά προβλήματα όπως αμαρτία, φθορά και θάνατος. Ας ενώσουμε τα χέρια μας με τα χέρια του Χριστού αλλά και μεταξύ μας και ας βάλουμε στη ζωή μας το πνεύμα του Θεού. Υπάρχουν πολλά πνεύματα, ένα είναι το πνεύμα του Θεού, αυτό να βρούμε διότι αυτό ζωοποιεί γένοιτο, αμήν! Αδέλφια μου ο Χριστός πέθανε για να μην πεθάνουμε εμείς, πλήρωσε με το δικό του θάνατο την προ της γέννησής μας εξασφαλισμένη καταδίκη μας εις θάνατο αφού κάθε μέρα πεθαίνουμε ενώ φαίνεται ότι ζούμε. Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και εις τους καθημένους εν τόπω και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν εις αυτούς, εμείς είμεθα αυτός ο λαός. Τι σημαίνει πλήρωσε ο Χριστός με τον δικό του θάνατο τον δικό μας; Θα αναφέρω ένα παράδειγμα: Ας φέρουμε στον νου μας ένα δικαστήριο. Στο δικαστήριο υπάρχει ο Πρόεδρος, αυτός θα πούμε ότι είναι ο Θεός. Υπάρχει ο Εισαγγελέας, αυτός θα πούμε ότι είναι ο Διάβολος —παράδειγμα αναφέρω, μην παρεξηγηθεί κάποιος Εισαγγελέας. Υπάρχει ο κατηγορούμενος που είναι ο καθένας από εμάς. Υπάρχει και ο Δικηγόρος του καθενός μας που είναι ο Χριστός. Με εντολή του Προέδρου—Θεού σηκώνεται ο Εισαγγελέας και ο Πρόεδρος τον ρωτά, «Τι έχετε να πείτε κύριε Εισαγγελέα για τον Θωμά, τον Γιάννη, την Κατερίνα, κ.λπ.»; Αυτός ανοίγει το βιβλίο και αρχίζει τα κατηγορώ, δεν λέει τα καλά που έχουμε κάνει αλλά τα κακά, «Κύριε Πρόεδρε ο Θωμάς ή ο κάθε Θωμάς, την τάδε ημέρα έκανε αυτό, την άλλη το άλλο και πάει λέγοντας». Ρωτά ο Πρόεδρος, «Τα έκανες αυτά παιδί μου»; Ο κατηγορούμενος απαντά, «Ναι». Ο Πρόεδρος λυπάται διότι με όλα αυτά ο άνθρωπος, βάσει του νόμου του Θεού, καταδικάζεται εις θάνατο. Εκεί που όλα είναι απελπιστικά για μας ζητά τον λόγο η υπεράσπιση όλων μας, ο Χριστός και ρωτά, «Κύριε Πρόεδρε, εγώ έκανα καμιά αμαρτία»; «Όχι παιδί μου», απαντά ο Πρόεδρος. «Κύριε Εισαγγελέα, εγώ έκανα καμιά αμαρτία»; «Όχι», απαντά και ο Εισαγγελέας. Συνεχίζει ο Χριστός, «κι όμως πέθανα για τις αμαρτίες του Θωμά, του Γιάννη κ.λπ.. Γι’ αυτό δεν πέθανα Πατέρα»; «Ναι», απαντά ο Πρόεδρος—Θεός. «Άρα εγώ έχω πληρώσει για την καταδίκη όλων αυτών. Πατέρα, εσύ δεν μου είπες ότι αν φέρω την αποστολή μου εις πέρας θα εξασφαλίσουν όλοι οι άνθρωποι δίκαιοι ή άδικοι σωτηρία, ζωή; Είναι έτσι Πατέρα»; «Έτσι είναι παιδί μου», απαντά ο Πρόεδρος. «Άρα ζητώ την αθώωση του κατηγορουμένου» και ο Πρόεδρος αμέσως διατάζει, «Ελεύθερος, Αθώος». Επομένως, το έλεος του Θεού μας καταδιώκει κάθε στιγμή. Μας καταδιώκει σημαίνει ότι μας κυνηγάει συνέχεια μέχρι να το πάρουμε όπως κυνηγάει η αστυνομία έναν ληστή μέχρι να τον πιάσει. Πολλοί σκληραίνουν ακόμη και την ώρα που ο Πρόεδρος μας απαλλάσσει, πώς; Με την άγνοια, με τον εγωισμό. Ο Κύριος τόνισε το μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν και αυτοί φωνάζουν «φέρε Κύριε αρρώστιες» για να είναι τάχα ταπεινοί και ενώ το έλεος είναι δεδομένο αυτοί δεν σταματάνε να λένε «Κύριε ελέησέ με». Είναι σαν να μπορεί ελεύθερα κάποιος να μπει στο πανεπιστήμιο του Χριστού αφού γράφει απ’ έξω «είσοδος ελεύθερη» και αυτός επειδή δεν ξέρει γράμματα για να το διαβάσει και δεν ρωτά και κανέναν συνέχεια κλαίει, λυπάται και φωνάζει «Κύριε ελέησέ με» και ο λόγος που ο καθένας το λέει είναι διότι πέρασε κάποιος από τη ζωή του με το καπέλο του Θεού, έκανε τον Θεό και του είπε ότι για να μπεις στο πανεπιστήμιο που διδάσκει ο Χριστός θα πρέπει να φωνάζεις απ’ έξω «Κύριε ελέησέ με». Ο Θεός το έδωσε το έλεος, να το πιστέψουμε και να προχωρήσουμε. Αυτό να κάνουμε όλοι. Η μελέτη του Λόγου του Θεού, η σπουδή στην Φωνή Θεού, τα έργα αγάπης δεν γίνονται για να σωθούμε. Είμαστε σωσμένοι, δεν μας κυνηγάει κανένας παρά ο έτερος κακός μας εαυτός, η άγνοιά μας, η πνευματική μας τεμπελιά—οκνηρία. Το αγιαστήριο που καλούμε σήμερα τους ανθρώπους να εισέλθουν έχει ένα σκοπό, να διαμορφώσουμε όλοι χαρακτήρα Χριστού, νου Χριστού αφού οι καρποί — τα χαρίσματα — τα σημεία του Αγίου Πνεύματος, οι ιδιότητες του Θεού δημιουργούν μεταστοιχείωση στο βιολογικό μας σώμα. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου