Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

ΠΕΝΤΕ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΣΜΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ


ΠΕΝΤΕ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΣΜΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

 

Αδέλφια μου, ζει Κύριος, εύχομαι εκ βάθους καρδίας ο Χριστός να μεγαλώνει σε καθημερινή βάση στη ζωή όλων μας. Το περασμένο Σάββατο (06/10/2012) είχαμε την πρώτη ομιλία της χρονιάς στην κεντρική μας αίθουσα την οποία όμως δεν ολοκλήρωσα διότι ήταν μεγάλη έτσι θα συνεχίσω σήμερα αυτήν την ομιλία, την οποία διαμόρφωσα καλύτερα, ώστε να γραφτεί ολόκληρη για να έχουμε περισσότερα ερεθίσματα πνευματικά τα οποία μας βοηθούν στην εν Θεώ αναγέννησή μας. Θα αναπτύξω ορισμένα θέματα που μας αφορούν, πέντε επιδιώξεις πνευματικές οι οποίες θα πρέπει να κοσμούν τη ζωή μας πάνω στο θέλημα και στις αρχές του Αγίου Θεού. Αδέλφια μου, η θεμελιακή αρχή που ενεργοποιεί, ζωοποιεί, θεοποιεί και καταξιώνει την πορεία μας προς τον Θεό είναι δοσμένη άνωθεν και βρίσκεται με απόλυτη σαφήνεια μέσα στον Λόγο του Θεού. Αυτή η αλήθεια του Χριστού μας δύναται να γίνει κατανοητή από όλους εκείνους τους ανθρώπους που έχουν καλή προαίρεση και επιζητούν διακαώς το θέλημα του Θεού. Αυτές οι πνευματικές ιδιότητες—επιδιώξεις που θα πρέπει να φέρουμε στη ζωή μας προς επίτευξη των πνευματικών δραστηριοτήτων που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας ώστε να ολοκληρώσουμε στη ζωή μας το θέλημα του Θεού είναι:

Πρώτον, να γίνουμε αλήθεια. Ο Χριστός τόνισε, γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς (αυτά τα ρήματα που εξήλθαν από το αψευδές στόμα του Χριστού ο άνθρωπος θα πρέπει να τα συλλαβίσει και να τα κατανοήσει). Καθώς, Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Όποιος γνωρίσει τον Χριστό θα γίνει αλήθεια. Η δική του λογική σιγά—σιγά θα εξαφανιστεί και η λογική του Χριστού που είναι ασύγκριτη θα υιοθετηθεί και θα ζει μέσα του. Αυτή θα του δίνει δύναμη χάριν της αλήθειας να δίνει ακόμα και την ίδια του τη ζωή, αν χρειαστεί, για την δόξα του Θεού. Όποιος γνωρίσει τον Χριστό, την αλήθεια θεωρεί σκύβαλα τα πάντα που τον κρατούν μακριά απ’ αυτόν. Οι αγωνιστές, οι ήρωες του 1821 έλεγαν, καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή και εγώ το ίδιο λέω, καλύτερα μιας ώρας αλήθεια μαζί με τον Χριστό παρά χίλιες ζωές μακριά απ’ αυτόν. Ο Χριστός, αδέλφια μου, είναι γλυκασμός. Ο Χριστός είναι αλήθεια, είναι αγάπη. Ο Χριστός καλεί, δεν απειλεί, δεν εκβιάζει διότι ο Χριστός είναι η ζωή που κοσμεί την Δημιουργία ολόκληρη. Οι άνθρωποι της αλήθειας, οι άνθρωποι που συνειδητά έχουν δάσκαλο τον Χριστό φαίνονται στον κόσμο ως μη έχοντες αλλά, η πραγματικότητα είναι, τα πάντα κατέχοντες. Ο Χριστός είναι το μυροδοχείο του πνεύματος!

Δεύτερον, μέσω της αλήθειας να κηρύξουμε σε όλον τον κόσμο το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Ο Χριστός τόνισε, φανέρωσε: Και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος.

Τρίτον, να μπούμε στο αγιαστήριο ώστε να γνωρίσουμε τον Θεό—Πατέρα ο οποίος βλέποντας τις αγαθές ενέργειες, προθέσεις μας θα μας πάρει στα σοβαρά ώστε να μας πληρώσει με πνεύμα Θεού το οποίο ζωοποιεί. Ξέρουμε ότι το πνεύμα εστι το ζωοποιούν, η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν· τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, πνεύμα εστι και ζωή εστιν. Επειδή υπάρχουν πολλά πνεύματα στον κόσμο τα οποία δεν μας ζωοποιούν να βρούμε στο αγιαστήριο το πνεύμα του Χριστού το οποίο ζωοποιεί, το οποίο έχει συγκεκριμένη συχνότητα (όπως π.χ. ο τάδε  ραδιοφωνικός σταθμός είναι, εκπέμπει στην συχνότητα 96,6) αυτό έχει την ταπείνωση, έχει το ποιήσας και διδάξας σαν οδηγό για να το συναντήσει ο άνθρωπος ώστε να ζωοποιεί τον εαυτό του μέσα από το πνεύμα αυτό του Θεού. Η Φωνή Θεού έχει έτοιμη την νουθεσία που χρειαζόμαστε ώστε να μπορέσουμε να βγούμε στον ουρανό, η επανάληψη και ακοή αυτής μας βγάζει στον ουρανό.

Τέταρτον, να συζητήσουμε και να αναλύσουμε πώς θα επικοινωνούμε με ό,τι πνευματικό ή μη υπάρχει γύρω μας.

Πέμπτον, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να υιοθετήσουμε στη ζωή μας το πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού προς εσάς εν Χριστώ Ιησού. Επειδή το πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε είναι δύσκολο, αφού δημιουργούνται τα σκάνδαλα, μέχρι να συλλάβουμε το πνεύμα του Θεού ο οποίος μέσα από θετικά ή αρνητικά γεγονότα μας ωριμάζει και δημιουργούμε προσωπικότητα αφού σπουδάζουμε, θα προσευχόμαστε και θα λέμε το μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν.

Πάμε στο πρώτο θέμα μας το οποίο είναι να γίνουμε αλήθεια. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η αλήθεια είναι σχετική για τον κάθε άνθρωπο διότι ο κάθε άνθρωπος την αντιλαμβάνεται διαφορετικά όμως το σημαντικό για την χρονική στιγμή που ζει ο καθένας μας και για τον τρόπο που έχει αναπτυχθεί η αλήθεια στη ζωή του είναι διαφορετική λόγω της διαπαιδαγώγησης, την ηλικία ή το περιβάλλον που μεγάλωσε. Πάντως όλα είναι αλήθεια με το πνεύμα του Θεού διότι ο άνθρωπος εκπαιδεύεται καθημερινά και σπουδάζει αφού τα πάντα συνεργούν στο αγαθό βάσει του Λόγου του Θεού. Μέσα από την αλήθεια του ο κάθε άνθρωπος σπουδάζει, ερευνά, μαθαίνει, εξελίσσεται πνευματικά, ζει. Όλοι οι άνθρωποι έχουν την δική τους αλήθεια για εκείνη την χρονική περίοδο που ζουν. Συμβαίνουν όμως γεγονότα που ο καθένας αλλάζει. Την αλλαγή αυτή δεν μπορεί να την προκαλέσει άνθρωπος σε άνθρωπο και αν κάποιος καταφέρει να πείσει κάποιον άλλον αυτό θα είναι για λίγο. Ο Θεός δηλαδή νουθετεί, σπουδάζει, εξελίσσει τον άνθρωπο. Ο κάθε άνθρωπος έχει την συγκατάθεση, έχει την συμβουλή, έχει την παρουσία του Θεού στη ζωή του. Οι συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων δημιουργούνται από τον εωσφορικό εγωισμό αφού θέλει να επιβάλει ο ένας στον άλλον τη δική του αλήθεια. Αυτό δεν μπορεί να συντελεστεί, δεν μπορεί να γίνει διότι όπως είπαμε ο Θεός εξελίσσει τον άνθρωπο και όχι ο καθένας ο οποίος νομίζει ότι κατέχει την αλήθεια. Απεδείχθη ότι άλλη είναι η αλήθεια ενός που ασχολείται με την ύλη αφού επενδύει πάνω σε αυτή, άλλη η αλήθεια ενός που πιστεύει στην μεταθανάτια ζωή αφού ο Θεός του ζει στον ουρανό, άλλη η αλήθεια ενός που πιστεύει στην άφθαρτη ζωή, άλλη η αλήθεια ενός νέου ανθρώπου ο οποίος έχει μέσα του ζωή και θέλει να προβεί σε πολλές ενέργειες, άλλη η αλήθεια ενός ηλικιωμένου, ενός υπερήλικα. Ποια όμως είναι η αλήθεια; Όλες είναι ξεχωριστές, ιδιαίτερες, σεβαστές, όλες αλλάζουν ανάλογα με την χρονική στιγμή που ζούμε αφού όλοι σπουδάζουμε, όλοι εξελισσόμεθα και όλοι επιτελούμε διαφορετικό έργο με ξεχωριστή αποστολή την κάθε χρονική στιγμή που ζούμε. Το παν είναι μια μέρα να γίνουμε αλήθεια. Η μεγαλύτερη αλήθεια και το συμφέρον όλων μας είναι να μην χωριζόμαστε, να μην κρίνουμε, να μην φανατιζόμαστε και αφού όλοι θέλουμε να ζήσουμε, να ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας ώστε να νικήσουμε την αμαρτία, την φθορά, τον θάνατο ο οποίος είναι εχθρός όλων των ανθρώπων, όλων των λογικών ανθρώπων πλην εκείνων που πίστεψαν και πιστεύουν ότι ο Θεός είναι στον ουρανό και όχι μέσα τους. Όμως, ακόμη και αυτοί όταν έρχεται η ώρα για τον ουρανό δεν θέλουν να φύγουν απλώς αυτό είναι κάτι που θέλουν να το πιστέψουν ότι δηλαδή ο Θεός είναι στον ουρανό ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι ο Κύριος αναστήθηκε, παρουσιάστηκε στους μαθητές του, ανελήφθη, ζει, είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Εντέχνως λοιπόν μετέφεραν οι άνθρωποι τον Θεό και την βασιλεία του στον ουρανό ενώ ο Χριστός φανέρωσε ότι η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν καθώς, το σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος εστιν, ο φθείρων τον ναόν του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Ξέρετε γιατί μετέφεραν την βασιλεία του Θεού στον ουρανό; Είναι απλό, αν διαβάσετε την παραβολή του αμπελώνα θα καταλάβετε. Όσοι βγάζουν τον Θεό από μέσα τους και τον μεταφέρουν αλλού γίνονται δυστυχώς έμποροι ψυχών, γίνονται οι διαχειριστές του αμπελώνα της παραβολής οι οποίοι σκοτώνουν καθετί που είναι του Θεού και τους πλησιάζει. Όμως για κάποιον που έτσι έμαθε, έτσι τον διδάξανε είναι και αυτό μια αλήθεια. Αδέλφια μου στον σημερινό, ανεξέλεγκτο κόσμο που καλούμαστε να ζήσουμε υπάρχουν πολλές συμπτώσεις στις οποίες δεν αποκλείεται να πέσουμε και να εξαπατηθούμε γι’ αυτό χρειάζεται να γνωρίσουμε τον κόσμο και τις δυνατότητές του, να γνωρίσουμε τον Θεό και τις προτροπές του, εντολές του οι οποίες στρέφονται, προς τον Θεό, προς τον αδελφό, προς τον εχθρό. Ας βγάλουμε το ψέμα, το κάλυμμα, το οποίο έπεισε τον άνθρωπο ότι πρέπει να πεθάνει. Μόνο με την αναγέννηση που προκαλεί ο Λόγος του Θεού δυνάμεθα να φυλάξουμε τον εαυτό μας από πολλές συμπτώσεις που λειτουργούν σήμερα στον κόσμο οι οποίες δημιουργούν την ημιμάθεια ως αλήθεια και μας οδηγούν σε αδιέξοδο. Εμείς έχοντας εμπειρίες πολλών χρόνων αλλά και πολλών ανθρώπων οι οποίοι διαμόρφωσαν τον σημερινό κόσμο μέσα από την παγκόσμια ιστορία, πνευματική ή κοσμική, καταλήξαμε στην αλήθεια που λέγεται Χριστός ο οποίος μας άφησε ως κληρονομιά τον Λόγο του Θεού. Σήμερα θα μιλήσουμε για την δική μας αλήθεια, την αλήθεια του Χριστού, υιοθετώντας αυτή σοβαρά και υπεύθυνα πλέον στη ζωή μας. Είναι τόσο μικρή η ζωή μας που απορώ πού βρίσκουμε χρόνο για τόσα λάθη. Ζούμε τόσο λίγο και είναι τόσο λίγες οι ευκαιρίες που θα πρέπει να τις αρπάξουμε και να τις ακολουθήσουμε ειδικά το κάλεσμα που λάβαμε, του Χριστού μας. Να γίνουμε δηλαδή σοβαροί απέναντί του και υπεύθυνοι. Στην αλήθεια ανήκει ο μη φανατισμός και ο μη δογματισμός (και όλος ο υγιής κόσμος, ο πνευματικός, το καταλαβαίνει αυτό) διότι απεδείχθη βάσει του Λόγου του Θεού ότι ο Θεός δεν βλέπει σε πρόσωπο ανθρώπου και δεν κρίνει τον άνθρωπο από τα λόγια του ακόμη και από τα έργα του αλλά από την καρδιά του, από τις προθέσεις του γι’ αυτό αναφέρεται στον Λόγο του Θεού το μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε και αυτή είναι η μεγαλύτερη αλήθεια. Στην αλήθεια υπάρχει η διαφορετική αποστολή η οποία δίδεται άνωθεν ώστε ο κόσμος να γίνει πολυμορφικός, όπως είναι σήμερα και κοσμεί τις κοινωνίες των ανθρώπων, αφού ο κάθε άνθρωπος κινείται άνωθεν ώστε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του ανθρώπινου γένους, θετικό ή αρνητικό, ο οποίος ρόλος εκδηλώνεται εναλλάξ στη ζωή μας, πότε δηλαδή και εμείς οι ίδιοι είμαστε πολύ καλοί πότε το αντίθετο, πότε είμαστε θετικοί και πότε αρνητικοί, έτσι ο Θεός δημιουργεί αναγέννηση. Ξέρουμε ότι ο Θεός χώρισε τον κόσμο σε δυο μέρη, τον υλικό κόσμο τον οποίον έδωσε να τον διαχειρίζεται ο Διάβολος και τον πνευματικό κόσμο τον οποίο διαχειρίζεται ο Θεός και οι δυο κόσμοι του Θεού είναι απλώς αυτός ο διαχωρισμός έγινε για να γνωρίσει ο άνθρωπος το καλό και το κακό. Κανένας κόσμος όμως δεν είναι κακός όταν η διαχείρισή του γίνεται διά Πνεύματος Αγίου. Ο Θεός δεν καταργεί κανέναν κόσμο, απλώς αλλάζει την διαχείριση, χωρίς το πνεύμα του Θεού η διαχείριση γίνεται απάνθρωπη είτε πνευματικά είτε υλικά. Πνευματικά γίνεται απάνθρωπη διότι δογματίζεις τα λόγια σου και θέλεις να επιβάλλεσαι. Υλικά, διότι σε καθημερινή βάση ζεις, ανασαίνεις, συλλέγεις, ασχολείσαι με την ύλη σε τέτοιο σημείο που καταντά απληστία αφού γίνεται τρόπος ζωής. Το γεγονός ότι αιώνες τώρα δεν έχουμε υιοθετήσει την αλήθεια του Χριστού φαίνεται από την πορεία της ανθρωπότητας η οποία πάντα ταλανίζεται και υπολειτουργεί αφού οι αντιπαλότητες «κοσμούν» την καθημερινότητα του κάθε ανθρώπου και όλες δημιουργούνται από το υλικό στοιχείο και από τον πνευματικό, εωσφορικό εγωισμό ο οποίος εκδηλώνεται με το να θέλουμε όλοι να δεχτούν ό,τι εμείς πρεσβεύουμε, ακόμα εκδηλώνεται με την ανήλεη κρίση, με τα πάθη, με τις αδυναμίες, με τα συμφέροντα, με τις προσωπικές φιλοδοξίες κ.λπ.. Μπορούμε όμως μέσα από το Ευαγγέλιο του Χριστού αλλά και μέσα από την λογική που διέπει την ανθρωπότητα να αναγνωρίσουμε μερικές αλήθειες στις οποίες συμφωνούν από τα 7 δισεκατομμύρια ανθρώπων στον πλανήτη τα 6 και πλέον:

Πρώτον, αλήθεια είναι η αγάπη μεταξύ όλων των ανθρώπων, ιδιότητα η οποία συμφέρει τους ανθρώπους εκτός από τις εξουσίες —πολιτικές και φανατικές, θρησκευτικές— αφού δογματίζουν και κατόπιν χωρίζουν τους λαούς. Οι πολιτικές στο όνομα του λαού χωρίζουν τους ανθρώπους αφού αποσκοπούν σε προσωπικά οφέλη. Οι θρησκευτικές κηρύττουν έναν Θεό ο οποίος διχάζει σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Θεός όλων δυστυχώς διχάζει. Μάλιστα ο Θεός όλων ευλογεί την άλλη ζωή ως αλήθεια ενώ την παρούσα την διχάζει.

Δεύτερον, αλήθεια είναι η ειρήνη την οποία όλοι επιζητούν διακαώς, όλοι θέλουν να έχουν ειρήνη. Πάλι και εδώ πολλά εμπόδια υπάρχουν διότι μερικοί οι οποίοι κατασκευάζουν όπλα δεν την θέλουν εκτός και αν τους δοθούν καινούργιες πηγές κέρδους, πλούτου και οι εξουσίες των κρατών συντονιστούν στο κοινό συμφέρον της ανθρωπότητας, πάνω στην ειρήνη.

Τρίτον, αλήθεια η οποία είναι αποδεκτή είναι η αναγέννηση του ανθρώπου, σε αυτή συντελείται η εξέλιξη (σε όλους αρέσει) η οποία εξέλιξη μέσα από την έρευνα κοσμεί την πολιτισμική, πνευματική περιουσία του ανθρώπου σήμερα με στοιχεία ευγενής άμιλλας και υπέρβασης πάνω στην αγάπη και ξέρουμε ότι την αγάπη την σπουδάζουμε, την μαθαίνουμε μέσα στην οικογένεια. Από εκεί ξεκινά ο Θεός να σπουδάζει τον άνθρωπο με τις ιδιότητες της αγάπης. Όλοι μέσα στην οικογένεια κατέχουν μέρος αυτής την οποία και εκδηλώνουν τα μέλη μεταξύ τους. Εξάλλου αν δεν δημιουργούνταν η οικογένεια ουδείς δεν θα μάθαινε την αγάπη αφού τα παιδιά δίνονται για να μάθουνε να αγαπάνε οι γονείς. Τα παιδιά δεν είναι ιδιοκτησία μας δίνονται για να μάθουμε να αγαπάμε, από εκεί και πέρα είμαστε αδελφοί, φίλοι. Καθώς, η αγάπη (μέρος αυτής) φανερώνεται και στις μεταξύ μας σχέσεις με τους φίλους, με τους πνευματικούς αδελφούς. Η αγάπη είναι αληθινή όταν υλοποιείται. Μόνο τότε λαμβάνει υλική υπόσταση αφού όλοι μοιράζονται. Ξέρουμε, το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. Μόνο όταν υλοποιείται η αγάπη γίνεται δόξα Θεού. Όμως η αγάπη θα πρέπει να επεκταθεί παντού, ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμε ουκ εστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμε ουκ εστι μου άξιος. Όσο πιο μεγάλη γίνεται τόσο πιο πολύ ο Θεός ζει μέσα μας. Αν δηλαδή η αγάπη που έχουμε για τα οικεία πρόσωπα βγει έξω από την οικογένεια και αγκαλιάσουμε κι άλλους ανθρώπους χωρίς συμφέροντα, χωρίς φιλοδοξίες, χωρίς εγωισμούς, χωρίς πονηρίες, καθαρά τότε αυτή η αγάπη σιγά—σιγά μεγαλώνει και αρχίζει μέσα μας να ζει ο ίδιος ο Θεός.

Τέταρτον, αλήθεια αποδεκτή από όλους είναι η ισοκατανομή του υλικού πλούτου και του πνευματικού. Βάσει του Λόγου του Θεού δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δώσατε. Εξάλλου, όλοι γνωρίζουμε ότι όλα μας χαρίστηκαν, όλες οι πηγές ενέργειας, υλικές ή πνευματικές, μας δόθηκαν.

Πέμπτον, αλήθεια είναι η υγεία, η επιδίωξη της υγείας και η ζωή η άφθαρτη (όλοι θέλουν να ζήσουν και θέλουν να ζήσουν ως νέοι). Αποδεκτά και αυτά από όλον τον κόσμο, άλλο που δεν γνωρίζουμε τον τρόπο να φέρουμε την άφθαρτη ζωή.

Έκτον, αλήθεια είναι η ενότητα μεταξύ όλων των ανθρώπων της Γης σε μια ποίμνη, με έναν ποιμένα την αγάπη, την λογική της αγάπης του Θεού, του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Πράγματα τα οποία οι περισσότεροι άνθρωποι τα ζητούν εκτός απ’ αυτούς που έχουν συμφέροντα και έχουν διχάσει τους ανθρώπους και μάλιστα τους παρακινούν με ψέματα στο να προβαίνουν σε ενέργειες που αποσκοπούν μόνο στο δικό τους καλό.

Για να μην παίζουμε με τις λέξεις θα πούμε ότι είναι πολλά αυτά που μας ενώνουν και είναι αλήθεια αφού όλοι τα δέχονται και λίγα αυτά που μας χωρίζουν αφού τα αναγνωρίζουμε ότι μας χωρίζουν είναι ψέμα. Με λίγα λόγια αλήθεια είναι ό,τι αυξάνει τη ζωή, ό,τι μας ενώνει και ό,τι δεν δημιουργεί στη ζωή μας ανώτερους και κατώτερους αλλά φίλους. Τουλάχιστον όλος ο χριστιανικός κόσμος αφού διαβάζει το Ευαγγέλιο του Χριστού, κατά τη γνώμη μου, είναι εύκολο να το εφαρμόσει αρκεί να βγάλει κάποιες ιδέες φιλοσοφικές ορισμένων άλλων που του μπήκαν στο μυαλό. Ο Χριστός ζήτησε φίλους δεν ζήτησε αρχηγούς. Εμείς όμως σήμερα καλεστήκαμε άνωθεν μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας να υπηρετήσουμε την αλήθεια του Χριστού και όχι την δική μας αλήθεια, την νουθεσία του Χριστού ο οποίος φανέρωσε γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς. Χρειάζεται να γνωρίσουμε την αλήθεια. Ο λόγος που ο Χριστός είπε γνώσεσθε την αλήθειαν είναι διότι μετά είναι εύκολο όταν την μάθεις να την φέρεις στη ζωή σου αφού με αυτή θα εξασφαλίσεις τη ζωή την αιώνια. Για όλους εμάς η γνώση αυτής έρχεται από τον Θεό ο οποίος έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών.

Ο Χριστός φανέρωσε σε εμάς ως αλήθεια να αποφύγουμε την υποκρισία η οποία καταστρέφει τον ιδεώδη άνθρωπο, καταστρέφει την προσωπικότητά μας, καταστρέφει την ιδιαίτερη ταυτότητά μας, την ιδιαίτερη αποστολή μας, έναντι των στερεοτύπων τα οποία καθορίζουν τον κόσμο μας και μας αποπροσανατολίζουν από την αλήθεια. Δηλαδή ενώ το Ευαγγέλιο, ο Λόγος του Θεού φανερώνει την αλήθεια ο κόσμος, τα στερεότυπα λένε κάτι άλλο και για να μην βρεθούμε αντιμέτωποι με αυτά τα στερεότυπα του κόσμου συμβιβαζόμαστε. Έτσι φεύγουμε από την αλήθεια γιατί όταν μοιράζεται ο άνθρωπος κάνει πολλά λάθη. Ο Λόγος του Θεού φανερώνει, Εξεύρω τα έργα σου, ότι ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός· είθε να ήσο ψυχρός ή ζεστός· ούτως, επειδή είσαι χλιαρός, και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, μέλλω να σε εξεμέσω εκ του στόματός μου.

Άλλη αλήθεια, να αναγεννηθούμε διά του Χριστού ώστε μέσα μας να αναπτυχθεί ο νόμος του Θεού ο οποίος εξαφανίζει την αμαρτία, εξαφανίζει τις μικρές αλώπεκες οι οποίες καταστρέφουν τον αμπελώνα—άνθρωπο εν αγνοία του ανθρώπου.

Άλλη αλήθεια είναι η αφιέρωση (και ο Χριστός ήταν αφιερωμένος εις όλον τον επί της Γης βίο του) η οποία δημιουργείται με την συνεχόμενη εντρύφησή μας πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου. Αυτή η αφιέρωση συντονίζει τον εγκέφαλο και ενεργοποιεί αυτόν στο να παράγει την άφθαρτη ζωή αφού οι βιοχημικές διεργασίες στο βιολογικό μας σώμα ολοκληρώνονται με την πνευματική ισορροπία που προκαλεί η αλήθεια του Χριστού.

Άλλη αλήθεια είναι η αιώνια, άφθαρτη ζωή, αυτή η αλήθεια καθορίζει την νέα λογική του Θεού η οποία για να γίνει κατανοητή και να λειτουργήσει μέσα μας χωρίς προσπάθεια χρειάζεται αφιέρωση πάνω σε μια υγιαίνουσα διδασκαλία. Αυτή η αφιέρωση, η επανάληψη δημιουργεί νέους νευρώνες, νευρώνες Θεού οι οποίοι υποσιτίζουν όλους όσους δημιούργησε το μεταπτωτικό σύστημα το οποίο στηρίζεται στο ψέμα, στον εγωισμό, στην κρίση, στα συμφέροντα, κ.λπ.. στοιχεία που λειτουργούν μέσα μας σε καθημερινή βάση.

Άλλη αλήθεια η οποία φανερώθηκε υπό του Θεού, Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος είναι η κατάργηση της αμαρτίας, η κατάργηση της φθοράς, η κατάργηση του φυσικού θανάτου.

Για όλους εμάς αυτά είναι η δική μας αλήθεια, τα οποία φυσικά θα πρέπει να τα στηρίξουμε πάνω στην αγάπη μεταξύ μας (δεν μπορώ εγώ να ζήσω χωρίς να έχω ολοκληρώσει την πνευματική μου υπόσταση, δεν μπορεί ο Θεός δηλαδή να μου ανοίξει την θύρα της ζωής διότι λέει ο Λόγος του Θεού, ανοίγει σε όποιον αυτός θέλει και κλείνει ο ίδιος σε όποιον βλέπει ότι δεν υπάρχει ωριμότητα). Θα πρέπει να τα στηρίξουμε πάνω στην αναγέννηση, πάνω στην δικαιοσύνη του Θεού η οποία πάντα προσφέρει, πάνω στους καρπούς, στα χαρίσματα, στα σημεία του Αγίου Πνεύματος και στις ιδιότητες διότι τα πολλά χρόνια που χαρίστηκαν σε ορισμένους ανθρώπους προ της ελεύσεως του Χριστού το μόνο που έκαναν ήταν να τους οδηγήσουν στο να συσσωρεύσουν πληθώρα, μεγάλη αμαρτία στη ζωή τους. Χωρίς λοιπόν την αναγέννηση και την νουθεσία του Χριστού μας τα πολλά χρόνια καταντούν τη ζωή ποσοτική αλλά όχι ποιοτική ενώ η σοφία του Χριστού όταν έρθει μέσα μας καθορίζει τη ζωή μας στο να είναι ποσοτική και ποιοτική. Τα στοιχεία αυτά τα φανέρωσε ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος σε όλον τον επί της Γης βίο του και γι’ αυτό τον ακολούθησαν οι άνθρωποι. Εμείς μπορούμε, αν το θέλουμε, να φέρουμε την αλήθεια αυτή —διότι το πλήρωμα του χρόνου ήρθε— και να είμαστε σίγουροι ότι όταν την επιδιώξουμε, όταν την αναπτύξουμε, όταν την πιστέψουμε θα γίνουμε πόλος έλξης για εκατομμύρια ανθρώπους, όταν αυτή η αλήθεια ζήσει μέσα μας γιατί, το έχω ξαναπεί, από τον κόσμο δεν λείπει ούτε το Ευαγγέλιο, ούτε η γνώση, ούτε η φιλοσοφία, ούτε η επιστήμη, ούτε τίποτα απ’ όλα αυτά. Λείπει ο άνθρωπος του Θεού με τις ιδιότητες του Θεού. Όταν λοιπόν έρθει ο άνθρωπος του Θεού η υγεία, η χαρά, η σοφία, η ταπείνωση, η δικαιοσύνη θα κοσμούν τον κόσμο ολόκληρο και ο κόσμος θα γίνει πραγματικά ένα υπέρλαμπρο κόσμημα του Θεού. Ο Χριστός τόνισε, Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Ας γίνουμε οι νέοι μαθητές που ανήκουν στην οδό του Χριστού (όχι στη δική μας την οποία ο καθένας διαμορφώνει στα μέτρα του, φτιάχνει δηλαδή Θεό στα μέτρα του) στην αλήθεια, στη ζωή. Ας γίνουμε οι άνθρωποι που κληρονομούν τον Θεό και ανήκουν στον μακαρισμό, μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες διότι ζωοποιούμε τον Θεό μέσα μας διά Πνεύματος Αγίου. Δεν τον είδαμε αλλά είναι μεγάλο πράγμα το Πνεύμα το Άγιο να συστήνει, να φανερώνει τον Θεό και να ζωοποιείται ο Θεός μέσα μας. Πολλές φορές με τις διάφορες αδυναμίες χάνουμε την αλήθεια. Τι θέλω να πω; Το ανέφερα και πιο πάνω. Ο Χριστός φανέρωσε όταν ήρθε, ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμε ουκ εστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμε ουκ εστι μου άξιος. Αγαπάς με αδυναμία; Αγαπάς πάνω από την αλήθεια του Χριστού, με δικό σου τρόπο; Δεν μπορείς να πετύχεις τη ζωή. Εξάλλου, όπως προανέφερα, την οικογένεια, τα τεκνά τα παραχώρησε ο Θεός για να δώσουμε, να φανερώσουμε αγάπη κάποια χρονική στιγμή στη ζωή μας η οποία θα πρέπει να επεκταθεί κιόλας. Πού ή πώς θα μαθαίναμε την αγάπη αν δεν είχε δημιουργήσει ο Θεός τον άνδρα και την γυναίκα και δεν παραχωρούσε και την τεκνογονία; Αυτή η αγάπη είναι του Θεού. Την αγάπη αυτή που δίνουμε στα οικεία πρόσωπα θα πρέπει να την εργαστούμε, να την σπουδάσουμε ώστε να περάσει τα σύνορα του δικού μας σπιτιού και να φτάσει στην άκρη του κόσμου. Με αυτή την αγάπη να αγκαλιάσουμε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως έθνους, φυλής, λαού. Ο Κύριος φανέρωσε με τα λόγια του και απέδειξε με την ίδια του τη ζωή τα εξής: έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών, ο ίδιος κάλεσε τους πάντες, πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν, πάνω από τον σταυρό εκεί που έβγαινε η ψυχή του είπε, πάτερ άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι καθώς τόνισε, αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι. Όσο πιο μεγάλη είναι η αγάπη μας τόσο πιο κοντά θα ζήσουμε στον θρόνο του Θεού. Ο πνευματικός μου πατέρας έλεγε ότι ο Θεός όπου δει αγάπη εκεί κατεβαίνει και συναντά τον άνθρωπο με τον οποίον άνθρωπο κατόπιν συνδιαλέγεται αιώνια. Το πρώτο στοιχείο—ιδιότητα της αγάπης είναι ότι ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να κρίνει. Το δεύτερο είναι, το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του αλλού. Αυτές είναι οι βασικές ιδιότητες της αγάπης μαζί με τον ύμνο της αγάπης. Ο ύμνος της αγάπης είναι η υψηλότερη πτήση που θα μπορούσε να κάνει ένας άνθρωπος αν τον εννοούσε και κατάφερνε με τη δύναμη του Θεού να λειτουργήσει στη ζωή του.

Θέλω να προσθέσω και κάτι άλλο για την αλήθεια. Αδέλφια μου, μια μέρα προσευχόμουν πολύ για κάποιον αδελφό. Μετά από ώρα δέχτηκα την επίσκεψη του Θεού και αυτός μου είπε, Θωμά γράψε προς οικοδομή όλων. Πρώτα όμως θα πω δυο λόγια για τον Θεό, για τον Δημιουργό, για τον Άγιο Θεό, απλά, σύντομα και καθαρά. Τι σημαίνει Θεός, πώς ενεργεί, τι ζητά (χωρίς να απαιτεί). Ο Θεός είναι Άγιος, είναι Δημιουργός, είναι Αγαθός, είναι Δίκαιος, είναι Φως, είναι Ζωή, είναι Παντοκράτορας, είναι Παντοδύναμος, είναι Αλήθεια, γεμάτος έλεος. Ο Θεός συγχωρεί, ο Θεός ελεεί, ο Θεός έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών, ο Θεός δίνει και την άφθαρτη ζωή, είναι χορηγός της άφθαρτης ζωής. Εμείς είπαμε ότι όταν συγκρίνουμε τον εαυτό μας δεν θα τον συγκρίνουμε με κάποιον συνάνθρωπό μας αλλά με τον Θεό. Επομένως, είμαστε έτσι; Θα αναρωτηθούμε. Εάν δεν είμαστε θα ασχοληθούμε πιο σοβαρά γιατί πρόκειται για την αναγέννησή μας, για την συνύπαρξή μας, για την συμμέτοχή μας στα δρώμενα του Ευαγγελίου. Ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο για να κάνει ανώτερους και κατώτερους αλλά για να κάνει θεούς ώστε να συμβασιλέψουν μαζί του, θεοί είσθε και υιοί Υψίστου πάντες. Τι μου είπε λοιπόν: Είναι πολλοί, Θωμά, που λένε ότι δεν υπάρχει Θεός, ότι δεν υπάρχει Χριστός, ότι όλα είναι ψέμα. Ας κάνω το χατίρι σε όλους όσους απιστούν και ας πω ότι είναι έτσι. Όμως υπάρχει στον κόσμο η προσωπική αλήθεια (η οποία πολλές φορές κυμαίνεται γύρω από τα συμφέροντα), η αλήθεια του Θεού αλλά και η γενική αλήθεια οι οποίες και αυτές είναι σχετικές για τον καθένα. Δηλαδή υπάρχει στον κόσμο η αλήθεια και το ψέμα και εκ των λόγων μας και εκ των έργων μας φανερώνεται αν ζούμε, αν εργαζόμαστε την αλήθεια ή το ψέμα. Ανεξάρτητα από το αν αυτό που λέμε είναι αλήθεια όταν καλεστούμε και μας κάνουν μια ερώτηση εμείς ξέρουμε για τον εαυτό μας πότε είμαστε αλήθεια, πότε λέμε αλήθεια και πότε όχι. Δηλαδή, όταν σε ρωτάει κάποιος το οτιδήποτε ή θα πεις αλήθεια ή θα πεις κάτι που είναι στη μέση ή θα πεις ψέμα. Ξέρουμε ότι η αλήθεια είναι ο Θεός, το ψέμα είναι ο Διάβολος (το γνωρίζει μέσα του ο άνθρωπος τι υπηρετεί, ψέμα ή αλήθεια) και το μεσαίο είναι βδέλυγμα για τον Θεό. Ο Θεός δεν θέλει μεσαίες καταστάσεις. Στην Αποκάλυψη αναφέρεται, εξεύρω τα έργα σου, ότι ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός· είθε να ήσο ψυχρός ή ζεστός· ούτως, επειδή είσαι χλιαρός, και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, μέλλω να σε εξεμέσω εκ του στόματός μου. Πολλοί δικαιολογούνται ότι «δεν μπορώ τώρα, δεν μπορώ αύριο». Η δικαιολογία πάντα κρύβει ψέμα. Εμείς εδώ δεν ελέγχουμε κανέναν, συζήτηση κάνουμε για να αναγεννηθούμε, για να συλλάβουμε εμείς που κρύβεται ο Διάβολος τόσα χρόνια στη ζωή μας και δεν μπορούμε να ολοκληρωθούμε πνευματικά. Η δικαιολογία είναι μισή αλήθεια. Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι σήμερα όλοι ζούμε με την προσωπική αλήθεια —την οποιαδήποτε αλήθεια— ή με το ψέμα —το οποιοδήποτε ψέμα. Ακόμη, γνωρίζουμε ότι υπάρχει στον κόσμο το ατομικό συμφέρον αλλά και το γενικό. Άλλος υπηρετεί το προσωπικό συμφέρον μηχανευόμενος τεχνάσματα για να επικρατήσει έναντι του άλλου (στον πνευματικό ή στον υλικό τομέα) και άλλος υπηρετεί το γενικό συμφέρον το οποίο ανήκει στο θέλημα του Θεού και εκδηλώνεται με το να αγαπάς τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Εμείς οι ίδιοι ξέρουμε, μέσα μας, ποιο συμφέρον υπηρετούμε. Επίσης, υπάρχει η αμαρτία όταν την υπηρετείς και υπάρχει και ο αγιασμός. Η αμαρτία γίνεται αμαρτία όταν εξαρτάσαι από κάτι, το οτιδήποτε, αυτό γίνεται, δημιουργεί την αμαρτία διότι ο άνθρωπος χάνει την προσωπικότητά του. Αυτό είναι αμαρτία. Αγιασμός σημαίνει ότι κάποιος έχει την εξουσία να μην είναι λαίμαργος στο οτιδήποτε αφού μετά αυτή η λαιμαργία γίνεται πάθος και χάνει την προσωπικότητά του, στον οποιονδήποτε τομέα είτε πνευματικό είτε υλικό. Υπάρχει το να εξαρτάσαι από πράγματα και υπάρχει και το δεν εξαρτάσαι από τίποτα αν έχεις αναγεννηθεί. Έχουμε ανάγκη τα πάντα αλλά θα πρέπει να μπορούμε και χωρίς αυτά, αυτό είναι ώριμο πνευματικό στάδιο. Εξουσιάζεις και δεν σε εξουσιάζουν. Όταν εξουσιάζεις τότε μεταλαμβάνεις μετ’ ευχαριστίας τα πάντα και αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Δηλαδή συνδιαλέγεσαι με τα πάντα αλλά δεν χάνεις την προσωπικότητά σου, τα διαχειρίζεσαι δεν σε διαχειρίζονται. Όταν σε εξουσιάζουν τότε έχασες την προσωπικότητά σου. Το υλικό στοιχείο π.χ. δημιουργήθηκε για να το διαχειρίζομαι αν αυτό διαχειρίζεται εμένα τότε έχασα τον Θεό, έχασα τη ζωή. Η οικογένεια δημιουργήθηκε για να σπουδάσουμε την αγάπη, την προσφορά (όσοι δεν έχουν αγάπη τα παρατάνε γρήγορα). Αν η αγάπη μετατραπεί στην συνέχεια σε αδυναμία τότε γίνεται ο άνθρωπος φερέφωνο διότι αδυναμία σημαίνει ότι αδυνατώ να συμβεί το οτιδήποτε αρνητικό στο οικείο μου, κοντινό μου περιβάλλον διότι εγώ δεν θα το αντέξω, θα πάθω πτώση, θα κινδυνεύσω. Η αδυναμία είναι εγωισμός διότι ζητάς όλοι γύρω σου να είναι καλά για να είσαι εσύ καλά, όχι γιατί σε ενδιαφέρουν πραγματικά απλώς γιατί εσύ δεν θα αντέξεις κάτι διαφορετικό ενώ για όλον τον άλλον κόσμο δεν σε ενδιαφέρει, δεν σε απασχολεί (σε υπερβολή λοιπόν δουλεύει η αδυναμία στον άνθρωπο που την έχει). Η αγάπη όμως έχει άλλη θέση, την αγάπη την δίνεις, την φανερώνεις την ώρα που ο άλλος είναι αδύναμος. Εκεί στέκεσαι εσύ με την αγάπη και του δίνεις ώθηση όπως π.χ. συμβαίνει με το παιδί μας που είναι μικρό και το βοηθάμε συνεχώς μέχρι να φτάσει στο σημείο να στέκεται στα πόδια του κ.λπ.. Αν η αγάπη αυτή μετατραπεί σε αδυναμία η ίδια η οικογένεια, ο ίδιος ο φορέας που δημιουργήθηκε για να εκπέμπει κάτι καλό γίνεται αρνητική οδός για μας. Η οικογένεια όπως είπαμε λοιπόν δημιουργείται για να μάθουμε να αγαπάμε. Όταν μάθουμε να αγαπάμε τότε η αγάπη αυτή επεκτείνεται γύρω μας. Αν επεκταθεί θα φτάσει στον Θεό αν όχι, μετατρέπεται σε αδυναμία και οδηγεί όλους στον θάνατο εξαιτίας ενός λάθους σκεπτικού ενός ή όλων των ανθρώπων οι οποίοι κλείνονται στον εαυτό τους με το εγώ. Δεν ήρθαμε εδώ στη Γη ως μέλη αυτής και του Θεού για να ζούμε στο εγώ αλλά στο εμείς. Το εγώ να φύγει και να έρθει το εμείς, αυτό ζήτησε ο Κύριος. Σαν θρησκεία μας να έχουμε δύο πράγματα. Το ένα είναι να αγαπάμε τον Θεό και το άλλο είναι να αγαπάμε τον αδελφό, αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου και εξ όλης της ισχύος σου και τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Εμείς δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό, να φανερώσουμε πραγματική αγάπη και φανερώνουμε ζήλιες, ψέματα, εγωισμούς, αδυναμίες, πονηρίες και τα πάντα τα δαιμονίζουμε και ο λόγος; Γιατί λείπει ο Χριστός. Μάλιστα δημιουργήσαμε χίλιες δυο θρησκείες, χίλιες δυο οργανώσεις, χίλια δυο πράγματα όπου και σ’ αυτά παρουσιάζει ο καθένας Θεό στα μέτρα του και αγάπη στα δικά του μέτρα. Στο ψέμα υπάρχει η υποκρισία, να λες άλλα και να κάνεις άλλα όμως από την άλλη υπάρχει και η λεβεντιά, η ντομπροσύνη, η αρχοντιά της αλήθειας και της ευθύτητας που χαρακτηρίζει τον ιδεώδη άνθρωπο ο οποίος έχει συγκεκριμένες αρχές και επιδιώξεις όπως ο Χριστός ο οποίος δεν μεταβάλλονταν στα ερεθίσματα που δέχονταν ώστε να αρνηθεί την αποστολή της θυσίας. Με τις δυνάμεις που είχε και την παρότρυνση πολλών θα μπορούσε να κάνει πολλά για το δικό του, ατομικό συμφέρον όμως προτίμησε την θυσία, προτίμησε την υπακοή στον πατέρα του. Ακόμη στην αλήθεια και στο ψέμα υπάρχει η αδικία η οποία αποσκοπεί στο εγώ και η δικαιοσύνη η οποία εκδηλώνεται με την προσφορά, με το έλεος, δίκαιος ανήρ ο ελεών όλη την ημέρα, η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί του Θεού προσφέρει. Υπάρχει ακόμη η τεμπελιά, η οκνηρία η πνευματική, υπάρχει το κουκούλωμα (όταν δεν λέμε την αλήθεια) υπάρχει και η πνευματική δραστηριότητα ή η υλική. Ο καθένας ας ρωτήσει τον εαυτό του που ανήκει. Ας κάνει το γνώθι σαυτόν. Γι’ αυτό καλεστήκαμε, εδώ δεν ήρθαμε για να λέμε ο ένας στον άλλον καλά λόγια, ήρθαμε για να έλθουμε εις εαυτόν. Αν ονομάσουμε την αλήθεια Θεό και το ψέμα Διάβολο τότε ας μην ζητά ο καθένας στην προσευχή του την βοήθεια του Θεού με τα ψέματα, όταν υπηρετεί το ψέμα. Όταν δεν θέλει να ανήκει στην αλήθεια ας μην ανήκει, ο Θεός ξέρουμε ότι αμαρτωλών ουκ ακούει αλλ’ εάν τις θεοσεβής ή και το θέλημα αυτού ποιή τούτου ακούει καθώς και ο Ησαΐας αναφέρει, Λούσθητε, καθαρίσθητε· …… Έλθετε τώρα, και ας διαδικασθώμεν, λέγει Κύριος …… δηλαδή ο Θεός γνωρίζει ότι αυτά μπορούμε να τα κάνουμε γι’ αυτό δεν έρχεται εξαρχής σε όποιον παίρνει το Ευαγγέλιο αλλά η παρουσία του γίνεται αισθητή σε όποιον αρχίζει να καθαρίζει τον εαυτό του απ’ την αμαρτία, απ’ το λάθος. Όποιος λοιπόν δεν θέλει να ανήκει στην αλήθεια ας μην ανήκει δεν χρειάζεται όμως να παίζει το παιχνίδι της αλήθειας (ότι τάχα είναι αλήθεια). Φυσικά μπορεί, αν θέλει, να ζητήσει βοήθεια από τον Θεό αρκεί να μετανοήσει και να είναι σίγουρος ο καθένας μας και όλοι μας ότι η αλήθεια θα τον ελευθερώσει, θα μας ελευθερώσει από τις αδυναμίες, από τα πάθη, από τις ασθένειες, από την φθορά, από τον θάνατο. Τον Χριστό, τον Θεό δεν τον υπηρετεί όποιος κρατάει το Ευαγγέλιο αλλά όποιος το εφαρμόζει και εφαρμόζει αυτός που αφιερώνεται και ζει στη σιωπή και μιλάει όταν είναι ανάγκη να μιλήσει για την δόξα του Θεού. Όταν κάποιος υπηρετήσει τον αγιασμό δημιουργεί μια καινούργια προσωπικότητα, την προσωπικότητα του Χριστού και δεν είναι έρμαιο κανενός πάθους και καμιάς αμαρτίας. Υπάρχει ακόμα η εύκολη κρίση και η μη κρίση διότι έχεις εννοήσει άνθρωπε ότι σε οποιαδήποτε κρίση πέσεις είσαι λάθος αφού και εσύ ποιείς τα ίδια (κάποιος το καταλαβαίνει αυτό και κάποιος άλλος δεν το καταλαβαίνει). Υπάρχει ο εγωισμός ο οποίος εκδηλώνεται με το εγώ υπάρχει όμως και η ταπείνωση η οποία ζει μέσα στον άνθρωπο και εκδηλώνεται με το εμείς και με το ότι ο άνθρωπος κενώνει τον εαυτό του μπροστά στα θέλω του Θεού και των ανθρώπων αφού γίνεται υπηρέτης πάντων, αφού ακόμα και τον εχθρό υπηρετεί ο ταπεινός άνθρωπος του Θεού με την σιωπή. Ο λόγος; Διότι συνειδητά γνωρίζει ότι ο Χριστός λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει το οποίο υιοθετεί και ο ίδιος στη ζωή του. Καθώς, ο ταπεινός κενώνει τον εαυτό του από τα δικά του θέλω και αφήνει τον Θεό να τον ταξιδέψει στις μεταρρυθμίσεις της ζωής. Ο ταπεινός δεν παθαίνει πτώση διότι είναι χαμηλά, ζει χαμηλά, δεν ονειροπολεί, δεν ονειροβατεί. Για να γίνεις Θεός πρέπει πρώτα να γίνεις ταπεινός κάτι που όλοι το φοβούνται διότι έχουν βολευτεί με το ψέμα όπως υλικό στοιχείο, πνευματικό, εξουσία κ.λπ.. Ο κόσμος μας σήμερα καταλαβαίνει, καταδικάζει, κατακρίνει την αδικία των άλλων (όλοι προβαίνουμε σ’ αυτή την ενέργεια) αλλά κανείς δεν θέλει να καταλάβει την αλαζονεία, τον εγωισμό, το λάθος το δικό του. Ο Θεός επαναλαμβάνω ζητά αφιέρωση για να συνδιαλεχθεί με τον άνθρωπο σε προσωπικό ή γενικό επίπεδο. Ο Θεός ζητά την αλήθεια ώστε μέσω αυτής να χαρίσει την εξουσία στο να ονομάζεται ο κάθε άνθρωπος αν το επιθυμεί άνθρωπος της ζωής, της αλήθειας, του φωτός. Ο Θεός δεν χαρίζεται σε κανέναν που υπηρετεί το ψέμα αλλά χαρίζεται σε όλους όσους υπηρετούν την αλήθεια. Ο Θεός δεν βλέπει σε πρόσωπο ανθρώπου, δεν βλέπει ποιος είναι για να κάνει «τα στραβά μάτια». Ο Θεός είναι ο νόμος της αγάπης η οποία χαρίζεται και αυξάνει σε όποιον την εργάζεται. Σίγουρα το έλεός του καταδιώκει τον άνθρωπο αλλά ο Θεός θέλει ο άνθρωπος να ολοκληρώσει την πνευματική του υπόσταση ώστε να κατέβει να συνδιαλεχθεί μαζί του. Αν θέλουμε να έχουμε έναν Θεό ζώντα θα πρέπει να γίνουμε αλήθεια.

Και αν λοιπόν πούμε ότι Θεός δεν υπάρχει, Χριστός δεν υπάρχει (γιατί μας αρέσει να ζούμε μακριά του) δεν μπορεί ουδείς να αμφισβητήσει ότι ο καθένας γνωρίζει το καλό και το κακό. Σε κάθε χρονική στιγμή στη ζωή του υπάρχει το συνειδητό, το υποσυνείδητο το οποίο καταγράφει όλες τις ενέργειες της καθημερινότητας τις οποίες τις φέρνει στην επιφάνεια και ο άνθρωπος που έχει επίγνωση, που έχει καλή προαίρεση έρχεται εις εαυτόν, καταλαβαίνει. Γνωρίζει επομένως ο καθένας πότε λέει αλήθεια πότε λέει ψέμα. Αν θέλουμε, ας φύγουμε από το ψέμα (το οποιοδήποτε ψέμα) και ας υπηρετήσουμε το καλό, την αλήθεια την οποία πολλές φορές φανερώνουμε με τα λόγια μας αλλά ας την κάνουμε και τρόπο ζωής. Με την παρουσία του Χριστού κατάλαβε ο άνθρωπος του Θεού —διότι το απέδειξε ότι διακατέχεται ο Χριστός από έναν υπερβατικό νου ο οποίος αν και παντοδύναμος δεν επιβάλλει την θέση του ενώ το μπορεί— ότι υπάρχει ακόμα η δυνατότητα ο καθένας μας να γίνει ιδεώδης άνθρωπος και όχι φερέφωνο. Ερχόμαστε σε εμάς, μπορεί να αμφιβάλλουμε για τον Θεό ουδείς όμως δεν μπορεί να αμφιβάλλει για τον εαυτό του πότε λέει ψέματα και πότε λέει αλήθεια, πότε κρίνει δίκαια και πότε άδικα, πότε κουτσομπολεύει και πότε αδιαφορεί, πότε προδίδει και πότε σκεπάζει το λάθος, πότε γίνεται υποκριτής και πότε γίνεται φως, πότε κλέβει και πότε με τον ιδρώτα του βγάζει το ψωμί του. Όλοι κατανοούμε πότε υπηρετούμε τον Θεό και πότε τα υφιστάμενα στερεότυπα ή τους ανθρώπους για να έχουμε καλό πρόσωπο στις κοινωνίες από τις οποίες αποσκοπούμε σε οφέλη. Γι’ αυτό αν θέλουμε με ειλικρίνεια ο Θεός να έρθει στη ζωή μας ας γίνουμε αλήθεια. Ο Χριστός επαναλαμβάνω τόνισε, γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει, καθώς, Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή.

Πάμε τώρα στον φυσικό τομέα και συγκεκριμένα στο ζωικό βασίλειο όπου εκεί υπάρχει ένα ζωάκι που το λένε κουναβάκι. Αυτό όλο σκάβει τρύπες και όλο κρύβεται. Υπάρχει όμως και το λιοντάρι που δεν έχει ανάγκη από το να κρύβεται. Εμείς τώρα ποιου την θέση θα πάρουμε, του κουναβιού ή του λιονταριού; Τα κουναβάκια πεθαίνουν από τα φίδια και τα δυο σέρνονται στο χώμα. Τα λιοντάρια αν πεθάνουν, θα πεθάνουν από γεράματα γιατί αυτά αξίζουν να ζουν διότι έχουν την δύναμη αλλά και το θάρρος να ζουν στο φως. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι ούτε κουνάβι, ούτε λιοντάρι για να ομοιωθεί με κάποιο απ’ αυτά. Είναι ανώτερος. Είναι άνθρωπος. Είναι εικόνα του Θεού του αοράτου. Εντούτοις όμως κανείς δεν αμφισβητεί το γεγονός, αν ρίξει μια ματιά πρώτα μέσα του και μετά γύρω του, ότι ο άνθρωπος κατάντησε χειρότερος από το κουνάβι και ο λόγος; Διότι οι περισσότεροι άνθρωποι (και εμείς μέχρι χθες και πολλοί ακόμα και σήμερα αφού τώρα αρχίζουμε σιγά-σιγά να δημιουργούμε μέσα μας την προσωπικότητα του Χριστού) τι κάνουν; Κουνάνε την ουρά τους στο αφεντικό τους, στον παπά, στον ποιμένα, στον πολιτικό, στον γιατρό, σε κάποιον που τους προσφέρει χρήματα, ηδονή, κ.λπ.. Ο Χριστός δεν κουνούσε τίποτα, δεν είχε ουρά αφού με το πνεύμα του Θεού που είχε μέσα του δεν είχε αδυναμίες, δεν είχε συμφέροντα, υπηρετούσε την αλήθεια γι’ αυτό και ο Θεός τον τίμησε, τον δόξασε. Ο Θεός ουρές δεν κουνάει. Μόνο όταν συναντήσει την αλήθεια, την καθαρότητα, τον αγιασμό, εκεί εκδηλώνει την χαρά του, εκεί εκδηλώνει την παρουσία του και χαίρεται διότι απέκτησε έναν φίλο, έναν συνεργάτη, έναν αδελφό, έναν καινούργιο θεό, μια άλλη θεότητα που την κατέχει άλλος ένας θεός. Ο Θεός συνδιαλέγεται με θεούς, οίδαμεν δε ότι αμαρτωλών ο Θεός ουκ ακούει αλλ’ εάν τις θεοσεβής ή και το θέλημα αυτού ποιή τούτου ακούει. Έχουμε μια πολύ μικρή και απρόβλεπτη ζωή γι’ αυτό ας γίνουμε αλήθεια, ας γίνουμε ζωή, αμήν.

Πάμε τώρα στην δεύτερη επιδίωξή μας που είναι να γνωρίσουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας και κατόπιν να βρούμε τον τρόπο αλλά και τα μέσα να το κηρύξουμε παντού σε όλο τον κόσμο (η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας) ώστε αυτό να επαναφέρει τη ζωή, τον Θεό στη Γη. Ο Χριστός φανέρωσε, Και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας δεν μπορείς να το κηρύξεις με τα λόγια (κάτι που δεν το ζεις δεν μπορείς και να το μεταλαμπαδεύσεις), αν το κηρύξεις χωρίς να το ζεις τα αποτελέσματα θα είναι μηδαμινά. Πολλοί άνθρωποι κινήθηκαν πνευματικά στο να δημιουργήσουν την εκκλησία του Θεού στη Γη και τα κατάφεραν αφού οι χριστιανική θρησκεία είναι νόμιμη πλέον στα κράτη που πιστεύουν στον Χριστό (και μέσω της ανεξιθρησκίας έχει μπει και σε όλα τα κράτη) το παράξενο όμως είναι ότι οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο εξελίσσονται πολιτισμικά, ψυχολογικά, επιστημονικά, φιλοσοφικά όχι όμως θεολογικά, πνευματικά αφού το αποτέλεσμα των ενεργειών όλων των ανθρώπων συγκλίνει πάνω στο ατομικό συμφέρον και όχι στο γενικό. Γι’ αυτό και η πίστη η οποία καθορίζει την θέωση δεν είναι ζώσα αλλά σκιώδη και τούτο αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τα φάρμακα στηρίζουν τη ζωή των ανθρώπων και όχι η λογική του Θεού, η προσευχή. Είναι πολλά αυτά που καθορίζουν σήμερα την μη αναγέννησή μας και αυτό είναι εμφανές στον κόσμο μας αφού αυτός στηρίζεται στα χρήματα και αν αυτά χαθούν οι κοινωνίες θα αποδιοργανωθούν και ο καθένας θα κοιτάξει το ατομικό του συμφέρον και όχι το γενικό το οποίο θέλει ο Θεός. Αφού βλέπεις άνθρωπο που διαβάζει το Ευαγγέλιο 5-10 χρόνια και κλαίγεται μέρα-νύχτα και ανησυχεί διότι του κόψανε κάποια ευρώ από τον μισθό του και θέλει να πει ότι έχει και τον Θεό μέσα του. Μα, είναι δυνατόν; Ο άνθρωπος του Θεού έζησε μέχρι σήμερα γιατί ο Θεός το θέλησε και αύριο ο Θεός κάτι θα του έχει παρακάτω. Δεν χάνεται ο Θεός. Σήμερα είναι και αύριο χάνεται; Μεταρρυθμίσεις κάνει, αλλαγές κάνει και μέσω αυτών μας αναγεννά. Το γενικό συμφέρον επομένως είναι το καλώς εννοούμενο συμφέρον. Ο λόγος που ο Χριστός φανέρωσε ότι θα κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας είναι διότι είχε προβλέψει την σημερινή κατάσταση του κόσμου αφού ο ίδιος είπε, πλην ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης; Και το βλέπουμε ότι και οι κοινωνίες σήμερα ζουν πυρίκαυστα παρόλο που είναι χριστιανικές. Η Φωνή Θεού δημιουργήθηκε άνωθεν για να κηρύξει δημόσια το Ευαγγέλιο της βασιλείας και το κηρύττει. Αυτό το Ευαγγέλιο δεν θα μπορούσε να κηρυχθεί σε όλον τον κόσμο αν ο κόσμος δεν έφτανε στο σημείο που είναι σήμερα αφού σήμερα με τα μέσα επικοινωνίας που υπάρχουν ο κόσμος έγινε μια γειτονιά και όλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε να γίνει γνωστό το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Τι χρειάζεται όμως; Χρειάζεται τόλμη, χρειάζεται θάρρος, χρειάζεται αφιέρωση διότι πολλοί που το γνώρισαν, που τους το φανέρωσε ο Θεός το κουκούλωσαν και το κουκουλώνουν και ο λόγος για να μην τους απορρίψει το κοινωνικό σύστημα. Εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι σημαίνει η δημόσια προβολή του. Σήμερα η δημόσια προβολή του λαμβάνει χώρα μέσω της Φωνής Θεού. Οι μαθητές του Χριστού κατάφεραν πολλά από την ώρα που έγιναν δημόσια πρόσωπα αφού τόλμησαν. Τόλμησαν να έρθουν σε αντιπαράθεση με το κοινωνικό σύστημα το οποίο τους δίωξε, αυτοί όμως προχώρησαν αφού έδωσαν και τη ζωή τους λύτρον αντί πολλών. Οι μαθητές έγιναν αιτία να χαιρόμεθα εμείς σήμερα τον χριστιανισμό και να εμφανίζει σήμερα ο χριστιανικός κόσμος πληθώρα αγίων, αναγεννημένων ανθρώπων. Από την ώρα όμως που ο χριστιανισμός έγινε νόμιμη θρησκεία οι άνθρωποι έφυγαν από την ουσία του χριστιανισμού και ήρθε η οκνηρία, η τεμπελιά, μάλιστα έστρεψαν την προσοχή τους στα εντάλματα των ανθρώπων και έτσι όλοι κουκουλώνουν την αλήθεια. Κανείς δεν υπηρετεί την αλήθεια. Η Φωνή Θεού δεν κουκουλώνει το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το Ευαγγέλιο του Χριστού. Έτσι σήμερα έλαβε την άδεια να το κηρύττει παντού. Όλοι όσοι το κήρυτταν και το κουκούλωναν ήταν κλέφτες και ληστές αφού απολάμβαναν τον όποιο αμπελώνα για προσωπικά οφέλη γι’ αυτό και οδηγήθηκαν στο πυρ (θάνατος). Το ξεχωριστό που διακατέχει και ονομάζεται της βασιλείας είναι ότι με τα στοιχεία που το διέπουν αλλάζει την μέχρι χθες λογική του ανθρώπου του Θεού, ο οποίος επιδιώκει μέσα από το θέλημα του Θεού την άφθαρτη ζωή η οποία μπορεί να γίνει υπαρκτή με το να αυξηθεί η ζώσα πίστη, με το να συλλάβουμε την υγιαίνουσα διδασκαλία, με το να ζήσουμε στην αλήθεια του Χριστού. Μέχρι τώρα το Ευαγγέλιο αλλά και όλος ο χριστιανικός κόσμος πίστευε και πιστεύει ότι αυτός ο κόσμος σήμερα είναι αυτός που θα καθορίσει την μεταθανάτια ζωή η οποία θα μας θέσει στα δεξιά ή στα αριστερά του Θεού, ότι ήρθαμε εδώ δηλαδή σ’ αυτόν τον κόσμο για να δώσουμε εξετάσεις. Ναι, υπάρχει η μεταθανάτια ζωή αφού η ψυχή δεν χάνει την αξία της ποτέ, αφού έχει αιώνια την δική της υλική υπόσταση η οποία βρίσκεται σε άμορφη ύλη και σίγουρα ο Θεός έχει χώρο όπου φυλάσσονται οι ψυχές αφού και ο ίδιος ο Κύριος όταν κοιμήθηκε αναφέρεται ότι κήρυξε το Ευαγγέλιο στα πνεύματα τα εν τη φυλακή. Για να αναφέρει τα πνεύματα τα εν τη φυλακή αφήνει να εννοηθεί ότι η μεταθανάτια ζωή δεν είναι αλήθεια η οποία σήμερα «κοσμεί» την λογική των πνευματικών ανθρώπων αλλά η φυλακή. Ο λόγος; Διότι παύει να ενεργεί στην χώρα των ζώντων. Σίγουρα, η ψυχή όσων έχουν πεθάνει κάποια στιγμή θα κριθεί, θετικά ή αρνητικά, αφού θα γίνει η κρίση (και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος) ώστε να λάβει πάλι σώμα αχειροποίητο (έτοιμο) το οποίο θα την καθιστά αληθινή ζωή, άφθαρτη ζωή, αιώνια ζωή αφού ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Για να αλλάξει η λογική των ανθρώπων ο Θεός κράτησε το Ευαγγέλιο της βασιλείας για το τέλος σαν ένα ισχυρό κίνητρο ώστε να κεντρίσει το ενδιαφέρον των ανθρώπων, σαν ένα πόλο έλξης θετικό για τον άνθρωπο που δύναται να το καταλάβει. Ποιο είναι το Ευαγγέλιο της βασιλείας; Πέρασαν 2000 χρόνια, η βασιλεία του Θεού στη Γη δεν ήρθε ακόμη διότι οι προϋποθέσεις δεν υπήρχαν, ο Χριστός όμως το ζήτησε στην Κυριακή προσευχή, Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς· αγιασθήτω το όνομά σου· ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γής. Σήμερα όμως όλοι αντιλαμβανόμεθα ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, έφτασε ο καιρός διότι η χρονική στιγμή που ζούμε σήμερα εμείς δεν μοιάζει με καμιά άλλη αφού οι άνθρωποι σπουδάζουν, εξελίσσονται, ερευνούν, διακατέχονται από γνώση, όλοι μορφώνονται και ο Θεός μιλά ποικιλοτρόπως μέσα απ’ όλα αυτά. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας κρύβει μέσα του κίνητρα ισχυρά τα οποία μπορούμε διά της πίστεως να τα επιδιώξουμε και ο μόνος τρόπος είναι:

Πρώτον, να εισέλθουμε οι πάντες στο αγιαστήριο. Ο λόγος; Για να το πιστέψουμε πρώτα εμείς και όχι να πάμε να κηρύξουμε στους άλλους κάτι που εμείς δεν πιστεύουμε. Γιατί, πολλές φορές, πολλοί έχουν αγαθή πρόθεση, μας πιστεύουν και μετά οδηγούνται σε αδιέξοδο και εμείς κάνουμε ότι δεν ξέρουμε τίποτα. Ο Χριστός φανέρωσε, και πας ο ζών και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις το αιώνα, πιστεύεις τούτο; Όσοι το πιστεύουν μπορούν να το εργαστούν. Όσοι δεν το πιστεύουν δεν πειράζει. Συζητήσεις δεν ανοίγουμε. Η αποστολή του καθενός είναι διαφορετική. Ο Θεός στον κάθε άνθρωπο γι’ αυτό έδωσε ξεχωριστό DNA, ξεχωριστά χαρακτηριστικά, ξεχωριστή προσωπικότητα, ο καθένας είναι ιδιαίτερος.  Η πίστη που ενεργοποιεί τη ζωή αυξάνει διά της ακοής της υγιαίνουσας διδασκαλίας της Φωνής Θεού. Όταν μεταλαμπαδεύεις το Ευαγγέλιο της βασιλείας άλλη παρρησία έχεις με τα λόγια, άλλη παρρησία έχεις όταν το φανερώνει η ζωή σου και πώς φανερώνεται; Εκεί που ζεις με τους άλλους αφού «το παίζεις» έξυπνος, αφού «το παίζεις» πνευματικός θα δοθούν διάφορα ερεθίσματα και θα φανεί αν το εφαρμόζεις ή όχι.

Δεύτερον, με την συνεχόμενη εντρύφησή μας στον Λόγο του Θεού και στην υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού, η οποία αυξάνει τη ζωή, θα υποσιτίσουμε ό,τι μέχρι χθες υπήρχε μέσα μας. Μόνο έτσι μπορούμε να εξαφανίσουμε την αμαρτία. Όταν φύγει η αμαρτία ο Θεός γίνεται ένα με εμάς. Η παρουσία του Θεού μέσα μας γίνεται διά του ενυπόστατου Λόγου, ο Λόγος του Θεού λαμβάνει υπόσταση μέσα μας όπως και η σοφία του Θεού. Αυτή η σοφία του Θεού η οποία εκδηλώνεται διά του Λόγου του Θεού συλλαμβάνεται διά της σκέψης στο αγιαστήριο και ιδρύει την βασιλεία του Θεού μέσα στον άνθρωπο και το ρήμα του Θεού σε καθημερινή βάση τον ζωοποιεί αφού το ρήμα του Θεού είναι ζωοποιόν. Η παρουσία του Θεού στη ζωή μας καταργεί τον φυσικό θάνατο. Αυτή η αφιέρωση εμφανίζει πάλι μέσα στις κοινωνίες τον άνθρωπο του Θεού ο οποίος γίνεται πόλος έλξης για εκατομμύρια ανθρώπους.

Τρίτον, όταν λοιπόν ένας άνθρωπος μπει στο αγιαστήριο, και αντλήσει, σπουδάσει την σοφία του Θεού και το μεταλαμπαδεύσει αυτό τότε σιγά—σιγά πολλοί άνθρωποι βλέποντας κάτι διαφορετικό, ξεχωριστό, όμορφο, κάνουν και αυτοί το ίδιο, την ίδια δουλειά. Έτσι μέσω της αναγέννησης ιδρύεται η οικογένεια του Θεού η οποία διέπεται από την ξεχωριστή προσωπικότητα και την ιδιαίτερη αποστολή όμως τα μέλη της δεν χαλούν τις τάξεις αφού όλοι αποτελούν το παζλ του Θεού, την εικόνα του Θεού. Έτσι με την ενότητα το ίνα ώσιν εν λαμβάνει χώρα πλέον στον λαό του Θεού αφού ο ένας δεν βλέπει λάθος στον άλλον, ο ένας δεν κάνει τον αρχηγό στον άλλον, ο ένας δεν θέλει να επιβληθεί στον άλλον, ο ένας δεν θέλει να νουθετήσει τον άλλον γιατί όλοι κατέχουν την αλήθεια, ζουν την αλήθεια, την ζουν μέσα τους με φυσική συνέπεια να δημιουργείται για πρώτη φορά η παγκόσμια οικογένεια του Θεού.

Τέταρτον, τα εκατομμύρια των ανθρώπων του Θεού που αποτελούν την οικογένεια του Θεού δημιουργούν το κράτος του Θεού το οποίο επιτρέπει να συντελεστεί σε αυτό η δευτέρα παρουσία του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Δεν μπορεί να έρθει ο Χριστός αν δεν νικηθούν οι εχθροί του, έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Ο Πατέρας είπε στον Υιόν του, Υιέ μου κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. Ο τρόπος επίτευξης γεγραμμένων είναι ο Παράκλητος. Ό Χριστός φανέρωσε, συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω. εάν γαρ μη απέλθω, ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς. εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς· και ελθών εκείνος ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. περί αμαρτίας μεν, ότι ου πιστεύουσιν εις εμε· περί δικαιοσύνης δε, ότι προς τον πατέρα μου υπάγω και ουκέτι θεωρείτε με· περί δε κρίσεως, ότι ο άρχων του κόσμου τούτου κέκριται. Ο Χριστός τον έκρινε, τον νίκησε τον άρχων του κόσμου τούτου και ο καθένας από εμάς θα πρέπει να κάνει την κρίση, θα πρέπει να κρίνουμε τους αγγέλους που λειτουργούν μέσα μας ώστε να λειτουργεί πλέον ο Θεός στη ζωή μας). 

Πέμπτον, από εδώ και πέρα λαμβάνει χώρα η ανάσταση όλων των εν Κυρίω κοιμηθέντων.

Έκτον, ο Θεός—Πατέρας σκηνώνει μετά του λαού του, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ' αυτών Θεός αυτών.

Ο Παράκλητος θα δημιουργήσει τον λαό του Θεού και θα ιδρύσει την βασιλεία του Θεού στη Γη.

Πάμε στην τρίτη επιδίωξή μας που είναι να μπούμε στο αγιαστήριο. Για ποιο λόγο; Δεν είναι δυνατόν άνθρωπος του Θεού να επικοινωνεί με δυο κόσμους, τον κόσμο της φθοράς και τον κόσμο της αφθαρσίας. Για να πετύχουμε τους στόχους μας χρειάζεται ο καθένας να φτιάξει αγιαστήριο. Το αγιαστήριο παρέχει και εξασφαλίζει το αγαθό, τον Θεό στη ζωή μας διότι συνδιαλέγεσαι πολλές ώρες με τον Θεό, διότι δημιουργείς αναγέννηση, διότι στη σιωπή έρχεται ο Θεός, διότι μέσα εκεί δημιουργείς τον αγιασμό, την ζώσα πίστη, αντιλαμβάνεσαι το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί. Μέσα σε αυτό το αγιαστήριο δημιουργείται και η μεταστοιχείωση στο βιολογικό μας σώμα αφού η παρουσία του Θεού γίνεται σε καθημερινή βάση. Ο Θεός είναι ζωή και χορηγεί τη ζωή. Όπου παρουσιάστηκε ο Θεός έδωσε ζωή και χάρισε φως, κινητικότητα. Χάρισε ζωή στους ανθρώπους που τον γνώρισαν, μακροημέρευση και μέσω αυτής συντελέστηκε και η αρπαγή τους. Ο Χριστός, ο Θεός θέλει να συνδιαλεχθεί με τον άνθρωπο αλλά όταν δει ωριμότητα. Σήμερα αφού ήρθε ο καιρός και ο Λόγος του Θεού τρέχει παντού, η γνώση τρέχει, το Διαδίκτυο και όλα μας σπουδάζουν και αφού συλλαμβάνουμε ότι ο Χριστός είναι ο πιο λογικός άνθρωπος, ο Θεός όλων μας μπορούμε να τον μιμηθούμε και να τον ακολουθήσουμε. Είναι δυνατόν όταν έχεις το πνεύμα του Θεού να μην ζωοποιήσεις τον εαυτό σου; Πού θα το βρεις το πνεύμα του Θεού, στον κόσμο; Ο κόσμος έχει άλλη δουλειά. Ο κόσμος δημιουργεί στον άνθρωπο εξασφάλιση μέσα από το σύστημά του μόνο. Απεδείχθη όμως ότι το σύστημα αυτό χωρίς τον Χριστό υπηρετεί τον λάθος τρόπο ζωής αφού το ψέμα έγινε για τον άνθρωπο πολίτευμα αδιασάλευτο. Το σύστημα αυτό του κόσμου δυστυχώς γεννά και αναπτύσσει την αμαρτία, την φθορά, τον θάνατο με τις κρίσεις, τις επικρίσεις, τις στενοχώριες, τις διαφωνίες, τις αντιπαλότητες. Όταν ένας άνθρωπος ζει στη μέση δεν μπορεί να καταφέρει την μεταστοιχείωση. Γι’ αυτό ο Λόγος του Θεού αναφέρει, Δεν δύνασθε να πίνητε το ποτήριον του Κυρίου και το ποτήριον των δαιμονίων· δεν δύνασθε να ήσθε μέτοχοι της τραπέζης του Κυρίου και της τραπέζης των δαιμονίων καθώς, δεν γίνεται εκ της ίδιας πηγής να βγαίνει γλυκό και πικρό, ή γλυκό ή πικρό. Σίγουρα, έτσι μπορεί ο άνθρωπος να εξασφαλίσει μια καλύτερη, πιο ποιοτική ζωή όχι όμως τους στόχους του Θεού τους οποίους μάλιστα πολλοί θέλουν και να τους κηρύττουν χωρίς οι ίδιοι να έχουν αφιερώσει εαυτόν. Ο Κύριος φανέρωσε, Πατέρα δεν σε παρακαλώ να τους πάρεις από τον κόσμο αλλά να τους φυλάξεις από τον πονηρόν. Πολλοί προσπαθούν να σκέφτονται θετικά κ.λπ. καλό είναι και αυτό, εμείς όμως μιλάμε για το να φέρουμε τον Θεό μέσα μας ώστε η παρουσία του να μας ζωοποιήσει. Δεν μιλάμε δηλαδή για κάτι απλώς θετικό, να ζούμε θετικά, να σκεφτόμαστε έτσι και έτσι για να αποφεύγουμε τις κακοτοπιές αλλά μιλάμε για το να έρθει ο Θεός μέσα μας, το πλήρωμα της Θεότητας να ζωντανέψει μέσα μας. Ο Χριστός ξέρουμε ότι εις όλον τον επί της Γης βίο του μιλούσε για τον Πατέρα του, για την παντοδυναμία του και για την σοφία του την οποίαν και φανέρωνε. Ξέρουμε ότι ο Χριστός εργάζονταν την αλήθεια και όταν ρωτήθηκε π.χ. για το φαγητό είπε, τα εισερχόμενα δεν βλάπτουν αλλά τα εξερχόμενα. Καθώς φανέρωσε, και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς. Με όλα αυτά δηλαδή ο Λόγος του Θεού παρουσιάζει την προσωπικότητα του Χριστού μας την οποίαν εμείς δεν θα πρέπει απλώς να την συζητούμε αλλά να την υιοθετήσουμε. Θα πρέπει να υιοθετήσουμε αυτή την αλήθεια και για να την υιοθετήσουμε και να υπερβούμε τον εαυτό μας θα πρέπει να εισέλθουμε στο αγιαστήριο ώστε να συλλάβουμε την ορολογία του Χριστού, τον τρόπο που εκδήλωνε τα πιστεύω του και τον τρόπο που ενεργούσε στην καθημερινότητά του. Όχι λόγια, τα λόγια τα παίρνει ο αέρας και μαζί τους και όλους μας, αν μείνουμε στα λόγια. Ο Χριστός φρόντισε να μας κάνει αγάπη, να μας αυξήσει και να μας χαρίσει με την αφιέρωση, με το ακολούθει μοι στιγμές γεμάτες χαρά, ζωή γεμάτη σοφία Θεού.

Πάμε στην τέταρτη νουθεσία—επιδίωξη η οποία είναι, πώς να επικοινωνούμε με τους δογματικούς αδελφούς και γενικότερα με το σύνολο των ανθρώπων:

Εμείς θα έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη στον Πατέρα μας, τον Θεό.

Δεν θα κρίνουμε. Αν η αλήθεια που λέμε προκαλεί κρίση εμείς δεν φταίμε αλλά σίγουρα όσοι ζουν στο ψέμα θα έχουν πρόβλημα με την παρουσία μας ή και αν δεν ζουν στο ψέμα και η δική τους αποστολή είναι η οποιαδήποτε εμείς θα πρέπει να την σεβόμαστε και αν θέλουν και αυτοί να σέβονται την δική μας αποστολή. Ξέρω ότι με την παρουσία μας «καθίσαμε στο λαιμό» πολλών όμως αυτή είναι η αποστολή μας. Ο Χριστός ήτο, με την αλήθεια, ο μεγαλύτερος σκανδαλοποιός διότι ο τρόπος ζωής του ήταν η αλήθεια. Ο Χριστός δεν έλεγε ό,τι έλεγε για να κρίνει αλλά για να σώσει τον άνθρωπο. Το ίδιο και εμείς, αν σε κάποιους αυτό δεν αρέσει, δεν πειράζει, σε κάποιους άλλους που θέλουν να υπηρετήσουν τον Θεό αρέσει. Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι επειδή έχαναν έδαφος με την παρουσία Του άρχισαν τον διωγμό, το κατηγορώ. Εμείς σαν Φωνή Θεού δεν διώκουμε κανέναν.

Δεν θα συζητάμε εάν δεν αντιληφθούμε από τους συνανθρώπους μας καλή προαίρεση, σοβαρότητα και υπευθυνότητα διότι το μόνο που θα κερδίσουμε είναι να χάσουμε τον χρόνο μας. Μπορεί με την υπομονή σου και την επιμονή σου άνθρωπε αρχικά να πείσεις τους άλλους όμως αργά ή γρήγορα θα γίνεις αιτία να εμπαίζεται ο Λόγος του Θεού γιατί έχεις στηρίξει την πίστη σου στα λόγια. Πολλές φορές λέμε να μην δίνουμε το άγιον τοις κυσί. Με αυτόν τον τρόπο το δίνει ο καθένας, όταν επιμένει. Εγώ το έχω δει στη δική μου ζωή, ποτέ δεν εμπαίζεται ο Λόγος του Θεού όταν δίνουμε το άγιο σε αυτόν που έστειλε ο Θεός. Το άγιο δεν εμπαίζεται όταν ο Θεός πηγαίνει μπροστά από εμάς. Το άγιο εμπαίζεται όταν εμείς με τον εωσφορικό εγωισμό πάμε μπροστά από τον Θεό διότι θέλουμε να κάνουμε προβολή και να πούμε «κοίτα πόσος κόσμος με ακολουθεί, εμένα». Όταν δίνουμε το άγιο στον αδελφό και επιμένουμε ενώ δεν έχουμε την διάκριση να δούμε αν μπορεί αυτή την χρονική στιγμή να το εννοήσει, να το καταλάβει τότε ο Λόγος του Θεού εμπαίζεται εξαιτίας μας. Όταν υπάρχει εγωισμός επιμένεις, δεν βλέπεις, δεν μπορείς να διακρίνεις ποιος μπορεί να το δεχτεί και πότε είναι έτοιμος να το δεχτεί, έτσι μπαίνεις στη ζωή του άλλου. Ένας, για παράδειγμα, μπορεί την παιδική του ηλικία να την ζει στα 30, στα 40, στα 50, επειδή μεγάλωσε βιολογικά δεν σημαίνει ότι έχει και την πνευματική ωριμότητα ενώ ένας μπορεί να είναι 15-16 χρονών αλλά να έχει μια άλλη διαύγεια στον νου του και να συλλάβει ό,τι του λες. Εγώ δεν πρέπει να επιμένω να καταλάβει ο άλλος αυτό που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μου να υπηρετήσω. Με τον άνθρωπο που είναι να βαδίσουμε τον ίδιο δρόμο θα μας ενώσει ο Θεός. Ο Χριστός όταν έλεγε όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι δεν το έλεγε εγωιστικά ότι δηλαδή όποιος δεν έρθει, δεν με ακολουθήσει τώρα θα χαθεί αλλά έλεγε όποιος μπορεί να με ακολουθήσει γιατί ο δικός μου ο δρόμος είναι δύσκολος και θα είναι δύσκολος και ο δικός σας αφού θα με ακολουθήσετε. Παρόλα αυτά όμως πολλοί τον άκουσαν, τον δέχτηκαν και έτρεξαν πίσω του γιατί είχαν την ίδια αποστολή απ’ τον Πατέρα. Δεν το έλεγε λοιπόν εγωιστικά απλώς ξεκαθάριζε την θέση του μ’ αυτό. Αλλά και σ’ αυτούς όμως που τον πρόδωσαν ή τον οδήγησαν στον σταυρό τι είπε; Είπε, Πάτερ άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι. Σήμερα δυστυχώς πολλοί άνθρωποι —οι οποίοι έγιναν έμποροι ψυχών και αυτοαποκαλούνται ιδιαίτεροι και αφήνουν να εννοηθεί ότι είναι απεσταλμένοι κ.λπ.— τι κάνουν; Είδαν ότι υπάρχει άγνοια στον κόσμο, το κατάλαβαν και εμφανίζονται ως ξεχωριστοί, ως ιδιαίτεροι παραβαίνοντας οι πάντες την εντολή του Χριστού σεις μη ονομασθήτε καθηγηταί διότι εις είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός, πάντες δε σεις αδελφοί είσθε. Όταν δεν παίρνεις τον Χριστό στα σοβαρά, όταν δεν τηρείς αυτό που λέει και παρουσιάζεσαι σαν καθηγητής, σαν ξεχωριστός, σαν απεσταλμένος είναι δυνατόν να σε πάρει ο Χριστός στα σοβαρά; Πού το βρήκε ο καθένας και λέει ότι είναι προφήτης, ότι είναι ποιμένας, ότι είναι απεσταλμένος; Μόνος του ο καθένας αυτοσυστήνεται διότι εκμεταλλεύεται την άγνοια των άλλων. Μάλιστα αυτοί οι άνθρωποι καταφέρνουν να εγκλωβίζουν πολλούς αφού πρώτα τους μαθαίνουν με τεχνάσματα να μην λένε σε κανέναν τι κάνουν εκεί που πάνε, τι πρεσβεύουν για να μη δώσουν τάχα το άγιον τοις κυσί. Η Φωνή Θεού ήρθε στον κόσμο να μαρτυρήσει περί της αλήθειας. Η αλήθεια είναι ότι το Ευαγγέλιο είναι δημόσιο, είναι διαχρονικό και ό,τι και να πει ο καθένας σήμερα δεν είναι καινούργιο, υπάρχει μέσα στον Λόγο του Θεού. Απλώς, οι πνευματικοί έμποροι συλλαμβάνουν την άγνοια των ανθρώπων και ενώ ο Θεός έφερε το Ευαγγέλιο στη ζωή τους μήπως και μετανοήσουν οι ίδιοι, αυτοί τι κάνουν; Νομίζουν ότι είναι απεσταλμένοι έτσι το διατυπώνουν λίγο καλύτερα ώστε να αντιπροσωπεύει τα δικά τους μέτρα και σταθμά αφού το μπερδεύουν λίγο απ’ τον Χριστό, λίγο απ’ τον έναν, λίγο απ’ τον άλλον και παρουσιάζουν το Ευαγγέλιο ως δική τους εφεύρεση. Μάλιστα για να μην έρθουν σε αντιπαράθεση και το σύστημα τους διώξει λένε, «μην τα λέτε αυτά διότι θα δώσετε το άγιον τοις κυσί, αυτά είναι μεγαλεία, τα έδωσε ο Θεός σε εμάς» ενώ και οι ίδιοι στα χρήματα και στα φάρμακα στηρίζουν τη ζωή τους (άμα τους τα έδινε ο Θεός θα είχαν ωραία παρουσία μέσα στον κόσμο). Με αυτόν τον τρόπο αιχμαλωτίζουν ανθρώπους, δένουν τους ανθρώπους, τους αιχμαλωτίζουν στη δική τους εξουσία. Έπειτα τους μαθαίνουν σ’ όλη τους τη ζωή να ζουν στο ψέμα για να καλύψουν τα αμαρτωλά τους σχέδια ώστε κατόπιν να εξουσιάζουν στο όνομα του Χριστού ακόμα περισσότερους ανθρώπους και το καταφέρνουν. Θέλω να πω σε όλα τα αδέλφια που αγωνίζονται και έχουν υποταχθεί σε ανθρώπους και δίνουν το δικαίωμα σε μερικούς να το «παίζουν» ποίμαινες επειδή τους έδειξαν το Ευαγγέλιο (και οι άλλοι τα πρόβατα) όταν βρουν την δύναμη μέσα από αυτό το έργο που διεξάγουμε, μέσα από την Φωνή Θεού και σταθούν στα πόδια τους, να τους εγκαταλείψουν. Όσους μπαίνουν στη ζωή τους και τους καθορίζουν το πώς θα ζουν, πότε θα κοιμούνται, τι θα προσεύχονται, ποιον θα κάνουν παρέα κ.λπ. να τους εγκαταλείψουν. Κανένας δεν είναι πρόβατο και κανένας δεν είναι ποιμένας. Μόνο ο Χριστός είναι ανώτερος όλων μας και όλοι μας είμεθα τέκνα Θεού. Όλοι είναι κληρονόμοι Θεού και συγκληρονόμοι Χριστού και μεταξύ μας είμαστε όλοι φίλοι. Όσοι σάς θέλουν για φίλους τους έχει καλώς. Όποιος θέλει εξουσία και όποιος σάς δημιουργεί φόβο και πανικό, έξω από τη ζωή σας, βγάλτε τον επειγόντως ειδικά όταν πρεσβεύει και μυστικοπάθεια. Ο Χριστός ήταν φανερός, έδωσε τη ζωή του. Οι μαθητές μπορεί στην αρχή να είχαν τον φόβο και να ήταν κρυμμένοι στο ανώγειο όμως όταν πήραν το Πνεύμα το Άγιο βγήκαν έξω, έδωσαν τη ζωή τους και εσύ άνθρωπε το 2012 καλλιεργείς μυστικοπάθεια; Λες ότι κάτι ξέρεις εσύ, αφού όλα έχουν ειπωθεί, τι ξέρεις; Όλα έχουν ειπωθεί. Δεν γράφει ο Λόγος του Θεού για τη ζωή; Δεν γράφει για τον αγιασμό; Δεν γράφει για τα πάντα; Μπορεί να μην το ήξερες εσύ, κάποιος άλλος όμως το είδε νωρίτερα. Αν πάρετε και διαβάσετε την ιστορία θα δείτε ότι πολλοί έχουν πρεσβεύσει τα ίδια πράγματα που πρεσβεύουμε και εμείς σήμερα όμως τα φέρανε εις πέρας; Εμείς μπορούμε να τα φέρουμε εις πέρας; Τι χρειάζεται; Χρειάζεται να έρθει ο χρόνος, χρειάζεται η υγιαίνουσα διδασκαλία και χρειάζεται, όπως είπαμε, να μην είμαστε κουναβάκια αλλά λιονταράκια. Τι καινούργιο σάς έμαθε ο οποιοσδήποτε; Για ποιο λόγο να γίνονται οι άνθρωποι άβουλα όντα μπροστά σε κάποιους; Ό,τι σάς λένε ή και εγώ ό,τι γράφω δεν το γράφει ο Λόγος του Θεού; Δεν μιλάει ο Λόγος του Θεού για τη ζωή, δεν μιλά για την υποκρισία, δεν μιλάει για τον επενδύτη, δεν μιλάει για την αφθαρσία, δεν μιλάει για την αλήθεια και για το ψέμα; Είναι κρυμμένο το Ευαγγέλιο; Παντού δεν μπορείς να το αγοράσεις; Το αν εγώ ή εσύ, που κάνεις τον ξεχωριστό το διατυπώνεις αλλιώς πάει να πει ότι θα πρέπει να σε προσκυνήσουν ή να με προσκυνήσουν κιόλας ή μήπως πάει να πει ότι έφερες ή έφερα στον κόσμο μια μεγάλη αλήθεια; Εμένα και εσένα περίμενε ο κόσμος να του φέρει την αλήθεια; Την αλήθεια την έχει ο κόσμος, φρόντισε ο Χριστός να υπάρχει! Εγώ και εσύ καλούμαστε απλώς να την υπηρετήσουμε, να την ακολουθήσουμε, να ακολουθήσουμε τον Χριστό. Δεν σταυρώθηκε κανένας από μας, ο Χριστός σταυρώθηκε. Γιατί θέλουμε και επιζητούμε διακαώς την υπακοή, την προσοχή των άλλων; Ας μην κοροϊδεύει κανένας κανέναν. Όλοι στο νεκροταφείο δεν πάμε; Μάλιστα, πολλοί που θέλουν να εξουσιάσουν και λένε ψέματα έχουν γράψει και διάφορες ομιλίες τις οποίες δεν τις δημοσιεύουν διότι λένε ότι είναι τα μεγαλεία του Θεού που τα φανέρωσε ο Θεός σε αυτούς και είναι μυστικά, ιδιαίτερα ώστε να μην δώσουν τάχα το άγιο στον κόσμο. Αδέλφια μου, κρύβονται όχι διότι έχουν εντολή από τον Θεό αλλά διότι είναι οι περισσότεροι συναγωγή του Σατανά και εγκλωβίζουν αθώους ανθρώπους (σίγουρα όσοι έχουν αποστολή το καταλαβαίνουν) και θησαυρίζουν στο όνομα του Χριστού εκμεταλλευόμενοι την άγνοια των ανθρώπων. Έτσι οι άνθρωποι που δεν είναι τίποτα γίνονται κάτι, έτσι αποκτούν δόξα αφού εγκλωβίζουν ανθρώπους στην υπηρεσία τους. Μέχρι ένας άνθρωπος να καταλάβει το Ευαγγέλιο και να «ξυπνήσει» θέλει 10—20 χρόνια, μέχρι τότε τον εμπορεύονται και ζει στην μυστικοπάθεια. Μόλις κάποιος αντιλαμβάνεται τι γίνεται φεύγει, σίγουρα όμως κάποιος άλλος έρχεται από πίσω. Πώς να τον πείσεις ότι θα μπλέξει, δεν το καταλαβαίνει. Έρχεται λοιπόν ο καινούργιος και λέει «Έπαθε πτώση ο παλιός». Έπαθε πτώση ο παλιός και ο καινούργιος είναι σε πνευματική ανάταση! Περνάνε τα χρόνια βλέπει και αυτός ότι γερνάει, βλέπει ότι αρρωσταίνει, βλέπει ότι τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζει στο σπίτι του, φασαρίες—γκρίνιες κ.λπ.. Γιατί; Κάτι λείπει και αυτό που λείπει είναι ότι δεν τα έμαθε καλά. Αδέλφια μου δεν χρειάζεται κανένας να φυλάξει τον Θεό. Ο Θεός ξέρει να φυλάγεται, δεν χρειάζεται να τον προστατέψω εγώ. Το άγιο, το ιδιαίτερο που λένε πολλοί ότι κατέχουν υπάρχει αιώνες τώρα και είναι δημόσιο και κοστίζει 10 ευρώ. Είναι ο Λόγος του Θεού. Για κάποιον μπορεί να μην ήρθε ακόμα η ώρα να το ψάξει όταν όμως ωριμάσει, ο καθένας, θα το βρει. Όταν έρθει ο χρόνος θα του το πάει ο Θεός ας μην ανησυχεί. Και αν εμείς το φανερώνουμε, το διαφημίζουμε δεν χρειάζεται να μας δώσουν βραβείο τα διαταχθέντα εκάμαμεν, τη δουλειά μας κάνουμε, αυτό πρέπει να κάνουμε. Ό,τι κάνανε και όλοι οι άγιοι. Ό,τι έκανε και ο Κύριος, φανέρωνε. Το πότε ο Θεός θα εκπληρώσει το οτιδήποτε είναι δική του δουλειά. Το άγιο επαναλαμβάνω μόνο σε μια περίπτωση το δίνεις όταν προτρέχεις του Θεού (αυτό είναι εγωισμός) ή όταν επιμένεις στο να πείσεις τον άλλον να σε προσκυνήσει αφού με κόλπα πνευματικά μπαίνεις βιαίως στη ζωή του (αφού αυτός έχει άγνοια), συνέχεια χτυπάς την πόρτα του με τεχνάσματα θέλοντας να υποχειριάσεις τη ζωή του σε κάτι που εσύ δεν εφαρμόζεις. Θέλεις απλώς με το κήρυγμα να γεμίσεις την άδεια σου ζωή. Και όλοι αυτοί δεν κάνουν κακό ή καλό στον Θεό, αυτοί τον εαυτό τους θέλουν να βολεύουν. Το κακό γίνεται όχι στο Θεό αλλά στους προσκυνημένους. Όσοι δεν δημοσιεύουν τα λόγια τους και κρύβονται είναι κλέφτες και εμπορεύονται την άγνοια των ανθρώπων. Μάλιστα οι περισσότεροι τα έχουν πάρει απ’ αλλού και εκμεταλλεύονται καταστάσεις. Το ότι λένε ψέματα φανερώνεται και από το ότι διαχειρίζονται χρήματα, δημιουργούν περιουσίες με το πρόσχημα ότι τάχα τις έχει ανάγκη ο Θεός, αποθηκεύουν και στις τράπεζες και ζούνε καλά, ξεχρέωτοι αφού καθημερινά «αρμέγουν» εκατό ή διακόσια ή χίλια άτομα που έχουν άγνοια. Αλλά και λεφτά να μην υπάρχουν όπου υπάρχει εξουσία και κάποιος θέλει να «το παίξει» ανώτερος, τι εκμεταλλεύεται; Τον εγωισμό του. Γεμίζει αυτός από την παρουσία του καθενός. Μάλιστα στα κρυφά δίνουν και τίτλους μέσα από προσευχές τάχα πνευματικές (μίλησε τάχα ο Θεός στους ανώτερους) και σε πολλούς δίνουν και εξουσία. Αυτοί που δεν έχουν εξουσία δίνουν εξουσία και ο λόγος για να δεχτούν οι «ατίθασοι» τη δική τους εξουσία. Δηλαδή σε μερικούς που είναι «ατίθασοι» και καταλαβαίνουν ότι είναι λίγο έξυπνοι τους λένε «θα σε χρίσω ποιμένα εσένα, θα σε φτιάξω λίγο ανώτερο» και έτσι μ’ αυτό τον τρόπο συνδιαλέγονται αφού θα τους υπακούσουν και το παραμύθι συνεχίζεται και προκοπή καμία. Ο κάθε άνθρωπος που φανερώνει αυτά που φανερώνει ως μεγάλα μυστήρια είναι κλέπτης και ψεύτης διότι όλα υπάρχουν μέσα στον Λόγο του Θεού. Κανένα μυστήριο δεν έφερε κανένας, όλα τα έφερε ο Χριστός. Αφού και ο Παράκλητος, Εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας θα σας υπενθυμίσει, λέει ο Χριστός. Δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει και θέλει σας αναγγείλει και μέλλοντα. Τον Χριστό θα φανερώσει. Ο Χριστός έχει τη ζωή και την δίνει όπου θέλει. Είναι δυνατόν άνθρωπος του Θεού να φανερώσει τον Χριστό όταν με τον τρόπο του επιζητά την εξουσία; Ο Χριστός έχει τις εξουσίες και τις δίνει σε όποιον το αξίζει. Αυτός έλυσε τις σφραγίδες, αυτός θυσίασε τη ζωή του, Αυτός, Αυτός, Αυτός!!! Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να ελευθερώσει τον άνθρωπο από την άγνοια. Ο Χριστός έγραψε το βιβλίο των αιώνων, την Αγία Γραφή, αυτή και μόνο αυτή. Αρκεί άνθρωπε να την πάρεις στα χέρια σου και να την εφαρμόσεις, φτάνει να είσαι σοβαρός στον Θεό. Καμία άλλη θεωρία δεν χρειάζεται όλα τα άλλα αποσκοπούν σε παράνομη εξουσία και σε χρήματα. Και αν ο Θεός και σε εμάς δίνει κάποια πράγματα αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Δεν έχουμε υπερβεί το Ευαγγέλιο. Απλώς για να μην υπάρχουν π.χ. χίλιοι τόμοι σ’ ένα βιβλίο δηλαδή στο Ευαγγέλιο και δεν μπορούμε να το «κουβαλήσουμε» ο Θεός μας έκανε συνεργάτες ώστε να διατυπώσουμε διαφορετικά διά Πνεύματος Αγίου κάτι για να γίνει κατανοητό στην δική μας εποχή. Ή σε άλλες εποχές ο Θεός κάπως διαφορετικά μπορεί να το διατύπωσε ανάλογα με την χρονική περίοδο του ανθρώπου, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να θεωρηθούμε ιδιαίτεροι. Για να μην δώσει κάποιος το άγιον τοις κυσί ας εφαρμόσει το Ευαγγέλιο και τότε δεν θα το δώσει διότι θα έχει το πνευματικό επίπεδο, θα έχει την διάκριση των πνευμάτων ώστε να μην το δώσει σε κάποιον που ακόμα δεν έχει καλεστεί. Ο Θεός καλεί όχι εμείς, το πνεύμα του Θεού όπου θέλει πνέει και πάει και αναγεννά τον άνθρωπο του Θεού. Αδελφέ, όταν ερωτηθείς σοβαρά να ομολογείς το άγιον διαφορετικά έπεσες σε πολλές εωσφορικές παγίδες. Το αν εγώ έγραψα κάποια βιβλία μέσα από τον αγώνα μου, όλα αυτά τα πήρα από τον Λόγο του Θεού, την Καινή Διαθήκη, από την σιωπή. Ο Χριστός φανέρωσε δωρεάν έλαβες δωρεάν δώσε. Αν εγώ ή ο καθένας γίνεται αρχηγός και φτιάχνει χρήματα επιζητώντας υποταγή και μυστικοπάθεια θα κριθεί και το έργο του θα καεί αργά ή γρήγορα. Το ότι θα καεί σημαίνει ότι και αυτός και το έργο του διά πυρός θα περάσουν. Το πυρ σημαίνει ότι μέσα από τον θάνατο θα περάσει στη ζωή και ότι και το έργο θα καεί σημαίνει ότι όσοι υπηρετούν ένα έργο τέτοιο δεν γίνονται ποτέ καλά ούτε πνευματικά αλλά ούτε και βιολογικά αφού αν και νομίζουν ότι είναι του Θεού στους γιατρούς τρέχουν και στο τέλος πεθαίνουν.

Εμείς σαν Φωνή Θεού είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε τα πάντα για την αναγέννηση του κάθε ανθρώπου. Δεν θέλουμε καμιά εξουσία. Δεν θέλουμε στην Φωνή Θεού χρήματα. Δεν θέλουμε στην Φωνή Θεού πρόβατα, δεν θέλουμε προφήτες, θέλουμε όλοι να είμαστε φίλοι. Εάν καταλαβαίνουμε ότι τον αδερφό τον ενδιαφέρει πραγματικά η αναγέννηση, θα τρέξουμε να τον βοηθήσουμε.

Το βασικότερο όλων, όταν ερωτηθούμε μόνο τότε ομολογούμε τα πιστεύω μας διότι αλήθεια που θάβεται δεν γίνεται να ανθίσει. Όπως υπάρχει το Ευαγγέλιο και ο καθένας όταν θελήσει μπορεί να πάει να το αγοράσει έτσι υπάρχει και η Φωνή Θεού που διά μέσω της ο Θεός δημιούργησε μια ολοκληρωμένη αλήθεια ώστε ο καθένας όταν θελήσει να πάει να την βρει δωρεάν. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν να πάει να κηρύξει το Ευαγγέλιο, ο Θεός θα φέρει τους ανθρώπους εκείνους που υπηρετούν πραγματικά τον Θεό διότι είπαμε, αλήθεια που μοιράζεται πολλαπλασιάζεται αλλά προσοχή, πρώτα ο Θεός θα πορεύεται και όχι εμείς να πείσουμε τον άλλον και μετά να τον θέσουμε στην εξουσία μας. Θα είμαστε φίλοι. Την ίδια διδασκαλία έχουμε, ο καθένας άμα θέλει ας την εφαρμόσει άμα δεν θέλει αυτός ξέρει. Προσοχή, για να ευλογηθούμε δεν απαιτούμε την οποιαδήποτε εξουσία. Δεν μαθαίνουμε τους συνανθρώπους μας να μην λένε αυτό το πνευματικό που κάνουν μαζί μας. Προσέξτε το αυτό αδέλφια μου. Όλοι πάνε κάπου και τους λένε «μην πεις τι είπαμε εδώ, μην το πεις στον άντρα σου». Η Εύα έκρυψε από τον άντρα της ότι μίλησε με τον Διάβολο και να που οδηγήθηκε το ανθρώπινο γένος. «Μην το πεις στην γειτόνισσα, μην το πεις στον άλλον, μην το πεις στον άλλον, μόνο εσύ είσαι ο εκλεκτός, πρόσεξέ το αυτό μόνο σε σένα το έφερε ο Θεός, μην το πεις και κοροϊδέψουν οι άλλοι τον Θεό». Εμάς μπορεί να μας κοροϊδέψουν όταν άλλα λέμε και άλλα κάνουμε τον Θεό όμως δεν τον κοροϊδεύει κανένας. Αυτοί που λένε μην το πεις πουθενά το λένε γιατί ακόμη οι ίδιοι φοβούνται το κοινωνικό σύστημα. Άλλα λένε στον εαυτό τους άλλα συζητάνε εκεί που πάνε και άλλα λένε στον κόσμο. Έτσι είναι δυνατόν ο Θεός να σε πάρει στα σοβαρά; Ο Θεός σου δίνει ένα χρονικό περιθώριο ζωής για να υπηρετήσεις την αλήθεια και να δοξάσεις το όνομά του μέσα απ’ αυτή. Στην Φωνή Θεού δεν φτιάχνουμε περιουσίες υλικές παρά μόνο πνευματικές τις οποίες εκθέτουμε δημόσια. Το να βοηθά ο ένας τον άλλον μέσα από την αγάπη, αυτό είναι αγάπη αυτό είναι η δική μας θυσία όχι όμως εκμετάλλευση, όχι δημιουργία οποιασδήποτε υλικής περιουσίας. Το ταμείο να ’ναι πάντα μείον. Ο καλύτερος τρόπος ομολογίας είναι η ζωή μας, η ώριμη στάση μας σε αυτή. Εμείς στην Φωνή Θεού δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτα. Ό,τι έχουμε το διανέμουμε δωρεάν και αν μας κρίνουν ή μας πουν αιρετικούς ή μας αφορίσουν θα μετατραπεί σε χαρά μας. Μακάριοι είσθε, όταν σας ονειδίσωσι και διώξωσι και είπωσιν εναντίον σας πάντα κακόν λόγον ψευδόμενοι ένεκεν εμού. Η Φωνή Θεού θα εξαπλωθεί πρώτον από τον Θεό και δεύτερον όταν μας ρωτάνε με την προσωπική επαφή αλλά και συστήνοντας την σελίδα μας η οποία βρίσκεται στο Διαδίκτυο (όταν μας ζητάνε βοήθεια). Όποιος θέλει ας μπει μέσα σ’ αυτή και ας πάρει ό,τι θέλει. Εμείς επιζητούμε και θέλουμε διακαώς μέσα μας να αυξηθεί το αγαθό στον κόσμο. Αυτή η σελίδα δημιουργήθηκε διά Πνεύματος Αγίου και απεδείχθη ότι κάνει θαύματα μεγάλα. Δώδεκα χρόνια την εργάζομαι νύχτα και μέρα στο αγιαστήριο, σε ένα κτηματάκι που έχω. Αυτή η πνευματική νουθεσία που μας χάρισε ο Θεός καθιστά τον Θεό μέσα μας. Ξέρετε γιατί την έγραψα; Γιατί όλοι θέλουν λεφτά για να αναγεννήσουν κάποιον. Π.χ. ο ένας λέει «πρέπει να γραφτείς μέλος στέλεχος για να σου δώσουμε ένα βιβλίο», ο άλλος «πρέπει να κάνεις αυτό», ο άλλος «πρέπει να υποταχθείς» κ.λπ.. Γι’ αυτό την έγραψα, για να την βρει όποιος θέλει και να την πάρει δωρεάν, να την διαβάσει, να μάθει την αλήθεια η οποία αλήθεια είναι πρώτα γραμμένη μέσα στον Λόγο του Θεού. Ο καθένας που θα την διαβάσει, θα δει τι του αρέσει και θα το βάλει στη ζωή του ώστε να αυξηθεί το αγαθό. Διά της συνεχόμενης εντρύφησής μας πάνω στον Λόγο του Θεού να γίνουμε χρηστοί. Οι προφήτες έλεγαν την αλήθεια πάντοτε όταν τους ρωτούσαν (γι’ αυτό ήταν προφήτες) και τους έπαιρναν το κεφάλι. Ο Χριστός δεν είχε να κρύψει τίποτα, παντού διακήρυττε το θέλημα του Θεού γι’ αυτό έγινε Χριστός, έκανε θαύματα, ανέστηνε νεκρούς, πληρώθηκε με πνεύμα Θεού κ.λπ. και τον σταύρωσαν. Μέσα από την θυσία όμως ήρθε η σωτηρία, η αναγέννηση. Σήμερα δεν θα ξέραμε τίποτα περί Χριστού αν οι μαθητές του κρύβονταν μάλιστα, αυτοί οι μαθητές έδωσαν τη ζωή τους (ο Απ. Πέτρος θεώρησε προσβολή να σταυρωθεί όπως ο Χριστός και ζήτησε να τον σταυρώσουν ανάποδα, με το κεφάλι κάτω). Με λίγα λόγια τα κουνάβια κρύβονται και όχι τα λιοντάρια. Η Φωνή Θεού κάνει κρίση, φέρνει δικαιοσύνη, αποκαθιστά την αλήθεια. Όσοι κρύβονται και άλλα λένε μπροστά και άλλα πίσω να μετανοήσουν, όλοι μας να μετανοήσουμε και να γίνουμε αλήθεια. Όσοι κρύβονται τα έργα τους αργά ή γρήγορα βγαίνουν στο φως. Ο Ιούδας νόμιζε, κάνοντας κάτι κρυφά, ότι αυτό θα αποτελούσε συνθήκη στο να δοξαστεί ο Θεός και να δεχτούν τον Χριστό οι Φαρισαίοι. Έτσι, κρυφά από τους μαθητές, κρυφά από τον Χριστό έγινε αιτία να σταυρώσουν τον Χριστό και ο ίδιος να κρεμαστεί, μη γένοιτο να γίνουμε τέτοιοι άνθρωποι. Όταν λέω να ομολογούμε τον Χριστό, πού να τον ομολογούμε; Για να μη δώσουμε το άγιον τοις κυσί δεν θα προτρέχουμε. Ο καθένας από εμάς ας μην βιάζεται να μιλήσει. Θα κοιτάει πρώτα τον άλλον στα μάτια. Είναι σοβαρός, είναι υπεύθυνος, είναι αληθινός, θέλει πραγματικά να μάθει, έχει ωριμάσει πνευματικά; Αν ναι τότε θα ομολογούμε διαφορετικά θα του λέμε «συνέχισε τη δουλειά σου, εγώ θέλω να πάω στη σιωπή, έχω δουλειά να κάνω, θέλω να ολοκληρώσω την αναγέννησή μου». Η Φωνή Θεού ό,τι κάνει το κάνει δημόσια δεν κρύβεται, αμήν.

Πάμε στην πέμπτη επιδίωξή μας που είναι να εννοήσουμε και να υιοθετήσουμε στη ζωή μας το πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε. Από την ώρα που θα μπούμε στο αγιαστήριο θα αυξηθούμε συνειδητά πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου, πάνω στις αρχές του Θεού. Η αφιέρωση αυτή θα μας κενώσει στο να λαμβάνουμε πρωτοβουλίες στη ζωή μας. Με αυτόν τον τρόπο θα φύγει το εγώ μας και στη θέση του θα μπει ο Θεός, ο οποίος θα μας συνοδεύει χαράσσοντάς μας καινούργια πλεύση, καινούργια ζωή, με άπειρες εκπλήξεις σε όλους τους τομείς της ζωής. Ο Χριστός για να πάρει όλες τις δόξες, για να ονομασθεί Υιός Θεού κατέβηκε στα κατώτερα μέρη. Και εμείς για να γίνουμε θεοί πρέπει να κατέβουμε, να ταπεινωθούμε. Η οποιαδήποτε μεταρρύθμιση στη ζωή μας —αφού μια τρίχα δεν πέφτει άνευ του θελήματος του Θεού— είναι δόξα, είναι χαρά, είναι τιμή, συνεργεί στο αγαθό, δεν είναι τιμωρία. Βλέπουμε ανθρώπους που όταν είναι καλά έχουν μια αλαζονεία, έναν εγωισμό και όταν συμβεί το οτιδήποτε στη ζωή τους αλλάζουν, αλλάζουν προσωπικότητα, έρχονται εις εαυτόν σαν τον άσωτο υιό. Άρα λοιπόν οποιαδήποτε μεταρρύθμιση στη ζωή μας θα την δεχόμαστε με χαρά, πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε. Έχουμε όμως και το δικαίωμα να λέμε το μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν όπως και ο Θεός υπόσχεται ότι δεν θα πειρασθείς παραπάνω απ’ ό,τι δύνασαι να αντέξεις. Έτσι σιγά—σιγά θα γίνουμε ταπεινοί. Ταπείνωση σημαίνει να κενώσω τον εαυτό μου από τα δικά μου θέλω. Ταπείνωση δεν είναι να λέμε κουβέντες στον αέρα ότι είμαστε ταπεινοί, αυτό είναι ταπεινολογία. Για να δει ο καθένας τον εαυτό του όταν τον κενώσει, θα δεχτεί ό,τι έχει ο Θεός παρακάτω; Έχουμε τέτοια ταπείνωση; Δηλαδή σ’ όλα να λέμε ναι. Αυτό είναι ταπείνωση. Φτάνεις στο μηδέν και μετά φτάνεις στον ουρανό! Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

 

Με άπειρη αγάπη εν Χριστώ Ιησού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς

 

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου