Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Η ΑΦΘΑΡΣΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

Η ΑΦΘΑΡΣΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

~ Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον, Αγαθέ τας ψυχάς και τα σώματα ημών.

Αδέλφια μου αγαπημένα ζει Κύριος. Εύχομαι ο Άγιος Θεός και Πατέρας μας να επισκιάζει τη ζωή όλων σε καθημερινή βάση. Εύχομαι υγεία πνεύματος και σώματος να πληροί όλους τους ανθρώπους που έχουν χρεία υγείας ώστε να έρθει αποκατάσταση. Εύχομαι όλοι μας διά Πνεύματος Αγίου να σηκώσουμε το πνευματικό μας ανάστημα και με την δύναμη του Θεού να διώξουμε μακριά και να νικήσουμε όλους τους εχθρούς μας οι οποίοι επιβουλεύονται την ίδια μας τη ζωή, επιβουλεύονται την ενότητα μεταξύ μας αλλά και την αγάπη εκείνη που μπορεί να μάς φτάσει στον Θεό, την αγάπη εκείνη που αυξάνεται μεταξύ των Χριστιανών —αφού είναι ευαγγελική απαίτηση να έχουμε όλοι οι άνθρωποι, ειδικότερα οι Χριστιανοί, αγάπη μεταξύ μας, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις— αλλά και των λαών της Γης.
Η σημερινή ομιλία είναι συνέχεια της προηγούμενης ομιλίας η οποία είχε τίτλο: «Μεταμορφούσθε τη ανακαινώσει του νοός». Όμως, αν και συνέχεια της προηγούμενης, θα έχει άλλο τίτλο. Αυτός είναι: «Η αφθαρσία του σώματος».
Αδέλφια μου εν Κυρίω η ανακαίνιση του νοός μας, βοηθά όλους εμάς να χτίσουμε μέσα μας τον νου του Χριστού ώστε να εξασφαλίσουμε τις ιδιότητες του Θεού. Ανακαίνιση εν συντομία σημαίνει ότι αλλάζουμε τελείως το σπίτι που έχουμε, το διαμορφώσουμε από την αρχή. Αυτό χρειάζεται και ο νους μας και αυτό καλούμαστε όλοι να κάνουμε. Ο λόγος; Για να φέρουμε κοντά μας τον Θεό και την ζωή ώστε αυτά τα δύο να είναι η αρχή και το τέλος στην καθημερινότητά μας. Επαναλαμβάνω, στην προηγούμενη ομιλία μιλήσαμε για την αναγέννηση αλλά και ανακαίνιση του νου και τον τρόπο που μπορούμε να το πετύχουμε διά Πνεύματος Αγίου. Σήμερα θα μιλήσουμε για την αξία του σώματος, για την αφθαρσία του σώματος διότι και τα δύο δημιουργήθηκαν από τον άφθαρτο Θεό και μπορούν να ταξιδέψουν στους αιώνες των αιώνων αφού και τα δύο βάσει του Λόγου του Θεού είναι άφθαρτα. Ο τρόπος που μπορούν να ταξιδέψουν είναι μόνο διά Πνεύματος Αγίου. Εκτός από το ότι έχουμε άφθαρτο πνεύμα λοιπόν —το οποίο έχει άπειρες δυνατότητες αφού είναι ζωοποιόν και μπορεί μέσα από την σοφία του Θεού να εξελιχθεί— σήμερα θα αποδείξουμε ότι έχουμε και άφθαρτο σώμα. Πριν όμως αναφερθώ στο σώμα μας θα μιλήσω λίγο για τον συνειδητό αλλά και για τον ασυνείδητο νου.
Ο συνειδητός νους είναι το παν ώστε να μπορέσουμε να φέρουμε στη ζωή μας αυτό που οι αιώνες «ρούφηξαν» αλλά και εξαφάνισαν απ’ αυτή, τον Θεό. Στον συνειδητό νου δημιουργείται η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου διά του Χριστού, δημιουργείται ο ιδεώδης άνθρωπος με προσωπικότητα Χριστού ενώ στον ασυνείδητο νου δημιουργείται η προσωπικότητα που στεγάζει το ψέμα. Άλλα λέει ο άνθρωπος σήμερα και άλλα κάνει. Τον ασυνείδητο νου τον έχει ο κόσμος αφού θέλει να ζήσει και όμως, εν αγνοία του, κάνει τα πάντα για να πεθάνει. Τον συνειδητό νου τον έχει ο άνθρωπος του Θεού ο οποίος αυτό που λέει, αυτό και κάνει. Εδώ βρίσκεται το κέντρο σύγκλισης στο να συνεργαστεί το πνεύμα το άφθαρτο με το σώμα το άφθαρτο για να συνταξιδέψουν (μαζί) στον αιώνα τον άπαντα. Ακόμη, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι για τον κόσμο το ασυνείδητο ή υποσυνείδητο αλλά και το συνειδητό έχουν άλλη ερμηνεία και ο λόγος διότι οι άνθρωποι του κόσμου έχουν σαν αρχές θεωρίες οι οποίες πηγάζουν από το σύστημα των ανθρώπων. Εμείς δίνουμε την ερμηνεία αυτή που πηγάζει μέσα από τον Λόγο του Θεού πάνω στις συνειδητές αρχές του Θεού. Αδέλφια μου όλοι γνωρίζουμε ότι μέσα στην Αγία Γραφή αναφέρεται υπό του Αποστόλου Παύλου το εξής: βλέπω δε έτερον νόμον εν τοις μέλεσί μου αντιστρατευόμενον τω νόμω του νοός μου και αιχμαλωτίζοντά με εν τω νόμω της αμαρτίας τω όντι εν τοις μέλεσί μου. Ταλαίπωρος εγώ άνθρωπος· τις με ρύσεται εκ του σώματος του θανάτου τούτου; (Ρωμαίους 7:23-24). Αυτός ο νόμος που αναφέρει εδώ ο Απόστολος Παύλος δημιουργήθηκε από τον ασυνείδητο νου ο οποίος αναπτύχθηκε από παιδικής ηλικίας πάνω στο ψέμα. Σήμερα όμως, αν και κατανοούμε αυτόν τον νόμο δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς γίνεται αιτία ώστε εμείς ενώ θέλουμε να κάνουμε το θέλημα του Θεού να μην μπορούμε να το κάνουμε. Σήμερα λοιπόν θα αναλύσουμε το πώς μπορούμε να πετύχουμε - εξασφαλίσουμε αυτό που θέλουμε και το οποίο θέλει και ο Θεός —αφού αυτός το ενέπνευσε μέσα μας— να ζήσουμε εν Κυρίω.
Αδέλφια μου ο Κύριος πριν τον συλλάβουν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι ζήτησε από τους μαθητές του όταν τους κάλεσε στον κήπο της Γεσθημανής να προσευχηθούν για τον εαυτό τους αλλά και για τον ίδιο και όλοι γνωρίζουμε ότι εκείνο το βράδυ οι μαθητές, παρόλο που ο Θεός τους το ζήτησε, κοιμήθηκαν. Φανταστείτε αδέλφια μου, να σε καλέσει ο Θεός να συμμετέχεις στην αναγέννηση του κόσμου και λόγω της έλλειψης του συνειδητού νου να σε πάρει ο ύπνος και να κοιμάσαι και ενώ θέλεις, να μην μπορείς να ακολουθήσεις τον Θεό κάτω από όλες τις συνθήκες! Γι’ αυτό και ο Κύριος γνωρίζοντας την αδυναμία τους τούς είπε το αγρυπνείτε και προσεύχεσθε, διά να μη εισέλθητε εις πειρασμόν· το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής (Ματθαίος 26:41, Μάρκος 14:38). Μάλιστα σε μια άλλη περίπτωση ο Κύριος φανέρωσε στους μαθητές του για την πίστη τους η οποία ήταν σκιώδης, εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, θέλετε ειπεί προς το όρος τούτο, Μετάβηθι εντεύθεν εκεί, και θέλει μεταβή, και δεν θέλει είσθαι ουδέν αδύνατον εις εσάς (Ματθαίος 17:20). Για το ότι δεν έχουμε όλα αυτά που ζητά ο Θεός σήμερα στη ζωή μας φταίει ένα πράγμα, αυτό είναι ο ασυνείδητος νους μας ο οποίος με τα χρόνια δημιούργησε τον υποσυνείδητο νου. Ο Κύριος φανέρωσε ότι για να τα καταφέρει ο άνθρωπος χρειάζεται προσευχή και νηστεία, δηλαδή, αναγέννηση και αποχή από τον κόσμο και από το λάθος. Νηστεία για μένα σημαίνει αποχή από το λάθος.
Τι σημαίνει τώρα ασυνείδητος νους. Θα φέρω ένα παράδειγμα. Όλοι ή οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε από υπολογιστές (αφού έχουν μπει στην καθημερινότητά μας) και συγκεκριμένα το Word που είναι ένα πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου. Στο Word λοιπόν γράφουμε τα κείμενά μας. Αυτό το πρόγραμμα γνωρίζουμε ότι δουλεύει ως εξής: Όταν το ανοίγεις σου επιτρέπει να γράφεις ό,τι θέλεις. Πριν το κλείσεις όμως χρειάζεται να αποθηκεύσεις αυτό που έγραψες, εάν δεν το αποθηκεύσεις τότε ό,τι έγραψες χάνεται και το έγγραφο μένει κενό. Αυτό το αναφέρω διότι θέλω να παρομοιάσω το πρόγραμμα αυτό με τον νου μας. Εμείς σαν άνθρωποι θέλουμε να έχουμε υγεία, να έχουμε σοφία Θεού, να έχουμε πνεύμα ζωοποιόν, να έχουμε χαρά, να έχουμε ευτυχία κ.λπ. όμως απεδείχθη ότι όλα αυτά και πολλά άλλα τα θέλουμε με τα λόγια και ο λόγος διότι πάντα ξεχνάμε να πατήσουμε το κουμπάκι που αποθηκεύει αυτά που θέλουμε ώστε να λάβουν χώρα διά της πίστεως στη ζωή μας μέσα από τον συνειδητό νου. Το κουμπάκι που τα αποθηκεύει ονομάζεται Λόγος Θεού, ονομάζεται αφιέρωση, ονομάζεται υγιαίνουσα διδασκαλία, η οποία θα πρέπει να «χτυπά» συνέχεια τα αφτιά μας μέχρι να δημιουργηθεί μέσα μας ο συνειδητός νους. Φεύγουμε τώρα από εδώ και πάμε στον εγκέφαλό μας.
Όσοι ερευνούν τον Λόγο του Θεού ή φιλοσοφούν τη ζωή βλέπουν, γνωρίζουν ότι μέσα τους έχουν το συνειδητό και το ασυνείδητο. Το ασυνείδητο απεδείχθη ότι δημιουργείται στον κάθε άνθρωπο από τον κόσμο, από το περιβάλλον που μεγαλώνει —το περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της ζωής μας. Δηλαδή, καθώς μεγαλώνουμε ασυνείδητα κάνουμε πράγματα τα οποία μάς λένε οι άλλοι ότι είναι τα σωστά και ανακαλύπτουμε (καθώς μεγαλώνουμε) ότι σχεδόν τίποτα δεν κάνουμε συνειδητά, ειδικότερα όταν αυτό αφορά το καλό, αφορά την αγάπη. Δυστυχώς απεδείχθη ότι καταβάλλουμε τεράστια προσπάθεια για να κάνουμε το καλό και όταν κάνουμε π.χ. ένα καλό φροντίζουμε να το μάθει ο κόσμος όλος. Αυτό το λέω διότι όταν ο Θεός μάς επισκεφτεί με την δική του σοφία ή με τον Λόγο του (Καινή Διαθήκη) ή με έναν άνθρωπο δικό του και κάνουμε διάλογο μέσα από τον Λόγο του Θεού θα δούμε ότι το συνειδητό θα πει «Ναι στην αγάπη», «Ναι στη χαρά», «Ναι στη ζωή», «Ναι στην αναγέννηση», «Ναι στη θέωση», «Ναι στην άφθαρτη ζωή», «Ναι στην αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη», θα πει «Ναι στην ζώσα πίστη» —ζώσα πίστη εννοώ αυτή την πίστη που λέμε και γίνεται, είναι γραφικό ειπέ λόγο και θέλει γίνει. Όμως, επειδή το συνειδητό δεν το έχουμε ενεργοποιήσει αποδεικνύεται ότι παρ’ όλα τα «Ναι» που λέμε μετά από λίγο δουλεύουμε πάλι με το ασυνείδητο που δημιούργησε ο καθένας εν αγνοία του από παιδικής ηλικίας με βάση το λάθος, το ψέμα το οποίο δυστυχώς έχει μέσα μας μεγάλη εξουσία αφού μάς επιβάλλεται με τον δικό του τρόπο. Δηλαδή, δεν μπορούμε να κάνουμε αποθήκευση στο καλό, στο «Ναι» που λέμε στον Θεό και στον άνθρωπο του Θεού. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν καν ότι το ασυνείδητο μυαλό τους είναι όλο το πρόβλημα στη ζωή τους. Έτσι για κάθε αποτυχία στη ζωή τους ρίχνουν την ευθύνη στους άλλους αφού χωρίς να το γνωρίζουν αυτό το ασυνείδητο μυαλό είναι ένα εκατομμύριο φορές πιο ισχυρό από το συνειδητό σε ποσοστό, προσέξτε τι θα πω, το ασυνείδητο στον κάθε άνθρωπο δουλεύει γύρω στο 99% των δυνατοτήτων του εγκεφάλου. Δυστυχώς μόνο 1% έχουμε εξουσία στη ζωή και αυτό όχι πάντα σε όλους τους ανθρώπους (ανάλογα το πνευματικό επίπεδο του καθενός). Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη ζωή, τον θάνατο, τα πάθη μας, την ζώσα πίστη, την δικαιοσύνη, την ανυπόκριτη αγάπη κ.λπ.. Για να καταλάβουμε καλύτερα, ρωτάμε, ποιος επέλεξε ώστε το ασυνείδητο να έχει τέτοια εξουσία πάνω μας; Είναι απλό. Η συνεχόμενη αποστασία μας από τον ζώντα Θεό, τον Πατέρα Θεό. Παρ’ όλα αυτά (επειδή τα πάντα συνεργούν προς το αγαθό) και αυτό ανήκει στη δική Του σοφία διότι γνωρίζει ο άνθρωπος μέσα από αυτό το καλό και το κακό και κατόπιν όταν ωριμάσει μπορεί να επιλέξει μέσα από την ελεύθερη βούλησή του με ποιο θα ζήσει, καλό ή κακό.
Σήμερα εμείς είμαστε τυχεροί διότι η όποια άγνοια ή διαπαιδαγώγηση ολοκλήρωσε τον κύκλο της και η νέα περίοδος ξεκίνησε. Όλα μαρτυρούν ότι σήμερα ο Θεός κατεβαίνει στη Γη και «βομβαρδίζει» τον άνθρωπο με την δική του σοφία μέσω του Παρακλήτου. Αδέλφια μου η σοφία του Θεού επέτρεψε ώστε ο άνθρωπος να γίνει θεός γνωρίζοντας καλό και κακό. Σίγουρα θα υπήρχαν και άλλοι τρόποι όμως αυτό είναι άλλο θέμα. Σήμερα η επιλογή έγινε από τον Θεό ώστε ο νόμος εν συντομία να παίξει τον ρόλο του «ή ακούω και μαθαίνω ή παθαίνω και μαθαίνω». Πάντως για πολλούς Χριστιανούς η νέα περίοδος ξεκίνησε μετά την έλευση του Κυρίου και ειδικότερα σήμερα αυτή η νέα κατά Θεόν ζωή άρχισε να λαμβάνει χώρα ώστε για όλους εμάς να γίνεται ενυπόστατη. Ο τρόπος, μέσω του Παρακλήτου, και ο λόγος διότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ώστε να κάνει την παρουσία του ο Θεός πάλι στη Γη για να κατευθύνει τον άνθρωπο του Θεού στην αναγέννηση και στην απολύτρωση των σωμάτων. Αδέλφια μου, το ότι έχει τέτοια εξουσία πάνω μας ο ασυνείδητος νους τούτο αποδεικνύεται σήμερα διότι αυτό που είμαστε δεν είναι δική μας επιλογή αλλά επιλογή της άγνοιάς μας, επιλογή της πτώσης, επιλογή της αποστασίας, επιλογή του ότι δεν μελετάμε αλλά ούτε και γνωρίζουμε τον Λόγο του Θεού. Μάλιστα δεν έχουμε καθόλου, μα καθόλου επίγνωση του τι σημαίνει Δημιουργία, ζωή, άνθρωπος. Δυστυχώς όλα αυτά που καθορίζουν την άγνοια και αφορούν τη ζωή αιώνες τώρα παραχώρηση Θεού επαναλαμβάνονται και ο λόγος διότι η σοφία του Θεού το επέτρεψε ώστε να ιδρυθεί πρώτα η βασιλεία του σκότους σε όλο τον πλανήτη ώστε όλοι οι άνθρωποι να δουν τα αρνητικά αποτελέσματα αυτής και αφού τα δουν να ζητήσουν τον Θεό —αυτό ήταν το σχέδιο του Θεού το οποίο εξελίσσεται σήμερα. Το ότι έχουμε λοιπόν οκνηρία και ασυνείδητη προσωπικότητα η οποία φεύγει από την αγάπη αποδεικνύεται εύκολα και εύκολα ο καθένας το καταλαβαίνει αρκεί να συγκρίνει τον εαυτό του με τον Θεό και τις δικές του αρχές αλλά και επιδιώξεις οι οποίες καθορίζουν τον αγιασμό και αρκεί να αναρωτηθεί ο καθένας μας, ποιος επέλεξε το έθνος του, ποιος επέλεξε την θρησκεία του, ποιος επέλεξε το πόσο θα ζήσει και αν μπορεί να ζήσει, ποιος επέλεξε να έχει μέσα του το αρνητικό περισσότερο από το θετικό, ποιος επέλεξε να έχει μέσα του τον θάνατο και όχι την ζωή. Κανείς από όλους εμάς, διότι αυτό καθορίστηκε σε εμάς από την γέννησή μας αλλά και αυξήθηκε με την γέννησή μας στον κόσμο που ζούμε αφού αυτός ο κόσμος δέχεται τον θάνατο σαν θέλημα Θεού. Το περιβάλλον, ο κόσμος μετά την πτώση του ανθρώπου εργάζεται (αιώνες τώρα) με αυτόν τον τρόπο.
Σήμερα όμως εμείς μπαίνουμε σε μια καινούργια εποχή διότι ο Θεός μάς κάλεσε διά Πνεύματος Αγίου να μετέχουμε στη δική του δόξα μέσα από την συνειδητότητα του καθενός. Ο Άγιος Θεός σήμερα ζητά το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωση. Αδέλφια μου σήμερα που το πνευματικό επίπεδο αλλάζει και αυτό διότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου μπορούμε και εμείς να αλλάξουμε. Σήμερα ήρθε ο καιρός ώστε ο άνθρωπος να γυρίσει στην αρχική του κοιτίδα. Το ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου αποδεικνύεται αφού όλοι θέλουμε να ζήσουμε ευτυχισμένοι, με ειρήνη, με υγεία, με σοφία. Παρ’ όλα αυτά είμαστε και εμείς ακόμα επιρρεπείς στο λάθος, είμαστε και εμείς στην αρχή. Γι’ αυτό ακόμα όλοι, αν και κάνουμε τον αγώνα (καθαρισμού και αναγέννησης), αντιμετωπίζουμε πολλά προβλήματα και πολλές φορές ακόμα και οι άνθρωποι του Θεού κινδυνεύουν. Ο βασικός λόγος είναι διότι κάθε μέρα ενεργούμε με τον ασυνείδητο νου που μάς δημιούργησε η πτώση. Όλοι ακόμα, λίγο ή πολύ, ζούμε με πολλές ανασφάλειες, με φοβίες, με άγχος, κ.λπ.. Η πλειονότητα των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο είναι δυστυχισμένοι διότι ακόμα δυστυχώς οι νόμοι του ασυνείδητου νου οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί από την πτώση ή την αποστασία του ανθρώπου από τον ζώντα Θεό κάνουν «χρυσές δουλειές» μέσα μας αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο κάνουν «χρυσές δουλειές» αφού μάς κάνουν ότι θέλουν, αφού μάς έχουν υποτάξει στην φθορά, στην ασθένεια, στον θάνατο ψυχής και σώματος, στον διχασμό με τον εαυτό μας και με τους γύρω μας. Όμως, όπως προανέφερα, πιστεύω ότι ήρθε το τέλος όλων αυτών των δυσάρεστων αλλά και αρνητικών γεγονότων για το ανθρώπινο γένος και χαίρομαι σήμερα διότι το Ευαγγέλιο άρχισε να πρωτοστατεί στην ζωή των ανθρώπων. Μάλιστα παρατήρησα —παρατηρήστε το και εσείς— ότι οι άνθρωποι που το μελετούν είναι ευτυχισμένοι, ας είναι και φτωχοί. Μάλιστα όταν συναντώ στο δρόμο αδελφό πνευματικό χαίρομαι πολύ διότι βλέπω τον αδελφό μου να είναι χαρούμενος και όταν τον ρωτώ «τι κάνεις;» με πλατύ χαμόγελο μου απαντά «αδελφέ, δόξα τω Θεώ είμαι καλά». Το «καλά» που λέει δεν πηγάζει από το ότι είναι πλούσιος ή από το ότι έχει την κατάλληλη δουλειά αλλά πηγάζει από το ότι μέσα του ζει ο Πατέρας, ο Θεός. Ενώ όσοι δεν γνώρισαν ακόμα το Ευαγγέλιο του Χριστού παρατήρησα ότι είναι πικρόχολοι, ζουν πυρίκαυστα και όλο παράπονα εκφράζουν, όλοι και όλα τους φταίνε. Οι πιο δύσκολοι άνθρωποι παρατήρησα ότι είναι αυτοί που δεν τους λείπει τίποτα, λείπει όμως απ’ αυτούς ο Θεός τον οποίον πολλές φορές εμπαίζουν.
Αδέλφια μου στην προηγούμενη ομιλία ανέφερα πώς μπορούμε σήμερα συνειδητά να δημιουργήσουμε συνείδηση αλλά και νου Χριστού ώστε να μπορέσουμε να ζήσουμε με τον συνειδητό νου και όχι με τον ασυνείδητο νου ο οποίος μετά την πτώση καθορίστηκε με βάση την αμαρτία να δουλεύει εις βάρος μας. Το ασυνείδητο μπορεί να περιγραφεί ως εκείνο το μέρος του μυαλού το οποίο «γεννάει» πολλές νοητικές διαδικασίες οι οποίες εκδηλώνονται στο μυαλό του ατόμου χωρίς το άτομο να γνωρίζει την ύπαρξή τους όπως φθορά, αμαρτία, εγωισμός, ψέμα, πονηρίες, κ.λπ.. Αυτές οι διαδικασίες —οι οποίες αλλάζουν τις βιοχημικές διεργασίες του σώματος— περιλαμβάνουν ασυνείδητα συναισθήματα, ασυνείδητες σκέψεις ή και ιδέες ασυνείδητες ή αντιλήψεις ή ασυνείδητες αντιδράσεις, συμπλέγματα, φοβίες και κρυφούς πόθους και επιθυμίες. Με το ασυνείδητο ξεκινά να ζει μέσα μας το ψέμα αφού δεν γνωρίζουμε συνειδητά τι θέλουμε. Νους συνειδητός κατά Θεόν σημαίνει διαρκής, καθημερινή γιορτή, σημαίνει εξουσία στη ζωή, εξουσία στον εαυτό μας, εξουσία στα πάντα. Αδέλφια μου σήμερα αλλάζουν τα πράγματα για όλους εμάς αφού τον ασυνείδητο νου που μάς οδηγεί στον θάνατο με την δύναμη του Θεού μπορούμε να τον μετατρέψουμε μέσα από την αφιέρωση πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου αλλά και με την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού σε έναν νου ενεργό πάνω στον συνειδητό κατά Χριστόν νου. Ας γνωρίζουμε όλοι ότι αυτή ήταν και η μόνη διαφορά του Κυρίου από όλους τους ανθρώπους πάνω στον πλανήτη, αυτή ήταν η αιτία που τον καθόρισε Κύριο. Σήμερα όλοι ασυνείδητα λέμε ότι είμαστε ο κύριος Τάδε και χαιρόμαστε. Όμως, ένα κουνουπάκι αν είναι λίγο μολυσμένο και τσιμπήσει τον «κύριο» τον κάνει «να τρέχει και να μην φτάνει», πάει η κυριότητα. Δηλαδή λέμε ότι είμαστε ο κύριος Τάδε αλλά δεν καταλαβαίνουμε τι λέμε, τι σημαίνει η λέξη κύριος. Κύριος σημαίνει ότι έχω εξουσία στα πάντα, ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να με θέσει σε υποτέλεια. Κύριος ήταν ο Κύριος γιατί είχε έναν νου συνειδητό πάνω στο θέλημα του Πατέρα του. Ο Χριστός είχε συνειδητό νου δημιουργημένο από τον νου του Πατέρα του και δεν είχε καθόλου, μα καθόλου ασυνείδητο νου που να εργάζεται αρνητικά γι’ αυτόν χωρίς αυτόν και τούτο το απέδειξε αφού εις όλον τον επί Γης βίο του δεν έκανε καμία ιδιαίτερη προσπάθεια ώστε να ενεργεί κατά Θεόν κάθε στιγμή. Ο Χριστός όχι απλώς ενεργούσε κατά Θεόν αλλά ζούσε τον Θεό μέσα του. Μια φορά ένας μαθητής του, ο Φίλιππος του είπε, Κύριε, δείξον εις ημάς τον Πατέρα, και αρκεί εις ημάς, και ο Κύριος του απάντησε, Τόσον καιρόν είμαι μεθ' υμών, και δεν με εγνώρισας, Φίλιππε; όστις είδεν εμέ, είδε τον Πατέρα· και πως συ λέγεις, Δείξον εις ημάς τον Πατέρα; (Ιωάννης 14:8-9). Όλοι ξέρουμε ότι μέσα στον Χριστό το πνεύμα του Πατέρα Θεού αλλά και η σοφία Αυτού ήταν χωρίς μέτρο (διότι σ’ αυτόν δημιουργήθηκε από παιδικής ηλικίας ο ένας νους που δούλευε σύμφωνα με το θέλημα του Πατέρα του). Εν αντιθέσει με όλους εμάς όπου η μωρία μάς διακατέχει από παιδικής ηλικίας. Αυτόν τον νου που είχε ο Χριστός καλούμαστε όλοι να δημιουργήσουμε αλλά και να εξασφαλίσουμε σήμερα που έχουμε καιρό ώστε με τον σχετικό αγώνα να έχουμε συνειδητό νου. Αδέλφια μου το πνεύμα το οποίο μάς αναγεννά και μάς διασφαλίζει τον νου του Χριστού υπάρχει στο πνεύμα του Θεού. Ο Θεός ξέρουμε βάσει του Λόγου του Θεού ότι τον άνθρωπο τον δημιούργησε άφθαρτο, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Σήμερα μάλιστα αποδεικνύεται και βάσει της επιστήμης ότι και το σώμα μας είναι άφθαρτο, εκτός από το πνεύμα μας, αρκεί οι ασυνείδητες εντολές οι οποίες ενεργούν για μας χωρίς εμάς τόσο συνειδητά να πάψουν να λειτουργούν. Ο τρόπος για να πάψουν είναι ένας, η αφιέρωση. Θα χρειαστεί όμως και πνευματική υγιαίνουσα διδασκαλία που να την διέπει απλότητα και την οποία διδασκαλία σήμερα σιγά-σιγά εξασφαλίζουμε μέσα στην Φωνή Θεού. Μεγάλος ο πνευματικός πλούτος που μάς δόθηκε, αρκεί να τον «εκμεταλλευτούμε», να τον σπουδάσουμε.
Αδέλφια μου, οι ασυνείδητες επιδιώξεις μας πέρα από τα όποια «θέλω» μας δυστυχώς μάς επιβάλλονται αλλά και εργάζονται εντέχνως πάντα σε όλη μας τη ζωή για μας χωρίς εμάς είτε το θέλουμε είτε όχι, ως άγγελος φωτός πολλές φορές, τον φυσικό μας θάνατο. Αυτές οι υποσυνείδητες αλλά και ασυνείδητες εντολές ενεργοποιούν τον θάνατο μέσα μας διότι έτσι έχουν προγραμματιστεί από την άγνοιά μας, από το σύστημα του κόσμου, από το περιβάλλον, από τους έκπτωτους αγγέλους, από την μερική ή ολική αποστασία μας από τον ζώντα Θεό, από τα υφιστάμενα στερεότυπα κ.λπ.. Δυστυχώς η συνειδητή μας επιστροφή στις αρχές του Θεού πολλές φορές υπολειτουργεί. Για να μπορέσουμε να τα καταφέρουμε θέλουμε ένα κίνητρο ισχυρό και αυτό είναι το «θέλω να ζήσω», «θέλω να γίνω άνθρωπος του Θεού», «θέλω να ζω με τον ζώντα Θεό». Αδέλφια μου η Φωνή Θεού σήμερα κατ’ εντολήν Θεού και με τη δύναμη του Θεού και διά του Λόγου του Θεού αλλά και διά Πνεύματος Αγίου δίνει την δύναμη στον κάθε άνθρωπο με μια ειλικρινή απόφαση μέσα από την υγιαίνουσα διδασκαλία ώστε να μπορέσει να αλλάξει τη ζωή του. Αυτό που είχε επικρατήσει μέχρι χτες μέσα μας και μάς έκανε κακό, σήμερα η Φωνή Θεού διά Πνεύματος Αγίου μπορεί να το αλλάξει πρώτα στον λαό του Θεού, στον άνθρωπο του Θεού αφού συμπληρώνει σε αυτόν ελλείποντα πνευματικά που τον ελευθερώνουν και στη συνέχεια με την δύναμη του Θεού μπορεί να αλλάξει και άλλους αδελφούς οι οποίοι βρίσκονται σε όλον τον κόσμο. Ο τρόπος; Πρώτον, με το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο κηρύττει σήμερα δημόσια και δεύτερον (η Φωνή Θεού μπορεί να αλλάξει τον άνθρωπο) με το αγιαστήριο αλλά και με την υγιαίνουσα διδασκαλία που χαρίζει χωρίς να προσωποληπτεί σε κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως έθνους, λαού, οργάνωσης, θρησκείας. Αδέλφια μου μπορούμε μέσα από την συνεχόμενη εντρύφησή μας στις αρχές του Θεού να πετύχουμε την ενεργοποίηση του συνειδητού κατά Θεόν νου. Θα χρειαστεί όμως επιμονή και υπομονή, εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τάς ψυχάς υμών (Λουκάς 21:19). Ακόμα θα χρειαστεί και ισχυρή απόφαση. Δηλαδή, χρειάζεται να πει συνειδητά ο καθένας «γιατί να πεθάνω, αφού πριν 2000 χρόνια ο Κύριός μας πέθανε για να μην πεθάνουμε». Μάλιστα ο Χριστός με το ακολούθει μοι αναγέννησε τους μαθητές του αλλά και όλους εμάς μετέπειτα (μέσω του Λόγου του Θεού, του αγίου Ευαγγελίου του). Ο Χριστός βοήθησε με την παρουσία του πρώτα τους μαθητές του και κατόπιν όλους εμάς ώστε να δούμε ότι μέσα μας έχουμε πάθη, κακίες, πονηρίες, συμφέροντα, φιλοδοξίες, εγωισμούς, κ.λπ.. Δυστυχώς κανείς δεν μπορούσε να το αλλάξει αυτό και ο λόγος διότι δεν υπήρχε παράδειγμα. Ο Χριστός με την παρουσία του φανέρωσε τον τρόπο αλλά και μάς έδωσε κίνητρα ώστε όλοι μας με μια ισχυρή απόφαση να μπορούμε να ζήσουμε την δική του αλήθεια και συνειδητά να εγκαταλείψουμε το ψέμα. Ξέρετε γιατί μιλάμε σήμερα για συνειδητό, ασυνείδητο ή υποσυνείδητο; Διότι δεν έχουμε νου Χριστού ώστε να δημιουργήσουμε τον εγκέφαλο του Χριστού. Η υγιαίνουσα διδασκαλία όλα αυτά τα καταργεί και μαζί με τον Λόγο του Θεού δημιουργεί έναν ισχυρό νου κατά Θεόν, δημιουργεί τον εγκέφαλο του Χριστού ο οποίος ζωοποιεί το σώμα και μάς καθιστά εικόνα Θεού. Χρειάζεται αναγέννηση. Αυτή και μόνο αυτή θα παίξει σημαντικό ρόλο ώστε να φτάσουμε στον προορισμό μας που είναι να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού.
Αδέλφια μου η εντρύφησή μας στις αρχές του Θεού θα πρέπει να γίνεται στη σιωπή. Η σιωπή έχει ασύλληπτες έννοιες γι’ αυτό χρειάζεται αδιάλειπτα να ζούμε στο αγιαστήριο. Επειδή όμως αυτό είναι δύσκολο αφού έχουμε και ανάγκες βιοτικές για να τα καταφέρουμε ο Θεός φρόντισε ώστε ο κόσμος μας σήμερα να εξελιχτεί στην Τεχνολογία, Μηχανολογία, Πληροφορική κ.λπ.. Ο σημερινός κόσμος έχει όλα τα μέσα που χρειάζεται ο άνθρωπος για να δημιουργήσει σήμερα τον νου του Χριστού, τον κατά Θεόν νου. Ο Θεός ενέπνευσε σε όλους εμάς πολλά πνευματικά κίνητρα που μάς βοηθούν να κάνουμε με την εξέλιξη μεγάλα πνευματικά συνειδητά βήματα ζωής αφού σήμερα μπορούμε όλους τους χώρους που ζούμε να τους μετατρέψουμε σε αγιαστήριο. Μέσα λοιπόν από τον Λόγο του Θεού μπορούμε να σπουδάσουμε την σοφία του Θεού. Καθώς, μπορούμε να σπουδάσουμε και μέσα από τις ομιλίες οι οποίες γράφονται διά Πνεύματος Αγίου και ενεργοποιούν μέσα μας την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού αφού αυτές μάς κεντρίζουν το ενδιαφέρον ώστε να μένουμε και να επιμένουμε πάνω στις αρχές του Θεού. Με όλα αυτά (όταν τα χρησιμοποιούμε καλοπροαίρετα) δημιουργούμε σήμερα όλοι εμείς τον νου του Χριστού. Ο τρόπος για να γίνει η καλή προετοιμασία ώστε να έρθει ο Θεός και να σκηνώσει μέσα μας είναι: Ο Λόγος του Θεού αλλά και οι ομιλίες της Φωνής Θεού να «χτυπούν» συνέχεια τα αφτιά μας. Μέσω όλων αυτών ο νους μας θα βρίσκεται σε συνεχόμενη εξάσκηση ώστε να καταφέρει να γίνει συνειδητός (πάνω στις αρχές του Θεού). Αν αδιαφορήσουμε τότε δεν θα καταφέρουμε να προγραμματίσουμε το νου μας πάνω στις συνειδητές αρχές του Θεού τις οποίες μέχρι να τις καταλάβουμε δεν θα τις δογματίζουμε ώστε να μπορούμε εύκολα να αλλάζουμε. Αδέλφια μου το ασυνείδητό μας θα δουλεύει για εμάς συνειδητά όταν συνέχεια, συνέχεια, συνέχεια μένουμε στην προσευχή και στην δέηση. Να ζούμε αδιάλειπτα με την σοφία του Θεού, αυτή θα μάς εξασφαλίσει τον Θεό, τη ζωή, τα πάντα. Είναι γραφικό, Πάντοτε χαίρετε. Αδιαλείπτως προσεύχεσθε. Κατά πάντα ευχαριστείτε (Θεσσαλονικείς Α΄ 5:16-18). Αν δεν αποφασίσουμε να αφιερωθούμε δεν θα πετύχουμε τους στόχους μας. Αδέλφια μου ας γνωρίζουμε ότι το «λίγο» δεν φτάνει για να γίνεις άνθρωπος Θεού (γιατί είναι μεγάλο αυτό που θα πάρεις). Το «λίγο» δεν φτάνει για να γίνεις κληρονόμος Θεού (γιατί είναι μεγάλη η περιουσία που θα αποκτήσεις). Έχει δοκιμαστεί. Το «λίγο» φέρνει μικρά αποτελέσματα. Χρειάζεται το «πολύ». Αν δεν ξεκινήσουμε τον καλό αγώνα τότε το ασυνείδητο θα μάς προγραμματίζει πάντα αρνητικά και θα δουλεύει εναντίον μας καθημερινά και ο λόγος διότι έτσι έχει προγραμματιστεί από την πτώση μας και την αποστασία μας από τον ζωντα Θεό. Τώρα ρωτάμε, μέχρι πότε θα πρέπει να σπουδάζουμε και να μένουμε στο αγιαστήριο; Είναι απλό. Μέχρι να τα καταφέρουμε. Τι εννοώ με το «μέχρι να τα καταφέρουμε». Εννοώ μέχρι να έρθει ο Θεός στη ζωή μας. Άλλο είναι να μιλάμε εμείς στον Θεό και άλλο είναι να μιλά ο Θεός σε εμάς. Όταν ο Θεός έρθει στη ζωή μας όλα θα αλλάξουν και ο αγώνας μας θα μοιάζει με συνεχόμενες διακοπές! Με αυτόν τον τρόπο θα περάσει η εξουσία και η λειτουργία του εγκεφάλου μας διά του Χριστού στη δική μας εξουσία (η οποία θα έχει δημιουργηθεί με βάση τις αρχές του Θεού), από εκεί και πέρα η κάθε σκέψη, ο κάθε λόγος θα λαμβάνει υλική υπόσταση στη ζωή τη δική μας αλλά και σε όσους έχουν ανάγκη. Αυτό σημαίνει ζώσα πίστη, δηλαδή, να λες και να γίνεται. Ο τρόπος; Ο ασυνείδητος νους να εξαφανιστεί και ο νους του Χριστού να αναστηθεί, αλλά και να ολοκληρωθεί μέσα μας η αναγέννηση η οποία συντελείται, μεγαλώνει με την συνεχόμενη πνευματική μας εργασία. Με την εργασία αυτή η πίστη σιγά-σιγά αυξάνεται, έτσι παύει να είναι σκιώδης και μεταβάλλεται, γίνεται ζώσα μέσα από τον συνειδητό Θεό που μεγαλώνει μέσα μας στο αγιαστήριο. Πολλοί νομίζουν ότι θα χάσουν τον χρόνο τους κάνοντας τον αγώνα αυτό. Λάθος! Διότι αξίζει τον κόπο και όλη σου τη ζωή να αφιερώσεις άνθρωπε αφού αυτό που θα αποκτήσεις είναι ανεκλάλητο. Όσοι καταλαβαίνουν τι θα ζήσουν δεν απελπίζονται και δεν το βάζουν κάτω. Είναι γραφικό, Εκείνα που μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και νους ανθρώπου δεν τα διανοήθηκε, εκείνα ετοίμασε ο Θεός γι’ αυτούς που τον αγαπούν (Κορινθίους Α΄ 2:9). Εξάλλου, όταν κάποιος κάνει τον αγώνα αυτό ο Θεός αρχίζει να κάνει αισθητή την παρουσία του και η αναγέννηση, η αφιέρωση αρχίζει να αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον.
Αδέλφια μου, όποιες και αν είναι οι συνθήκες της ζωής μας να μην απιστήσουμε στο κάλεσμα που λάβαμε. Θυμάστε τον παράλυτο στο Ευαγγέλιο του Κυρίου μας; Αυτός ο άνθρωπος ήταν παράλυτος τριάντα οχτώ χρόνια. Παρ’ όλα αυτά δεν απελπίστηκε. Έμενε στην κολυμβήθρα Βηθεσδά για πολλά χρόνια. Ήλπιζε στο θαύμα και να, το θαύμα έγινε. Ο ίδιος ο Θεός πέρασε και τον θεράπευσε. Αδέλφια μου όταν έρθει η εξουσία του συνειδητού κατά Θεόν νου σε εμάς να είμαστε σίγουροι πως από τότε ξεκινάει η αιώνια διασκέδαση και η εξουσία στα πάντα. Μόνο με τον συνειδητό νου ξεκινά η αληθινή ζωή, ξεκινά η συνειδητή ζωή με αρχές Θεού, ξεκινά η εξουσία του λόγου. Ακόμη ξεκινά να δουλεύει σε εμάς (συνειδητά) η μεγάλη αγκαλιά που χωράει μέσα φίλους, αδελφούς, εχθρούς, η αγκαλιά εκείνη που χωράει όλον τον κόσμο. Όταν συμβεί αυτό τότε συνειδητά πλέον η αγάπη μας γίνεται ενυπόστατη, θεϊκή και η πίστη μας από σκιώδης γίνεται ζώσα. Ο Κύριος μίλησε για την εξουσία της πίστης η οποία πηγάζει από την κατά Θεόν συνειδητή πληρότητα του νου, η οποία δημιουργείται διά Πνεύματος Αγίου. Αυτή μπορεί να μεταβιβασθεί και σε εμάς. Έτσι διά της πίστεως η οποία είναι το κουμπί που ενεργοποιεί και αποθηκεύει την κάθε εντολή ώστε να μένει εν δυνάμει σε εμάς, θα ξεκινήσει να εργάζεται σε εμάς ο νους μας σαν να είναι η φυσική μας κατάσταση, πάνω σε όλη την Δημιουργία. Μάλιστα θα δουλεύει ακριβώς αντίθετα απ’ ότι σήμερα. Όλοι βλέπουμε μέσα στον Λόγο του Θεού πόσο απλά ο Κύριος έλεγε: Λάζαρε, δεύρο έξω —δηλαδή μπροστά στον θάνατο δεν υπήρχε ανυπαρξία, ούτε απραξία, ούτε αδράνεια αλλά ενέργεια. Έκτεινον την χείρα σου. Κοράσιον, σοι λέγω, σηκώθητι κ.λπ.. Ο λόγος; Διότι ο Χριστός, μέσα από την απλότητα, είχε μόνο συνειδητό κατά Θεόν νου. Δεν είχε δύο σκέψεις αλλά μία σκέψη, σύμφωνη πάντα με το θέλημα του Πατέρα του. Αν δεν γίνει αυτό που αναφέρω τότε απλά θα γρονθοκοπούμε στον αέρα και θα συμβιβαστούμε με τον κόσμο, θα συμβιβαστούμε με τον θάνατο, με την αμαρτία, με την ημιμάθεια αφού αυτός ο θάνατος θα δουλεύει μέσα μας αθόρυβα. Το πού είναι η καρδιά, ο νους, ο ζήλος του καθενός είναι εύκολο να το δει από τα έργα του. Τα έργα μας μαρτυρούν την συνειδητότητα που μάς διέπει.
Αδέλφια μου ας σημειωθεί ότι όλα αυτά που λέμε δεν είναι λόγια φιλοσοφικά. Είναι η δική μου ιστορία την οποία ζω σήμερα. Μάλιστα όταν είχα ξεκινήσει πνευματική ζωή αυτά δεν τα γνώριζα αλλά ούτε και θα μπορούσα να τα σκεφτώ όμως η αγάπη του Χριστού, μου τα γνώρισε όλα αυτά βλέποντας και την δική μου αγάπη προς Αυτόν και προς το Ευαγγέλιό του το οποίο μελετώ μέρα και νύχτα εδώ και 30 χρόνια, το οποίο συνεχίζω να το λατρεύω, το οποίο δεν το χόρτασα ακόμα αφού κάθε φορά που το διαβάζω μένω άφωνος με την σοφία που το διέπει και ο λόγος διότι έχει γραφτεί διά Πνεύματος Αγίου και ευχαριστώ τον Θεό μέσα από την καρδιά μου για την θυσία του και την μέγιστη προσφορά του αλλά και για το άγιο Ευαγγέλιό του το οποίο φρόντισε να μεταλαμπαδευτεί και να φτάσει στη γενιά μας. Αν δεν υπήρχε ο Λόγος του Θεού όπως και να ήταν η ζωή καμιά αξία δεν θα είχε διότι και τα ζώα έχουν ζωή όμως δεν έχουν λογική που την διέπει αναγέννηση αλλά και εξέλιξη με στοιχεία ευγενής άμιλλας τα οποία πηγάζουν από την σοφία του Θεού, από τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος. Έτσι θα ήμασταν και εμείς χωρίς το Ευαγγέλιο του Χριστού, σαν τα ζώα. Είναι γραφικό άνθρωπος εν τιμή ων ου συνήκε παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς (Ψαλμοί 49:20). Ο άνθρωπος όμως με το Ευαγγέλιο του Χριστού ανά χείρας γίνεται το στολίδι του Θεού αλλά και το πνευματικό μυροπωλείο του κόσμου. Σήμερα ακούω πολλούς αδελφούς να λένε ότι είναι του Θεού όμως αυτό το λένε οι ίδιοι για τον εαυτό τους, διότι ο άνθρωπος του Θεού όταν είναι του Θεού γίνεται αιτία να αλλάξει ο κόσμος. Δεν είναι εύκολο άνθρωπε να λες ότι είσαι άνθρωπος του Θεού αλλά και αν ακόμη εσύ το λες θα πρέπει να το δείχνουν η ζωή σου και τα έργα σου. Αδέλφια μου ευτυχώς ο Θεός με βοήθησε και εμένα και τον ευχαριστώ αλλά και όλους μάς βοήθησε ώστε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, τον Θεό, το συνειδητό, το υποσυνείδητο, το ασυνείδητο, την ζώσα πίστη, την αγάπη, τον κόσμο, τη ζωή, τον θάνατο. Όλα, σιγά – σιγά, μάς τα φανερώνει ο Θεός, μάς τα ξεδιπλώνει ώστε να αποκτήσουμε την δική του σοφία και τώρα αγωνιζόμαστε όλοι να γίνουμε άνθρωποι του Θεού και καταλαβαίνω ότι μπορούμε να γίνουμε. Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε γιατί μέσα από την ενότητα ενισχύεται ο αγώνας μας. Έχουμε εξάλλου και την βεβαιότητα αλλά και την μαρτυρία του Θεού ότι μάς αγαπά, ότι με την δύναμη την δική του και την δική του σοφία είναι θέμα χρόνου να τα καταφέρουμε ώστε να χρησιμοποιηθούμε ως σκεύη εκλογής για την ίδρυση της βασιλείας του Θεού στη Γη αφού συνειδητά έχουμε αναλάβει να κηρύξουμε με τη ζωή μας, με τα έργα μας, με τα λόγια μας σε όλον τον κόσμο το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας είναι αυτό που δημιουργεί τον νου του Χριστού, δημιουργεί τον αγιασμό και τελευταία καταργεί τον φυσικό θάνατο και δόξα τω Θεώ όλα τα αδέλφια εργάζονται, λίγο ή πολύ, προς αυτή την κατεύθυνση αφού όλοι κατανοούν το αγιαστήριο και την δύναμη που κρύβει. Αυτός ο Θεός το είπε και αυτό θα γίνει. Μάλιστα με την αφιέρωση και τον τρόπο που φανερώνει σήμερα ο Πατέρας Θεός μέσω της Φωνής Θεού θα μπορέσουν όλοι οι αδελφοί μέσα από την απλότητα και όχι μέσα από την πολυπλοκότητα, ακόμα και όσοι είναι άρρωστοι, να θεραπεύσουν το πνεύμα τους αλλά και το σώμα τους και να μπούμε όλοι στην οδό την άγουσα προς τη ζωή.
Αδέλφια μου πρέπει να το καταλάβουμε όλοι ότι δεν μπορεί κανείς να έχει έλεγχο στη ζωή του όσο υπάρχει μέσα του και τον εξουσιάζει το ασυνείδητο στο οποίο ανήκει ο κόσμος, η αμαρτία, το λάθος, η φθορά, ο θάνατος. Το ψέμα πρέπει να φύγει. Γι’ αυτό και αιώνες τώρα δεν τα κατάφερε ο άνθρωπος αλλά και ο άνθρωπος του Θεού. Φυσικά, δεν είχε έρθει και ο κατάλληλος χρόνος, δεν είχε έρθει η σοφία του Θεού ολοκληρωμένη, δεν είχε έρθει η επιστήμη, δεν είχε έρθει η εξέλιξη μαζί με την τεχνολογία. Όλα αυτά μάς βοηθούν, όμως το σημαντικότερο όλων είναι ότι τώρα ήρθε στη ζωή μας ο Παράκλητος, το Πνεύμα της αληθείας. Αυτό το Πνεύμα της αληθείας θα δοξάσει τον Θεό μέσα από σκεύη ζωής, σκεύη εκλογής. Είναι γραφικό, συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω. εάν γαρ μη απέλθω, ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς. εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς· και ελθών εκείνος ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως (Ιωάννης 16:7-8). Όλα αυτά λαμβάνουν χώρα και συμβάλλουν στην αναγέννηση του ανθρώπου. Ένας άλλος λόγος που οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν του ασυνείδητου νου αιώνες τώρα είναι οι πόλεμοι, οι χωρισμοί, τα συμφέροντα των ανθρώπων, αφού αυτά έγιναν εμπόδιο στο να σπουδάσει ο άνθρωπος αλλά και να γνωρίσει τον εαυτό του. Σήμερα και αυτό αλλάζει. Όλοι, λίγο ή πολύ, ενώνονται αφού ακόμα και οι άρχοντες των εθνών έρχονται σε διαπραγματεύσεις και η ειρήνη για πρώτη φορά βασιλεύει σε πάρα πολλά έθνη. Άλλο εμπόδιο που «ορθώνει το ανάστημά του» καθημερινά στη ζωή μας, ειδικότερα σήμερα, είναι το υλικό στοιχείο, η διαχείρισή του, αφού αυτό μάς εγκλωβίζει και μάς οδηγεί με την πάροδο του χρόνου σε αδιέξοδο. Ο Κύριος είπε, πόσον δύσκολον είναι να εισέλθωσιν εις την βασιλείαν του Θεού οι έχοντες το θάρρος αυτών εις τα χρήματα, όμως, τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστιν διότι και η υλική διαχείριση για τους ανθρώπους του Θεού αλλάζει. Όλοι οι αναγεννημένοι άνθρωποι, λίγο ή πολύ, μοιράζονται, δίνουν αγάπη. Αδέλφια μου ήρθε η ώρα το συνειδητό στο οποίο ανήκει ο Θεός να αναστηθεί μέσα μας και να γίνει αιώνιο, να γίνει τρόπος ζωής αλλά και η μόνη φυσική μας κατάσταση ώστε μέσα απ’ αυτή την σοφία που ο Θεός χορηγεί σε εμάς να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τον νου του Θεού.
Επαναλαμβάνω: Η δύναμη του υποσυνείδητου αλλά και ασυνείδητου μυαλού προήλθε από την έλλειψη του Θεού στη ζωή των ανθρώπων —ο ένας νους, του Θεού, κατακερματίστηκε σε ασυνείδητο, υποσυνείδητο, κ.λπ.. Αυτός ο Θεός επέλεξε, για να γίνουμε εικόνα δική του με επίγνωση στο καλό και κακό, να απουσιάζει από τη ζωή μας ώστε να αποκτήσουμε τις ιδιότητές του όπως καλό - κακό και αυτό θα υπάρχει μέχρι να έρθει μέσα μας ο συνειδητός Θεός. Η επιλογή συντελείται, ολοκληρώνεται όταν η ελεύθερη βούλησή μας επιλέξει συνειδητά τον Θεό. Το ότι ο Θεός λείπει από τη ζωή των ανθρώπων το βλέπουμε διότι από παιδικής ηλικίας οι άνθρωποι δεν αναπτύσσονται σύμφωνα με τις αρχές του Θεού αλλά σύμφωνα με τις συνήθειες των ανθρώπων οι οποίοι πίστεψαν στο υλικό στοιχείο και όχι στην αξία του πνεύματος. Ο Χριστός όμως εστάλη από τον Πατέρα για να μάς επαναφέρει στις αρχές του. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να βοηθήσει τον άνθρωπο —ανεξαρτήτως έθνους, λαού, θρησκείας— ώστε να βρει τον Θεό, τη ζωή, τη σοφία εκείνη η οποία τον καθιστά εικόνα Θεού και αυτό ξεκίνησε σήμερα να γίνεται. Αδέλφια μου πιστεύω ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Σήμερα ο Άγιος Θεός εργάζεται διά Πνεύματος Αγίου παντού και εργάζεται και μέσω της Φωνής Θεού αφού ενέπνευσε μέσα μας να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας (δημόσια). Όχι το Ευαγγέλιο που κηρύττει μόνο την σωτηρία της ψυχής αλλά το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο κηρύττει και την απολύτρωση του σώματος. Ο Χριστός φανέρωσε ότι τα έσχατα χρόνια θα κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας, και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος (Ματθαίος 24:14).
Αδέλφια μου στον σημερινό ασυνείδητο νου ανήκει ο προφητικός λόγος του Απ. Παύλου ο οποίος φανερώνει ότι σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού (την αφθαρσία), ο λόγος διότι αυτό που ενώνει το πνεύμα το άφθαρτο με το σώμα το άφθαρτο είναι ο συνειδητός νους, ο νους του Χριστού. Μάλιστα συνεχίζει, ούτε η φθορά κληρονομεί την αφθαρσία. Ο θάνατος λοιπόν ανήκει στον ασυνείδητο νου. Ιδού μυστήριο υμίν λέγω· πάντες μεν ου κοιμηθησόμεθα, πάντες δε αλλαγησόμεθα, εν ατόμω, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι· σαλπίσει γαρ, και οι νεκροί εγερθήσονται άφθαρτοι, και ημείς αλλαγησόμεθα. δει γαρ το φθαρτόν τούτο ενδύσασθαι αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο ενδύσασθαι αθανασίαν, αυτό ανήκει στον συνειδητό αναγεννημένο νου (Κορινθίους Α΄ 15:50-53). Άρα, ο διακόπτης που ενώνει το άφθαρτο πνεύμα με το άφθαρτο σώμα είναι ο συνειδητός νους του Χριστού. Αυτός θα πρέπει να γίνει κτήμα μας, ιδιοκτησία μας, τρόπος ζωής. Αμήν. Για να πετύχουμε τους στόχους μας επαναλαμβάνω χρειαζόμαστε υγιαίνουσα διδασκαλία όπως είναι ο Λόγος του Θεού αλλά και οι ομιλίες της Φωνής Θεού, αφού αυτά τα δυο συνειδητά εργάζονται την κατάργηση του φυσικού θανάτου και δημιουργούν διά του Χριστού συνειδητό, ελεύθερο νου. Δεύτερον, χρειαζόμαστε αγιαστήριο. Η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας τα οποία μάς δημιουργούν όπου βρισκόμαστε αγιαστήρια. Σε αυτά τα αγιαστήρια δημιουργούμε τον νου του Χριστού ώστε για μας η κάθε ενέργεια να ανήκει στον συνειδητό νου. Τρίτον, οι ενέργειες αυτές δημιουργούν μεταβολές στο σώμα μας αφού παίρνουν μπροστά όλες οι δυνατότητες του φυσικού σώματός μας μέσα από τον συνειδητό νου μας. Έτσι δημιουργούμε μέσα από την συνειδητότητα το άφθαρτο σώμα το οποίο ελέγχεται από τον Θεό και μένει στον αιώνα τον άπαντα αφού οι βιοχημικές διεργασίες του εγκεφάλου αλλάζουν. Άλλο είναι να «δουλεύεις», να λειτουργείς με θυμό και άλλο με σοφία, άλλο με τα στοιχεία του κόσμου και άλλο με τα στοιχεία του Θεού. Στη συνέχεια ακόμα και η εξάπλωση γίνεται βεβαιοτέρα, γίνεται ενυπόστατη, γίνεται παγκόσμια διότι ο Θεός μαρτυρά τον άνθρωπο του Θεού παντού, ο οποίος φρόντισε να διέπεται από τον συνειδητό κατά Θεόν νου. Το μαρτύριο σε όλα τα έθνη θα είναι ο άνθρωπος του Θεού ο οποίος θα έχει δημιουργήσει συνειδητά τον νου του Χριστού.
Αδέλφια μου πάμε τώρα να δούμε αυτή η αγάπη του Θεού τι έχει δημιουργήσει μέσα στο σώμα μας ώστε να πιστέψουμε στο κάλεσμα της ζωής. Πιο παλιά δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε την μεγάλη αξία του σώματος, έτσι όλοι μας το είχαμε περιφρονήσει (ακόμη και μεγάλοι άνθρωποι του Θεού). Σήμερα όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Πλήρωμα του χρόνου σημαίνει ότι η σοφία και η επιστήμη γίνονται για όλους εμάς σήμερα η στερέωση των καιρών διότι η επιστήμη σήμερα επιβεβαιώνει το άφθαρτο σώμα που μάς χάρισε ο Θεός, αρκεί να εξασφαλίσουμε και άφθαρτο πνεύμα διότι το σώμα χωρίς το πνεύμα καταστρέφεται. Το έχουν αποδείξει οι αιώνες που παρήλθαν. Πόσοι άνθρωποι έχουν οδηγηθεί στον θάνατο; Ιλιγγιά ο νους του ανθρώπου! Κανένας δεν μπορεί να ζήσει διότι δεν μπορεί να ενεργοποιήσει μέσα του την ζωή. Για να ζήσει χρειάζεται συνειδητός κατά Θεόν νους. Δυστυχώς ομοιάζει το σώμα του ανθρώπου με ένα καλό, καινούργιο αυτοκίνητο το οποίο θέλει να το οδηγήσει ένας ατζαμής οδηγός. Σίγουρα αυτός ο οδηγός θα το τρακάρει και θα το κακομεταχειρίζεται συνεχώς. Το ίδιο κάνουμε και εμείς στο σώμα μας εν αγνοία μας. Αδέλφια μου για να καταλάβουμε τι σημαίνει σώμα θα πρέπει να δούμε τι υπάρχει μέσα μας διότι αν δεν γνωρίσουμε και δεν εκτιμήσουμε το σώμα μας —το οποίο όλοι οι άνθρωποι έχουν περιφρονήσει ενώ ο Πατέρας Θεός διά Πνεύματος Αγίου φανέρωσε ότι το σώμα σας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος του εν υμίν και εάν τις φθείρη τον ναόν του Θεού, τούτον θέλει φθείρει ο Θεός— δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τον Θεό και δεν μπορούμε επίσης να γνωρίσουμε την μεγάλη αξία μας, αφού ο ίδιος ο Θεός φανέρωσε ότι θεοί είσθε σεις και υιοί Υψίστου πάντες. Με φυσική συνέπεια —αφού δεν μάς βοήθησε κάποιος να το καταλάβουμε— να μην μπορούμε να βρούμε και τα μέσα που το ζωοποιούν ώστε να μην αναλωνόμαστε σε όλη μας τη ζωή με πράγματα όπως «αυτός μου είπε αυτό, θα του πω εγώ αυτό, θα του δείξω εγώ κ.λπ.» ή με το πώς να βγάλουμε περισσότερα χρήματα, τρέξε εδώ, τρέξε εκεί, κάνε αυτό, κάνε το άλλο κ.λπ.. Καλά είναι όλα αυτά αλλά έχει αποδειχθεί ότι έξαφνα, αύριο - μεθαύριο, άνθρωπε όταν δεν ασχολείσαι με τον εαυτό σου και με τον Θεό έρχεται μπροστά σου ένα πρόβλημα, έξαφνα έρχεται ο θάνατος. Αυτό άνθρωπε δεν σε απασχολεί καθόλου; Πρώτα θα έπρεπε να μάς απασχολεί το μυστήριο του θανάτου —να λυθεί— και μετά όλα τ’ άλλα να λάβουν χώρα στη ζωή μας, μέχρι τότε ας έχουμε τα απαραίτητα. Ο Κύριος ερχόμενος στη Γη το φανέρωσε και αυτό και το έθεσε ως πρωταρχικό σκοπό στη ζωή μας λέγοντας, ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν (Ματθαίος 6:33). Εμείς όλοι αφού το καταλάβαμε αυτό ας το κάνουμε από εδώ και στο εξής γιατί όλα τ’ άλλα είναι ματαιότητα. Χωρίς τον Χριστό, χωρίς την αναγέννηση, χωρίς τις ιδιότητες, χωρίς τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, χωρίς τα χαρίσματα, χωρίς την σοφία του Θεού, με λίγα λόγια χωρίς την αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη, χωρίς τον Θεό στη ζωή μας δεν είμαστε άνθρωποι και τα έργα μας καταλήγουν στην ανυπαρξία μαζί με την ίδια μας την ζωή η οποία μάς χαρίστηκε απλόχερα. Γι’ αυτό θα δούμε σήμερα (σε συνέχεια της προηγούμενης ομιλίας) και τον τρόπο με τον οποίον δύναται αυτό να συμβεί και να διατηρηθεί το σώμα μας στη ζωή.
Πάμε να δούμε τη ζωή από την αρχή της δημιουργίας και συγκεκριμένα της δημιουργίας του σώματος του κάθε ανθρώπου με τον φυσικό τρόπο. Όλοι γνωρίζουμε ότι ένα ωάριο και ένα σπερματοζωάριο ενώνονται και δημιουργούν ένα κύτταρο (ζυγωτό). Αυτό το ένα κύτταρο πολλαπλασιάζεται πολλές φορές, πρώτα εκατοντάδες, μετά χιλιάδες και στην συνέχεια εκατομμύρια φορές ώστε στην τελική του μορφή να εμφανίζεται το σώμα που βλέπουμε, (το σώμα που έχουμε) μέσα από μια συγχορδία κυττάρων τα οποία φτάνουν περίπου τα 100 τρισεκατομμύρια κύτταρα. Αυτά λοιπόν τα κύτταρα αποτελούν το σώμα του ανθρώπου που διαρκώς, σε καθημερινή βάση, ανανεώνονται και κρατούν αυτό το σώμα σε αρμονία, νέο, ζωντανό, σφριγηλό, δυνατό, ακόμα και αιώνιο αφού αυτή είναι η εντολή τους να αναπαράγονται, να ανανεώνονται διαρκώς (απλώς με την πάροδο του χρόνου, με τον τρόπο που ζούμε, με την άγνοια που μάς διέπει, με την στεναχώρια, με τον θυμό, με τον εγωισμό, με τα «πρέπει», με τα «μη» μειώνεται η αναπαραγωγή και έρχεται η φθορά, έρχεται ο θάνατος. Αν αλλάξουμε τρόπο ζωής και δημιουργήσουμε τον συνειδητό κατά Θεόν νου δεν θα σταματήσει ποτέ η αναπαραγωγή τους). Ο τρόπος που γίνεται (η αναπαραγωγή) είναι πραγματικά γεμάτος σοφία Θεού. Κάθε κύτταρο οι επιστήμονες κατάφεραν να το ανοίξουν ώστε να το ερευνήσουν (γι’ αυτό λέμε ότι σοφία δε και επιστήμη θέλουσιν είσθαι η στερέωσις των καιρών είναι γραφικό αυτό, το ανέφερε ο Προφήτης Ησαΐας, φανταστείτε! Μάλιστα ο Προφήτης αυτός είδε και την ανάσταση των νεκρών, αναστήσονται οι νεκροί και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις και ευφρανθήσονται οι εν τη γη….., ο Θεός του το έδειξε αυτό και ό,τι ο Θεός γράφει λαμβάνει χώρα, έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, έρχεται η καθορισμένη στιγμή και λαμβάνει χώρα). Από τα 100 τρισεκατομμύρια περίπου κύτταρα βρήκαν ότι μέσα σε κάθε κύτταρο υπάρχει ο πυρήνας του κυττάρου. Άνοιξαν τον πυρήνα και είδαν ότι μέσα σε αυτόν υπάρχουν 23 ζευγάρια από χρωματιστές ίνες τα οποία ονομάζονται χρωματοσώματα. Η κάθε κλωστή είναι ένα όργανο το οποίο όταν το επεξεργάστηκαν είδαν ότι οι κλωστές αυτές δεν είναι τίποτε άλλο από μέλη του σώματος που όταν ενεργοποιηθούν με διάφορες πρωτεΐνες (μέσα από τα βλαστοκύτταρα) που παράγει ο οργανισμός δημιουργούν πνευμόνι, συκώτι, εγκέφαλο, μάτια χέρια, πόδια, μύτη, αφτί κ.λπ.. Είδαν δηλαδή ότι έχουμε μέσα στο σώμα μας «ανταλλακτικά» συμβατά με το σώμα μας ώστε όταν κάποιο μέλος χαλάσει να μπορεί να δημιουργηθεί καινούργιο, πάλι. Όλοι έχουμε ακούσει για τις μεταμοσχεύσεις και πόσοι άνθρωποι περιμένουν ένα καινούργιο όργανο ώστε να το αλλάξουν με το κατεστραμμένο δικό τους και πόση αγωνία υπάρχει μέχρι ο οργανισμός να το δεχτεί. Το παράξενο, το πολύ παράξενο είναι ότι σε όλα σχεδόν τα τρισεκατομμύρια κύτταρά μας υπάρχουν τα «ανταλλακτικά» αυτά, όμως οι επιστήμονες είδαν ότι όλα αυτά μέσα στο σώμα κοιμούνται, δεν ενεργοποιούνται. Έχουμε δηλαδή όλοι μέσα στον γενετικό μας κώδικα τον προγραμματισμό να φτιάξουμε τα πάντα και όμως αυτός δεν λειτουργεί. Έτσι κατέληξαν πως για να ζήσουμε αιώνια χωρίς προβλήματα υγείας χρειάζεται να παράγουμε συνέχεια καινούργια κύτταρα, πράγμα το οποίο ο οργανισμός μέχρι τα 22 του χρόνια το κάνει πολύ καλά, γι’ αυτό και μάς διέπει δύναμη, ενέργεια, σφριγηλότητα, ζωή γεμάτη υγεία. Από εκεί και πέρα όμως η μηχανή αναπαραγωγής νέων κυττάρων πέφτει, έτσι έρχεται το γήρας, η φθορά, ο θάνατος. Την λειτουργία αυτή, να αναπαράγει ο οργανισμός μας συνέχεια, ασταμάτητα καινούργια κύτταρα οι επιστήμονες την ονόμασαν ανάπλαση, αναδημιουργία. Το ό,τι συμβαίνει η αναπαραγωγή κυττάρων ——διότι έτσι είναι προγραμματισμένο το σώμα μας από τον Θεό αφού έχει γενετικό κώδικα με τέτοιες εντολές— το βλέπουμε στο σώμα μας το οποίο καθημερινά ρίχνει τα γερασμένα κύτταρα και δημιουργεί καινούργια (μέρος της σκόνης μέσα στο σπίτι μας προέρχεται από τα νεκρά κύτταρά μας). Ακόμη και την στιγμή που κάποιος πεθαίνει υπάρχουν στον οργανισμό του νεότατα κύτταρα, όμως είναι τόσο μικρή η αναπαραγωγή που δεν μπορεί να κρατήσει το σώμα δυνατό, σφριγηλό, υγιές κ.λπ.. Οι επιστήμονες είπαν πως αν καταφέρουμε να κάνουμε τον οργανισμό να αναπαράγει καινούργια κύτταρα, τότε δεν θα πεθάνουμε ποτέ. Έτσι αναρωτήθηκαν τι είναι αυτό που σταματά την αναπαραγωγή. Μάλιστα η ομορφιά συμπέραναν ότι δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να δημιουργηθεί από εξωτερικούς παράγοντες, κρέμες κ.λπ. αλλά από την αναπαραγωγή νέων κυττάρων. Αυτοί που δεν αναπαράγουν νέα κύτταρα είναι ευάλωτοι στις εύκολες ρυτίδες, στην φθορά, στον καρκίνο, αλλά και σε όλες τις ασθένειες. Ο τρόπος για να δουλέψει ο οργανισμός φυσιολογικά είναι καθαρά εις χείρας ημών μέσω της αναγέννησης και του κατά Θεόν συνειδητού νου. Έτσι οι επιστήμονες προχώρησαν τις έρευνες ώστε να δουν τι είναι αυτό που αναπαράγει τα κύτταρα, ποια ερεθίσματα χρειάζονται. Με τις πολυχρόνιες, επί εικοσιτετραώρου βάσεως, έρευνες εντόπισαν ένα σημείο του εγκεφάλου το οποίο βρίσκεται στο πίσω και κάτω μέρος του. Εκεί είδαν ότι υπάρχει ένας εντολέας, μια βαλβίδα την οποίαν ονόμασαν επίφυση. Στην επίφυση είδαν ότι υπάρχει ένα ροζ γονίδιο το οποίο ονομάζεται γονίδιο της μελατονίνης. Μάλιστα είδαν ότι σε κάθε κύτταρο στο σώμα μας, από τα 100 τρισεκατομμύρια κύτταρα που έχουμε, στην άκρη του γονιδίου μας υπάρχει ένας διακόπτης, ας τον πούμε έτσι. Αυτός ο διακόπτης του κάθε κυττάρου είναι συντονισμένος με τον κεντρικό διακόπτη του εγκεφάλου (ένας διακόπτης δηλαδή που βρίσκεται στον εγκέφαλο). Αυτός είδαν ότι ενεργοποιεί όλους τους διακόπτες των 100 τρισεκατομμυρίων περίπου κυττάρων ώστε να ξεκινήσουν να πάλλονται και να αναπαράγουν καινούργια κύτταρα. Το ερώτημα είναι πώς μπορεί να πατηθεί ο διακόπτης αυτός την ώρα που το σώμα γερνάει, ώστε να αναπαράγουμε εμείς —όποτε θέλουμε— καινούργια κύτταρα τα οποία γεννούν, πολλαπλασιάζουν τα ήδη υπάρχοντα κύτταρα;
Κάποτε είπα ότι όλα είναι μυστήρια μέχρι να βρεις την λύση τους. Γι’ αυτό συνεχίζω να πιστεύω ότι τα αδύνατα παρά ανθρώποις είναι δυνατά παρά τω Θεώ, καθώς, να μην αφαιρούμε ποτέ την παντοδυναμία του Θεού Πατέρα. Δηλαδή όπως ένας άνθρωπος έτσι απλά παίρνει το στυλό και γράφει κάτι, κάπως έτσι μπορεί να ενεργοποιηθεί και η αφθαρσία αρκεί ο Θεός να μάς εμπιστευτεί και να σιγουρευτεί ότι αυτή την άφθαρτη ζωή θα την διαχειριστούμε με ταπείνωση. Η αφθαρσία αδέλφια μου χρειάζεται απλότητα και όχι πολυπλοκότητα. Η επιστήμη σήμερα μάς βοηθάει πάνω σε όλα αυτά διότι αποδεικνύεται ότι την αφθαρσία βάσει του Λόγου του Θεού δεν την έχει μόνο το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί, αλλά και το σώμα έχει όλες τις προϋποθέσεις της αειζωίας. Εξάλλου, ό,τι ήρθε από τον Θεό είναι άφθαρτο αρκεί να βρίσκεται σε συνεχόμενη επαφή με το άφθαρτο πνεύμα Του το οποίο λέγεται ζωοποιόν.
Ας συνεχίσουμε ώστε να δούμε τι μάς λένε οι επιστήμονες. Οι επιστήμονες έκαναν έρευνα (επί εικοσιτετραώρου βάσεως) ώστε να δούνε πότε ο διακόπτης του εγκεφάλου ενεργοποιεί την αναπαραγωγή. Ανακάλυψαν λοιπόν ότι ο διακόπτης αυτός ενεργοποιείται στη ζωή ενός ανθρώπου όταν κοιμάται, στην σιωπή, ειδικά το βράδυ από τις 12:00 μέχρι τις 6:00 το πρωί. Είδαν λοιπόν ότι ο μηχανισμός αυτός ενεργοποιείται στον ύπνο. Μάλιστα σε όποιον έχει ευχάριστο ύπνο η αναπαραγωγή γίνεται πιο ουσιαστική, σε όποιον όμως είναι ανήσυχος, που δεν κοιμάται για τον άλφα ή βήτα λόγο η πρωτεΐνη, η ορμόνη αυτή δεν κάνει αισθητή την παρουσία της και η αναπαραγωγή υπολειτουργεί. Ένας άλλος παράγοντας που ενεργοποιεί την αναπαραγωγή είναι η χαρά. Να επιδιώκουμε στη ζωή μας (συνέχεια) να έχουμε όμορφες στιγμές. Πώς λοιπόν θα παράγουμε την μελατονίνη; Πώς θα παραμείνουμε νέοι; Πώς θα κάνουμε αναστροφή; Τι θα κάνουμε; Θα κοιμόμαστε όλη την ώρα; Αυτό δεν γίνεται. Μπορούμε όμως να επιδιώξουμε την αναπαραγωγή με το να ζούμε με χαρά. Πώς θα αποκτήσουμε χαρά; Τι πρέπει να γίνει; Και αν το πετύχουμε αυτό δεν θα κινδυνεύουμε ούτε από ιούς, ούτε θα αρρωσταίνουμε, ούτε θα φθειρόμαστε; Πάλι μέσα από έρευνες οι επιστήμονες είδαν ότι μέσα μας έχουμε ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα, τόσο ισχυρό που σκοτώνει οποιονδήποτε ιό ακόμη και τον καρκίνο. Ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα μάς εξασφαλίζει τη ζωή. Μάλιστα ο στρατός τον οποίον ο Θεός έθεσε μέσα μας καταστρέφει ακόμα και τον καρκίνο, όπου και αν βρίσκεται, διότι είδαν στην πράξη μέσα από το μικροσκόπιο πως σε κλάσματα δευτερολέπτου καταστρέφει τον καρκίνο όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ισχυρό. Παρατήρησαν όμως ότι και αυτός ο στρατός, πάλι, κοιμάται ενώ όταν δουλεύει είδαν ότι «σκανάρει» το σώμα κάθε δευτερόλεπτο και ελέγχει όλους τους εισβολείς δικαιώνοντας τον Κύριο ο οποίος είπε, Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας, και θέλουσιν ιατρεύεσθαι (Μάρκος 16:17-18). Για να καταλάβουμε με αριθμούς τι σημαίνει στρατός που κοιμάται θα πούμε το εξής: Κάθε κύτταρο έχει την κυτταρική του μεμβράνη, εκεί βρίσκονται οι υποδοχείς. Κάθε λοιπόν ανοσοκύτταρο έχει περίπου 200.000 υποδοχείς «λοκατζήδες» για να φυλάξουν ένα κύτταρο από οποιονδήποτε ιό. Αυτοί όταν νιώθουν εχθρό μέσα στο σώμα τρέχουν κατά εκατομμύρια και τον εξαφανίζουν σε δευτερόλεπτα. Όταν λοιπόν πάρει το μήνυμα το ανοσοποιητικό σύστημα που έχουμε —και το παίρνει κάθε λεπτό όταν λειτουργεί σωστά— βγαίνει ο στρατός και ελέγχει το σώμα. Μάλιστα «σκανάρει» και ελέγχει όλο το σώμα σε ένα λεπτό και μπορεί να το ελέγξει —ακούστε— και 100 φορές το λεπτό! Για να καταλάβουμε πόσο πολύπλοκα και αθόρυβα εργάζεται το σώμα μας θα πούμε και αυτό. Κάθε κύτταρο ανά ώρα επιτελεί πάνω από 60.000 χημικές διεργασίες, έχει δηλαδή το κάθε κύτταρο περισσότερες βιοχημικές διεργασίες από μία πόλη των 6 εκατομμυρίων κατοίκων. Μάλιστα οι βιοχημικές διεργασίες αλλάζουν όταν αλλάζουν τα συναισθήματα τα οποία δημιουργεί ο ασυνείδητος ή συνειδητός νους. Άλλο είναι να έχεις τον νου του Χριστού και άλλο να έχεις τον νου του κόσμου. Ο νους του Χριστού κάνει τις βιοχημικές διεργασίες να παράγουν μόνο την ζωή ενώ ο νους του κόσμου τον θάνατο. Εδώ χρειάζεται ο συνειδητός νους τον οποίον δεν τον δημιουργεί κάποιος όταν μοιράζεται αλλά όταν αφιερώνεται. Ό,τι και αν κάνει ο καθένας, όποια εργασία και αν κάνει, όπου κι αν πάει, αυτός που είναι για να ζήσει θα καταλάβει στο τέλος ότι χρειάζεται να αφιερωθεί. Οτιδήποτε και αν κάνει νωρίτερα, το κάνει για να καταλάβει αυτό, για να αφιερωθεί και να δημιουργήσει τον συνειδητό νου. Γι’ αυτό και εμείς στην Φωνή Θεού επιτρέπουμε τα πάντα γιατί δεν ξέρουμε ο Θεός από πού θα «πιάσει» τον καθένα για να αναγεννηθεί. Είναι λοιπόν το κάθε κύτταρο πολύ πιο πολυσύνθετο από οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κάποιος.
Τώρα, η σκέψη, η αποστολή αυτή που ενέπνευσε μέσα μας ο Θεός όλοι εμείς να θέλουμε να ζήσουμε —που είναι και γραφικό— αποδεικνύεται ότι δεν είναι στην φαντασία μας αλλά είναι κάτι που υπάρχει σε όλο μας το είναι, υπάρχει και στο πνεύμα μας αλλά και στο σώμα μας. Ο διακόπτης που θα συνδέσει το άφθαρτο πνεύμα με το άφθαρτο σώμα έγκειται στην μετάνοια αλλά και στην συνεχόμενη αναγέννηση κατά Θεόν, το βασικότερο, στην υγιαίνουσα διδασκαλία. Αυτά τα δυο δημιουργούν συνειδητό νου μέσα από το «ακολούθει μοι». Έτσι δημιουργείται ο νους του Χριστού μας. Ακόμα και η απόφαση να θέλουμε να κάνουμε το θέλημα του Θεού δεν είναι δική μας. Δεν μπορεί να είναι δική μας αφού μέχρι σήμερα έχει αποδειχτεί ότι όλα μάς δόθηκαν. Δηλαδή είσαι άνθρωπε άνδρας, είσαι γυναίκα, έχεις τόσο ύψος, έχεις αυτό το χρώμα ματιών, κ.λπ. όλα αυτά τα επέλεξες εσύ ή σου δόθηκαν; Όλα μάς δόθηκαν. Έτσι και αυτό, μάς δόθηκε διά Πνεύματος Αγίου. Μάλιστα το κάλεσμα να ακολουθήσουμε τον Θεό ήρθε και αυτό από κάποιον που θέλει να μάς δώσει τη ζωή, που θέλει να μάς αναγεννήσει, που θέλει να μάς κρατήσει στη ζωή, που μάς επέλεξε γι’ αυτή. Ποιος είναι αυτός; Ο Πατέρας μας, ο Θεός και αυτό πρέπει να το πιστέψουμε. Πρέπει να πιστέψουμε ότι πίσω απ’ όλα (στο παρασκήνιο) κρύβεται ο Θεός. Η πίστη θα καθορίσει την αποστολή, ο καθαρισμός και ο αγιασμός την θέωση. Και ο λόγος που καταλαβαίνω ότι ο Θεός θέλει να μάς βάλει όλους στη ζωή και θέλει να ζήσουμε είναι διότι —βασικό και αυτό— μάς παροτρύνει σήμερα μέσα από την Φωνή Θεού να μπούμε στη σιωπή, στο αγιαστήριο. Καθώς και εμένα σήμερα που τα κηρύττω όλα αυτά είδα ότι ο Θεός για να μου τα δώσει με θέλει στο καλυβάκι μου, στο αγιαστήριο. Έτσι λέω το καλυβάκι μου, αγιαστήριο, αφού σε αυτό κατεβαίνει ο Θεός και με κάνει χαρούμενο αλλά και ευτυχισμένο. Μάλιστα ο Θεός, μου ενέπνευσε πολλούς τρόπους ώστε να ζω πάντα στο αγαθό. Όλη μου η μέρα είναι εν Κυρίω (παρόλο που έχω και τα βιοτικά, τις υλικές ανάγκες για να ζήσω, εγώ και η οικογένειά μου) και αυτό δεν το κάνω διότι θέλω απαιτητικά να ζήσω, απλώς μου αρέσει αυτό που κάνω. Είναι μεγάλο πράγμα αυτό, να σου αρέσει, να θέλεις να ακολουθήσεις τον Θεό και μάλιστα να το κάνεις χωρίς να περιμένεις κάτι. Όταν δεν περιμένεις τότε παίρνεις από τον Θεό πολλά. Προσοχή! Να μην κάνουμε κάτι για να πάρουμε διότι με αυτό το πνεύμα δυστυχώς δεν θα πάρουμε πολλά. Είναι γραφικό, όταν ποιήσητε πάντα τα διαταχθέντα υμίν, λέγετε ότι δούλοι αχρείοι έσμεν, ότι ο ωφείλομεν ποιήσαι πεποιήκαμεν και έτσι είναι διότι τα διαταχθέντα κάνουμε, το φυσιολογικό κάνουμε (Λουκάς 17:10). Όσοι αγωνίζονται και δεν παίρνουν να ξέρουν ότι ίσως υπάρχει δόλος από μέρους τους. Σίγουρα η αγάπη του Θεού πάντα δίνει αλλά καλό είναι να βγάλουμε τον δόλο, την απαίτηση και να τον εμπιστευτούμε διότι αυτός ξέρει καλύτερα από εμάς τι χρεία έχουμε κάθε χρονική στιγμή, αμήν. Ειλικρινά σας λέω αδέλφια μου ότι δεν περιμένω τίποτα από τον Θεό διότι αναγνωρίζω και καταλαβαίνω ότι πολλά, μα πάρα πολλά μου έδωσε! Και μόνο ότι με έκανε λογικό ον και συνεχώς με σπουδάζει είναι υπέρ αρκετό! Το ότι δεν περιμένουμε να μάς δώσει κάτι ο Θεός να ξέρουμε ότι αυτό σημαίνει και φανερώνει ότι έχουμε νου Θεού με στοιχεία Θεού. Δεν περιμένω λοιπόν απαιτητικά τίποτα, μόνο ευχαριστώ έχω να πω διότι με τιμά που με έκανε άνθρωπο και μου χάρισε όλον αυτόν τον τρισμέγιστο κόσμο. Πολλά μου έδωσε και πολλά μάς έδωσε! Σε όλους μας έδωσε πολλά αρκεί να έχουμε νου να τα δούμε. Σίγουρα αυτός υπόσχεται πολύ περισσότερα αλλά για να μάς τα δώσει ας πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσα ήδη μάς έδωσε. Μια φορά είχα κάποια αιτήματα από κάποιους αδελφούς ώστε να τα πω στον Θεό στην προσευχή μου. Αφού τα είπα μετά από λίγο άκουσα την φωνή του Θεού να μου λέει: Να πεις στα αδέλφια σου και παιδιά μου ότι τους έχω δώσει πολλά, πάρα πολλά και πρέπει να τα εκτιμήσουν, όταν συμβεί αυτό τότε θα τους δώσω πολύ περισσότερα διότι αυτός που δεν εκτιμά αυτά που έχει και αυτός που δεν απέκτησε χαρά με ό,τι έχει δεν πρόκειται να βρει χαρά ό,τι και να του δώσεις, αφού μετά κάτι άλλο θα σκεφτεί. Οι άνθρωποι έχουν το ανικανοποίητο. Μια φορά ένας αδελφός μου πνευματικός ο οποίος δεν είχε σπίτι —προς οικοδομή το λέω— επειδή θα γίνονταν μια κλήρωση για ένα σπίτι προσευχήθηκε στον Θεό να του το δώσει και ο Θεός του το έδωσε. Μετά μόλις πήρε το σπίτι προσευχήθηκε ξανά στον Θεό να του δώσει και μια δουλειά καλύτερη απ’ αυτή που είχε και τότε ο Θεός του είπε, «πόσα χρόνια έπρεπε παιδί μου να δουλέψεις για να αγοράσεις αυτό το σπίτι;». Αυτός απάντησε, «πάρα πολλά». «Ωραία, αφού σου το έδωσα χωρίς να αφιερώσεις τόσα χρόνια δουλεύοντας ώστε να το αποκτήσεις, σε παρακαλώ, αφιέρωσε αυτά τα χρόνια σε μένα με την μελέτη και την προσευχή και μετά θα σου δώσω και την δουλειά». Αδέλφια μου ο Θεός, μου έβαλε μέσα μου να παλέψω χωρίς απαιτήσεις και να μην παραδοθώ στην φθορά και στον θάνατο αλλά να παλέψω και να παλέψουμε όλοι διότι ο Χριστός έδωσε τη ζωή του για να ζήσουμε. Όσοι γνωρίσαμε Χριστό ας σηκώσουμε το ανάστημά μας και ας διεκδικήσουμε την ζωή. Ας διεκδικήσουμε την ζωή όχι από τον Θεό, αυτός μάς την έδωσε και μάς έδειξε τον δρόμο, αλλά από τον Διάβολο ο οποίος μάς την έκλεψε και μάς δαιμόνισε. Απαίτηση όχι από τον Θεό. Ο Θεός έκανε τα πάντα για μας. Απαίτηση από τον Διάβολο ώστε να φύγει άπαξ διά παντός. Ο τρόπος που το απαιτούμε είναι η αφιέρωση. Θέλουμε λοιπόν να κάνουμε το θέλημα του Θεού. Θέλουμε να ζήσουμε διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού αφού ο Χριστός πέθανε γι’ αυτό και η χαρά του θα είναι ένας - ένας να αναστήσει τον νεκρό εαυτό του. Από τότε που γνώρισα τον Θεό νιώθω ότι έχω ζήσει εκατό ζωές. Ο άνθρωπος όταν γνωρίσει τον Θεό είναι ευχαριστημένος. Αδέλφια μου μπορούμε να ζήσουμε αρκεί να αφιερωθούμε στο να σπουδάσουμε τα του Θεού και να φέρουμε τον Θεό στη ζωή μας. Εγώ βλέπω ότι στο καλυβάκι μου ο Θεός με την παρουσία του κάνει το DNA μου να «χοροπηδάει» από χαρά, από ευφορία, από σοφία. Στο καλυβάκι μου έχω ραντεβού με τον Θεό, συναντώ τον Θεό. Τις μεγαλύτερες, τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου τις έζησα στο αγιαστήριό μου. Πιστέψτε το! Ο Θεός θέλει να μάς δώσει τη ζωή μέσα από την σιωπή, μέσα από την αφιέρωση.
Πιο πάνω ανέφερα πότε δουλεύει η αφθαρσία. Η αφθαρσία δουλεύει όταν κοιμόμαστε —έτσι λένε οι επιστήμονες— άρα όταν δεν μιλάμε πολύ. Είναι γραφικό, Θου, Κύριε φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου (Ψαλμοί 141:3) καθώς, Τίς δώσει μοι επί στόμα μου φυλακήν και επί των χειλέων μου σφραγίδα πανούργον, ίνα μη πέσω απ’ αυτής και η γλώσσα μου απολέση με; (Σοφία Σειράχ 22:27). Τώρα, θα αναφέρω δυο λόγια για το μυστήριο του ύπνου, για το τι κάνει ο Θεός όταν κοιμόμαστε. Αδέλφια μου με τον τρόπο που ζούμε, αφού δεν έχουμε νου Χριστού, αν δεν κοιμόμασταν θα καταστρεφόμασταν μέσα σ’ έναν μήνα. Η αγάπη του Θεού (για να ζήσουμε) μάς έβαλε μέσα μας την εντολή να θέλουμε να κοιμόμαστε. Όμως όταν ένας άνθρωπος κοιμάται πολύ (περισσότερο από το κανονικό) αυτό αφήνει να εννοηθεί ότι με τον τρόπο που σκέφτεται αυτοκαταστρέφεται, έτσι χρειάζεται περισσότερο ύπνο, μέχρι να βρεθεί κάποιος Κυρηναίος ώστε ο άνθρωπος αυτός να μάθει να ζει εν Κυρίω και να μην κοιμάται πολύ αλλά να εκμεταλλεύεται τον χρόνο του. Ο άνθρωπος του Θεού δεν κοιμάται πολύ. Κοιμάται ελάχιστα διότι του αρέσει να μελετά, να προσεύχεται, να σπουδάζει, να ζει εν Κυρίω (μέσα από αυτή την αφιέρωση γίνεται αναπαραγωγή κυττάρων, δημιουργείται ζωή). Ο άνθρωπος του Θεού έχει χαρά, έχει ζωή, έχει ενέργεια. Ο άνθρωπος του Θεού ζει την ζωή κάθε στιγμή. Ο Θεός λοιπόν με τον ύπνο μάς βάζει σε τάξη επειδή λείπει συνειδητά από τον νου μας. Τι συμβαίνει στον ύπνο; Θα φέρω ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε τι σημαίνει σιωπή και ύπνος. Ας πούμε ότι έχουμε μέσα σ’ έναν χώρο, σ’ ένα σπίτι μια νοικοκυρά και 5 μικρά παιδιά τα οποία όλη τη μέρα κάνουν ζημιές και χαλάνε τον χώρο αυτό. Η νοικοκυρά περιμένει πότε θα πάνε για ύπνο τα παιδιά για να διορθώσει τις ζημιές. Αυτό κάνει και ο Θεός με εμάς στον ύπνο. Γίνεται υπηρέτης. Κοιτάξτε ο Θεός τι κάνει, μάς βάζει στη σιωπή, να μην κάνουμε καμιά δουλειά, για να ενεργοποιήσει την επίφυση και την υπόφυση ώστε να αναπαραχθούν καινούργια κύτταρα για να ζήσουμε, αφού την μέρα μας δεν την χρησιμοποιούμε για να σπουδάζουμε και να ζούμε με την σοφία του Θεού αλλά με τον τρόπο που ζούμε κάνουμε κακό στον εαυτό μας. Επομένως όλο αυτό που κάνει η νοικοκυρά το κάνει ο Θεός σε εμάς μέσω του εγκεφάλου όταν κοιμόμαστε. Μάλιστα ο εγκέφαλος συνεχίζει να παράγει τη ζωή όταν ζούμε στη σιωπή και στο αγιαστήριο. Δηλαδή, καλό είναι η αναπαραγωγή να μην γίνεται μόνο το βράδυ την ώρα του ύπνου και αν βέβαια έχουμε καλό ύπνο, αλλά και τις υπόλοιπες ώρες μπαίνοντας στο αγιαστήριο, στη σιωπή. Όταν μπαίνουμε στο αγιαστήριο βοηθάμε το σώμα μας να αναπαράγει καινούργια κύτταρα και πρέπει να το πιστέψουμε ότι μπορεί να το κάνει αυτό ο Θεός μέσω της αφιέρωσης. Μέσω της αφιέρωσης μπορούμε να αναγεννηθούμε αλλά και να ζήσουμε ώστε να γίνουμε άφθαρτοι, αείζωοι. Αφού αυτός ο Πατέρας, ο Άγιος Θεός μπορεί να ξεδιπλώνει σύμπαντα, να κάνει το DNA μας να ταλαντώνεται δισεκατομμύρια φορές το δευτερόλεπτο, είναι δυνατόν να μην μπορεί να μάς κρατήσει στη ζωή; Μάλιστα αυτός ο Πατέρας βάσει της επιστήμης κρατάει αυτή τη στιγμή την θερμοκρασία στο σώμα μου και στο σώμα σας στους 36, 6 oC, μήπως την θερμοκρασία αυτή την ελέγχω εγώ ή εσείς; Φυσικά και όχι. Ακόμα, χάρις σ’ αυτόν τον Πατέρα της αγάπης ο μυελός των οστών κάθε δευτερόλεπτο παράγει 8 με 10 λευκά αιμοσφαίρια, μήπως τα παράγω εγώ ή εσείς; Για να παραχθεί ένα καινούργιο αιμοσφαίριο χρειάζεται γονίδιο να ενεργοποιηθεί στον μυελό των οστών, το ενεργοποιώ εγώ ή εσείς ή ο Θεός; Σίγουρα ο Θεός. Αυτός ο Θεός που θέλει να μάς δώσει τη ζωή και που πολλοί λένε δεν γίνεται να ζήσουμε, αυτός ο Θεός έθεσε μέσα μας και τα λεμφοκύτταρα και χρειάζεται να έχουμε και πολυμορφοπύρηνα ώστε σε μία ανάγκη να πολεμήσουν για μας τη φθορά, τον θάνατο. Αν είχαμε περισσότερα πολυμορφοπύρηνα θα εμφανίζονταν λευχαιμία, αν είχαμε λιγότερα θα παρουσιάζαμε ίωση. Αυτά τα ελέγχουμε εμείς; Όχι. Άρα, μην προσπαθείς άνθρωπε να χαράξεις τη ζωή σου ή να έχεις τον έλεγχο αυτής με οτιδήποτε άλλο το οποίο σε βγάζει έξω από το Ευαγγέλιο του Χριστού είτε αυτό λέγεται διατροφή, είτε εξετάσεις αίματος, είτε κάτι άλλο, αλλά αν θέλεις άνθρωπε να έχεις υγεία, έλεγχο στον εσωτερικό σου κόσμο να έχεις Χριστό και να δεχτείς τον δρόμο ζωής που επέλεξε αυτός για σένα αφού σε κάλεσε. Όσοι θέλουμε να έχουμε έλεγχο επειδή φοβόμαστε μήπως πεθάνουμε τότε θα χάσουμε τον έλεγχο και θα πεθάνουμε —ο φόβος πρέπει να εκλείψει από τη ζωή μας, ανήκει στον ασυνείδητο νου, ο συνειδητός νους έχει την αγάπη, η τέλεια αγάπη έξω διώκει τον φόβο (Ιωάννου 4:18), ο φόβος μάς βγάζει από την αγάπη— και αν δεν πεθάνουμε βιολογικά, θα πεθάνουμε πνευματικά. Είναι πολλοί αυτοί που ζούνε και όμως είναι νεκροί αφού δεν αλλάζουν πνευματικό επίπεδο και μένουν «ακαλλιέργητοι» για όλη τους τη ζωή γεμάτοι με πάθη. Ας κοιτάξουμε γύρω μας τον κόσμο και θα καταλάβουμε. Γέμισε ο κόσμος φάρμακα. Φάρμακο για το ένα, φάρμακο για το άλλο και τέλος δεν έχει η δουλειά αυτή.
Οι επιστήμονες παρατήρησαν ακόμη ότι όσοι είναι αισιόδοξοι, όσοι έχουν χαρά και αυτοί σταματούν την γήρανση και ο λόγος διότι η χαρά ενεργοποιεί την μελατονίνη και την ενδορφίνη οι οποίες δυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Εγώ ανακάλυψα μια χαρά η οποία λέγεται ανεκλάλητη. Αυτή έρχεται όταν η παρουσία του Θεού είναι έντονη στη ζωή μας. Η παρουσία του Θεού κάνει τα κύτταρά μας να τρελαίνονται από χαρά, «να χτυπάνε παλαμάκια». Είδατε όταν μάς καλέσουν σε μια συναυλία που τραγουδά ένας μεγάλος τραγουδιστής ή ένας μεγάλος τενόρος πώς νιώθουμε την στιγμή εκείνη; Νιώθουμε μια ιδιαίτερη ευχαρίστηση, μια ανεκλάλητη χαρά που μάς κάνει να δακρύζουμε από ευφορία! Αυτό είναι ο Θεός. Ο Θεός είναι όλες οι συμφωνικές ορχήστρες του κόσμου και πολύ περισσότερες! Ο διακόπτης της αφθαρσίας είναι ο Θεός τον οποίον θα τον συναντήσουμε στη σιωπή. Η χαρά αυτή, του Θεού είναι πηγή ζωής καθώς πηγή ζωής είναι και η αγάπη. Όχι να ζητάμε αγάπη, όχι να ζητιανεύουμε αγάπη αλλά να δίνουμε αγάπη. Όταν μιλάμε για χαρά εννοούμε βασικά την πνευματική χαρά, αλλά και όλες τις στιγμές της ζωής οι οποίες φέρνουν χαρά. Αυτή η χαρά του Θεού η οποία δημιουργείται διά Πνεύματος Αγίου στο αγιαστήριο ενεργοποιεί την αφθαρσία μέσα μας και αφυπνίζει τον κοιμισμένο μας στρατό. Η χαρά επίσης δημιουργεί —όπως προανέφερα — μία ουσία η οποία λέγεται ενδορφίνη (ορμόνη). Η ενδορφίνη μάς κάνει ισχυρούς, κοιμόμαστε καλύτερα, ζούμε καλύτερα, μένουμε άφθαρτοι. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί εδώ και πολύ καιρό σας λέω ότι πρέπει να αλλάξουν οι βιοχημικές διεργασίες του εγκεφάλου ώστε να παραχθεί ζωή; Και δεν μπορούν να αλλάξουν παρά μόνο όταν έρθει ο Θεός στη ζωή μας, όταν έρθει ο Λόγος του Θεού, όταν έρθει το πνεύμα που μάς ζωοποιεί. Ο Χριστός στους καρπούς του Αγίου Πνεύματος μετά την αγάπη, η οποία είναι ο Θεός, έθεσε την χαρά θυγατέρα της αγάπης ως το μεγαλύτερο όπλο αφθαρσίας.
Ένας μαθητής και Απόστολος του Χριστού είπε, υπάρχουν βέβαια και πολλά άλλα, που έκανε ο Ιησούς, τα οποία αν γράφονταν ένα προς ένα, υποθέτω πως ούτε ο κόσμος ολόκληρος δε θα χωρούσε τα βιβλία που θα γράφονταν. Για να μην αναγκαστούμε να σπουδάσουμε όλα αυτά τα οποία έχει ο κόσμος και που για να τα μάθουμε χρειάζονται χίλιες ζωές —τα οποία προήλθαν από την σοφία του Θεού για να μάς «αναγκάσει» ο Θεός μέσω της εξέλιξης να πιστέψουμε στην ζωή, στον Θεό, στην αγάπη, στην χαρά— ο Χριστός με τον δικό του τρόπο θέλησε να συντομεύσει τον χρόνο αλλά δεν έγινε πιστευτός παρά σε μονάδες ανθρώπων. Σήμερα όμως μέσω της επιστήμης θα δικαιωθεί ο Κύριος που μιλούσε για αγάπη, για χαρά, για ωριμότητα, για ιδεώδη προσωπικότητα. Μέσω του Χριστού θα μπορέσουμε να πετύχουμε το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση αλλά και να αποκτήσουμε την άφθαρτη ζωή. Γι’ αυτό ζήτησε στον Λόγο του, διά Πνεύματος Αγίου, να διακατεχόμαστε σε καθημερινή βάση από το πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε. Ας το προσέξουμε! Με αυτό αλλά και με την απλότητα που ανέφερα παραπάνω μπορούμε σύντομα να φέρουμε τον Θεό στη ζωή μας. Πολλοί ψάχνουν τον Θεό συνέχεια και πάντα αναλύουν τα πάντα. Δυστυχώς αυτός ο τρόπος σε βγάζει έξω από τον Θεό. Φαντάσου να αγωνίζεσαι σε όλη σου τη ζωή να βρεις τον Θεό και ο ίδιος ο αγώνας που κάνεις, λόγω της πολυπλοκότητας, να σε απομακρύνει απ’ αυτόν, μη γένοιτο! Η απλότητα σε φέρνει σύντομα κοντά στον Θεό. Για να το πετύχουμε όμως αυτό χρειάζεται να δημιουργήσουμε συνθήκες αφιέρωσης. Αυτή την αφιέρωση αλλά και απόφαση θέλει να δει ο Θεός από όλους εμάς. Μάλιστα αυτή την αφιέρωση το σύστημα του κόσμου την αποκλείει αφού από μικροί όλο μέριμνες έχουμε οι οποίες δεν σταματούν ποτέ όμως αυτή η αφιέρωση αλλά και η Φωνή Θεού είναι το παν ώστε να πετύχουμε την αναστροφή, αναστροφή από τον θάνατο στη ζωή. Η αφιέρωση εμπεριέχει την άφθαρτη ζωή, την μακάρια ζωή, την πανευδαίμονη ζωή.
Αδέλφια μου όλοι εμείς είμαστε ζωντανοί νεκροί όμως αν θέλουμε μπορούμε να γίνουμε παιδιά Θεού. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα με την εισδοχή μας στο αγιαστήριο και την σχετική αναγέννηση μπορούμε να πατάμε εμείς τους διακόπτες της αφθαρσίας, όποτε εμείς θέλουμε, ώστε να διατηρούμεθα νέοι κάθε στιγμή, κάθε χρονική περίοδο. Αυτή είναι επιστήμη, αυτή είναι δουλειά! Ξέρετε πόσοι ερευνούν και πόσοι εργάζονται για να βρουν αυτή τη ζωή αλλά και πόσα δισεκατομμύρια δαπανούνται, ενώ εμάς μάς δίνεται με την υγιαίνουσα διδασκαλία και με το αγιαστήριο και είναι λυπηρό, παρ’ όλα αυτά, πολλοί να απιστούν και να μην θέλουν να δεχτούν την απολύτρωση των ψυχών και των σωμάτων. Δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι αρέσκονται πνευματικά στο να κάνουν έναν κύκλο πνευματικό που αναπαράγεται από γενιά σε γενιά μέσα από τα υφιστάμενα στερεότυπα ή τα εντάλματα των ανθρώπων. Όπως οι Εβραίοι οι οποίοι μπορούσαν να φτάσουν στην Γη της Επαγγελίας σε σαράντα μέρες απορρίπτοντας όμως την λογική του Θεού έκαναν σαράντα χρόνια, έτσι και εμείς λόγω της ανυπακοής στις εντολές του Θεού δεν μπορούμε να ενεργοποιήσουμε αυτούς τους μηχανισμούς ώστε να κάνουν μέσα μας το δέντρο της ζωής να λειτουργήσει ξανά. Μάς «τρώνε» δυστυχώς τα βιοτικά, ο κόσμος, τα «πρέπει» και τα «μη» και ενώ με τα λόγια θέλουμε να ζήσουμε με τα έργα μας δηλώνουμε ότι μάς αρέσει ο θάνατος, αφού αργούμε να το αποφασίσουμε, αργούμε να αλλάξουμε τον ασυνείδητο νου με τον συνειδητό νου του Χριστού. Μάλιστα, την εξουσία αυτή να μείνουμε νέοι την έχουμε εμείς, είναι εις χείρας ημών και είναι η απόφαση και η ειλικρίνεια έναντι του καλέσματος που ήδη έχουμε λάβει υπό του Θεού.
Καταλήγουμε λοιπόν ότι η βιολογική μας ανατομία είναι έτσι φτιαγμένη ώστε να παράγει μόνο ζωή —δηλαδή και το σώμα μας είδαμε ότι είναι φτιαγμένο μόνο για να ζει— απλώς αιώνες τώρα ο μηχανισμός που ήδη υπάρχει μέσα μας δεν μπορούσε να ενεργοποιηθεί (αφού δεν ξέραμε τι υπάρχει μέσα μας) ώστε να φανεί η ζωή και ο λόγος διότι η πνευματική μας ζωή δεν διακατέχονταν από τις προϋποθέσεις ώστε να ενεργοποιηθεί αυτός ο μηχανισμός της ζωής. Οι προϋποθέσεις είναι μέσα στον Λόγο του Θεού και είναι το πνεύμα του Θεού αλλά και η ζώσα πίστη. Μάλιστα πολλοί Άγιοι έφτασαν στο σημείο να έχουν καθαρό νου, να έχουν νου Χριστού όμως δεν είχαν πίστη ζώσα πάνω στην άφθαρτη ζωή διότι ο Θεός τους είχε αποκαλύψει μόνο την μεταθανάτια ζωή. Σήμερα λοιπόν απαιτείται αγιασμός αλλά και πίστη ζώσα. Και τα δύο τα φέρνουμε στη ζωή μας με την απόφασή μας να ζήσουμε στο αγιαστήριο, στη σιωπή, καθώς και με το να βγάλουμε από τη ζωή μας, ο καθένας μας, ανθρώπους οι οποίοι δεν μάς δίνουν χαρά αλλά συνέχεια μάς προβληματίζουν αλλά και συνέχεια λόγω της έλλειψης αγιασμού ή καθαρισμού δημιουργούν αντιπαλότητες στη ζωή μας. Όταν λέω σιωπή και αγιαστήριο —πολλοί το έχουν παρεξηγήσει— δεν λέω να μην μιλάμε! Να μιλάμε μεταξύ μας, να πηγαίνουμε και για καφέ και βόλτα και παντού απλώς όπου πηγαίνουμε να πηγαίνουμε με τον Χριστό και να σταματήσουμε τις χαζομαρούλες (κουτσομπολιά, κρίσεις, επικρίσεις, καταλαλιές, κ.λπ.). Ο Κύριος για να φέρει την αποστολή του εις πέρας ήταν ιδεώδης και αποφασισμένος. Δεν έκανε πολλές συζητήσεις για να πείσει τους άλλους, ίσα - ίσα έλεγε όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Το ίδιο και εμείς. Έχουμε αποστολή ζωής, ζωής, ζωής, ζωής! Όσοι θέλουν ας ακολουθήσουν τον δρόμο της ζωής με τον τρόπο και τις προτροπές της Φωνής Θεού οι οποίες μάς καλούν στο αγιαστήριο. Όσοι δεν θέλουν δεν πειράζει. Εμείς θα τους έχουμε όλους φίλους όμως ας μην χάνουμε χρόνο στο να πείσουμε τους άλλους. Ο Κύριος πάντα φανέρωνε ότι το πνεύμα εστι το ζωοποιούν.
Αδέλφια μου, ο μη αναγεννημένος άνθρωπος ομοιάζει με ένα αυτοκίνητο που έχει μηχανή αλλά του λείπει η μπαταρία. Η μπαταρία, η ενέργεια είναι ο Χριστός ο οποίος έχει την αγάπη, την χαρά, την σοφία, το πνεύμα που ζωοποιεί. Η μηχανή είναι ο εγκέφαλος του βιολογικού μας σώματος. Αν δεν έχουμε μπαταρία το αυτοκίνητο, το σώμα ημών, δεν θα ταξιδέψει ποτέ. Εμείς έχουμε μηχανή (εγκέφαλο) δεν έχουμε όμως μπαταρία. Η μπαταρία είναι η δύναμη που ενεργοποιεί την μηχανή. Η δεύτερη ενέργεια είναι η βενζίνη —και αυτή είναι πηγή ενέργειας για το αυτοκίνητο. Τελευταία, το αυτοκίνητο (σώμα) χρειάζεται και οδηγό ο οποίος πρέπει να το διαχειρίζεται σωστά. Η διαχείριση παίζει τον βασικότερο ρόλο. Ο Χριστός είναι η μπαταρία και η βενζίνη. Ο Χριστός είναι η ενέργεια για να ζήσει το σώμα. Ο Χριστός είναι η σχολή οδηγών για τον καθένα μας ώστε να μάθουμε να το οδηγάμε σωστά. Ο Χριστός είναι ο δάσκαλος, ο διαχειριστής. Ο Χριστός είναι το κίνητρο όλων μας αφού τον διέπει το πνεύμα του Πατέρα του το οποίο είναι ζωοποιόν και αυξάνεται σε εμάς με το συνειδητό «ακολούθει μοι» ώστε να μάθουμε το σώμα διά του Χριστού να το ζωοποιούμε (μέσα από το πνεύμα του) δημιουργώντας τον συνειδητό νου, ώστε να μπορούμε να το διαχειριζόμαστε καλώς. Προσοχή! Να προλάβουμε να βάλουμε τον Χριστό οδηγό για να μην έχουμε μεγάλα τρακαρίσματα διότι μετά θα χρειαστούμε καλόν πνευματικό, καλόν μάστορα.
Δυστυχώς αδέλφια μου σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ενώ έχουμε όλα τα μέσα, όλοι οι άνθρωποι αξιοποιούν και αφιερώνουν τον χρόνο τους στο να συλλέγουν οτιδήποτε άλλο εκτός από την σοφία του Θεού, εκτός από την ενέργεια του Θεού η οποία βρίσκεται στο δικό του πνεύμα. Αυτό θα πρέπει να αλλάξει και να φέρουμε όλοι εμείς πολύ Θεό στη ζωή μας. Πολλοί άνθρωποι για να βρουν ενέργεια λένε «σήμερα θα κάνω γιόγκα», άλλοι λένε «θα τρώω αυτά τα φαγητά που έχουν πολλές πρωτεΐνες», άλλοι λένε «θα πάω στο βουνό παραθέριση για να πάρω οξυγόνο ή θα πάω στην θάλασσα», κ.λπ.. Καλά είναι και αυτά, όμως ας γνωρίζουμε καλά ότι ούτε το οξυγόνο λείπει από τη ζωή μας, ούτε το νερό λείπει, ούτε το φαγητό, ούτε οι διακοπές. Είμαστε συνέχεια σε διακοπές αφού δεν έχουμε πόλεμο, δεν έχουμε διαμάχες μεταξύ μας και δεν είμαστε στο νεκροταφείο. Όποιος δεν είναι στο νοσοκομείο και στο νεκροταφείο είναι μόνιμα σε διακοπές, αφού ζει, αρκεί να το καταλάβει. Αυτό θα πρέπει να το εκμεταλλευόμαστε. Μια φορά στην προσευχή μου είπα στον Κύριο κάτι που επιθυμούσε ένας αδελφός και αυτός μου απάντησε «Να του πεις παιδί μου ότι εγώ του έδωσα πολλά, αν αυτά τα εκτιμήσει και πει ευχαριστώ στον Θεό αλλά και στους ανθρώπους θα του δώσω και άλλα». Μετά συνέλαβα πόσο εγωιστικό είναι να λες στον Θεό «θέλω αυτό ή το άλλο» και να κρατάς μούτρα όταν δεν σου τα δίνει νιώθοντας αδικημένος. Μη γένοιτο να έχουμε αυτήν την συμπεριφορά προς τον Πατέρα μας! Ας φανταστούμε τους εαυτούς μας, να κάνουμε τα πάντα για τον άλλον (αυτό έκανε ο Θεός για εμάς, τα πάντα) και ο άλλος όλη την ώρα να θέλει και άλλα, να απαιτεί περισσότερα, να μουτρώνει και να μάς κάνει τον αδικημένο. Αυτό κάνουμε εμείς στον Θεό. Αδέλφια μου αυτό που λείπει είναι η σιωπή, η αφιέρωση και η χαρά του Αγίου Θεού. Αυτά μπορούν να μάς εξασφαλίσουν ενέργεια και να μάς ταξιδέψουν στους αιώνες μαζί με τον Θεό. Καλά είναι και αυτά που ανέφερα πριν, οι διακοπές, η διατροφή κ.λπ., σίγουρα μάς βοηθούν και όποιος μπορεί ας τα κάνει, όμως δεν είναι οι μόνες πηγές ενέργειας και ζωής διότι η ζωή έχει πολλά σκάνδαλα και όταν ζούμε με τον κόσμο τα σκάνδαλα μάς ακολουθούν όπου κι αν πάμε. Τα σκάνδαλα μάς πεθαίνουν. Ο Κύριος είπε ουαί εις τον σκανδαλίζοντα, ουαί και εις τον σκανδαλιζόμενο. Τα σκάνδαλα όταν δεν μπορούμε να τα διεργαστούμε με το πνεύμα του Θεού μάς οδηγούν σε αδιέξοδο επιφέροντάς μας την φθορά και τον θάνατο. Αν θέλουμε πραγματική ενέργεια που να ζωοποιεί το σώμα μας ας ξέρουμε ότι δεν θα την βρούμε σε τίποτα απ’ όλα αυτά που ανέφερα παραπάνω παρά μόνο αν υιοθετήσουμε το πνεύμα του Θεού και αρχίσουμε να αισθανόμαστε την παρουσία του στη ζωή μας. Όταν έρθει η εμπιστοσύνη στον Θεό θα έρθει και η ζωή αυτή που μάς καθιστά άφθαρτους και αθάνατους αφυπνίζοντάς μας κάθε στιγμή. Έτσι θα αποκτήσουμε σιωπή η οποία θα κάνει την ενδορφίνη και την μελατονίνη να λειτουργούν εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο κάνοντας την δραστηριότητα των κυττάρων στο σώμα μας συνεχόμενη και αυξανόμενη. Οι άνθρωποι σήμερα επιδιώκουν και επιλέγουν την χαρά με έναν τρόπο ο οποίος δεν είναι θέλημα Θεού. Τι εννοώ. Την σκηνοθετούν οι άνθρωποι την χαρά. Το έχω ξαναπεί. Λένε π.χ. ότι θα πάρουν ένα αυτοκίνητο και οι ίδιοι γίνονται ο σκηνοθέτης και ο ηθοποιός και όταν το παίρνουν, την ημέρα εκείνη, γελάνε. Υποκριτικά γελάνε, δεν χαίρονται πραγματικά γιατί —οι περισσότεροι— σκέφτονται πως το χρωστάνε, πώς θα το ξεχρεώσουν κ.λπ.. Αυτή την χαρά δεν την αναγνωρίζουν, δεν την νιώθουν τα κύτταρά μας. Η χαρά όμως που έρχεται από τον Θεό είναι τελείως διαφορετική. Αυτή η χαρά για παράδειγμα μάς κάνει να νιώθουμε όπως ένα παιδί που περιμένει αγωνιωδώς τον πατέρα του ή την μητέρα του να γυρίσουν στο σπίτι και όταν ακούσει τα κλειδιά στην πόρτα τρέχει προς τα εκεί για να τους αγκαλιάσει. Κάτι τέτοιο συμβαίνει όταν έρχεται ο Θεός στη ζωή μας, τρέχουμε να τον αγκαλιάσουμε.
Αδέλφια μου η Φωνή Θεού εργάζεται από το 2000 συνειδητά κατ’ εντολήν Θεού στο να δημιουργήσει προϋποθέσεις ώστε κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Και το θαύμα γίνεται αφού σήμερα η Φωνή Θεού γίνεται αποδεκτή από πολλούς Έλληνες αλλά και από πολλούς ξένους αδελφούς οι οποίοι βλέπουν με αγάπη το έργο αυτό. Ο τρόπος που κηρύττεται σήμερα το Ευαγγέλιο της βασιλείας είναι και με την παρουσία μας και με το Διαδίκτυο και με την τεχνολογία, με όλα τα μέσα. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα γίνει πηγή ενότητας και ζωής για εκατομμύρια ανθρώπους που ψάχνουν τον Θεό. Πολλοί σήμερα μπορούν να γνωρίσουν την Φωνή Θεού και κατόπιν να γνωρίσουν και το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Θα χρειαστεί όμως να μεταφραστεί. Είναι σημαντική η δουλειά αυτή. Μέχρι χθες οι άνθρωποι προσπαθούσαν να μεταδώσουν το Ευαγγέλιο των τύπων αφιερώνοντας πολύ χρόνο με αποτελέσματα μηδαμινά. Σήμερα όμως με τα μέσα που έχουμε, αν τα εκμεταλλευτούμε όλα όσα μάς έδωσε ο Θεός με σοφία Θεού, εκατομμύρια θα επανεντάξουν τον εαυτό τους χάρις σ’ εμάς στο Ευαγγέλιο του Χριστού. Η μετάφραση ξεκίνησε. Και αυτό το έργο εξελίσσεται σήμερα στην Φωνή Θεού χάρις στους αδελφούς μας οι οποίοι μεταφράζουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε πολλές γλώσσες όπως Αγγλικά, Γερμανικά, Ρωσικά, Γαλλικά, κ.λπ.. Το έργο που επιτελούν τα αδέλφια αυτά είναι το μεγαλύτερο αγαθό για τον κόσμο του Θεού. Μέσα απ’ αυτό το έργο θα δουν μια μέρα καρπούς αφού χάρις σ’ αυτούς εκατομμύρια άνθρωποι θα γνωρίσουν τον Χριστό διότι με την μετάφραση θα μάθουν όλοι οι λαοί το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Χρειάζεται λοιπόν να μεταφραστεί η υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Ο Θεός αδέλφια μου επέλεξε την ελληνική γλώσσα σαν αρχή ώστε να γίνει κατανοητό στον κόσμο το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Γι’ αυτό εμείς οι Έλληνες έχουμε την ευθύνη του κόσμου όμως πρέπει πρώτα εμείς να το συνειδητοποιήσουμε αλλά και να το σπουδάσουμε ώστε βιωματικά να το εξαπλώσουμε. Αν δεν το κατανοήσουμε εμείς τότε θα παραμείνει το Ευαγγέλιο του Χριστού κεκαλυμμένο. Δεν θέλω να διαχωρίζω τον ελληνικό λαό από τους άλλους λαούς διότι ο Θεός έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο, λαό ή έθνος. Σε εμάς όμως έδωσε τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό αλλά και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Άρα εμείς όλοι έχουμε δουλειά αφού η Ελλάς είναι το ελπινίκη έθνος, «μόνη γαρ η Ελλάς αψευδώς ανθρωπογονεί φυτόν ουράνιον και βλάστημα θείον ηκριβωμένον λογισμόν αποτίκτουσα οικειούμενον επιστήμη». Όταν οι Έλληνες επισκέφτηκαν τον Χριστό αυτός είπε, ήρθε η ώρα για να δοξαστεί ο Υιός του ανθρώπου. Φανταστείτε! Και είναι αλήθεια. Από την Ελλάδα έφυγε κάθε πνευματικός πολιτισμός και σήμερα από εδώ πιστεύω θα ταξιδέψει παντού η σοφία του Θεού η οποία ενώνει, η οποία μάς αυξάνει στην αγάπη, μάς εξασφαλίζει την ζωή την άφθαρτη μέσα από την αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη και ο λόγος που το λέω αυτό είναι διότι στην Φωνή Θεού δεν έχουμε αρχηγούς, ποιμένες, ποίμνια αλλά μόνο φίλους. Αν εμείς οι Έλληνες δεν καταλάβουμε την αλήθεια του Χριστού η οποία βρίσκεται στον Λόγο του Θεού πώς θα την καταλάβουν οι άλλοι λαοί, οι άλλοι άνθρωποι; Σίγουρα για τον Θεό τα πάντα είναι δυνατά εμείς όμως καλούμαστε να κάνουμε το καθήκον μας.
Αδέλφια μου ας φύγουμε από το λάθος. Απεδείχθη ότι δεν μπορεί ο άνομος να ζήσει. Είναι σίγουρο χωρίς τον νόμο του Θεού ότι θα απολεσθεί ο άνομος ο οποίος γίνεται στη συνέχεια υπερήφανος. Ο Θεός με τον ταπεινό θα συνεργαστεί.
Απεδείχθη ότι όταν το Ευαγγέλιο είναι κεκαλυμμένο τότε οι Χριστιανοί ελπίζουν στην άλλη ζωή.
Όταν το Ευαγγέλιο είναι κεκαλυμμένο τότε οι Χριστιανοί διαιρούνται.
Όταν το Ευαγγέλιο είναι κεκαλυμμένο τότε διά τους απολλυμένους είναι κεκαλυμμένο. Ολόκληρες γενιές έχει «καταπιεί» ο Διάβολος —μέσω του θανάτου— πνευματικούς και μη.
Όταν το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι κεκαλυμμένο οι άνθρωποι μιμούνται το παρελθόν και θεωρούν το μέλλον αίρεση αφού το πνεύμα του Θεού ελευθερώνει τον άνθρωπο μέσω της πνευματικής, επιστημονικής αλλά και υλικής εξέλιξης. Δεν είναι κρίμα ο Θεός να έχει χαρίσει τόσα υλικά αγαθά στον άνθρωπο και ο άνθρωπος να μην τα χρησιμοποιεί για την δόξα του Θεού και την σωτήρια του κόσμου;
Αδέλφια μου ας σηκώσουμε το ανάστημά μας. Είναι κρίμα να εγκαταλείπουμε τον Θεό κάθε στιγμή με ό,τι φέρνει η ζωή μας —ειδικά όταν αυτό έχει την εξουσία να μάς βγάλει από την ζωή. Αδέλφια μου η μεγαλύτερη ήττα για τον Θεό είναι όταν αυτός μάς έχει εμπιστευτεί και μάς έχει ξεδιπλώσει όλη την σοφία του και εμείς συνέχεια τον προδίδουμε με την αναβολή ή με τα βιοτικά μας, με τις πολλές δουλειές μας οι οποίες δεν έχουν τέλος. Ο κόσμος δεν έχει τέλος! Ας το προσέξουμε ώστε να τηρήσουμε όλοι την εντολή ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή.
Για να φύγει η αμαρτία, το λάθος χρειάζεται να μπούμε στο αγιαστήριο ώστε να εξασφαλίσουμε τον αγιασμό αφού σ’ αυτό δημιουργούμε νευρώνες Χριστού, ζωής μέσω της υγιαίνουσας διδασκαλίας της Φωνής Θεού και πληθώρα πνευματικών στοιχείων τα οποία έχει εξασφαλίσει σήμερα ο κόσμος μας μέσα από την σοφία αφιερωμένων ανθρώπων. Ο αγιασμός θα μάς εξασφαλίσει την ενότητα, πάτερ άγιε, τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, ίνα ώσιν εν καθώς ημείς.
Αδέλφια μου να εκμεταλλευόμαστε το χρόνο μας διότι φεύγει ανεπιστρεπτί και δεν αρκεί, αφού οι μέριμνες ποικίλλουν για τον κάθε μαθητή της αγάπης, της ζωής. Γι’ αυτό θα χρειαστεί πνευματικότητα. Χωρίς πνευματικότητα παραμένουμε στα λόγια —ειδικότερα οι Χριστιανοί— και τα έργα απέχουν (από μας) αφού οι κοσμικές επιδιώξεις ποικίλλουν. Για να ξεφύγουμε από υφιστάμενα στερεότυπα, από το ψέμα, από την άγνοια, από το λάθος θα χρειαστεί να μάς διέπει επίγνωση η οποία μάς εξασφαλίζει θείο έρωτα. Αυτός ο θείος έρωτας είναι ικανός να μάς βγάλει στον ουρανό. Ζήλο Θεού να έχουμε ώστε να συλλάβουμε το θέλημα του Θεού το οποίο είναι σοφία Θεού συναρπάζουσα και βρίσκεται στον Λόγο του Θεού. Για να μπορέσουμε να πετύχουμε τους στόχους μας χρειάζεται να εμμένουμε στην υγιαίνουσα διδασκαλία. Δεν θα απελπιζόμαστε ποτέ, όποιο και αν είναι το λάθος και ο λόγος διότι έχουμε το έλεος του Θεού το οποίο πάντα μπορούμε με ευκολία να το λαμβάνουμε αφού αυτό μάς καταδιώκει. Όταν το έλεος του Θεού γίνει αντιληπτό τότε η βιωματική εξέλιξη αυτής της λέξης θα μάς χαρίσει τις δωρεές της αιωνιότητας. Αυτή η λέξη καταργεί την αμαρτία, καταργεί τον εγωισμό, καταργεί το ψέμα. Αυτή η λέξη φέρνει τον Θεό μέσα μας. Η ειλικρινής μετάνοια καθιστά τον άνθρωπο Θεό. Ο Θεός θέλει μέσα από την μετάνοια, την αναγέννηση και το μέγα έλεος να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δικής του δόξης. Ο Χριστός ήρθε στην ανάγκη να γίνει άνθρωπος για να θεώσει τον άνθρωπο. Ο Θεός γεννάται εν ανθρώποις και ο άνθρωπος γεννάται εν Θεώ. Ας το πιστέψουμε. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.


Με αγάπη Χριστού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς

                                                                                                                                                                                           

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου