Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ, ΘΕΪΚΗ ΤΟΥ ΚΟΙΤΙΔΑ


Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ, ΘΕΪΚΗ ΤΟΥ ΚΟΙΤΙΔΑ

 

Καλησπέρα και ζει Κύριος. Εύχομαι εκ βάθους καρδίας ο Τριαδικός Θεός να επισκιάζει σε καθημερινή βάση τη ζωή όλων των αδελφών που υπηρετούν Θεό ζώντα, χαρίζοντας αυτός ο Θεός και σε όλα τα παιδιά που εργάζονται το θέλημα του Θεού πνεύμα ζωοποιόν χωρίς μέτρο ώστε να αυξάνουν σε καθημερινή βάση πάνω σε έργα αγάπης και σοφίας Θεού συναρπάζουσας, τα οποία έργα αγάπης ελευθερώνουν τον άνθρωπο αφού διέπονται από την μέγιστη σοφία του Θεού η οποία τους δίνει το έναυσμα, την δύναμη, την όρεξη, την διάθεση να αντιμετωπίζουν τα αδιέξοδα ή σκάνδαλα που προκαλεί το σύστημα του κόσμου αφού αυτό στηρίζεται στα συμφέροντα, στις προσωπικές φιλοδοξίες, στους εγωισμούς. Είναι φυσικό λοιπόν αυτό το σύστημα του κόσμου να δημιουργεί σκάνδαλα τα οποία για να ξεπεράσει κάποιος χρειάζεται να έχει το Πνεύμα του Θεού, να έχει τη σοφία του Θεού.

Αδέλφια μου, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους εργάζονται πνευματικά ώστε η Φωνή Θεού να μεταλαμπαδευτεί και να ακουστεί σε όλον τον κόσμο αλλά και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα αδέλφια που εργάζονται το αγαθό μέσα στο αγιαστήριο και συμμετέχουν στους αγώνες της Φωνής Θεού. Σήμερα θα πούμε λίγα λόγια για τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος ώστε να γνωρίσουμε Αυτόν το οποίον ο Θεός θέλει να μιμηθούμε ώστε να κοινωνούμε αιώνια την σοφία του Θεού, του Πατέρα μας, αλλά και να ζήσουμε αυτή τη ζωή που ο Θεός μας δωρίζει. Μια φορά που ήμουνα στο κτήμα ο Κύριος μου είπε, Θωμά κυνήγα το όνειρο του Θεού και το όνειρο το δικό σου θα το πραγματοποιήσει ο Θεός γιατί αυτό που ο Θεός θέλει να εργαστεί ο κόσμος, να συλλάβει και να υιοθετήσει ο κόσμος είναι και αυτό (το όνειρο) που επιζητεί ο καθένας στην καθημερινότητά του αλλά με διαφορετικό τρόπο, ενώ ο Θεός θα του το δώσει με άλλο τρόπο, μέσω του καθαρισμού, μέσω της αναγέννησης. Να επιδιώκουμε λοιπόν και να εργαζόμαστε συνειδητά να πραγματοποιηθεί το όνειρο του Θεού, αυτό μας αγκαλιάζει όλους γιατί είναι και το όνειρο το δικό μας. Αδέλφια μου, το πρόσωπο που έκλεψε την παράσταση όλων των λογικών όντων αλλά και όλης της Δημιουργίας είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος, ο Χριστός. Ο Κύριος αδέλφια μου ήρθε στον κόσμο ως άνθρωπος γεννηθείς διά Πνεύματος Αγίου. Γνωρίζουμε ότι δεν έλαβε φύσιν αγγέλου αλλά έγινε άνθρωπος με έναν σκοπό, να θεοποιήσει τον άνθρωπο, δίνοντας σε όποιον υπηρετεί την αλήθεια την δύναμη να μπορεί να τον μιμηθεί κιόλας. Ποιος λοιπόν είναι ο Κύριός μας και ο Θεός μας τον οποίον αγαπούμε και καλούμεθα σήμερα να τον μιμηθούμε διά Πνεύματος Αγίου; Όλοι εμείς πιστεύω ότι έχουμε πλήρη επίγνωση και έχουμε αντιληφθεί ότι ο Χριστός είναι το πλέον υγιές παράδειγμα προς μίμηση μέσα σε όλη την Δημιουργία, μέσα σε όλη την Κτίση το οποίο παράδειγμα όταν το μιμηθούμε πρέπει να γνωρίζουμε ότι θα φέρει ανατροπή στη ζωή πρώτα την δική μας και κατόπιν γύρω μας αλλά θα φέρει ανατροπή και γενικότερα σε όλους τους λαούς της Γης. Ο Κύριος, εν συντομία, είναι απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μη έχων μήτε αρχή ημερών μήτε τέλος ζωής, βασιλεύς αγάπης, ειρήνης, δικαιοσύνης. Ο Χριστός είναι αυτός διά του οποίου οι αιώνες εκτίσθησαν με ό,τι συνεπάγεται πάνω σε όλη την Δημιουργία αφού αυτός ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος τας ασθενείας ημών έλαβε και τας νόσους εβάστασεν …. ούτος τας αμαρτίας ημών φέρει και περί ημών οδυνάται …. τω μώλωπι αυτού ημείς ιάθημεν. Αρκεί να το πιστέψουμε. Ο Χριστός αδέλφια μου είναι ο μόνος ο οποίος έδειξε και φανέρωσε και εργάστηκε σ’ όλη του τη ζωή μία ολοκληρωμένη αγάπη στον Θεό, στον Πατέρα του και Πατέρα μας, αλλά και μία ώριμη, ολοκληρωμένη, αληθινή αγάπη στον πεσόντα άνθρωπο χωρίς να προσωποληπτεί. Ο Θεός γνωρίζουμε ότι είναι αγάπη, είναι ζωή, είναι αλήθεια. Είναι λοιπόν φυσικό όταν ο Θεός βλέπει στον κόσμο κάποιο παιδί του να υπηρετεί την αγάπη, τη ζωή, την αλήθεια, να κατεβαίνει και να το συναντά, να συναντά τον άνθρωπο που έχει την αγάπη του Θεού, που εργάζεται τη ζωή και που υπηρετεί την αλήθεια χωρίς ο άνθρωπος αυτός του Θεού να επηρεάζεται από υφιστάμενα στερεότυπα, θρησκείες ή κοινωνικό σύστημα το οποίο έχει αποδειχθεί 100% ότι βγάζει τον άνθρωπο έξω από την αλήθεια, έξω από την αγάπη, έξω από τη ζωή. Η αγάπη η ανυπόκριτη, η ζωή η αιώνια και η αλήθεια είναι ιδιότητες που —όταν τις υπηρετούμε, όταν τις αναπτύσσουμε συνειδητά μέσα μας— κάνουν τον Θεό φίλο μας. Η αγάπη του Θεού γνωρίζουμε, αφού μελετούμε τον Λόγο του Θεού, ότι δεν έχει καμία σχέση με την κοσμική, την αδελφική ή την σαρκική αγάπη των ανθρώπων. Πολλές φορές όμως δεν καταλαβαίνουμε για ποια αγάπη μιλάμε ή τι λέμε όταν μιλάμε για αγάπη. Ο λόγος; Διότι δεν έχουμε γίνει ακόμα αγάπη. Όταν όμως ολοκληρωθούμε πνευματικά, αφιερωθούμε, κάνουμε βεβαία την κλήση, όταν γίνουμε τέκνα Θεού θα γίνουμε και αγάπη και τότε θα καταλάβουμε καλύτερα την αγάπη του Θεού καθώς και τα τέκνα αυτού του Θεού, όπου υπάρχουν στον κόσμο και εργάζονται την αγάπη. Σήμερα, αναρωτιόμαστε, δεν υπάρχουν παιδιά Θεού, δεν υπάρχει αγάπη; Σίγουρα θα υπάρχουν, όμως ακόμη οι άνθρωποι του Θεού δεν έχουν έρθει στο φως, δεν εγνωρίσθησαν από τον κόσμο άρα και ο κόσμος δεν γνώρισε ακόμα τον Θεό, τα τέκνα αυτού και την αγάπη αυτού. Όταν κάποιος έχει την αγάπη του Θεού μέσα του αμέσως ξέρουμε ότι θα αρχίσει να παρουσιάζει στη ζωή του δυο βασικά έργα της αγάπης. Πρώτον, θα πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων το ατομικό συμφέρον και θα στραφεί με όλες του τις δυνάμεις στο να υπηρετήσει το γενικό συμφέρον διότι το ατομικό συμφέρον είναι το κακώς εννοούμενο συμφέρον ενώ το γενικό συμφέρον είναι το καλώς εννοούμενο συμφέρον. Δεύτερον, θα αφιερωθεί ο άνθρωπος που εννοεί τον Θεό, θα αφιερωθεί στο Ευαγγέλιο του Χριστού με στόχο και σκοπό να μεταφέρει τα άφθαρτα στοιχεία του Ευαγγελίου στους συνανθρώπους του αδιαφορώντας για το υλικό κόστος που θα χρειαστεί μια τέτοια προσπάθεια (ανάλογα βέβαια και την εποχή, σε άλλες εποχές οι άνθρωποι έδιναν και τη ζωή τους για τον Θεό). Η αγάπη στον Θεό και στον αδελφό όταν την καταλάβουμε, όταν την εννοήσουμε, βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας για την αναγέννησή του και την πρόοδό του η οποία πρόοδος του αδελφού εξασφαλίζει και την πρόοδο την δική μας διότι όπως π.χ. έχουμε ένα μπαλάκι και το πετάμε σ’ έναν τοίχο και αυτό γυρνά πίσω σε εμάς έτσι συμβαίνει και με τον κάθε αδελφό, ό,τι του δώσουμε αυτό θα γυρίσει πάλι σε μας. Ό,τι και αν δώσουμε πάλι πίσω θα γυρίσει, αν δώσουμε αγάπη, αγάπη θα πάρουμε από τον Θεό και τον αδελφό όταν έρθει η ώρα. Ο Κύριος δίδαξε με έργα και με λόγια τα εξής στο θέμα της εξάπλωσης, ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών πλένοντας ακόμη και τα πόδια των μαθητών του καθώς δίδαξε στους μαθητές του όχι αγάπη τοις αγαπώσι υμών διότι το αυτό ποιούσι και οι αμαρτωλοί, αλλά αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι· διά να γείνητε υιοί του Πατρός σας του εν τοις ουρανοίς. Αυτό τα λέει όλα, για μια τέτοια αγάπη μιλάμε προς τους συνανθρώπους μας. Πώς τώρα εμείς μπορούμε να γίνουμε αγάπη, ποιο δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσουμε; Ο τρόπος για να υπηρετήσουμε την αγάπη είναι πρώτον, να βάλουμε φύλακα άγγελο στα χείλη μας, στο στόμα μας μήπως η γλώσσα μας μέχρι να αναγεννηθούμε μας απολέσει. Θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου. Δηλαδή να μην κρίνουμε κανέναν, να μην βωμολοχούμε, να μην λέμε πράγματα που τα διέπει μωρία και μετανιώνουμε κάθε στιγμή και δεύτερον, να εισέλθουμε στο αγιαστήριο ώστε να γνωρίσουμε το θέλημα του Θεού το οποίο αφού το γνωρίσουμε, αφού το εννοήσουμε εμείς πρώτα και το βάλουμε στη ζωή μας κατόπιν να το μεταλαμπαδεύσουμε και στους άλλους. Καλό είναι λοιπόν να έχουμε ωριμότητα, απόφαση ώστε να μην πάμε και πούμε στους άλλους να κάνουν πράγματα που εμείς δεν τα κάνουμε και που δεν έχουμε σχέση με αυτά. Αυτή είναι η αγάπη, αυτή που εμείς θα πρέπει να έχουμε προς τον Θεό και προς τον αδελφό αλλά και προς τον ίδιο μας τον εαυτό, αυτή που θα ελευθερώσει και εμάς και τον συνάνθρωπο. Η αφιέρωση που συντελείται στο ατομικό αγιαστήριο δεν δημιουργεί μια νέα θρησκεία αλλά δημιουργεί έναν νέο τρόπο ζωής με βάση την ενότητα, την αγάπη μεταξύ μας και τελευταία την άφθαρτη ζωή. Όλοι μας αδέλφια μου καλεστήκαμε άνωθεν να υπηρετήσουμε Θεό ζώντα φέρνοντας εις πέρας την αποστολή της αγάπης, φέρνοντας εις πέρας την αποστολή να εντάξουμε στον εαυτό μας με τα στοιχεία του Θεού την άφθαρτη ζωή, φέρνοντας στον εαυτό μας την αλήθεια του Χριστού μας, στοιχεία-ιδιότητες που ο Πατέρας-Θεός μας εμπιστεύθηκε αφού μας φανέρωσε διά Πνεύματος Αγίου ολοκληρωμένο το σχέδιό του, το θέλημά του και θα πρέπει αφού ο Θεός μάς έκανε μια τόσο μεγάλη τιμή αυτές τις μέρες που ζούμε εμείς να μάς αποκαλύψει το αποκεκρυμμένο μυστήριο της αιώνιας ζωής να του απονέμουμε ένα μεγάλο, αιώνιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Διότι στη δική μας γενιά, στη δική μας ζωή έγινε ο Χριστός μας ο μεγάλος αδελφός μας, έγινε ο εμπνευστής του αγαθού μέσα μας, έγινε ο κατευθυντής, ο οδηγητής αλλά και ο δημιουργός του νέου τρόπου ζωής ο οποίος υπήρχε εξαρχής, τον οποίον ο άνθρωπος αρνήθηκε, παραχώρηση Θεού, με σκοπό να διαπαιδαγωγηθεί. Ο τρόπος που φανερώνεται στη ζωή μας σήμερα ο Θεός είναι με το να συμμετέχει διά Πνεύματος Αγίου στον πνευματικό μας αγώνα. Ο ίδιος ο Θεός μέσω του Λόγου του και του Παρακλήτου χαράζει σε όλους εμάς σήμερα και κατόπιν σε όλον τον χριστιανικό κόσμο, καινούργια πλεύση, καινούργια πνευματική ζωή και ο λόγος διότι ήρθε η ώρα η βάση της αποστολής μας να στηριχθεί πάνω στην αγάπη, πάνω στη ζωή, πάνω στην αλήθεια (στοιχεία που φανέρωσε ο Κύριος), πάνω στον Χριστό. Χωρίς φυσικά να υποτιμάμε κανέναν πνευματικό μας αδελφό, ούτε αυτόν που ανά τους αιώνες εργάστηκε το θέλημα του Θεού αλλά ούτε και αυτόν που σήμερα εργάζεται το αγαθό με ειλικρίνεια αποβλέποντας στην εν Θεώ αναγέννηση την δική του αλλά και των συνανθρώπων του έχοντας ως σημαία την αγάπη εκείνη που πάντα στέγει. Εξάλλου μέσω της αγάπης φανερώνεται ότι έχει αποστολή ένας άνθρωπος. Αν όμως ένας άνθρωπος κηρύττει Χριστό και κρίνει, διχάζει τότε έχει φύγει από την αγάπη και σίγουρα αυτός ο άνθρωπος δεν έχει αποστολή αγάπης αλλά κάτι άλλο έχει που τον τρώει μέσα του και αυτό φαίνεται διότι αποσκοπεί σε προσωπικά συμφέροντα. Δεν κοιτάζει την δική του αποστολή αλλά κοιτάζει γύρω του. Όσοι κοιτάζουν γύρω τους θα χάσουν την δική τους αποστολή. Ο Θεός μιλάει στο αφτί του καθενός, ο Θεός πνεύμα είναι και όπου θέλει πνέει και στον καθένα δίνει κάτι ξεχωριστό γι’ αυτό και ο κάθε άνθρωπος κινείται διαφορετικά. Η Φωνή Θεού το αντιλήφθηκε αυτό. Γι’ αυτό δεν θέλουμε να κρίνουμε κανέναν, εμείς κάνουμε την δουλειά μας και ο καθένας ας κάνει την δική του. Η δική μας αποστολή είναι να υιοθετήσουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο θα καθορίσει μέσω της εξάπλωσης την συνέχεια του ανθρωπίνου γένους με βάση την αγάπη, τη ζωή την άφθαρτη και την αλήθεια του Χριστού, στοιχεία τα οποία θα ενεργήσουν στο να λάβει χώρα η δευτέρα έλευση του Χριστού μας. Εμείς όλοι είναι πρέπον, είναι σωστό, είναι ώριμο να υιοθετήσουμε το πρωτότυπο το οποίο υπάρχει μέσα στον Λόγο του Θεού και μας φανερώνει τις αρχές του ίδιου του Θεού. Όσοι δεν συνέλαβαν να μιμηθούν τον Χριστό στα πάντα και μπέρδεψαν την διδασκαλία του και με άλλα πρόσωπα που εργάστηκαν το θέλημα του Θεού —χωρίς να θέλουμε να υποτιμήσουμε, επαναλαμβάνω, κανένα απ’ αυτά τα πρόσωπα— χώρισαν τους ανθρώπους, δημιούργησαν θρησκείες, δόγματα, κ.λπ.. Ο Χριστός ως η πλέον πνευματική, ώριμη μορφή παγκόσμια είναι η μόνη πηγή που φανερώνει την λογική εκείνη η οποία διατυπώνεται μόνο στα τέσσερα Ευαγγέλια. Δεν έχουμε γραπτά κείμενα του Κυρίου παρά μόνο προφορικά τα οποία φανέρωσαν οι μαθητές του. Ούτε μια λέξη, μια πρόταση δεν υπάρχει γραμμένη από τον ίδιο τον Χριστό. Ο Χριστός δίδαξε με τη ζωή του και άφησε τον Θεό, τον Πατέρα του —εάν ήταν θέλημά του που απεδείχθη στην συνέχεια ότι ήταν— να κάνει την παρουσία του Υιού τους επόμενους αιώνες μέσω της Καινής Διαθήκης. Σε αυτά τα τέσσερα Ευαγγέλια, που πρέπει εμείς να δώσουμε βάρος σήμερα, μιλά ο ίδιος ο Θεός. Σε αυτά τα τέσσερα Ευαγγέλια φανερώνεται ολοκληρωμένα η σοφία του Θεού μας, του Πατέρα μας διότι ο Χριστός δεν έλεγε τίποτα αφ’ εαυτού αλλά όσα άκουγε (από τον Πατέρα του) έλεγε. Ο λόγος που θα πρέπει να επικεντρωθούμε στα τέσσερα Ευαγγέλια είναι διότι καταλάβαμε ότι πολλά πνεύματα εισήλθαν εις τον κόσμο θετικά αλλά και αρνητικά ανά τους αιώνες που θέλησαν να υπηρετήσουν Θεό όμως παρέκκλιναν από τις αρχές του Θεού και οι λόγοι είναι δύο. Ο ένας λόγος είναι διότι οι άνθρωποι αυτοί δεν γνώρισαν το ολοκληρωμένο Ευαγγέλιο το οποίο έχει την εξουσία να ιδρύσει την βασιλεία του Θεού στη Γη αλλά και διότι ο χριστιανισμός δεν είχε εξαπλωθεί στα έθνη για να αρχίσει να κηρύττεται το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Δεν είχε εκπληρωθεί η επαγγελία που εδόθη στον Αβραάμ από τον Πατέρα ότι εν τω σπέρματί σου θέλουσι ευλογηθή πάσαι αι φυλαί της γης. Σήμερα όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου —όλοι, παγκόσμια, μιλούν για τον Χριστό και αγαπούν τον Χριστό και εκατομμύρια άνθρωποι ακόμη και τη ζωή τους δίνουν για Αυτόν— ώστε το Ευαγγέλιο της βασιλείας να πάρει θέση αναγέννησης χαρίζοντας ζωή. Ο άλλος λόγος είναι διότι δεν είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου έτσι τα κηρύγματα των ανθρώπων του Θεού που εξάπλωναν το θέλημα του Θεού στους ανθρώπους διακατέχονταν και από ανθρώπινες παρεμβάσεις αφού αναγκάστηκαν οι άνθρωποι του Θεού για πολλούς λόγους να συμβιβαστούν με το σύστημα του κόσμου. Δυστυχώς όλοι όσοι κήρυτταν Χριστό εξάπλωναν τον χριστιανισμό με πολλές υποχωρήσεις πάνω στην υγιαίνουσα διδασκαλία και ο λόγος διότι δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για ολοκληρωμένες αλήθειες. Γνωρίζοντας όμως οι άνθρωποι του Θεού ότι ο Θεός έχει σχέδιο το οποίο τον καθορισμένο καιρό θα εκπληρώσει, αρκέστηκαν και ήταν χαρούμενοι και με το ότι ο Χριστός κηρύττονταν και ότι οι άνθρωποι τον αγαπούσαν και τον μετέδιδαν ο ένας στον άλλον (όσο το επέτρεπε το πνευματικό επίπεδο της εποχής φυσικά) μοιράζοντας αγάπη ο ένας στον άλλον. Μάλιστα η πρώτη χριστιανική εκκλησία είχε φθάσει στο σημείο να έχει τα πάντα κοινά. Για την εξάπλωση του χριστιανισμού κάλυπταν πολλές φορές με τα κηρύγματά τους την αλήθεια ακόμη και όσοι την γνώριζαν (δηλαδή γνώριζαν την αλήθεια αλλά την κάλυπταν) θέλοντας να μην δημιουργήσουν αρνητικές εντυπώσεις και σύγχυση αφού το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων δεν μπορούσε να καταλάβει το ολοκληρωμένο θέλημα του Θεού. Έτσι έπεφταν οι άνθρωποι του Θεού σε πολλά εκούσια ή ακούσια λάθη τα οποία σιγά-σιγά, με την πάροδο του χρόνου πολλαπλασιάστηκαν αφού βύθισαν τον χριστιανικό κόσμο σε εξωγραφικές επιδιώξεις σε σημείο ώστε να ζητούν οι άνθρωποι του Θεού ακόμα και πρωτοκαθεδρίες με αθέμιτους πολλές φορές τρόπους επιβάλλοντας στη συνέχεια συγκεκριμένο δογματικό τρόπο λατρείας τον οποίον όποιος δεν υιοθετούσε γίνονταν αμέσως αποσυνάγωγος. Δυστυχώς, με αυτά, έφυγαν όλοι από την αγάπη και χάραξαν ως θέλημα Θεού πάρα πολλά εντάλματα ανθρώπων τα οποία με την πάροδο των χρόνων έβγαλαν τον άνθρωπο και από τη ζωή αφού δεν έχουμε ζωή, έβγαλαν τον άνθρωπο και από την αλήθεια αφού δεν ξέρουμε ποια είναι η αλήθεια, ποια είναι η βάση της, δεν ξέρουμε ότι είναι ο Χριστός, ότι είναι η ζωή, ότι είναι η αγάπη μεταξύ μας ή και αν τα ξέρουμε δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε ώστε να βάλουμε όλες τις δυνάμεις μας για να τα φέρουμε στη ζωή μας, έβγαλαν τον άνθρωπο γενικότερα από τις αρχές του Πατέρα-Θεού. Σήμερα όμως αδέλφια μου ζούμε μέσω της Φωνής Θεού μια νέα τάξη πραγμάτων και μεταρρυθμίσεων πνευματικών και ο λόγος διότι όλοι εμείς ζούμε στην γενιά όπου οι επαγγελίες θα λάβουν χώρα αφού το πλήρωμα του χρόνου ήρθε. Εμείς όλοι θα στηρίξουμε τον πνευματικό μας αγώνα σαν Φωνή Θεού στην λογική του Θεού, του Χριστού μας με στόχο και σκοπό να γίνει η λογική του Θεού και δική μας λογική. Εξάλλου, αν σήμερα είχαμε σε μια παρέα όλους τους πνευματικούς άνδρες (από ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία) οι οποίοι υπηρέτησαν τον Θεό ανά τους αιώνες και ανάμεσα σ’ αυτούς είχαμε και τον Κύριό μας αν θέλαμε να κάνουμε μια ερώτηση θα την κάναμε κατευθείαν στον Κύριο και σίγουρα κανένας δεν θα ήθελε να συμπληρώσει κάτι ή κανένας δεν θα ήθελε να πει την ελάχιστη γνώμη μπροστά στον Θεό. Με αυτή τη λογική και πάνω σε αυτή τη λογική του Κυρίου μας θα πρέπει να συντονίσουμε εαυτούς σήμερα, πάνω στα τέσσερα Ευαγγέλια του Χριστού. Να διαβάζουμε αυτά τα Ευαγγέλια μέρα και νύχτα ώστε να καταλάβουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού, ποιο είναι το πνεύμα του Θεού διότι υπάρχουν πολλά πνεύματα στον κόσμο ένα όμως είναι αυτό που ζωοποιεί, ώστε η ολοκληρωμένη αλήθεια μέσα από τον Λόγο του Θεού να έλθει στη ζωή όλων μας. Νομίζω ότι αυτό αποτελεί τον πιο σύντομο τρόπο επιστροφής του ανθρωπίνου γένους στην αρχική του κοιτίδα, στην χαμένη πατρίδα, στην αλήθεια, στη ζωή. Με αυτή την αλλαγή, στάση πνευματικής ζωής δεν αποκλείουμε όμως το καθαρό πνευματικό κομμάτι το οποίο ειπώθηκε, δόθηκε διά Πνεύματος Αγίου μέσα από σκεύη εκλογής —αλλά για να καταλάβουμε ποιο είναι το καθαρό γιατί υπήρχαν και πολλά ανθρώπινα θα πρέπει να καταλάβουμε πρώτα ποιο είναι το πνεύμα του Θεού ώστε να καταλάβουμε μετέπειτα και πού αλλού υπάρχει ο Θεός, πού ο Θεός μίλησε διά Πνεύματος Αγίου —αφού αυτό που ειπώθηκε από σκεύη εκλογής αυξάνει την καθολική αγάπη, τη ζωή την άφθαρτη, την αλήθεια του Πατέρα μας να το υιοθετούμε. Έτσι θα γίνουν οι πάντες, αφού είναι και γραφικό, διδακτοί Θεού. Αυτό το γραφικό ξεκινά σήμερα να λαμβάνει χώρα με την συνειδητή μας πλέον επανένταξη στην λογική του Κυρίου μας δηλαδή γυρίζουμε πάλι στην αρχή όπως οι πρωτόπλαστοι που νουθετούνταν από τον ίδιο τον Θεό —παρέβηκαν όμως την εντολή και έχασαν τα πάντα, βυθίστηκε όλο το ανθρώπινο γένος στο ψέμα, στην αμαρτία και μετά διά της τεκνογονίας ξέρουμε το τι συντελέστηκε. Όλα όμως είναι μέσα στο σχέδιο του Θεού, δεν μπορούμε να αποδώσουμε ευθύνες σε κάποιον. Αν δεν υπήρχε και ο Διάβολος, αν δεν υπήρχε και η πτώση δεν θα μπορούσαμε να γνωρίσουμε καλό και κακό. Γι’ αυτό ο Θεός όλους αυτούς τους ανθρώπους τους έχει καλύψει με την αγάπη, τα λάθη δηλαδή τα έχει καλύψει η αγάπη. Μέσα από τα τέσσερα Ευαγγέλια, από την λογική του Θεού κάνουμε την αρχή στο να γίνουμε διδακτοί Θεού και σιγά-σιγά ο Χριστός θα μας ολοκληρώσει πνευματικά μέσα στη βασιλεία του Θεού με την παρουσία Του ο οποίος θα συμπληρώσει ελλείποντα σε όλους τους χριστιανούς. Το συμπέρασμα τούτο ότι ο Θεός σήμερα δημιουργεί την βασιλεία του σε όλον τον κόσμο καθώς και σε εμάς εξάγεται εκ του γεγονότος ότι οι επαγγελίες του Θεού φανερώνονται διά μέσω της Φωνής Θεού σήμερα για πρώτη φορά δημόσια σε μάζες ανθρώπων καθώς και σε λαούς και έθνη μέσα από την εξάπλωση της προσπάθειάς μας παντού η οποία έχει την άδεια να εργαστεί για την επανένταξη του ανθρώπου στις αρχές του Θεού. Μέσω της Φωνής Θεού φανερώνεται σήμερα σε όλον τον κόσμο το τι θέλει ο Θεός να γίνει με τον άνθρωπο, με την Δημιουργία, γενικότερα το τι θέλει ο Θεός να δώσει στο ανθρώπινο γένος. Αυτό αποτελεί κοσμοϊστορικό γεγονός και μυστήριο μέγα —ειδικά όταν γίνει αντιληπτό από το σύνολο των ανθρώπων— διότι ποτέ ανά τους εκατομμύρια αιώνες που έχουν παρέλθει το αποκεκρυμμένο μυστήριο της ζωής δεν φανερώθηκε σε πολλούς ανθρώπους όπως ξεκίνησε να γίνεται σήμερα, αφού σήμερα και μόνο σήμερα υπάρχουν τα μέσα, η εξέλιξη ώστε να συμβεί κάτι τέτοιο, να γίνει δηλαδή παγκόσμια γνωστό το Ευαγγέλιο της βασιλείας και οι άνθρωποι να στοιχειοθετηθούν στις αρχές του. Γνωρίζουμε όμως ότι το θέλημα του Θεού το οποίο ανάγει την άφθαρτη ζωή φανερώθηκε διαχρονικά μόνο σε μονάδες ανθρώπων π.χ. Μελχισεδέκ, Ενώχ, Ηλία, Μωϋσή, Μαρία, Ιωάννη, κ.λπ.. Το γεγονός της φανέρωσης του αποκεκρυμμένου μυστηρίου που είναι η ανυπόκριτη αγάπη και η σωτηρία των ψυχών και των σωμάτων σε πολλούς ανθρώπους μάς θεμελιώνει την πεποίθηση ότι ο χρόνος της δευτέρας ελεύσεως του Κυρίου καθώς και η ίδρυση της βασιλείας του Θεού επί της Γης είναι εγγύς-εγγύτατα διά όλους τους πιστεύσαντας χριστιανούς. Το αψευδές στόμα του Κυρίου το φανερώνει:

1) και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος,

2) ου μη παρέλθη η γενεά αύτη, έως αν πάντα ταύτα γένηται και εννοεί το τέλος της αμαρτωλής γενεάς η οποία θα αντικατασταθεί από την άγια γενεά η οποία άγια γενεά δημιουργείται σήμερα διά Πνεύματος Αγίου μέσω της εξέλιξης του κόσμου αλλά και της προσπάθειας όλων των χριστιανών παντού. Η προσπάθεια όλων των χριστιανών έχει εξουσία από τον Θεό ώστε όλοι όσοι εργάζονται με ωριμότητα, σοβαρότητα και αγάπη το αγαθό και ευάρεστο ενώπιον Θεού να αναγεννηθούν μέσω αυτού του Θεού αφού ο Θεός συμπληρώνει ελλείποντα. Κατόπιν μέσω της εξέλιξης του κόσμου και της εν δυνάμει παρουσίας της Φωνής Θεού όταν έρθει ο χρόνος θα γίνει κατανοητός ο νέος τρόπος ζωής. Η Φωνή Θεού αυτή τη στιγμή ετοιμάζει μια πνευματική περιουσία. Το κουμπί που θα κάνει εκατομμύρια ανθρώπους να την αγαπήσουν θα το πατήσει ο Θεός όταν έρθει η ώρα. Αυτή τη στιγμή εμείς φτιάχνουμε, δημιουργούμε την πνευματική περιουσία που θέλει ο Θεός για να αφυπνίσει τον άνθρωπο γιατί αιώνες τώρα υπάρχει χριστιανισμός αλλά ο άνθρωπος έχει χάσει την αξία που εξαρχής του έδωσε ο Θεός, η ζωή του δηλαδή στηρίζεται σε εξωγραφικούς παράγοντες όπως το υλικό στοιχείο, όπως τα φάρμακα ή τα χρήματα αν αυτά χαθούν οι κοινωνίες αυτές θα αποδιοργανωθούν, θα καταστραφούν, θα συγχυστούν, θα δαιμονιστούν, θα απολεσθούν. Σύμφωνα με τον νέο τρόπο ζωής όλοι οι εν Κυρίω ζώντες θα εργάζονται με στόχο και σκοπό να υπηρετήσουν την αγάπη, την αλήθεια και τη ζωή, εν αντιθέσει σήμερα με εκείνους που υπηρετούν το αγαθό όμως με πολλά εντάλματα ανθρώπων τα οποία δημιουργούν χωρισμό. Όταν οι άνθρωποι φτάσουν στο σημείο και πιστέψουν στην Φωνή Θεού όλα θα αλλάξουν διότι όλοι μαζί θα συντονίσουν εαυτούς στον κοινό στόχο που είναι να φέρουν την βασιλεία του Θεού όπως στον ουρανό και στη γη, όπως και στον κοινό εχθρό ο οποίος δεν είναι ο αδελφός αλλά ο έτερος κακός εαυτός μας. Ξέρουμε ότι η πάλη ημών δεν είναι εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ’ εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις. Ο αγώνας όλων των χριστιανών με την συμμετοχή τους στην Φωνή Θεού, όταν ο Θεός το θελήσει αυτό, ξέρουμε ότι θα στηρίζεται όπως και σε εμάς σήμερα στον καθαρισμό, στον αγιασμό, στην πίστη της άφθαρτης ζωής, στην εξάπλωση του ολοκληρωμένου Ευαγγελίου που εμπεριέχει την αγάπη και τη ζωή το οποίο Ευαγγέλιο του Χριστού, της βασιλείας δεν κηρύττει όπως είπα στην αρχή αγάπη μόνο προς τους αγαπώντας ημάς αλλά κηρύττει αγάπη ακόμη και προς τους εχθρούς ημών πόσο μάλλον προς τους αδελφούς που εργάζονται το αγαθό. Είναι γεγραμμένο, αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι· διά να γείνητε υιοί του Πατρός σας του εν τοις ουρανοίς. Καθώς το Ευαγγέλιο που κηρύττουμε στην Φωνή Θεού δεν απορρίπτει, αφού είναι της βασιλείας, την αιώνια ζωή η οποία υπάρχει μέσα στο Ευαγγέλιο του Χριστού 2.000 χρόνια και είναι κρυμμένη από το σύνολο του ανθρωπίνου γένους ή και αν κάποιοι τη συλλάβανε φοβήθηκαν να την ομολογήσουν, να την φανερώσουν ώστε να παροτρύνουν τους ανθρώπους στο να την επιδιώξουν. Έτσι χάθηκε η ζωή, χάθηκε η αγάπη, χάθηκε ο Θεός από τους ανθρώπους και παρέμεινε μόνο στα λόγια, ούτος ο λαός διά των χειλέων με τιμά, η δε καρδία αυτών μακράν απέχει απ’ εμού· εις μάτην δε με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων. Μάλιστα όλοι έχουν πιστέψει ως θέλημα Θεού την μεταθανάτια ζωή. Παραχώρηση Θεού και αυτό διότι η σοφία του το επέτρεψε με σκοπό να ιδρυθεί πρώτα η βασιλεία του Διαβόλου σε όλον τον πλανήτη ώστε να δουν οι άνθρωποι τα έργα του σκότους, του Διαβόλου τα οποία δημιουργούν και διχασμό ο οποίος έχει επικρατήσει παντού και επιφέρει, αφού καταστρέφει την βάση της ζωής, τον θάνατο αλλά και μέχρι να έρθει ο θάνατος η αμαρτία και ο διχασμός καταβάλλουν τη ζωή των ανθρώπων με πολλά εωσφορικά στοιχεία. Όλα τα έθνη, όλοι οι άνθρωποι υπηρετούν σήμερα την άγνοια, την ημιμάθεια, το ψέμα, την κρίση, τα συμφέροντα, τους εγωισμούς. Αυτά, πολλές φορές, καταλήγουν τους ανθρώπους ή τα έθνη σε αδιέξοδο με τραγικές συνέπειες και με πολέμους (πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, δεύτερος και ουαί και αλίμονο αν γίνει τρίτος) αφού τα συμφέροντα ποικίλλουν μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε γενικό. Πολλά εωσφορικά στοιχεία έχουν εισβάλει στις κοινωνίες των ανθρώπων, (λεγεώνες). Μάλιστα ο εγωισμός, η αμαρτία αποδιοργανώνει όλες τις βιοχημικές λειτουργίες του κυττάρου αλλά και του εγκεφάλου (μαζί με τις σκέψεις εκείνες που κάνουμε αφού προέρχονται από το πνεύμα του πονηρού) σε τέτοιο σημείο που στο αποκορύφωμά του γεννά την φθορά, τον θάνατο, την απώλεια της ψυχής και του σώματος. Αιώνες τώρα το ζούμε αυτό ως ανθρώπινο γένος και το έχουμε κάνει και συνήθεια. Ήρθε κάποιος σήμερα στη δουλειά μου και είπε, για κάποιον συγγενή του, «πέθανε πλήρης ημερών, ήταν 80 χρονών». Ο Νώε 500 χρονών παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια και έζησε λέει 950 χρόνια! Κοιτάξτε το αγαθό τι κάνει, κοιτάξτε διαφορά! Ο Μαθουσάλας έζησε 969 χρόνια και εμείς σήμερα λέμε πλήρη ημερών κάποιον που είναι 70-80 χρονών! Έχει χαθεί δηλαδή η ζώσα πίστη, έχει χαθεί αυτή η ζωή που έφερε ο Χριστός. Αυτή η κατάσταση σε έναν ή πολλούς ανθρώπους γίνεται κουραστική η αμαρτία δηλαδή φέρνει κούραση ανυπόφορη. Αν το αντιληφθεί αυτό ο άνθρωπος θα θελήσει να αποτινάξει από τη ζωή του το λάθος και θα ψάξει την κύρια αιτία όλων των προβλημάτων του σε προσωπικό επίπεδο πρώτα και κατόπιν σε γενικό. Πρέπει όμως ο άνθρωπος ή διά Πνεύματος Αγίου να φωτιστεί και να ακολουθήσει τον Θεό ή μέσα από ένα σοβαρό πρόβλημα, αφού φτάσει σε αδιέξοδο, να σκεφτεί, να προβληματιστεί, να φιλοσοφήσει. Να αναρωτηθεί, τι γίνεται εδώ πέρα; Για ποιο λόγο ζω; Για ποιο λόγο ήρθα σ’ αυτόν τον κόσμο; Έτσι απλά θα χαθώ, στα καλά καθούμενα; Όταν κάποιος φτάσει στο σημείο αυτό τότε διακαώς θα ζητήσει την αλήθεια, η αλήθεια του Χριστού θα τον ελευθερώσει. Είναι γραφικό, είναι Λόγος Θεού, γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς. Κατόπιν μέσω της αλήθειας θα χτίσει ο Θεός μέσα στον άνθρωπο αυτό τη δική του βασιλεία. Αν αυτός ο άνθρωπος την ιδρύσει μέσα του τότε θα μπορέσει να την μεταλαμπαδεύσει και γύρω του διότι οι άνθρωποι όταν δουν την διαφορά και την καταλάβουν θέλουν να την μιμηθούν. Είναι ισχυρό κίνητρο η αναγέννηση ενός ανθρώπου ή πολλών. Η αληθινή αναγέννηση, όχι κουβέντες πνευματικές από το πρωί μέχρι το βράδυ για να δείξουμε ότι τάχα κάτι ξέρουμε. Για να συντελεστεί η αναγέννηση μέσα μας θα πρέπει νυχθημερόν να ζούμε στον χώρο του Θεού, στο αγιαστήριο του Θεού. Εκεί μέσα να αναπτύξουμε τον Θεό ώστε ο νου μας να γίνει ο νους του Χριστού ώστε το πνευματικό επίπεδο του κάθε ανθρώπου να γίνει θεϊκό. Το ότι ο Θεός επέτρεψε, παραχώρησε ο Διάβολος πρώτος να εμφανίσει την δική του βασιλεία είναι για να μπορέσουν οι άνθρωποι να καταλάβουν την διαφορά αφού βιώσουν πρώτα την κόλαση και μετά τον παράδεισο διότι η κόλαση και ο παράδεισος μέσα μας είναι. Μπορεί κάποιος να ζει αλλά μέρα-νύχτα να νιώθει την φλόγα, το πυρ, μέρα-νύχτα να φλέγεται, να μην είναι ποτέ καλά, (αυτό είναι ένα αιώνιο πυρ αν δεν αναγεννηθεί ο άνθρωπος). Όταν λείπει ο Χριστός ο άνθρωπος μέσα του φλέγεται, καίγεται ολόκληρος. Όταν όμως έρθει ο Χριστός έρχεται η ειρήνη μέσα του. Ο άνθρωπος γίνεται ώριμος, με πνεύμα Θεού. Ο άνθρωπος γίνεται εικόνα του Θεού του αοράτου. Όταν έρθει ο Χριστός έρχεται η αγάπη, έρχεται η χαρά, έρχεται η σοφία, έρχεται ο Θεός και κατοικεί μέσα στον άνθρωπο. Κάνει το σώμα του κατοικητήριο ώστε μέσα στον άνθρωπο να λειτουργεί ο ίδιος ο Θεός. Πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν. Ο Θεός λοιπόν όπου δει αγάπη αμέσως έρχεται και αγκαλιάζει τον άνθρωπο και του χορηγεί περισσότερη αγάπη (η αγάπη δίνει αγάπη), περισσότερη σοφία, περισσότερη ζωή. Το πνεύμα του Θεού όταν μπει μέσα στον άνθρωπο, με μέτρο στην αρχή και έπειτα χωρίς μέτρο, κάνει τον άνθρωπο ένα ηφαίστειο αφού τον ζωοποιεί, του εξασφαλίζει την υγεία και σιγά-σιγά τον φτάνει στο να καταργήσει την φθορά, τον θάνατο. Το πνεύμα του Θεού ενώνει τους χριστιανούς γιατί είναι αναγεννημένοι (δεν χωρίζονται οι χριστιανοί σε λεπτομέρειες), τους ενώνει σε μια ποίμνη με έναν ποιμένα τον Χριστό. Όταν αυτά συντελεστούν μέσα σε έναν άνθρωπο ο Θεός θα τον συστήσει και όλοι θα τρέξουν στον άνθρωπο του Θεού και θα πάρουν θέση δίπλα του ώστε να γίνουν οι πάντες άνθρωποι του Θεού, σύμμορφοι της εικόνας αυτού του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Η κόλαση λοιπόν πρώτα και η βασιλεία έπειτα είναι στοιχεία, ιδιότητες που πρέπει να τις βιώσει ο άνθρωπος ώστε να καταλάβει που οδηγεί το καθένα, κατόπιν να εκτιμήσει την άπειρη αξία του Πατέρα-Θεού (αυτά και τα δύο, καλό και κακό, χτίζονται μέσα στους ανθρώπους). Θα πρέπει σήμερα ο καθένας μας καθώς και όλοι μαζί αφού είδαμε τι είναι ο Θεός και τι θέλει να μας δώσει να κάνουμε βεβαία την κλήση την οποίαν σήμερα λάβαμε διά Πνεύματος Αγίου —δεν είναι τυχαίο το κάλεσμα που λάβαμε— ώστε να ξεκινήσουμε αγώνα πνευματικό. Η πάλη έγκειται στο να παλέψουμε και να συντρίψουμε τον έτερο κακό εαυτό μας, μέχρι να νικήσουμε υπομονή και επιμονή. Η σπουδή μας θα συνεχίζεται μέσα στο αγιαστήριο που καλούμεθα να ζήσουμε μέχρι να πεθάνει καθετί αρνητικό το οποίο σήμερα ζει μέσα μας και φέρνει τον διχασμό, τον χωρισμό, επιβάλλει τον θάνατο και κάνει την αμαρτία να βρίσκει πρόσφορο έδαφος, μέχρι δηλαδή ό,τι δεν είναι του Θεού να φύγει, να εξαφανιστεί, να μην υπάρχει ούτε σαν σκέψη μέσα μας. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα και θα πρέπει σιγά-σιγά να αρχίσουμε να μπαίνουμε στο βαθύ νόημα του Ευαγγελίου του Θεού ώστε να αρχίσουν να εκπληρώνονται σε εμάς οι επαγγελίες αυτού διότι είναι απολύτως βέβαιο ότι ο καιρός είναι εγγύς-εγγύτατα διά όλους τους ανθρώπους, δίκαιους και αμαρτωλούς. Οι άνθρωποι οι οποίοι υπηρετούν την αμαρτία αργά ή γρήγορα οδηγούνται σε αδιέξοδο. Παρατήρησα όλα αυτά τα χρόνια πνευματικού αγώνα ότι οι άνθρωποι που δεν αφιερώνονται, ακόμη και αυτοί που λένε ότι είναι του Θεού, δεν μπορούν να πετύχουν σχεδόν τίποτα. Έξαφνα διαλύονται τα πάντα στη ζωή τους, οι πιο πολλοί απιστούν τόσο πολύ που απορείς. Δεν θα κερδίσουμε τίποτα από μια ξερή, φιλοσοφική γνώση αν δεν αφιερωθούμε. Οι άνθρωποι όμως που υπηρετούν τον Θεό, που αφιερώνονται αυτοί και ελευθερώνονται από αδυναμίες και τους είναι φυσική κατάσταση μετά να υπηρετούν το αγαθό, γίνονται αυτάγαθοι, δεν κάνουν προσπάθεια γιατί το υπηρετούν για χρόνια. Έχουμε μιλήσει για την αφιέρωση του Κυρίου όπως χρειάζεται και τώρα η αφιέρωση η δική μας. Δεν μπορεί κάποιος να μας πάρει στα σοβαρά, ούτε Θεός, ούτε άγγελος, ούτε άνθρωπος εάν δεν γίνουμε αυτάγαθοι, πηγή αγαθότητας και ζωής και ο μόνος τρόπος είναι να βομβαρδίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο με το πνεύμα του Θεού. Γι’ αυτό και η Φωνή Θεού εργάζεται όλα αυτά τα χρόνια, για να έχει πνευματική περιουσία την οποίαν να διανέμει δωρεάν και όλοι οι άνθρωποι να μπορούν να την αποκτούν εύκολα και να την σπουδάζουν. Μάλιστα οι άνθρωποι που υπηρετούν τον Θεό έχουν δύο τρόπους εισδοχής στη ζωή, ο Κύριός μας το φανέρωσε. Ο ένας τρόπος είναι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν, καθώς, ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται· αυτοί οι άνθρωποι (που θα κοιμηθούν εν Κυρίω) θα μετέχουν της πρώτης ανάστασης η οποία θα γίνει διά τους εν Κυρίω κοιμηθέντες. Ο άλλος τρόπος εισδοχής στη ζωή είναι και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα, πιστεύεις τούτο; Δεν μένει τώρα παρά να πιστέψουμε την καλή είδηση που μάθαμε και να πέσουμε με τα μούτρα, με όλη τη δύναμή μας στο να κάνουμε τον αγώνα του καθαρισμού και του αγιασμού —είναι και αυτό γραφικό, άγιοι γένεσθε, ότι εγώ άγιος ειμι— καθώς και στην προσπάθεια της εξάπλωσης απονέμοντας τιμή και δόξα σε όλους εκείνους οι οποίοι εργάστηκαν για να μεταλαμπαδευτεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας και να φτάσει ως τις μέρες μας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους ανθρώπους που το μετέφεραν μέχρι σήμερα, που το φέρανε στη ζωή μας. Όταν πιστέψουμε όλα αυτά τα οποία ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας, εργαζόμενοι συνειδητά πάνω στο θέλημα του Θεού, αναπτύσσοντας τους καρπούς, τα χαρίσματα, τις ιδιότητες, τα σημεία του Αγίου Πνεύματος θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τις άπειρες δυνατότητες του Πατέρα μας οι οποίες φανερώνονται σε εμάς μέσω του Υιού του σήμερα. Δηλαδή εμείς λέμε, ο Κύριος έκανε αυτό, ο Κύριος έκανε το άλλο, (ό,τι διαβάζουμε λέμε), όταν όμως κάνουμε και εμείς τον αγώνα θα αρχίσουν όλα αυτά να φανερώνονται μέσα μας αφού διά Πνεύματος Αγίου ο Θεός θα πλημμυρίσει τον εσωτερικό μας κόσμο με δύναμη. Ο άνθρωπος του Θεού θα υλοποιεί τα λόγια του. Μάλιστα ο Θεός θα πλημμυρίσει τον εσωτερικό μας κόσμο με μια αυξημένη εσωτερική χαρά, ειρήνη, αγάπη, σοφία, δικαιοσύνη η οποία χαρά, ειρήνη, αγάπη και δικαιοσύνη θα στρέφεται και προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Ο άνθρωπος του Θεού δεν θα μπορεί να δει λάθη γιατί ό,τι και να γίνεται γνωρίζει ότι είναι θέλημα Θεού αφού ο Λόγος του Θεού λέει ότι ούτε μια τρίχα δεν πέφτει άνευ του θελήματος του Θεού καθώς αναφέρει ότι δύο στρουθία δεν πωλούνται δι’ εν ασσάριον; και εν εξ αυτών δεν θέλει πέσει επί την γην, άνευ του θελήματος του Πατρός σας. Ακόμη διά του θετικού αγώνος στο Ευαγγέλιο του Χριστού θα αποκτήσουμε και μια πληρότητα που θα πλημμυρίζει την προσωπικότητά μας χαρίζοντάς μας μια διαρκή ζωτικότητα και ενεργητικότητα πρώτα μέσα μας και έπειτα διά της ομολογίας και της ζώσας πίστεως και γύρω μας, έτσι θα μπορούμε να μοιράζουμε αυτή την δύναμη, αυτή την πληρότητα, αυτή τη ζωτικότητα, αυτή την ενέργεια και σε άλλους ανθρώπους. Μέχρι όμως να μπουν τα άφθαρτα στοιχεία του Ευαγγελίου μέσα μας, οι καρποί και τα χαρίσματα του Αγίου-Παναγίου Πνεύματος, μπορεί να παθαίνουμε και πτώσεις αλλά δεν θα το βάζουμε κάτω και δεν θα χάνουμε το θάρρος μας. Έχουμε το έλεος του Θεού το οποίο μας καταδιώκει πάσας τας ημέρας της ζωής μας το οποίο μας χαρίζεται πάντα και παντού αρκεί να το υιοθετούμε, να το παίρνουμε διότι χρειάζεται μέχρι να μην κάνουμε λάθη να χρησιμοποιούμε το έλεος και για το εαυτό μας και για τους άλλους. Με το σύστημα αυτό ο Θεός μας δέχεται. Εξάλλου έχουμε και την μετάνοια, (μετά εννόησα — κατάλαβα), παίρνουμε το έλεος, προχωράμε και βλέπουμε την πτώση μας, το λάθος μας ως αναγέννηση για μας γιατί και μέσα από εκεί κάτι μάθαμε, πάντα συνεργεί εις αγαθόν τοις αγαπώσιν τον Θεόν. Για τον άνθρωπο του Θεού όλα είναι δόση αγαθή και μέσω αυτής ο άνθρωπος του Θεού σπουδάζει. Εάν δίνουμε το έλεος στον εαυτό μας και στους άλλους δεν θα αποκτήσουμε ποτέ αυστηρή συνείδηση, ώστε να κρίνουμε τον εαυτό μας και τους άλλους αυστηρά διότι αυτό είναι εγωισμός αφού ο ίδιος ο Θεός έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών και δώρισε το μέγα έλεος σ’ όλον τον κόσμο! Ο Δαβίδ ενώ δεν είχε γνωρίσει τον Χριστό κατάλαβε ότι ο Θεός είναι έλεος, το άρπαξε και έγραψε όλους αυτούς τους ύμνους που λατρεύουν τον Θεό και μέσα από το έλεος αυτό συνέχισε να ζει και να είναι βασιλιάς. Αυτός ο τρόπος λοιπόν μας βοηθάει να φτάσουμε γρήγορα στον προορισμό μας που είναι ο αγιασμός. Άρα δεν θα απελπιζόμαστε σήμερα όποια και αν είναι η πτώση μας. Μάλιστα, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες θα εργαζόμαστε το αγαθό ακόμα και αν δεν έχουμε και τα βασικά αφού ζούμε σε δύσκολες εποχές. Ακόμα και έτσι θα έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό συνεχίζοντας να υπηρετούμε Θεό. Είναι δικαιολογημένο άλλωστε το να κάνουμε λάθη διότι δεν ξαναφτιάξαμε την βασιλεία του Θεού μέσα μας ή γύρω μας. Είναι αδικαιολόγητο όμως να μην θέλουμε να φύγουμε από τα λάθη τα οποία ο Θεός μας φανέρωσε ότι έχουμε. Το πιο έξυπνο κόλπο για να αποφύγουμε τον Διάβολο και τα έργα αυτού είναι η ενότητα με τον Πατέρα-Θεό, με το Ευαγγέλιο του Χριστού, με την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού αλλά και μεταξύ μας με το να δέχεται ο ένας τον άλλον όπως είναι. Δεν θα μπαίνουμε στη ζωή του άλλου να του πούμε που κάνει λάθη. Ο Κύριος το τόνισε έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου, και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου. Ο ίδιος ο Χριστός έδωσε εντολή για το θέμα της ενότητας στους μαθητές τους, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Δεν λέω να μοιράσουμε τις περιουσίες μας, δεν λέω να κάνουμε πράγματα που δεν μπορούμε ακόμη, αλλά δεν μπορούμε να μην κρίνουμε και να δεχόμεθα ο ένας τον άλλον; Πρέπει και σ’ αυτό το θέμα να εκδηλώνουμε δυσαρέσκεια; Ο πεφιλημένος μαθητής του Κυρίου στα βαθιά γεράματά του δίδασκε τεκνία αγαπάτε αλλήλους και φυσικά κάτι ήξερε αφού αυτός κέρδισε και τη ζωή, ο Θεός του έδωσε τη ζωή. Αγάπη έχουμε όταν δεχόμεθα τον κάθε αδελφό όπως είναι. Εάν λοιπόν θέλουμε να υψωνόμαστε πάνω από κάθε εμπόδιο και πρόβλημα έτσι ώστε να μην επηρεάζεται η πνευματική κατάσταση της εσωτερικής χαράς και της ειρήνης —οι οποίες θα φωλιάσουν μέσα μας διά του αγώνος της αναγέννησης, διά της ενότητας και διά της μεγάλης αγάπης μας στο Ευαγγέλιο του Χριστού, του Θεού— χρειάζεται να πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων τις μικρότητες που μας χωρίζουν και να ενωθούμε όλοι στα βασικά στοιχεία του Ευαγγελίου. Ο πιο σύντομος τρόπος; Ο Κύριος μας τον έδειξε, μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε. Είναι σημαντικό —όπως ανέφερα και στην αρχή— το Θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου, ωστε να μην μας απολέσει η γλώσσα μας. Μέσω αυτής γίνονται πολλά κακά, δι’ αυτής ευλογούμε τον Θεό και δι’ αυτής καταρώμεθα και τον Θεό και τους ανθρώπους. Άρα μέσα στο μυαλό μας πρέπει συνέχεια να έχουμε το μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε. Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην; Τω ιδίω κυρίω στήκει ή πίπτει. Διό αναπολόγητος ει, ω άνθρωπε πας ο κρίνων· εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον, σεαυτόν κατακρίνεις· τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων. Πού ξέρω εγώ τι λέει ο Θεός στο αφτί του άλλου; Γιατί δεν έχω καλή προαίρεση ώστε να δω τι κάνει άλλος, πώς βαδίζει, τι λέει, τι σκέφτεται; Ο Πατέρας όλους μάς αγαπά και στον καθένα δίνει μια δουλειά να κάνει. Ας κάνω εγώ την δική μου δουλειά και όσοι έχουν την ίδια με εμένα θα βρεθούμε και θα εργαστούμε στον αμπελώνα του Κυρίου. Το να μην κρίνουμε λοιπόν είναι απαραίτητο στοιχείο όπως απαραίτητο και βασικό στοιχείο είναι και ο καθαρισμός ο οποίος προέρχεται από την εφαρμογή των εντολών του Θεού αφού μέσω αυτού διορθώνουμε τον εαυτό μας πάνω στο θέλημα του Θεού. Οι εντολές του Θεού (το θέλημα του Θεού), τι κάνουν και φέρνουν τον καθαρισμό; Οι εντολές αυτές στρέφονται προς τον Θεό, προς τον αδελφό, προς τον εχθρό και προς τον εαυτό μας. Ο Θεός μέσω αυτών καλεί τον άνθρωπο να υπηρετήσει το αγαθό, να υπηρετήσει την αγάπη, να υπηρετήσει τη ζωή, φανερώνοντας αγάπη προς τον Θεό, προς τον αδελφό, προς τον εχθρό. Έτσι σιγά-σιγά, με τα χρόνια, με την προσπάθεια, με την μελέτη, με την προσευχή, με την εξάπλωση, με το να υπηρετούμε, αυξάνει το αγαθό και έρχεται ο καθαρισμός. Καθαρισμός τι σημαίνει; Σημαίνει ότι υπάρχει κάποιος χώρος λερωμένος και πρέπει να μπει μέσα σ’ αυτόν ένα συνεργείο να τον καθαρίσει. Ποιο είναι το συνεργείο; Είναι ο υπηρέτης, ο εργολάβος της θεότητας, το Πνεύμα το Άγιο, το πνεύμα εστι το ζωοποιούν. Σε αυτό το πνεύμα λοιπόν που ζωοποιεί να επιτρέψουμε να μπει μέσα μας ώστε να καθαρίσει όλο αυτό που έχει μαζευτεί όλα αυτά τα χρόνια και που εμείς το θεωρούμε φυσιολογικό γιατί δεν ξέρουμε κάτι άλλο. Ας αφήσουμε τον Θεό να δουλέψει σήμερα μέσα μας. Ας βγάλουμε την δική μας γνώμη και ας ακολουθήσουμε από σήμερα το θέλημα του Θεού. Ας υπηρετήσουμε αυτό το οποίο μας λέει ο Θεός γιατί το δικό μας έχει δοκιμαστεί από άλλους ανθρώπους και τους έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο. Ας θέσουμε τον εαυτό μας στην υπηρεσία του Θεού και ας μη το καταλαβαίνουμε στην αρχή μετά όμως θα το καταλάβουμε. Ακόμη, να επιδιώξουμε την καρποφορία των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος τα οποία εμφανίζονται στον πιστό διά της ομολογίας και της αφιέρωσης (η εξάπλωση έχει 100% επιτυχία όταν αυτά που λέμε τα ζούμε, τα έχουμε φέρει στη ζωή μας). Να επιδιώξουμε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος. Ο τρόπος; Ο ποιήσας και διδάξας ζήσεται, όστις εκτελέση και διδάξη ούτος μέγας θέλει ονομασθή. Για να μπουν μέσα στον άνθρωπο όλα αυτά χρειάζεται ο άνθρωπος να πάρει στα χέρια του τον Λόγο του Θεού, να εισέλθει στο αγιαστήριο, να πάρει και την διδασκαλία της Φωνής Θεού και μέρα-νύχτα να τα μελετά, να τα ακούει, να γίνουν όλα αυτά η νέα λογική ώστε να δημιουργήσει την νέα τάξη πραγμάτων η οποία θα καθορίσει τη ζωή και τη σχέση του με τον Θεό, με τον εαυτό του και με τον κόσμο. Όλα αυτά όμως θα πρέπει, όπως έχουμε ξαναπεί, να τα στηρίξουμε στην ταπεινοφροσύνη, χωρίς αυτή ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται από τον Θεό. Ταπεινοφροσύνη σημαίνει να κενώσω τον εαυτό μου και να αφήσω να με ταξιδέψει ο Θεός. Χωρίς ταπεινοφροσύνη ο άνθρωπος σιγά-σιγά δαιμονίζεται. Η ταπεινοφροσύνη εκδηλώνεται με συγκεκριμένες αρχές:

1. Όταν κάμητε πάντα τα διαταχθέντα εις εσάς, λέγετε, ότι δούλοι αχρείοι είμεθα· επειδή εκάμαμεν ό,τι εχρεωστούμεν να κάμωμεν. Δηλαδή, φύγαμε από τον Πατέρα μας, από τον Βασιλιά, από τον Θεό που έχει τα πάντα, ζούσαμε με τους χοίρους όπως ο άσωτος υιός, τρώγαμε ξυλοκέρατα προσπαθούσαμε δηλαδή να χορτάσουμε με το τίποτα και τώρα που γυρίσαμε στον Πατέρα μας, αυτό είναι και το φυσιολογικό να ζούμε με τον Πατέρα, να ζούμε σύμφωνα με τις αρχές και το θέλημά του. Δεν χρειάζεται λοιπόν να νομίζουμε ότι είμαστε κάτι, ότι κάνουμε κάτι.

2. Το έργο που φανερώνει ο Θεός διά μέσω μας και που υπηρετούσε, που εργαζόμαστε σήμερα ποτέ να μην μας κάνει να πιστέψουμε ότι εμείς είμαστε μοναδικοί και ότι άλλος δεν θα μπορούσε να το κάνει. Όχι. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και έτυχε να βρεθούμε εμείς σ’ αυτή την γενιά.

3. Να μην θέλουμε τον άλλον έτσι όπως εμείς τον θέλουμε αλλά όπως ο Θεός τον θέλει. Αν το καταλάβουμε αυτό και δεχτεί ο ένας τον άλλον όπως είναι, αμέσως θα έρθει η χαρά. Εξάλλου δεν γνωρίζουμε ανθρώπους για να τους αλλάξουμε (είναι εγωισμός αυτό), ο Θεός θα τους αλλάξει. Ο Θεός θα αλλάξει τον καθένα. Εμείς θα κοιτάζουμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Καταρχήν έχουμε χρόνο να καθόμαστε και να παρατηρούμε και τους άλλους, να φορτωνόμαστε και με τα λάθη των άλλων; Όχι. Για να βοηθάμε μόνο έχουμε χρόνο, εκείνον που το θέλει και είναι σοβαρός και υπεύθυνος.   

4. Να κενώσουμε τον εαυτό μας και να αφήσουμε τον Θεό να μας ταξιδέψει. Να βγάλουμε δηλαδή τα δικά μας θέλω, τα δικά μας όνειρα και να αφεθούμε στα θέλω και στα όνειρα του Θεού γιατί ο Θεός για μας ονειρεύεται, για μας δημιούργησε, για μας θυσιάστηκε, για μας έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών, για να φτιάξει την οικογένειά Του, για να φτιάξει όντα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή Του ώστε να συμβασιλεύσουμε μετά του Θεού, να είμεθα κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι της δόξης Του.

Ένα άλλο βασικό στοιχείο στον αγώνα μας —το οποίο θα πρέπει να το βάλουμε σε κορνίζα, αν είναι δυνατόν, και κάθε μέρα να το έχουμε μπροστά μας και να το βλέπουμε— είναι η αγάπη. Η αγάπη αποτελεί την υψηλότερη πτήση του ανθρώπου. Σ’ αυτό το αεροπλάνο, της αγάπης, θα πρέπει να μπούμε αν θέλουμε να φτάσουμε γρήγορα στον Θεό. Ο ύμνος της αγάπης που δόθηκε διά Πνεύματος Αγίου είναι καθοριστικός στη ζωή όλων των χριστιανών. Αν οι άνθρωποι υπηρετήσουν τον ύμνο της αγάπης τότε έρχεται η βασιλεία του Θεού στη Γη. Αλλά όμως, παρόλο που τον διαβάζουν οι άνθρωποι μπαίνουν τα εντάλματα των ανθρώπων και όλα γκρεμίζονται. Ο ύμνος της αγάπης έχει ως εξής: Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον, δηλαδή αν παίζεις για παράδειγμα κιθάρα και τραγουδάς ωραία μπορεί να βγουν και 5 άνθρωποι στο μπαλκόνι για να σε ακούσουν και ας είναι και ακατάλληλη η ώρα, αν όμως χτυπάς έναν τενεκέ μέρα-νύχτα θα σε φωνάξουν όλοι, αυτό λέει είναι ο άνθρωπος χωρίς την αγάπη και ας μιλάει και χίλιες γλώσσες. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και αν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι. Όλα αυτά τα δίνει ο Θεός για να στηρίξει τη ζωή μας και να την πάει παρακάτω ώστε να φτάσουμε στην αγάπη, δεν μένουμε π.χ. στην προφητεία, η αγάπη είναι ο στόχος. Δηλαδή είναι σαν να θέλουμε να ταξιδέψουμε από το Αγρίνιο για να πάμε στην Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα και εμείς ενώ έχουμε πάει 100 μέτρα έξω από το Αγρίνιο να λέμε «είμαι Αθήνα», όμως δεν είμαι στην Αθήνα. Η προφητεία λοιπόν και όλα αυτά είναι τα 100 μέτρα. Όλα αυτά μας τα δίνει ο Θεός για να ενισχύσει την πίστη μας, να αυξηθεί η αγάπη μας στο Θεό, να υπηρετήσουμε την αγάπη, να γίνουμε αγάπη, να γίνουμε θεοί. Και εάν ψωμίσω λέει πάντα τα υπάρχοντά μου, και αν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν οφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία· πάντα στέγει δηλαδή η αγάπη είναι σαν την μάνα που αγκαλιάζει όλα τα παιδιά της. Εμείς έχουμε δει τον κόσμο έτσι; Έχουμε δει τον κόσμο σαν να είμαστε ο μεγάλος αδελφός που αγκαλιάζει όλα τα μικρότερα αδέλφια του, που τα υπηρετεί; Εμείς φροντίζουμε γι’ αυτόν (τον κόσμο) στα μέτρα που μπορούμε; Πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται· είτε γλώσσαι, παύσονται· είτε γνώσις, καταργηθήσεται —και σήμερα όλα θα καταργηθούν γιατί ο Θεός είναι αγάπη και επέλεξε να σείσει τον κόσμο με αγάπη, να τραντάξει τον κόσμο με Πνεύμα Άγιο, με σοφία Θεού. Εκ μέρους γαρ γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν· όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην· Ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον· άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα· μείζων δε τούτων η αγάπη.

Η εφαρμογή λοιπόν αδέλφια μου στην πράξη της αγάπης και του χριστιανικού τρόπου ζωής δεν επαγγέλλεται μόνο την μέλλουσα αιώνια ζωή αλλά και την παρούσα σαν μια ευτυχισμένη, όμορφη ζωή, με νόημα ζωή η οποία γίνεται στην συνέχεια ποιοτική και ποσοτική. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εξασφαλίζει 100% αυτή την αιώνια χαρά στους ανθρώπους μόνο διά του Ευαγγελίου στην αρχή και μετά διά Πνεύματος Αγίου. Εις την προς Τιμόθεον Επιστολή Β΄ το Πνεύμα το Άγιο φανερώνει τα εξής, φανερωθείσαν δε τώρα διά της επιφανείας του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, όστις κατήργησε μεν τον θάνατον, έφερε δε εις φως την ζωήν και την αφθαρσίαν διά του ευαγγελίου. Διά του Ευαγγελίου του Χριστού, θα το προσέξουμε αυτό. Βασιζόμαστε σε ό,τι έχει πει ο Χριστός, στην διδασκαλία του Χριστού και από τους ανθρώπους, από τα σκεύη εκλογής επιλέγουμε ό,τι έχει ειπωθεί διά Πνεύματος Αγίου και το βάζουμε στη ζωή μας. Αδέλφια μου, το Ευαγγέλιο του Χριστού θα πρέπει να τεθεί εις χείρας όλων των ανθρώπων και των λαών της Γης. Το έδαφος είναι έτοιμο και όπου να ‘ναι —να είστε σίγουροι— ότι θα σπαρθεί και θα αποδώσει εις το εκατονταπλάσιο ο καρπός αυτός γιατί ήρθε ο χρόνος. Μερικοί νομίζουν ότι ο κόσμος αυτός είναι στα χέρια τους ας ξέρουν όμως οι πάντες ότι ο κόσμος αυτός βρίσκεται στα χέρια του Θεού, πίσω απ’ όλα κρύβεται ο Θεός και αυτός έχει την κατεύθυνσή του. Ο Θεός εργάζεται μέσα στις κοινωνίες οι άνθρωποι όμως δεν το εννοούν όπως δεν το εννοούσαν και στην εποχή του Νώε που έφτιαχνε την κιβωτό και τον κορόιδευαν, όπως δεν το εννοούσαν και στην εποχή του Κυρίου που τον αποκαλούσαν φάγο, οινοπότη, φίλο τελωνών και αμαρτωλών και τον κορόιδευαν. Κάποιοι όμως το καταλάβαιναν και εργάζονταν και σιγά-σιγά ο χριστιανισμός έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Έτσι και σήμερα, ο Θεός δεν λείπει απ’ τον κόσμο, εργάζεται. Το Ευαγγέλιο λοιπόν —αφού τεθεί στα χέρια όλων των ανθρώπων— έχει τη δύναμη όταν εφαρμόζεται να καταργεί την αμαρτία με φυσική συνέπεια να καταργεί τον θάνατο. Και γνωρίζουμε ότι η αμαρτία δεν καταργείται εύκολα από μέσα μας γιατί έχουμε γεννηθεί μ’ αυτή και έχουμε δημιουργήσει νευρώνες με την λογική όχι του Θεού αλλά των ανθρώπων ή του Εωσφόρου, του Διαβόλου αφού εκδηλώνουμε πάθη, κακίες, μικρότητες, ζήλιες, ψέματα, εγωισμούς, επιθετικότητες. Αυτά δεν καταργούνται έτσι χωρίς αγώνα, καταργούνται με το να εισέλθουμε στο αγιαστήριο και μέρα-νύχτα να γράφουμε, να διαβάζουμε, να ακούμε. Τι να ακούμε; Την σοφία του Θεού, τον Λόγο του Θεού, την Φωνή Θεού —γιατί υπάρχει υγιαίνουσα διδασκαλία— και οτιδήποτε άλλο που μας ζωοποιεί. Πρέπει να φύγουμε λοιπόν από την αμαρτία αφού τα οψώνια της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Το Ευαγγέλιο έχει την δύναμη να δημιουργεί στον ανθρώπινο οργανισμό θετικά, ελπιδοφόρα, αιώνια, άφθαρτα στοιχεία, στοιχεία τα οποία ενισχύουν σκέψεις χαράς, συγχωρητικότητας, ενότητας, σκέψεις που διακρίνουμε ότι είναι υπέρ του εαυτού μας, υπέρ του συνανθρώπου μας, υπέρ του Θεού μας. Όταν τα καταφέρουμε αυτά σίγουρα θα εξασφαλίσουμε στη ζωή μας πνευματική επαφή με τον Πατέρα, τον Υιό και το Πνεύμα το Άγιο (πνευματική και οπτική) η οποία επαφή θα μας εξασφαλίσει σοφία Θεού, συγκίνηση, χαρά, ευφορία, ζωτικότητα, ενεργητικότητα, υγεία, μακροημέρευση, καρπούς, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Αυτός που θα γνωρίσει τον Θεό θα τρέχει για να τον συναντήσει όπως τρέχουν οι άνθρωποι όταν είναι να λάβουν κάτι σημαντικό στη ζωή τους για να μην το χάσουν. Όπως π.χ. τρέχουν όλοι άμα τους πει κάποιος «ελάτε στις 10 στην τράπεζα, σας κάνουμε δώρο 50.000 ευρώ» ή «ελάτε στον Ο.Α.Ε.Δ. σας δίνουμε ένα επίδομα» —δεν βλέπουν μπροστά τους από την βιασύνη και να τους σταματήσει κάποιος θα του πουν «άντε γεια τώρα, έχω δουλειά»— έτσι κάνει και ο άνθρωπος του Θεού όταν γνωρίσει τον Θεό, τρέχει στον χώρο που τον συνάντησε την πρώτη φορά για να συνδιαλεχθεί μαζί του. Πού τον συναντάει ο άνθρωπος τον Θεό; Στην σιωπή με τον νου του στην αρχή και μετά είπαμε ο άνθρωπος γνωρίζει τον Θεό και οπτικά γιατί ο Θεός υπάρχει. Αφού εγώ ο άνθρωπος είμαι ζωντανός και υπάρχω δεν θα υπάρχει αυτός που με έφτιαξε; Αφού υπάρχει όλη αυτή η Κτίση, η Δημιουργία δεν θα υπάρχει αυτός που την δημιούργησε; Πολλοί λένε «δεν υπάρχει Θεός» αλλά εγώ ρωτώ, υπάρχει έστω και μια λέξη όπου πίσω απ’ αυτή να μην κρύβεται κάτι, που να μην σημαίνει κάτι; Γιατί πίσω από την λέξη Θεός να μην υπάρχει τίποτα; Αλλά και ο ίδιος ο άνθρωπος δεν είναι εικόνα του Θεού του αοράτου; Δεν είναι θεός; Δεν είναι μυστήριο μέγα όλο αυτό που συντελείται στην βιολογική του ανατομία, αλλά και πνευματικά, το πώς κινείται, το πώς ζει, δεν είναι μυστήριο; Όταν λοιπόν ο Θεός μπει στη ζωή μας θα μπουν και όλα αυτά τα χαρίσματα, τα σημεία, οι καρποί του Αγίου Πνεύματος, τα οποία θα γίνουν κτήμα μας, θα γίνουμε ένα μ’ αυτά. Έτσι θα τα αντανακλούμε στην καθημερινή μας ζωή με τα έργα μας και με τα λόγια μας στους συνανθρώπους μας τους οποίους θα προβληματίζουμε αγαθά (ο Θεός θα το κάνει αυτό) γιατί θα βλέπουν έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης όλων των πραγμάτων με απλότητα, με ειλικρίνεια, με ειρήνη, ο άνθρωπος του Θεού δεν θα τα χάνει θα κινείται διαφορετικά, με σοφία, έτσι γίνεται σίγουρη και η εξάπλωση. Δυο στοιχεία συντελούν στην εξάπλωση, η ομολογία όταν μας ρωτούν (όταν μας ρωτούν, όταν μας ρωτούν, όταν μας ρωτούν) και η εφαρμογή. Εξάλλου το αψευδές στόμα του Κυρίου για τους συνειδητά ακολουθούντες πιστούς φανερώνει, πόλις κειμένη επάνω όρους δεν δύναται να κρυφθή. Ουδέ ανάπτουσι λύχνον, και θέτουσιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ’ επί τον λυχνοστάτην, και φέγγει εις πάντας τους εν τη οικία. Σεις είσθε, λέει, το άλας της γης· εάν δε το άλας διαφθαρή, με τι θέλει αλατισθή; (και ξέρουμε ότι ο Κύριος εννοούσε όλους τους μαθητές τους ανά τους αιώνες που τον ακολούθησαν καθώς και εμάς σήμερα οι οποίοι είμεθα μαθητές του). Εάν κάποιος δεν παρουσιάζει τον Χριστό με τη ζωή του σε τι θα ωφελήσουν τα λόγια; Δεν ωφελούν σε τίποτα τα λόγια αν δεν έχουμε τα έργα. Έτσι μπορούμε να επικρατήσουμε των δαιμονίων και του συστήματος αυτού του κόσμου το οποίο επιβάλλει την αμαρτία, υιοθετεί την αμαρτία, στηρίζει τον θάνατο. Πρέπει διά του καθαρισμού και της εξαπλώσεως να ιδρύσουμε την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας —ο Κύριος είπε η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν, και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν— ώστε ο Χριστός να έρθει, να βρει λαό και να παραλάβει την βασιλεία διά την οποία έδωσε και τη ζωή του. Όταν όμως εμείς λόγω της ύλης, λόγω των παθών ή λόγω του κοινωνικού συστήματος δεν υπηρετούμε Χριστό και δεν προσέξουμε και αποδεχτούμε στη ζωή μας έργα και σκέψεις εκτός του Λόγου του Θεού που προέρχονται εκ του Διαβόλου όπως είναι η ζήλια, το ψέμα, ο εγωισμός, η κρίση, η πονηρία, ο φόβος, η στενοχώρια, η τεμπελιά, η οκνηρία δηλαδή η πνευματική, η ανευθυνότητα ως προς το θέλημα του Θεού κ.λπ. τότε σίγουρα θα εξασφαλίσουμε στη ζωή μας την περιφρόνηση των ανθρώπων καθώς και την περιφρόνηση του Θεού σιγά-σιγά, με φυσική συνέπεια να μας επισκιάσει η φθορά, η ασθένεια, ο θάνατος, η απώλεια ψυχής και σώματος, μη γένοιτο Κύριε. Είναι μικρότητα από μέρους μας σήμερα να παρουσιάσουμε στο κάλεσμα του Κυρίου —για να το αποφύγουμε— την οποιαδήποτε δικαιολογία ή ένα από τα εμπόδια της παραβολής του δείπνου στην οποία παραβολή ο Κύριος έστειλε δούλους να πουν στους κεκλημένους να έρθουν στον δείπνο του Αρνίου και όλοι άρχισαν να παραιτούνται χρησιμοποιώντας δυστυχώς ανάξιες δικαιολογίες όπως: Αγρόν ηγόρασα, γυναίκα ενυμφεύθην, βόδια ηγόρασα και υπάγω να τα δοκιμάσω κ.λπ.. Δεν είναι δυνατόν όλες αυτές οι δικαιολογίες αδέλφια μου να μπαίνουν και σε εμάς εμπόδιο στο κάλεσμα που λάβαμε και να παρουσιάζουν σε όλους μας δυσχέρειες ως προς τον δείπνο της αγάπης του Κυρίου όπως, δεν είναι δυνατόν όλες αυτές οι δικαιολογίες να μπαίνουν εμπόδιο στην σωτηρία και στην αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους. Δεν είναι δυνατόν να βάζουμε κόμματα σε αυτόν που δημιούργησε τον άνθρωπο αλλά και όλη την Κτίση αφού του χρωστάμε την ίδια τη ζωή.

Τι είναι όμως ο Χριστός και γιατί θα πρέπει να τον ακολουθήσουμε χωρίς δικαιολογίες; Ο ίδιος ο Θεός, ο Πατέρας είπε, Υιός μου είσαι συ, εγώ σήμερον σε εγέννησα —δεν ακολουθούμε κάποιον τυχαίο— και πάλιν· Εγώ θέλω είσθαι εις αυτόν Πατήρ, και αυτός θέλει είσθαι εις εμε Υιός. Όταν δε πάλιν εισαγάγη τον πρωτότοκον εις την οικουμένην, λέγει· Και ας προσκυνήσωσιν εις αυτόν πάντες οι άγγελοι του Θεού. Και περί μεν των αγγέλων λέγει· Ο ποιών τους αγγέλους αυτού πνεύματα, και τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα. Περί δε του Υιού· Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος· σκήπτρον ευθύτητος είναι το σκήπτρον της βασιλείας σου διότι ηγάπησας δικαιοσύνην, και εμίσησας ανομίαν· διά τούτο έχρισε σε ο Θεός, ο Θεός σου, έλαιον αγαλλιάσεως υπέρ τους μετόχους σου. Και, Συ κατ’ αρχάς, Κύριε, την γην εθεμελίωσας, και έργα των χειρών σου είναι οι ουρανοί. Αυτοί θέλουσιν απολεσθή, συ δε διαμένεις· και πάντες ως ιμάτιον θέλουσι παλαιωθή, και ως περιένδυμα θέλεις τυλίξει αυτούς, και θέλουσιν αλλαχθή· Συ όμως είσαι ο αυτός, και τα έτη σου δεν θέλουσιν εκλείψει. Προς τίνα δε των αγγέλων είπε ποτέ· Κάθου εκ δεξιών μου, εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου; Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Ο Χριστός αδέλφια μου, όπως ανέφερα και στην αρχή, είναι Θεός, είναι απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μη έχων μήτε αρχή ημερών μήτε τέλος ζωής, βασιλεύς αγάπης, ειρήνης και δικαιοσύνης. Ποιον να μιμηθούμε αν δεν μιμηθούμε τον Χριστό; Μα είναι δύσκολο, θα μου πει κάποιος. Έτσι φαίνεται, του απαντώ, διότι άμα ξεκινήσεις μετά γλυκαίνεσαι, είναι σαν αυτόν που βάζει το δάχτυλο στο μέλι και μετά θέλει όλο το μελίσσι. Ο Υιός υπήρχε και πριν την σάρκωσή του. Ο Χριστός εμφανίσθη ως άνθρωπος εις τον κόσμο, άνθρωπος δηλαδή σαν και μας, υπήρχε όμως και πριν γίνει άνθρωπος —τρία Πνεύματα έκαναν, δημιούργησαν τον κόσμο εκ των οποίων τα δύο σαρκώθηκαν και αναμένεται η σάρκωση και του τρίτου (Εκείνου). Ο Πατέρας εμφανίστηκε και ενήργησε μέσω του Μωυσή, ο Υιός στον Χριστό και το τρίτο σε Εκείνον. Εμφανίσθη λοιπόν ως άνθρωπος εις τον κόσμο γεννημένος διά Πνεύματος Αγίου, μη λαβών φύση αγγέλου αλλά σπέρμα Αβραάμ. Κατορθώνει ως άνθρωπος να γίνει Υιός Θεού, ως πνεύμα ήτο Υιός Θεού πριν γεννηθεί. Αγωνίστηκε όμως ως άνθρωπος και διά του αγώνος του απεδείχθη Υιός Θεού κατά το πνεύμα της αγιοσύνης. Σαν άνθρωπος τα κατάφερε. Ο Απόστολος των εθνών Παύλος αναφέρει, καίτοι ων Υιός, έμαθε την υπακοήν αφ’ όσων έπαθε. Ο αγώνας που έκανε ήταν να φέρει εις πέρας την αποστολή που έλαβε από τον Πατέρα του. Πρώτον, να τηρήσει τον δεκάλογο του Πατέρα του ο οποίος εδόθη διά μέσω του Μωϋσή στον Ισραηλιτικό λαό. Αφού τον τήρησε —ως άνθρωπος τον τήρησε— κατήργησε τον φυσικό θάνατο από τον εαυτό του διότι ο νόμος έλεγε ότι ο ποιήσας ταύτα θέλει ζήσει. Επόμενος στόχος του Κυρίου και θέλημα του Πατέρα του ήταν να θυσιάσει αυτή τη ζωή που κέρδισε —διά του αγώνος του— για τον άνθρωπο και γενικότερα για το ανθρώπινο γένος προς σωτηρία ψυχής και σώματος. Για να σπουδάσουν οι άνθρωποι την αγάπη, την ολοκληρωμένη αγάπη, γι’ αυτό θυσίασε τη ζωή του, διότι μας έδειξε τι σημαίνει αγάπη αφού και πάνω από τον σταυρό εκεί που έβγαινε η ψυχή του είπε, πάτερ, άφες αυτοίς· ου γαρ οίδασι τι ποιούσι. Στον κήπο της Γεσθημανής ζήτησε βοήθεια από τους μαθητές του και δεν την βρήκε, παρόλα αυτά και αυτούς τους συγχώρησε, τους αγκάλιασε. Ο Θεός δεν κρατούσε κακίες, η αγάπη του ήταν μεγάλη. Οι προφήτες το λένε καθαρά ότι τας ασθενείας ημών έλαβε και τας νόσους εβάστασεν …. ούτος τας αμαρτίας ημών φέρει και περί ημών οδυνάται …. τω μώλωπι αυτού ημείς ιάθημεν. Σε ποιους όμως εμφανίστηκε η ίαση αυτή; Από ποιους αναγνωρίστηκε η θυσία του Χριστού και έγινε πιστευτή μέχρι σήμερα; Δυστυχώς λόγω της παχυλότητας της ύλης που έχει επικρατήσει εις ολόκληρο το είναι του ανθρώπου η ευλογία του Θεού, σωτηρία δηλαδή ψυχής και σώματος, μέχρι σήμερα δεν έγινε δεκτή πουθενά, δεν εννοήθηκε δυστυχώς από πουθενά γι’ αυτό και οι επαγγελίες του Θεού αφού δεν πιστεύτηκαν δεν εκπληρώνονται πρώτα σε εμάς τους χριστιανούς και κατόπιν και σε όλο τον κόσμο αφού όλοι οι άνθρωποι μετέτρεψαν τον Χριστό σε θρησκεία, σε δόγματα, σε συμφέροντα, σε φιλοδοξίες, παρουσιάζοντας αρχηγηλίκια, φορώντας μπουφονικά ρούχα κ.λπ.. Ποιος όμως είναι ο λόγος που φτάσαμε σε αυτό το σημείο και συμβαίνουν όλα αυτά, ποιος φταίει; Δυο πράγματα φταίνε και θα πρέπει να τα προσέξουμε τουλάχιστον στον εαυτό μας (να μην πέσουμε στην ίδια παγίδα) ώστε να μην υπάρχει συνέχεια στο ψέμα μέσα μας. Πρώτον, πιστεύω ότι φταίει ο καθένας από εμάς διότι εμείς δεν σπεύδουμε το ταχύτερο δυνατό από τη στιγμή που λαμβάνουμε το κάλεσμα να μάθουμε ποιος είναι ο πραγματικός προορισμός μας, είμαστε δύσπιστοι δηλαδή, ακόμη και την ώρα που έρχεται ο Θεός και ευτυχώς που αυτός επιμένει, χτυπάει και ξαναχτυπάει και ξαναχτυπάει την πόρτα της καρδιάς μας, της λογικής μας. Έτσι λοιπόν αφού είμαστε δύσπιστοι χάνουμε πολύ χρόνο διότι αφιερώνουμε τη ζωή μας στη σύναξη και απόκτηση υλικών αγαθών, για πολλά χρόνια, ο καθένας με τον τρόπο που επιλέγει νομίζοντας ότι έτσι θα εξασφαλίσει τα πάντα όμως έξαφνα έρχεται ο όλεθρος. Έχουμε διαβάσει την παραβολή του άφρονα, άφρων, ταύτη τη νυκτί την ψυχή σου απαιτούσιν από σου· ά δε ητοίμασας τίνι έσται; Δεύτερη αιτία είναι ότι έπρεπε πρωτίστως η ανθρωπότητα διά μέσω των αιώνων να διέλθει, αυτό που ανέφερα πιο πάνω, το στάδιο της διαπαιδαγώγησης διά να μπορέσει διά αυτής ο άνθρωπος να συλλάβει ποιο είναι το κακό και από που προέρχεται και ποιο είναι το καλό και από που προέρχεται. Είναι χρονική περίοδος δηλαδή όπου ο καθένας ζει την πτώση του το θέμα είναι να γίνει γρήγορα αντιληπτή και να την διορθώσει. Να μην ζούμε την πτώση και η δική μας πτώση διδάξει κάποιους άλλους και εμάς όχι και δεν αναγεννηθούμε ποτέ. Να είμαστε εύκολοι όπως είμαστε όταν μας λένε καλά λόγια και αμέσως έχουμε το χαμόγελο στα χείλη ή όταν μας επαινούν αμέσως έχουμε χαρά και λέμε ευχαριστώ έτσι να έχουμε και στην νουθεσία του Θεού, στο κάλεσμα του Θεού, αμέσως να ανταποκρινόμαστε. Εμείς όλοι λοιπόν θα πρέπει να προσέξουμε αυτά τα δυο στάδια της ζωής μας ώστε να φτάσουμε στον προορισμό μας. Έχει αποδειχθεί 100% πως ό,τι δεν στηρίζεται στο Ευαγγέλιο του Χριστού θα μας ρίξει αργά ή γρήγορα σε πνευματική πτώση. Χρειάζεται με την προσπάθεια που θα κάνουμε να αποβάλουμε τον λάθος τρόπο ζωής που είχαμε μέχρι χτες και να ενδυθούμε τον νέο τρόπο του Ευαγγελίου και του Χριστού ώστε να αρχίσει ο πόλεμος ενάντια του κακού. Η πρώτη επίθεση θα πρέπει να γίνει ενάντια του έτερου κακού εαυτού μας. Ο Χριστός στον Λόγο του αναφέρει το εξής, Υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου, και τότε θέλεις ιδεί καθαρώς διά να εκβάλης το ξυλάριον το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου. Είναι αλήθεια ότι μέσα μας κατοικεί ο Διάβολος διά των παθών και των αδυναμιών και στην ουσία μάς κάνει ό,τι θέλει. Ο εγκέφαλος του ανθρώπου δημιουργήθηκε ώστε να κατοικεί μέσα εις αυτόν η θετική σκέψη, ο Θεός. Δυστυχώς όμως με τα δικαιώματα που δώσαμε στον Διάβολο κατοικεί το βδέλυγμα της ερημώσεως, ο Εωσφόρος, το ψέμα, αυτός εξουσιάζει όλο μας το είναι και τι κάνει; Εξαπολύει υδρογονοβόμβες και βομβαρδίζει τον εσωτερικό μας κόσμο. Πώς; Μια μας γεμίζει λύπη, μια μας γεμίζει θυμό, μια μας γεμίζει στενοχώρια, πονοκεφάλους, μια μας γεμίζει ψέμα, μια μας γεμίζει εγωισμό, μια μας γεμίζει πονηρία, μια μας γεμίζει φοβία κ.λπ.. Με όλα αυτά ποιος είναι ο σκοπός του; Να μας ρίξει το ηθικό, να μας πει ότι «δεν μπορείς να αντισταθείς, έτσι όπως είσαι θα πεθάνεις». Αυτό θέλει, να μας πείσει όλους και μέχρι να πεθάνει ο άνθρωπος θέλει να τον ταλαιπωρεί. Μπαίνει μάλιστα, πολλές φορές, άμα δεν μπορεί να μπει σε εσένα και στα κοντινά μέλη της οικογενείας σου ώστε να σου επιτίθενται και αυτά. Δηλαδή άμα εσύ φροντίζεις να αναγεννιέσαι, να κάνεις τον αγώνα αυτό, να αντιλαμβάνεσαι περισσότερα απ’ τους άλλους πάει και μπαίνει στους άλλους να σε πειράζουν. Αφού μπαίνει και στην οικογένεια όλοι πιστεύουν αρνητικά για τον άνθρωπο αυτό που εργάζεται για την δόξα του Θεού και τον κατηγορούν. Ο άνθρωπος του Θεού όμως έχει τον τρόπο ώστε σιγά-σιγά να αποφύγει τον πειρασμό αυτό. Ακόμη και στον ύπνο μάς επιτίθεται για να απελπιστούμε, να το βάλουμε κάτω και να κερδίσει την μάχη μεταξύ ζωής που θέλουμε εμείς και θανάτου που θέλει αυτός. Έχουμε ακούσει πολλούς συνανθρώπους μας να λένε ότι «είναι ωραία η ζωή όμως έτσι όπως ζω εγώ καλύτερα να πεθάνω, ζωή είναι αυτή που ζω;». Γιατί λέτε να το λένε αυτό; Διότι βρίσκονται όλοι, όπως και ο καθένας από εμάς παλιότερα, μακριά από το Ευαγγέλιο του Χριστού, από τον Λόγο του Θεού. Μόνοι μας δημιουργούμε την κόλαση και ζούμε πυρίκαυστα κάθε στιγμή της ζωής μας ελπίζοντας στο καλύτερο αύριο το οποίο δεν έρχεται ποτέ αφού δεν χτίζουμε το παρόν. Είναι δυνατόν να έχουμε μέλλον όταν έχουμε αδιαφορήσει για το παρόν; Ο Διάβολος έχει μπερδέψει 100% όλο το ανθρώπινο γένος. Εμείς τώρα τι θα κάνουμε, θα αφήσουμε αυτόν να κάνει κουμάντο στη ζωή μας ή θα αντισταθούμε; Πιστεύω ότι πρέπει να αντισταθούμε και μάλιστα να το μεταδώσουμε με χαρά και σε άλλους συνανθρώπους μας διότι όταν είμεθα πολλοί ενωμένοι, είμεθα μια γροθιά μεγάλη, ισχυρή στον κοινό αγώνα έναντι του έτερου κακού εαυτού μας. Ο αγώνας όταν είμαστε ενωμένοι γίνεται πιο εύκολος, πιο ευχάριστος ενώ όταν τον κάνει μόνος του ο καθένας είναι λίγο δύσκολος, μέχρι να συναντήσει τον Θεό μετά γίνεται εύκολος. Είναι γραφικό, όστις εκτελέση και διδάξη ούτος μέγας θέλει ονομασθή. Έτσι θα φύγει από μέσα μας και γύρω μας το κακό, κάνοντας αυτόν τον αγώνα. Μπορεί στην αρχή να είναι ένας (που κάνει αγώνα) μετά θα γίνουν δύο, τρεις κ.λπ.. Ο Χριστός λέει να μην φοβάται όσο μικρό και αν είναι το ποίμνιο και στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας λέει, δεν έχεις ισχυρή δύναμη αλλά όμως θέλω κάμει τους εκ της συναγωγής του Σατανά που λένε ότι είναι Ιουδαίοι αλλά δεν είναι ψεύδονται να έρθουν και να σε προσκυνήσουν. Έτσι θα βασιλέψει ο Χριστός μέσα μας. Να επιμείνουμε στον αγώνα μας, να μην το βάζουμε κάτω —με την παραμικρή δηλαδή αντιξοότητα αμέσως αρχίζουμε να λέμε, πού είναι ο Θεός; Υπάρχει λοιπόν τρόπος να αντισταθούμε.

Πρώτον, μετάνοια, να ζητήσουμε συγχώρεση από τον Θεό για την άγνοια που είχαμε και για την προσβολή που του δείχναμε τόσο καιρό διότι δεν τον ακολουθούσαμε και δεν σεβαστήκαμε την σταυρική του θυσία.

Δεύτερον, να ενωθούμε με το Ευαγγέλιο του Χριστού με ειλικρίνεια. Από σήμερα να μην λείπει από πάνω μας, συνέχεια να το έχουμε μαζί μας και να το διαβάζουμε με επιμέλεια και προσοχή ώστε να δούμε τι ζητάει, τι θέλει ο Θεός από εμάς. Οκτώ ώρες δουλεύουμε, οκτώ ώρες κοιμώμεθα μπορούμε νομίζω να αφιερώσουμε 2—3 ώρες το εικοσιτετράωρο στην μελέτη, στην προσευχή, στον αγώνα ώστε να σπουδάσουμε, να ελευθερώσουμε τον εαυτό μας, να μη ζούμε πυρίκαυστα, να έρθει η ειρήνη, η ζωή, η χαρά μέσα μας, η ενότητα.

Άλλο σημαντικό στοιχείο που πρέπει να έχουμε είναι η προσευχή. Με την κρυφή προσευχή —αιτείτε, και δοθήσεται υμίν, ζητείτε, και ευρήσετε, κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν— να κρούομε, να επιμένουμε και ο Θεός θα κατεβαίνει και θα μας συναντά.

Άλλο κόλπο για να πετύχουμε τους στόχους μας: εξέλθατε (φύγετε) εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε, —να αφορίσουμε δηλαδή εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας απ’ όλους τους άλλους, από το σύστημα, από την αμαρτία, να φύγουμε απ’ αυτή— λέγει Κύριος, και ακαθάρτου μη άπτεσθε, καγώ εισδέξομαι υμάς, και έσομαι υμίν εις πατέρα, και υμείς έσεσθέ μοι εις υιούς και θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. Σε ένα άλλο σημείο ο Χριστός είπε, δεν παρακαλώ να τους πάρεις απ’ τον κόσμο αλλά να τους φυλάξεις από τον πονηρό. Αυτό είναι και πολλές φορές εμείς κυνηγάμε το κουτσομπολιό, εμείς κυνηγάμε την κουβέντα, εμείς κυνηγάμε την αμαρτία, δεν αφήνουμε τουλάχιστον να έρθει από μόνη της αλλά πάμε και γυρεύοντας είτε με την περιέργεια, είτε με οτιδήποτε άλλο. Ξέρουμε ότι, όστις φίλος του κόσμου εχθρός του Θεού καθίσταται και όστις φίλος του Θεού εχθρός του κόσμου.

Επειδή ο τρόπος της σωτηρίας είναι το Ευαγγέλιο (βρίσκεται μέσα στο Ευαγγέλιο) δεν μπορώ να τον αναφέρω τώρα εγώ εδώ με δυο λόγια όμως ο καθένας όταν έχει καλή προαίρεση, πρόθεση θα τον βρει αν ανοίξει το Ευαγγέλιο του Χριστού. Είναι σίγουρο αδέλφια μου ότι οι κοινωνίες των ανθρώπων δημιουργούνται μέσα στα πονηρά και στηρίζονται στο χρήμα και όπως ξαναείπα, αν αφαιρέσεις το χρήμα οι κοινωνίες αυτές θα μετατραπούν σε πεδία μαχών, ο ένας θα φάει τον άλλον. Πιστεύω ότι πρέπει να ασφαλίσουμε τη ζωή μας στον Χριστό και όχι στο ψέμα, στην πονηρία και στο χρήμα. Άλλωστε ο ίδιος όταν τον δεχθούμε και τον ακολουθήσουμε υπόσχεται διά του Λόγου του ότι:

1. Ο Κύριος δεν θέλει λιμοκτονήσει ψυχήν δικαίου.

2. Ου μη σε ανώ ουδ’ ου μη σε εγκαταλίπω· λέγει Κύριος.

3. Πλούσιοι επτωχεύσαν και επείνασαν οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού.

4. Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι δεν σπείρουσιν, ουδέ θερίζουσιν, ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας, και ο Πατήρ σας ο ουράνιος τρέφει αυτά· σεις δεν είσθε πολύ ανώτεροι αυτών;

5. Εάν λοιπόν σεις, πονηροί όντες, εξεύρητε να δίδητε καλάς δόσεις εις τα τέκνα σας, πόσω μάλλον ο Πατήρ σας ο εν τοις ουρανοίς, θέλει δώσει αγαθά εις τους ζητούντας παρ’ αυτού;

6. Όστις πιστεύση και βαπτισθή, θέλει σωθή· όστις όμως απιστήση, θέλει κατακριθή. Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμον τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας, και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. 

Τι περιμένουμε λοιπόν; Ας φύγουμε από το ψέμα, από τον Διάβολο ο οποίος έχει δημιουργήσει μέσα μας και γύρω μας πολλά κακά και ας γίνουμε από σήμερα ιδρυτικά μέλη της βασιλείας του Θεού ώστε όταν μας ρωτάνε τι δουλειά κάνουμε να λέμε, «είμαι ιδρυτής της βασιλείας του Θεού, μαθητής του Χριστού, υπηρέτης Θεού κι ανθρώπου, αυτή είναι η δουλειά μου» και να γίνουμε άξιοι εργάτες αυτού ώστε να λάβουμε τον καρπό της δικαιοσύνης, τον θώρακα της πίστεως και την περικεφαλαία της αγάπης. Ο Χριστός είναι ζωή και δίνει ζωή, υπόσχεται το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωση στον καθένα μας. Ο Χριστός θέλει να κάνει αιώνιο τον άνθρωπο ώστε ο άνθρωπος να κληρονομήσει τον Θεό. Όσοι επίστευσαν εις αυτόν έδωκε εις αυτούς εξουσία τέκνα Θεού γενέσθαι. Κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού. Ας κάνουμε σήμερα αρχή, αναστροφή και ας επιδιώξουμε να δημιουργήσουμε τον νου του Χριστού διά Πνεύματος Αγίου αφού όλοι σήμερα γνωρίζουμε ότι το Πνεύμα το Άγιο τα πάντα μπορεί. Εξάλλου αυτό το Πνεύμα το Άγιον ην μεν αεί και έστι και έσται, ούτε αρξάμενον ούτε παυσόμενον αλλ’ αεί Πατρί και Υιώ συντεταγμένον και συναριθμούμενον, ζωή και ζωοποιούν φως και φωτός χορηγόν, αυτάγαθον και πηγή αγαθότητος. Δι’ ου Πατήρ γνωρίζεται και Υιός δοξάζεται και παρά πάντων γινώσκεται μία δύναμις, μία σύνταξις, μία προσκύνησις της Αγίας Τριάδος. Το Πνεύμα το Άγιο ήταν, είναι και θα είναι και δεν υπήρξε εποχή που να μην υπάρχει και να μην λειτουργεί μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Το Πνεύμα το Άγιο είναι έτοιμο να αγκαλιάσει τον άνθρωπο που θα σταθεί στο βήμα του Χριστού και θα πει, ιδού, εγώ Κύριε ίσταμαι ενώπιόν σου ειπέ λόγον και θέλει γίνει, να τον εκπληρώσω. Δηλαδή το Πνεύμα το Άγιο έχει την θεϊκή ιδιότητα της αιωνιότητας και η προσπάθειά του και ο πόνος του είναι να την μεταφέρει και σε όλο το ανθρώπινο γένος την ιδιότητα αυτή. Αν είναι δυνατόν ο ζωντανός Θεός, ο άφθαρτος Θεός να έχει γεννήσει παιδιά φθαρτά, παιδιά που βιώνουν τον θάνατο απ’ την ημέρα που γεννιούνται. Βέβαια ο άνθρωπος δεν προϋπήρχε όπως το Πνεύμα το Άγιο, όπως ο Θεός, υπήρχε όμως στο σχέδιο του Θεού εις τον άπειρο νου του Θεού (ως σχεδιάγραμμα) αλλά δεν υπήρχε ως ζώσα ύπαρξη. Ως ζώσα ύπαρξη ήρθε στον κόσμο διά της εντολής του Θεού όπου είπε ας κάμωμεν άνθρωπον και εγένετο άνθρωπος κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Απ’ ότι ξέρουμε όμως από εκεί και έπειτα το Πνεύμα το Άγιο θέλει να μας δώσει αυτή την ιδιότητα της αιωνιότητας —ο Θεός δεν έχει αρχή ο άνθρωπος έχει αρχή, ο Θεός είναι αιώνιος και θέλει να κάνει και τον άνθρωπο αιώνιο, δεν το μπορεί ο Θεός; Φυσικά και το μπορεί— όπως το Πνεύμα το Άγιο είναι αιώνιο έτσι θέλει και ο άνθρωπος να είναι αιώνιος. Ο Χριστός τι είπε; Το πνεύμα εστι το ζωοποιούν, η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν· τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, πνεύμα εστι και ζωή εστιν και σοφία. Άλλη ιδιότητα είναι ότι ο Θεός-Πατέρας μας είναι Παντοδύναμος τίποτα δεν μπορεί να τον οδηγήσει σε αδιέξοδο, το ίδιο επιθυμεί και για τον άνθρωπο μέσω της μετάνοιας, μέσω της αναγέννησης ώστε διά του Λόγου του να υλοποιεί ό,τι σκέφτεται. Καμιά δύναμη δεν θέτει τον Θεό ή τον άνθρωπο του Θεού σε υποτέλεια αφού είναι επαγγελία να τον κάνει τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και ομοίωση, να τον κάνει κληρονόμο Θεού, συγκληρονόμο Χριστού και συμμέτοχο της δόξης αυτού. Άλλη ιδιότητα είναι ότι το Πνεύμα το Άγιο είναι αυτάγαθο και θέλει να κάνει και τον άνθρωπο αυτάγαθο. Έχει πολλές ιδιότητες το Πνεύμα το Άγιο που θέλει να τις μεταδώσει στον άνθρωπο όπως ταπεινοφροσύνη, αγάπη, δικαιοσύνη, σοφία, ελευθερία. Ελευθερία εννοούμε ότι διά του Χριστού δημιουργούμε προσωπικότητα και δεν μπορεί τίποτα να μας κάνει να την χάνουμε αυτή την προσωπικότητα και να παθαίνουμε πτώση. Ο Χριστός χορηγεί ελευθερία πραγματική. Ο Θεός ελευθερώνει. Ο Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος, διά Πνεύματος Αγίου ελευθερώνει τον άνθρωπο. Από τι τον ελευθερώνει; Από τα εντάλματα, από τις θρησκείες, από τα συμφέροντα, από τις πονηρίες, από τα πάθη, από την φθορά, από τον θάνατο κ.λπ.. Το Πνεύμα το Άγιο μπορεί να μας ελευθερώσει απ’ όλα αυτά. Άλλη ιδιότητα που μας χορηγεί είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας ώστε να γνωρίσουμε πού στεγάζεται το κακό και πού το αγαθό. Ο μισός άνθρωπος είναι κακός και ο μισός καλός. Ανάλογα το περιβάλλον, ανάλογα τις συνθήκες, ανάλογα την μετάνοια έρχεται η αναγέννηση, η επίγνωση, κατόπιν ο άνθρωπος που έχει αποστολή με τον σχετικό αγώνα και την ισχυρή απόφαση γίνεται καθ’ ολοκληρίαν αγαθός, θεός. Όποιος δεν έχει αποστολή πέφτει στην οκνηρία και το κακό αυξάνει σε σημείο να τον γεμίζει με πάθη, με αδυναμίες, με μηδέν ζωή. Άλλη ιδιότητα του Πνεύματος του Αγίου, που θέλει να μας την δώσει, είναι η ενότητα που πρέπει να έχουμε μεταξύ μας. Όπως ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα είναι ένα έτσι θα πρέπει να γίνουμε όλοι ένα. Για να το πετύχουμε ας σπουδάσουμε την διδασκαλία του Χριστού και την διδασκαλία της Φωνής Θεού, αυτές οι διδασκαλίες μάς ενώνουν, από εκεί και πέρα θα βρούμε και άλλα μέσα να αυξηθούμε πνευματικά ώστε να μην χωριζόμαστε. Η ενότητα είναι απαραίτητη γιατί όταν χωρίζονται οι άνθρωποι πολλά ευτράπελα δημιουργούνται στο όνομα του Χριστού, τα έχουμε δει. Αν είναι δυνατόν χριστιανός να κρίνει, να κατηγορεί άλλον χριστιανό ή να ζητά επί πίνακι την κεφαλή του άλλου χριστιανού επειδή αντιλαμβάνεται διαφορετικά το θέλημα του Θεού. Ας χτίσουμε στον Χριστό μας, ας επενδύσουμε στον Χριστό ώστε να έχουμε αιώνιο μέλλον διότι το πνεύμα αυτό του Θεού ανέστησε τον Χριστό και αυτό μπορεί να αναγεννήσει και όλους εμάς, ει δε, μας λέει ο Λόγος του Θεού, το Πνεύμα του εγείραντος Ιησούν εκ νεκρών οικεί εν υμίν, ο εγείρας τον Χριστόν εκ νεκρών ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα υμών διά του ενοικούντος αυτού Πνεύματος εν υμίν. Καθώς, να πιστέψουμε σήμερα και στη ζωή, είναι γραφικό, πάντες μεν ου κοιμηθησόμεθα, πάντες δε αλλαγησόμεθα, εν ατόμω, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι· σαλπίσει γαρ, και οι νεκροί εγερθήσονται άφθαρτοι, και ημείς αλλαγησόμεθα. Δει γαρ το φθαρτόν τούτο ενδύσασθαι αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο ενδύσασθαι αθανασίαν. Αυτό το Άγιο Πνεύμα που έδωσε δύναμη στον Κύριο χωρίς μέτρο και έφερε την αποστολή του εις πέρας με θαύματα μεγάλα, αυτό το ίδιο το Άγιο Πνεύμα θα δώσει και σήμερα τη δύναμη ώστε να ζωοποιήσει και όλους εμάς —αφού είμαστε συμμέτοχοι της βασιλείας πρέπει να έχουμε συμμετοχή, μετοχή. Ο Χριστός διά Πνεύματος Αγίου κινήθηκε και εργάστηκε μέσα από το αγαθό ένα έργο αναγέννησης και ο λόγος που του το εμπιστεύθηκε ο Πατέρας είναι διότι ο Υιός τον ευαρέστησε. Ο Χριστός αν και Θεός εργάστηκε ως υπηρέτης και όχι ως αρχηγός αφού έπλυνε τα πόδια των μαθητών του και συνάμα όλοι γνωρίζουμε ότι ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών και μην ξεχνάμε την υπόσχεση του, μη φοβού μικρόν ποίμνιον· διότι ο Πατήρ σας ηυδόκησε να σας δώση την βασιλείαν των ουρανών, καθώς, δεν θέλω σας αφήσει ορφανούς ουδέ θέλω σας εγκαταλείψει. Ο Κύριός μας και ο Θεός μας θα είναι μεθ’ ημών πάσας τας ημέρας της ζωής μας. Ελθέ Κύριε.

 

Κάποιος με ρώτησε, είναι δυνατόν να ιδρυθεί η βασιλεία σήμερα και ποιος είναι ο τρόπος; Θέλω να γνωρίζετε ότι ο Θεός έχει σχέδιο και πολύ άνετα το μπορεί, ειδικά σήμερα που όλα γίνονται γνωστά αμέσως, χρειάζεται όμως πρώτα να εισέλθουμε στο αγιαστήριο ώστε να εννοήσουμε το κάλεσμα του Θεού και δεύτερον να γίνουμε ο άνθρωπος του Θεού. Έχουμε ξαναπεί ότι ο κόσμος σήμερα έχει τα πάντα, ένα λείπει απ’ τον κόσμο και αυτό είναι ο άνθρωπος του Θεού. Η Φωνή Θεού καλεί όλους τους χριστιανούς να μπουν στο αγιαστήριο ώστε να αποκτήσει ο κόσμος μας —και ο Θεός να έχει στα χέρια του— τον άνθρωπο του Θεού τον οποίον κατόπιν ο Πατέρας-Θεός να συστήσει σε όλον τον κόσμο. Αν πάμε στην εποχή του Χριστού θα δούμε ότι τα θαύματα που έκανε γίνονταν γνωστά μόνο σε μερικές πόλεις με λίγες εκατοντάδες ή χιλιάδες ανθρώπους οι οποίοι όταν άκουγαν ότι ένας άνθρωπος (ο Χριστός) έκανε κάτι που ξεπερνούσε την λογική των ανθρώπων έτρεχαν να τον γνωρίσουν. Μπορείτε να φανταστείτε αν εμφανιστεί σήμερα ο άνθρωπος του Θεού με δυνάμεις και εξουσία στο να λέει και να γίνεται τι μπορεί να συμβεί, αφού τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε κλάσματα δευτερολέπτου μεταδίδουν τα νέα σε όλον τον κόσμο έτσι θα μεταδώσουν και τα καλά νέα του ανθρώπου του Θεού, του Θεού σε όλον τον κόσμο. Όταν λοιπόν εμφανιστεί ο άνθρωπος του Θεού —και θα έχουμε τον άνθρωπο του Θεού σε πολλές χώρες αφού εισερχόμεθα στο αγιαστήριο— αμέσως εκατομμύρια άνθρωποι με αεροπλάνα, καράβια, αμάξια από όλον τον κόσμο θα έρθουν να τον δουν. Μέχρι και οι μεγάλοι, αυτοί δηλαδή που κυβερνούν τον κόσμο θα τα χάσουν, δεν θα μπορούν να καταλάβουν πώς γίνεται η μετακίνηση τόσων ανθρώπων. Ακόμη και οι στρατοί του κόσμου θα αφήσουν τα όπλα κάτω για να πάνε στον άνθρωπο του Θεού. Αυτόν τον άνθρωπο του Θεού θα καταστήσει ο Πατέρας μας όρος άγιο όπου τα έθνη ανεξαρτήτως δόγματος, φυλής, οργάνωσης θα τρέχουν προς αυτό το όρος, του Θεού. Άρα μην αποκλείουμε την Παντοδυναμία του. Ας κάνουμε εμείς σήμερα βεβαία την κλήση μπαίνοντας στο ατομικό αγιαστήριο και μετά από μερικά χρόνια θα δούμε τι σημαίνει Θεός, θα δούμε τι σημαίνει παιδί Θεού, άνθρωπος Θεού. Μην απιστούμε στο κάλεσμα της Φωνής Θεού. Η Φωνή Θεού δημιουργήθηκε άνωθεν με σκοπό να κάνει παγκόσμια πνευματική σύγκληση, ώστε να εμφανιστεί η οικογένεια του Θεού στην οποίαν θα υπάρχει ο άνθρωπος του Θεού. Όσοι εργάζονται σήμερα στην Φωνή Θεού ανήκουν στο μέλλον του Θεού και αντλούν δύναμη από το μέλλον του Θεού, είναι οι άνθρωποι του Θεού και θα τιμηθούν όσο δεν μπορούν να φανταστούν από τον Θεό. Αδέλφια μου, μην βάζει ουδείς κόμμα εκεί που ο Θεός έβαλε τελεία. Ας ανακύψουμε όλοι έχουμε τη δύναμη, δεν είναι δική μας η δύναμη είναι διά Πνεύματος Αγίου. Η Φωνή Θεού δεν είναι δημιούργημα ανθρώπου. Η Φωνή Θεού είναι δημιούργημα του ίδιου του Θεού. Όσοι ακολουθούμε την Φωνή Θεού υπηρετούμε τον Θεό, τον αδελφό, την Δημιουργία, τη ζωή, την αγάπη, τον αγιασμό, την αφθαρσία, υπηρετούμε με λίγα λόγια το θέλημα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

 

Με αγάπη Χριστού,

ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου,

Θωμάς

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου