Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Γλυκά μου αδέλφια εν Κυρίω, ζει Κύριος και σήμερα πάλι μαζί στο πνευματικό μας ραντεβού μέσω του Ιντερνετικού ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού της Φωνής Θεού. Αδέλφια μου, εύχομαι ο Χριστός να ζει και να βασιλεύει στη ζωή όλων όσων με ακούνε τώρα αλλά να ζει και να βασιλεύει και στη ζωή όλων των αδελφών που βρίσκονται σε όλον τον κόσμο και εργάζονται το αγαθό ανεξαρτήτως λαού, έθνους, θρησκείας, εκκλησίας, οργάνωσης με αποκορύφωμα εύχομαι ο Χριστός να ζει και να βασιλεύει στη ζωή όλων των ανθρώπων και των λαών της Γης, συντονίζοντας αυτόν τον λαό ο Πατέρας Θεός διά Πνεύματος Αγίου και διά του Αγίου Ευαγγελίου παγκόσμια στις δικές του αρχές.
Το θέμα της ομιλίας μου είναι: Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για μένα, για σένα, για όλους τους ανθρώπους. Είναι γραφικό, ο Θεός πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν (Τιμόθεος Ά 2:4).
Αδέλφια μου ο λόγος που ο Χριστός πρέπει να ζήσει μέσα μας σήμερα είναι ένας. Αυτός είναι να μπορέσουμε να συντονίσουμε εαυτούς πνευματικά μαζί του ώστε να λάβουν χώρα και να εκπληρωθούν επί των ημερών μας οι εναπομείνασες επαγγελίες οι οποίες είναι και οι στόχοι μας αλλά και οι επιδιώξεις μας, αφού αυτές είναι απολύτως βέβαιον ότι θα καθορίσουν το μέλλον μας αλλά και το μέλλον του ανθρωπίνου γένους, τις οποίες επιδιώξεις ενέπνευσε μέσα μας ο Πατέρας Θεός. Οι εναπομείνασες επαγγελίες μπορούν σήμερα να λάβουν χώρα διά Πνεύματος Αγίου αφού η πίστη μας αυξηθεί. Όλες οι επαγγελίες έλαβαν χώρα, εκπληρώθηκαν διά πίστεως —φυσικά, χρειάζεται και η υγιαίνουσα διδασκαλία την οποία φροντίζουμε να εξασφαλίσουμε. Χρειάζεται όμως αυτές οι επαγγελίες πρώτα να κατανοηθούν, να αναπτυχθούν μέσα μας, να «καλλιεργηθούν», να πιστευτούν από όλους εμάς για να εκπληρωθούν - πραγματοποιηθούν στη ζωή μας αλλά και σε όλον τον κόσμο. Ο χρόνος ήρθε και ο τρόπος είναι ένας: Να γίνει κατανοητός ο Χριστός σήμερα απ’ όλους εμάς πρώτα και στη συνέχεια να γίνει κατανοητός από όλον τον κόσμο μέσα από το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Όλοι εμείς σήμερα καλούμαστε να γνωρίσουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Αυτό, το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα πρέπει να μπει στη ζωή όλων των ανθρώπων που ζουν πάνω στον πλανήτη Γη. Όταν γίνει κατανοητό —πρώτα από όλους εμάς— τότε αυτό το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα παίξει καθοριστικό ρόλο και γύρω μας. Αλλά και από μόνο του θα παίξει μεγάλο ρόλο μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων τα επόμενα χρόνια τα οποία λέγονται και έσχατα χρόνια. Σε λίγα χρόνια τα ματιά των πολλών θα ανοίξουν διά Πνεύματος Αγίου και οι άνθρωποι θα συλλάβουν τον Θεό καθώς είναι. Όλοι θα γνωρίσουμε ότι το Ευαγγέλιο της βασιλείας είναι ισχυρό κίνητρο και θα παραμείνει το μόνο ισχυρό κίνητρο για όλο το ανθρώπινο γένος —αφού θα αποτελέσει το Σύνταγμα του κόσμου— μέχρι την ημέρα του Κυρίου αφού αυτό και μόνο αυτό θα απαλλάξει τον άνθρωπο από τον θάνατο, διότι είναι αυτό που ενεργοποιεί τον ήδη υπάρχοντα (μέσα μας) μηχανισμό της αειζωίας η οποία αειζωία ενεργοποιεί την αφθαρσία. Ο Χριστός φανέρωσε, και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος (Ματθαίος 24:14). Λέγεται Ευαγγέλιο της βασιλείας διότι θα καθορίσει και θα καταστήσει αιώνια την άφθαρτη ζωή στους αναγεννημένους ανθρώπους. Μάλιστα αυτό θα γίνει αιτία να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού στη Γη. Ευαγγέλιο της βασιλείας και βασιλεία Θεού σημαίνει να μην υπάρχει τίποτα που να μπορεί να θέσει τον άνθρωπο που το εργάζεται και το πιστεύει σε υποτέλεια. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας αποκλείει την αμαρτία, την φθορά, τον θάνατο. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας αποκλείει ακόμα και τους φυσικούς ή υπερφυσικούς νόμους ή παράγοντες που καθιστούν τη ζωή αδύνατη στο να γίνει αιώνια. Αυτό το Ευαγγέλιο της βασιλείας σήμερα ξεκίνησε να κηρύττεται δημόσια υπό της Φωνής Θεού αφού εμπεριέχει επιδιώξεις αλλά και πνευματικούς στόχους οι οποίοι καθορίζουν τη θέωση του ανθρώπου, καθορίζουν το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση, εξασφαλίζουν την αναγέννηση των ανθρώπων στο να δημιουργηθεί στη Γη ειρηνοποίηση των λογικών όντων. Αδέλφια μου οι επιδιώξεις του Ευαγγελίου της βασιλείας είναι η ενότητα όλων των Χριστιανών ανεξαρτήτως δόγματος, έθνους, οργάνωσης, εκκλησίας —κάτι μικρά χωρίζουν τους Χριστιανούς, όταν φύγουν αυτά τότε θα μείνει καθαρή η αγάπη, θα μείνει καθαρό το Ευαγγέλιο, θα εννοήσουν οι πάντες τον Χριστό— η οποία ενότητα είναι στοιχείο απαραίτητο για την παρουσία του Θεού. Είναι γραφικό, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις (Ιωάννης 13:35). Μάλιστα για να συντελεστεί και να ολοκληρωθεί αυτή η ενότητα μεταξύ των Χριστιανών χρειάζεται οι Χριστιανοί να μην δογματίζονται και να μην απαιτούν να κινηθούν όλοι σαν ρομπότ ή να κινηθούν με τον όποιο τρόπο επιθυμεί το όποιο δόγμα ή να έχουν συγκεκριμένο τρόπο. Ο Θεός δεν έχει τρόπο, έχει αγάπη! Μάλιστα, ξεκάθαρα φανερώνεται σήμερα από πολλούς ανθρώπους οι οποίοι είναι φορείς του πνεύματος ότι το δόγμα του Θεού είναι η αγάπη (άρχισαν οι άνθρωποι να κατανοούν, να συλλαμβάνουν τον Θεό). Αδέλφια μου, απεδείχθη ότι όλους τους νόμους, όλους τους τύπους, όλα τα δόγματα, όλα τα έθνη, όλες τις θρησκείες, όλες τις εκκλησίες, τα καθηλώνει και τα υπερβαίνει η αγάπη. Η αγάπη τα εξαφανίζει όλα, η αγάπη τα μηδενίζει όλα, η αγάπη τα ζωοποιεί όλα. Γι’ αυτό από σήμερα ο συγκεκριμένος τρόπος που καθορίζουν οι άνθρωποι των εκκλησιών ή των δογμάτων θα πρέπει να περάσει στο παρελθόν, διότι αυτό που άλλοτε υπήρχε και ήταν επίκαιρο τώρα παλαιούται και εκλείπει. Μάλιστα όσοι συντηρούν τον φανατισμό και τον δογματισμό κινδυνεύουν να χάσουν και την παρούσα αλλά και την μέλλουσα ζωή, ο λόγος διότι έφυγαν από την αγάπη. Πολλοί επικαλούνται την ορθοτόμηση του Ευαγγελίου με τα λόγια ενώ οι ίδιοι απέχουν από την αγάπη. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση το πώς οι άνθρωποι δογματίζονται και απαιτούν τον δογματισμό ενώ η αγάπη υπερβαίνει κάθε δόγμα ή νόμο. Πολλές φορές στα κηρύγματά τους οι δογματικοί άνθρωποι μιλούν για την αγάπη αλλά πάλι μπαίνει το δόγμα, μπαίνει ο φανατισμός. Ο λόγος που πιστεύω ότι κινδυνεύουν οι άνθρωποι οι οποίοι φανατίζονται δεν είναι διότι το λέω εγώ απλώς όλοι το βλέπουμε ότι χωρίζονται μεταξύ τους, σήμερα όμως καταλαβαίνω και καταλαβαίνετε ότι γίνεται υπό του Θεού παγκόσμια πνευματική παρέμβαση διά Πνεύματος Αγίου στις καρδιές και στο νου των ανθρώπων, γίνεται σήμερα παγκόσμια πνευματική ανασύνταξη ώστε οι άνθρωποι να γίνουν αγάπη, να γίνουν ζωή, ζωή αιώνια. Σήμερα αλλάζει ο άνθρωπος. Σήμερα ο άνθρωπος γίνεται εικόνα του Θεού του αοράτου. Σήμερα όλοι λίγο ή πολύ αλλάζουν, ας αλλάξουμε και εμείς, ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος ιδού νυν ημέρα σωτηρίας. Εξάλλου οι αιώνες μαρτυρούν ότι το μόνο που κάνουν πολύ καλά οι Χριστιανοί (αιώνες τώρα), ειδικότερα όσοι δογματίζονται και επιβάλλουν τον νόμο, είναι να φανατίζονται και να χωρίζονται μεταξύ τους. Δυστυχώς, αιώνες τώρα όλοι αποστατούν από την αγάπη —και εγώ το έχω ζήσει αυτό και είναι επώδυνο γιατί είναι σαν να γρονθοκοπείς στον αέρα όταν θέλεις να πείσεις τους άλλους να ακολουθήσουν αυτό που εσύ πιστεύεις χωρίς να δέχεσαι τον κάθε άνθρωπο έτσι όπως τον έχει ο Θεός εκείνη την χρονική περίοδο, αφήνοντας τον Θεό να τον αλλάξει. Ο λόγος που η αποστασία πάντα ζει στους ανθρώπους ειδικότερα στους Χριστιανούς είναι διότι οι άνθρωποι δεν κατανοούν, δεν θέλουν να υπηρετούν την αγάπη αλλά θέλουν να υπηρετούν την δική τους καλοκαγαθία για προσωπικά συμφέροντα. Φανταστείτε κάποιος να εργάζεται για την δόξα του Θεού με όλες του τις δυνάμεις και αντί να βασιλεύει ο Χριστός στη ζωή του, να βασιλεύει ο Διάβολος! Μάλιστα, να βασιλεύει ο Διάβολος ακόμα και στον λαό του Θεού και ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι διότι ο Διάβολος κατάφερε να κρύβεται μέσα στο λαό του Θεού. Έχουμε ακούσει για τις μικρές αλώπεκες οι οποίες καταστρέφουν τον αμπελώνα εν αγνοία του αμπελουργού και αυτές είναι η ζήλια, το ψέμα, ο εγωισμός, η κρίση, η πονηρία κ.λπ.. Αυτές, λίγο ή πολύ, δουλεύουν μέσα μας, δημιουργούν σύγχυση πνευματική και μάς κάνουν να υπολειτουργούμε πνευματικά. Η μεγαλύτερη καταστροφή έρχεται από την κρίση. Δυστυχώς όλοι, λίγο ή πολύ, κρίνουμε αφού όλοι μιλάμε για την αγάπη ενώ όλοι απέχουμε απ’ αυτή δογματίζοντας τα κηρύγματά μας.
Αδέλφια μου, τα λάθη των Χριστιανών είναι δύο. Το ένα είναι ότι οι πνευματικοί αρχηγοί έχουν πείσει τους ανθρώπους που έχουν στην εκκλησία τους ή εξουσία τους ότι πρέπει να εφαρμόσουν τον όποιο τύπο ή τρόπο καθορίζουν αυτοί (της όποιας εκκλησίας ή δόγματος). Μάλιστα χλιαρά τονίζουν ότι πρέπει να εφαρμόσουν και το Ευαγγέλιο του Χριστού, στοιχείο στο οποίο συμφωνώ, όμως και εδώ υπάρχει παγίδα. Ποιο Ευαγγέλιο να εφαρμόσουν οι άνθρωποι αφού όπως είπα και στην προηγούμενη ομιλία το Ευαγγέλιο του Χριστού έχει τον νόμο ο οποίος δημιουργεί τα «μη» και τα «ου» έχει όμως και την αγάπη η οποία τα πάντα ανέχεται, έχει και το μέγα έλεος το οποίο αποκλείει τον νόμο μέσω της συγχώρεσης και της ανυπόκριτης αγάπης. Έτσι λοιπόν είδαμε, συμπεράναμε ότι το Ευαγγέλιο του Χριστού δεν μπορεί να γίνει δόγμα. Απεδείχθη ότι κάποιον που εσύ άνθρωπε κρίνεις να τον υπεραγαπά ο Θεός ακόμα και για την άγνοιά του ή και για τα λάθη του ή ακόμα και για την άδολη αγάπη του την οποία προσφέρει απλόχερα στον Θεό και στον αδελφό με τον δικό του τρόπο. Απεδείχθη ότι ο άλλος είναι ξένο χωράφι και εγώ δεν μπορώ να μπω στη ζωή του. Απεδείχθη ότι αιώνες τώρα οι αρχηγοί των θρησκειών συστήνουν ως Ευαγγέλιο του Χριστού ή της βασιλείας το Ευαγγέλιο των τύπων και της μεταθανάτιας ζωής και όχι το Ευαγγέλιο της άφθαρτης ζωής και της αγάπης εκείνης που καθιστά τον πλησίον ως εαυτόν και αυτό σήμερα το βλέπουμε αφού παντού υπάρχει κρίση, παντού χωρισμός, παντού αποστασία, μεταξύ των Χριστιανών, παντού υπάρχει πνευματική φτώχεια και ο λόγος διότι παντού έχει βασιλέψει ο θάνατος. Δεν μπορεί κάποιος να είναι ευτυχισμένος με αυτές τις συνθήκες αφού αργά ή γρήγορα την πόρτα του θα την χτυπήσει το πρόβλημα και ο λόγος που δεν μπορεί κανείς να πει ότι θα σωθεί ή ότι είναι του Χριστού ή ότι είναι εντάξει είναι διότι ο άνθρωπος δεν υπηρετεί την αγάπη. Δυστυχώς το ψέμα έχει γίνει πολίτευμα αδιασάλευτο για όλους τους λαούς της Γης. Αυτά διέπουν δυστυχώς σήμερα όλον τον Χριστιανικό κόσμο. Σήμερα όμως που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου μου δίνεται και μένα το δικαίωμα να έχω γνώμη, αφού ζω και ζείτε σε κοινωνίες ανθρώπων οι οποίες προχώρησαν πνευματικά, καθιέρωσαν πολιτεύματα δημοκρατίας και ανεξιθρησκίας, μπορούμε όλοι να έχουμε δικαιώματα τα οποία δημιούργησε ο πολιτισμός και όχι ο θρησκευτικός δογματισμός, τα οποία δημιούργησε η εξέλιξη, ο Θεός μέσω των ανθρώπων που φιλοσόφησαν ανά τους αιώνες και είδαν το πως κινήθηκε η παγκόσμια ιστορία και οι προθέσεις των ανθρώπων θετικές ή αρνητικές. Αδέλφια μου η δημοκρατία σήμερα καθόρισε την ελευθερία του λόγου και την ανεξιθρησκία ώστε να μπορώ σήμερα και εγώ να ερευνώ, να ρωτώ, να μετέχω, να πιστεύω ώστε καλοπροαίρετα να συμμετέχω στα δρώμενα του κόσμου αλλά και όλοι μας να συμμετέχουμε. Όλοι μαζί μπορούμε να εργαστούμε για την καλυτέρευση αυτού του κόσμου. Σήμερα μπορούμε να εργαστούμε χωρίς κανείς να μάς διώκει. Εξάλλου πιστεύω ότι ο Θεός δεν θα κατέβει ξανά στη Γη αν αυτά τα πολιτεύματα δεν λειτουργήσουν ολοκληρωμένα και ο λόγος διότι θα ήταν δυνατόν να ζήσει ο άνθρωπος που θα κήρυττε το Ευαγγέλιο της βασιλείας ή και ο ίδιος ο Χριστός, αφού έρχεται με την αγάπη, επώδυνες εμπειρίες. Δόξα τω Θεώ όλοι σήμερα μπορούμε να εργαζόμαστε την αναγέννηση του εαυτού μας και την αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους. Δόξα τω Θεώ διότι σήμερα δίνεται το δικαίωμα και στον Θεό να μιλά μέσα από ένα ή περισσότερα σκεύη εκλογής τα οποία κατανοούν το θέλημά του. Μάλιστα δίνεται το δικαίωμα όλοι να μπορούν να συνδιαλέγονται διά Πνεύματος Αγίου ώστε να μπορούν να συμβάλουν, να συμμετέχουν στην αναγέννηση και στην καλυτέρευση των μεταξύ μας σχέσεων —ο Θεός σε όλους μιλά αλλά πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι είμαστε τόσο επηρεασμένοι από τα δικά μας θέλω που δεν ακούμε. Γι’ αυτό σήμερα μπορώ να ρωτήσω και εγώ για να αφυπνίσω και να προβληματίσω: Πώς εσύ άνθρωπε επειδή κατέχεις μια θέση παροτρύνεις τους άλλους ανθρώπους να εφαρμόσουν το Ευαγγέλιο του Χριστού δογματίζοντάς το, αφού αυτό είναι αγάπη, έχει νόμο η αγάπη; Ξαναρωτώ, άνθρωπε δογματίζεται η αγάπη; Ξαναρωτώ, εσύ, ο αρχηγός της όποιας εκκλησίας ή του όποιου δόγματος ή οργάνωσης πώς απαιτείς να εφαρμόσουν οι άλλοι ό,τι εσύ δεν εφαρμόζεις; Είναι ανέντιμο να απαιτείς και να συστήνεις ή να δογματίζεις κάτι που εσύ δεν εφαρμόζεις και μην πει κάποιος ότι εφαρμόζει το Ευαγγέλιο του Χριστού, θα γελάσουμε πολύ. Πάντες πταίομεν. Μάλιστα έχει αποδειχθεί ότι το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι ανεφάρμοστο. Ποιος το εφάρμοσε μέχρι σήμερα εκατό τοις εκατό για να δικαιούται σωτηρία; Κανείς. Μόνο ο Χριστός! Αδέλφια μου, το Ευαγγέλιο του Χριστού απεδείχθη ότι είναι ανεφάρμοστο και για να εφαρμοστεί πρέπει να δημιουργηθούν συνθήκες χριστοκεντρικές σε προσωπικό και γενικό επίπεδο και ουδείς μπορεί καυχηθεί ότι το εφάρμοσε. Συμπέρασμα: Γιατί άνθρωπε θέλεις να το επιβάλεις με συγκεκριμένο τρόπο στους άλλους, γιατί έρχεσαι σε συγκρούσεις και διαμάχες με τους συνανθρώπους αφού η χάρη του Θεού η οποία απορρέει από την σταυρική θυσία του Κυρίου μας αγκαλιάζει εσένα, εμένα αλλά και τον άλλον. Μάλιστα το αποκορύφωμα της «τρέλας» των όποιων πνευματικών μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων ειδικότερα στις κοινωνίες των Χριστιανών είναι να θέλουν συνέχεια να επιβάλλονται και να θεωρούν εαυτούς σωστούς. Πώς είναι δυνατόν κάποιος που δεν γνωρίζει τον Θεό και δεν σταυρώθηκε για κανέναν —εδώ είναι και η απόλυτη «τρέλα»— να ζητά αποδείξεις και πειστήρια από τους άλλους ανθρώπους στο να κάνουν ό,τι αυτός καταλαβαίνει ως σωστό για να τους δεχτεί στην εκκλησία του ή στο δόγμα του; Πώς είναι δυνατόν εσύ που δεν γνωρίζεις τον Θεό παρά μόνο κατά φαντασίαν ή με βάση το τι εσύ νομίζεις ως σωστό το οποίο απαιτείς και νομοθετείς από το Ευαγγέλιο του Χριστού —ο οποίος Χριστός έδωσε τη ζωή του για όλους και «απαιτεί» το μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε— να απαιτείς συγκεκριμένο τρόπο σε σημείο ώστε να καταλήγει η αγάπη απορριπτέα, να μην υφίσταται αγάπη; Ποιος είσαι εσύ που βγάζεις την αγάπη, τον Θεό και απαιτείς συγκεκριμένο τρόπο ή νόμο ή δογματική προσέγγιση και μάλιστα αυτή που εσύ καταλαβαίνεις; Γιατί δεν καταλαβαίνεις άνθρωπε ότι αυτός ο τρόπος αποδεικνύει ότι δεν γνωρίζεις τον Θεό, δεν τον κατάλαβες διότι αν τον είχες και ο καθένας από εμάς τον είχε καταλάβει η αγάπη μας θα χωρούσε τους πάντες στη ζωή μας όπως είναι. Αδέλφια μου το Ευαγγέλιο του Χριστού εφαρμόζεται με δύο μόνο τρόπους. Ο πρώτος τρόπος που ο Θεός σε δικαιώνει είναι με την Χάρη του η οποία εμπεριέχει τον άπειρο πλούτο της αγάπης του και ο δεύτερος τρόπος που ο Θεός σε δικαιώνει είναι διά της αφιέρωσης η οποία αυξάνει την πίστη, άρα σε δικαιώνει διά της πίστεως. Αυτός λοιπόν που μπαίνει στη ζωή των άλλων και την δογματίζει, τι καταφέρνει; Τίποτα. Απλώς τον ακούμε συνέχεια να μάς λέει, «ο Λόγος του Θεού γράφει αυτό». Γι’ αυτόν τον άνθρωπο ο Λόγος του Θεού γράφει και κινείται γύρω από τους τύπους. Ο δογματικός άνθρωπος τα τυπικά τα διεργάζεται ως τα πλέον απαραίτητα και τα συστήνει στους άλλους με φανατισμό απορρίπτοντας μάλιστα όποιον δεν τα τηρεί. Απεδείχθη ότι ο μόνος λόγος που το κάνει αυτό είναι για να εγκλωβίσει τους συνανθρώπους του, να τους θέσει στην εξουσία του, να τους κατακτήσει. Μάλιστα τα ουσιαστικά που είναι η θυσία και η αγάπη τα αποφεύγει. Όλοι τα ξεχνούν γιατί αν τα ουσιαστικά υπήρχαν θα βλέπαμε σε μια οργάνωση, σε μια εκκλησία, σε ένα δόγμα ευλογία, θα βλέπαμε 50-100 ανθρώπους να έχουν την ενότητα και την αγάπη —πιο συχνά την βλέπουμε (ενότητα) στα πολιτικά κόμματα παρά μεταξύ των Χριστιανών. Γιατί όμως οι άνθρωποι απορρίπτουν τα ουσιαστικά και κρατούν τα τυπικά; Γιατί η αγάπη θέλει θυσία, θέλει να είσαι δοτικός, θέλει να έχεις υπομονή, θέλει να ανέχεσαι τα πάντα, εδώ έγκειται η δυσκολία. Γι’ αυτό ο Χριστός τόνισε στους Φαρισαίους, διυλίζετε τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνετε (Ματθαίος 23:24). Όταν και εμείς μιλάμε για το τυπικό μέρος και αδιαφορούμε για το ουσιαστικό κάνουμε αυτό που έκαναν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο.
Το άλλο λάθος που μάς απομακρύνει από τον Θεό έγκειται στη δική μας άγνοια. Η άγνοια είναι η μεγαλύτερη αμαρτία αφού αυτή έδωσε το δικαίωμα και σε αγγέλους αλλά και σε κάποιους ανθρώπους να καθορίζουν τη ζωή μας, να καθορίζουν τον Χριστό στα μέτρα τα δικά τους, να καθορίζουν τα πάντα στη ζωή μας. Δυστυχώς τα συμφέροντα των δογμάτων υπερέβησαν την αγάπη, τον Θεό, φυσική συνέπεια όλοι να λένε ότι έχουν τον Χριστό και κανείς δυστυχώς να μη τον έχει αφού η αμαρτία η οποία γεννά τον θάνατο εξαφανίζει όλους όσους χωρίζονται ή δογματίζονται και κρίνουν. Ο κάθε Χριστιανός επιπόλαια λέει στον άλλον ποιο είναι το σωστό και ουδείς καταλαβαίνει ότι είτε είσαι Ορθόδοξος, είτε είσαι Ευαγγελικός, είτε είσαι Προτεστάντης, είτε είσαι Πεντηκοστιανός, είτε είσαι Καθολικός, είτε ανήκεις στην όποια οργάνωση, είτε είσαι οτιδήποτε άλλο ο Θεός λόγω της κρίσης, της ημιμάθειας και της άγνοιας που υπάρχει μεταξύ των Χριστιανών αλλά και του χωρισμού αφού όλοι μέσω αυτών των στοιχείων αποστατούμε από την αγάπη, όλους δυστυχώς ο Άγιος Θεός μάς κρίνει με τον θάνατο, με τις ασθένειες, με τα φάρμακα. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια και η μόνη κατάληξη όλων των Χριστιανών, όλων των ανθρώπων αιώνες τώρα και ο λόγος, η βαθιά υποκρισία όλων μας. Δυστυχώς όλοι οι άνθρωποι από ποδός έως κεφαλής γέμισαν ή γεμίζουν αργά ή γρήγορα καθώς περνούν τα χρόνια με έλκη, με ασθένειες που εκδηλώνονται στο σώμα από τα πνευματικά προβλήματα και δυστυχώς όπως αναφέρει και ο Προφήτης Ησαΐας δεν υπάρχει αλοιφή να θεραπεύσει τον άνθρωπο ή τα έθνη διότι βάσει του Λόγου του Θεού το πρόβλημα δεν έγκειται, δεν είναι στο σώμα αλλά στο πνεύμα των ανθρώπων. Αν το πνεύμα δεν αλλάξει, αν δεν γίνει του Χριστού δεν μπορεί να θεραπευτεί το σώμα, δεν μπορεί να υγιάνει το σώμα πόσο μάλλον να αφθαρτοποιηθεί. Ο εχθρός όλων των ανθρώπων είναι η αμαρτία (στην όποια μορφή) που καταλήγει στην ασθένεια, στη φθορά, στον θάνατο. Αυτοί είναι οι εχθροί μας και όχι η θεολογική πνευματική προσέγγιση. Μάλιστα αντί όλοι οι Χριστιανοί να ενωθούν και να πολεμήσουν τον ένα εχθρό, τον θάνατο αυτοί λένε «εμείς έχουμε το Άγιο», «εμείς είμαστε του Θεού» και ουδείς θέλει να καταλάβει ότι όλοι μας καταλήγουμε στον θάνατο τον οποίο η πνευματική μας τύφλωση και αυτόν τον έχει κάνει θέλημα Θεού αφού όλοι λέμε «άμα πεθάνουμε θα πάμε στον Κύριο, θα πάμε στον Παράδεισο». Ακούστε αδέλφια μου! Ο Χριστός νίκησε τον θάνατο και εμείς λέμε να έρθει ο θάνατος διότι με τον θάνατο θα βρούμε τον Κύριο! Είναι δυνατόν αδέλφια μου τον Κύριο να τον βρούμε στον θάνατο; Πεθαμένος είναι ο Κύριος, ο Χριστός μας; Δεν διαβάζουμε τι έλεγε στον Θεό ο Ιώβ όταν αρρώστησε, ο οποίος ήταν άνθρωπος του Θεού; Θεέ μου, του φώναζε, γιατί θέλεις να με πας στον Άδη αφού εκεί και το φως σκότος είναι. Ο ίδιος ο Χριστός μας και ο Θεός μας είπε ότι ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται· και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. πιστεύεις τούτο; Μας ρωτά. Σήμερα, δεν βλέπουμε ότι η επιστήμη με την πρόοδο της αργά ή γρήγορα, θέλουμε δεν θέλουμε, θα μάς περάσει στη ζωή; Είναι δυνατόν η επιστήμη να μπορεί να μάς κάνει να ζήσουμε —έστω και με τα φάρμακά της— και ο Θεός να μη μπορεί; Πώς είναι δυνατόν ακόμα και σήμερα μετά 2000 χρόνια οι υιοί των ανθρώπων να είναι εξυπνότεροι από τους υιούς του Θεού; Ο Χριστός αδέλφια μου ερχόμενος στον κόσμο άρχισε να γκρεμίζει το κράτος του θανάτου αφού θεράπευε πάσαν νόσον και πάσαν ασθένειαν εν τω λαώ, με αποκορύφωμα να ανασταίνει και νεκρούς λέγοντας σε όλους γύρω του, ο πιστεύων εις εμέ, τα έργα α εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει. Αδέλφια μου ήρθε ο καιρός, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να σηκώσουμε το ανάστημά μας, να καταλάβουμε ότι ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Ο Κύριος ήτο άνθρωπος —γεννήθηκε άνθρωπος, είχε σάρκα και οστά, περπατούσε, κουράζονταν, κοιμόταν, ξεκουράζονταν, έπινε νερό, έτρωγε φαγητό— αυτό που τον έκανε Θεό είναι το Πνεύμα του Πατέρα του, του Θεού το οποίο το είχε χωρίς μέτρο. Ο λόγος που το είχε χωρίς μέτρο είναι γιατί ήταν αλήθεια. Εν αντιθέσει με εμάς που λέμε ότι είμαστε του Θεού και με το παραμικρό εργαζόμαστε το ψέμα. Δυστυχώς, με τα λόγια υπηρετούμε τον Θεό και όταν δεχτούμε ερεθίσματα από τον κόσμο τα οποία βλάπτουν το συμφέρον μας αντί να πούμε την αλήθεια υπηρετούμε το ψέμα. Μάλιστα συνέχεια το κάθε εμπόδιο (πειρασμός), το κάθε σκαλοπάτι που είναι να ανέβουμε για να προχωρήσουμε λίγο παραπάνω πνευματικά το εκλαμβάνουμε, το «παίρνουμε» ως πρόβλημα και τα βάζουμε με τον Θεό και με τους ανθρώπους και συνέχεια λέμε «εγώ διαβάζω, εγώ έκανα αυτό, εγώ έκανα το άλλο», «πού είναι ο Θεός», «πού είναι ο αδελφός, πού είναι ο ένας, πού είναι ο άλλος». Στις εξετάσεις δεν γράφουν ποτέ όλοι μαζί στην ίδια κόλλα χαρτί, ο καθένας έχει την δική του και σ’ αυτή γράφει. Εξετάσεις λοιπόν μάς βάζει μπροστά μας ο Θεός όταν είναι να ανεβούμε ένα σκαλοπάτι, να ανεβούμε την σκάλα του Ιακώβ για να φτάσουμε στον θρόνο του Θεού. Σήμερα όμως όλα αυτά είναι να λάβουν τέλος διότι το Ευαγγέλιο της βασιλείας κηρύττεται και ανατρέπει το ψέμα. Αδέλφια μου μη δίνετε δικαιώματα σε ημιμαθείς να μπαίνουν στη ζωή σας και να επιβάλλονται —χρησιμοποιώντας πολλές φορές τον Θεό— με απατηλές θεωρίες οι οποίες στηρίζουν τον θάνατο ή την όποια μεταθανάτια ζωή. Άνθρωπε, μία είναι η ζωή, αυτή που έχεις την οποία καλείσαι διά της μετάνοιας, διά της αναγέννησης να διαμορφώσεις κατά Θεόν. Αυτό κήρυξε ο Χριστός ερχόμενος στον κόσμο. Συμπέρασμα: Ή κάνω τον αγώνα και της δίνω ενέργεια αυτής της ζωής ώστε να γίνει αξιόλογη, να γίνει περισσότερη, να γίνει άφθαρτη, αιώνια ή αλλιώς κάνω έναν μικρό αγώνα τυπικά, χλιαρά και ο Θεός θα κρίνει αν θα με πάει στην πρώτη ή στη δεύτερη ανάσταση, αυτός γνωρίζει.
Αδέλφια μου πιστέψτε το, ήρθε ο καιρός να λάβουν χώρα τα περισσότερα γεγραμμένα, ήρθε ο καιρός να μπουν στο περιθώριο όλοι αυτοί οι οποίοι αποκλείουν την ενότητα μεταξύ των Χριστιανών για δογματικούς λόγους αλλά αποκλείουν και την άφθαρτη, αιώνια ζωή. Ήρθε και ο καιρός μέσα από την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού να λάβουν χώρα γεγραμμένα. Όσοι εν αγνοία τους ή εν γνώσει τους δογματίζουν τον Θεό και καταφέρνουν να διαιρούν τους ανθρώπους, από μόνοι τους υπηρετούν τον θάνατο. Δεν αποκτούν ποτέ ειρήνη και ισορροπία πνευματική. Πάντοτε παρακολουθούν τους άλλους ενώ ο Χριστός είπε έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου, και τότε θέλεις ιδεί καθαρώς διά να εκβάλης το ξυλάριον εκ του οφθαλμού του αδελφού σου. Για φαντάσου άνθρωπε να αφιερώσεις 20, 30, 40, 50 χρόνια για να παρακολουθείς τους άλλους, τι κάνουν. Αυτό είναι τρέλα! Απεδείχθη ότι πολλοί άνθρωποι το κάνουν αυτό (να δογματίζουν) όχι επειδή αγαπούν τον Θεό ή το δόγμα τους αλλά διότι αποσκοπούν σε συμφέροντα προσωπικά αφού πίσω από το δόγμα, την εκκλησία, την οργάνωση είναι κάποιοι οι οποίοι επιθυμούν τον χωρισμό για δικό τους όφελος —για να δημιουργούν προσωπικές, ιδιωτικές βασιλείες όπως είναι οι επιχειρήσεις— επικαλούμενοι τον Θεό και την εκκλησία, εκμεταλλευόμενοι όλοι αυτοί την άγνοια των ανθρώπων τους οποίους και εγκλωβίζουν εκβιάζοντάς τους πολλές φορές (αν φύγουν από την δική τους γραμμή) και με αφορισμούς ή με κατηγορώ ως αιρετικούς. Αδέλφια μου η ενότητα θα επιτευχθεί μόνο όταν οι Χριστιανοί απορρίψουν τους τίτλους —είναι ντροπή σήμερα να λες ότι έχεις τίτλο αφού ο ίδιος ο Χριστός μάς λέει φίλους— και πάψουν να δογματίζουν το Ευαγγέλιο του Χριστού διότι το Ευαγγέλιο έχει μια σειρά που σε φτάνει στην αγάπη, όταν συλλάβουμε τι σημαίνει αγάπη τότε από εκεί και πέρα αυτό που βλέπαμε διά κατόπτρου αινιγματωδώς αφού τώρα το βλέπουμε μπροστά μας φεύγει, το παλαιό φεύγει και μένει το καινούργιο. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει το κακό όμως είναι να θέλει να το επιβάλλει και στους άλλους. Ο καθένας μπορεί να λέει αυτό που νιώθει, αυτό που θέλει —αυτό είναι δικαίωμα του καθενός— ας είναι και λάθος αρκεί να μη το δογματίζει. Η ενότητα μεταξύ μας θα πρέπει να ζει κάτω από όλες τις συνθήκες. Μόνο με αυτές τις προϋποθέσεις θα γνωρίσουμε τον Θεό και θα γίνουμε όλοι Φιλάδελφοι με αρχηγό, με οδηγό την αγάπη, τον Χριστό η οποία ενότητα και αγάπη παρουσιάζεται σήμερα και μέσα από το δικό μας έργο. Πρέπει να παρουσιάσουμε τον Θεό καθώς είναι. Μάλιστα, πιο καθαρά ο Θεός παρουσιάζεται καθώς είναι υπό του Απ. Παύλου στην προς Κορινθίους Επιστολή Ά. Όλοι γνωρίζουμε τον ύμνο της αγάπης. Γι’ αυτό οι στόχοι μας στη Φωνή Θεού θα είναι από εδώ και στο εξής:
1) Να συμπληρωθούν απαραίτητα σε όλους μας πνευματικά ελλείποντα ώστε να φτάσουμε στην αγάπη μέσω της υγιαίνουσας διδασκαλίας η οποία συγκλίνει, οδηγεί, καθοδηγεί τον κάθε άνθρωπο στο να ολοκληρωθεί στην αγάπη και κατόπιν να συμπληρωθούν ελλείποντα και σε όλον τον λαό του Θεού. Η Φωνή Θεού μεριμνά γι’ αυτό μέσω της πνευματικής της σελίδας αφού σήμερα με τις ομιλίες, τα μηνύματα, τις αναλύσεις σιγά-σιγά επισκιάζει τον κόσμο και εργάζεται κατ’ εντολήν Θεού. Δεν είναι δικό μας το έργο αυτό, ο Θεός μάς το ενέπνευσε μέσα μας διά Πνεύματος Αγίου και συνεχίζει μέχρι σήμερα αυτός ο Θεός να μάς «βομβαρδίζει» με την σοφία του και κάθε φορά να μάς προσθέτει καινούργια πράγματα. 
2) Να εισέλθουμε στο αγιαστήριο.
3) Με την υγιαίνουσα διδασκαλία να νικήσουμε τους εχθρούς μας. Οι εχθροί μας δεν είναι το δόγμα του άλλου, δεν είναι το έθνος - το κράτος του άλλου. Είναι ο έτερος κακός εαυτός μας, είναι η αμαρτία. Αν αλλάξουμε τον έτερο κακό εαυτό μας θα γίνουμε παράδειγμα προς μίμηση μέσα στις κοινωνίες. Ο Χριστός ήταν ιδεώδης άνθρωπος, είχε μια προσωπικότητα που και μόνο που τον γνώριζε ο άλλος ήθελε να τα παρατήσει όλα και να τον ακολουθήσει, χωρίς θαύματα, έτσι απλά και μόνο με την παρουσία του σαν άνθρωπος. Ο Χριστός μιλούσε και καλούσε με την σιωπή του και οι άνθρωποι πήγαιναν κοντά του. Αμαρτία είναι ό,τι εμποδίζει την αγάπη και την ενότητα μεταξύ μας, ας το προσέξουμε αυτό! Ό,τι εμποδίζει την αγάπη και την ενότητα, ειδικότερα ό,τι εμποδίζει την αγάπη προς τον Θεό και τον αδελφό να το αφαιρέσουμε από τη ζωή μας. Αδέλφια μου όποιος εμποδίζει την αγάπη δογματίζοντας τον τρόπο σωτηρίας ας είναι και ο καλύτερος ποιμένας και ας έχει και τον όποιο τίτλο ας φύγουμε από κοντά του για να μπορέσουν και αυτοί που διαστρεβλώνουν το θέλημα του Θεού θεληματικά ή άθελα τους, να αλλάξουν. Να φύγουμε από όσους θέλουν να μάς εξουσιάσουν. Μάλιστα στην αμαρτία είναι και όποιος εμποδίζει την ελευθερία του λόγου αλλά και τον όποιο διαφορετικό τρόπο σωτηρίας.
Αδέλφια μου, όταν επιστρέψουμε στις αρχές του Θεού ο Χριστός θα εισβάλει στη ζωή μας και θα εξουσιάσει τον εγκέφαλό μας. Μόνο όταν ο Χριστός εισβάλλει στη ζωή μας θα μπορέσουμε να ζήσουμε διότι ο Χριστός έχει ένα Πνεύμα που ζωοποιεί. Αυτό το Πνεύμα του Χριστού μπορεί να μάς ζωοποιήσει. Στη Φωνή Θεού λέμε να μπούμε στο αγιαστήριο για να γνωρίσουμε αυτό το Πνεύμα. Μόνο στο αγιαστήριο το Πνεύμα το Άγιο, το Πνεύμα του Θεού αυξάνεται και οι βιοχημικές διεργασίες του εγκεφάλου αλλάζουν, φυσική συνέπεια το δέντρο της ζωής να αρχίζει να παράγει τη ζωή από μόνο του. Αυτή είναι η δουλειά του εγκεφάλου να ζωοποιεί το σώμα, απλώς εμείς παρεμβαίνουμε στις λειτουργίες του με τα «πρέπει», με τα «μη», με τις θρησκείες, με τα δόγματα, με τα ψέματα, με τους εγωισμούς, με όλες αυτές τις σκέψεις και δεν τον αφήνουμε να μάς ζωοποιήσει, έτσι έρχεται η φθορά. Ας τον αφήσουμε να κάνει την δουλειά του, ας ησυχάσουμε, ας εμπιστευθούμε Αυτόν που μάς δημιούργησε. Μη μεριμνήσετε, λοιπόν, ούτε και για την αύριο· επειδή, η αύριο θα μεριμνήσει για τα δικά της· μάς λέει ο Κύριος. Μέσα μας είναι το δέντρο της ζωής υπάρχει όμως και στη φύση. Το που θα χρειαστεί στο μέλλον το δέντρο της ζωής που υπάρχει στη φύση θα το δούμε, είναι κάτι άλλο, σήμερα πρέπει να ζωοποιήσουμε τον εαυτό μας από το Πνεύμα του Θεού. Εξάλλου σήμερα όλοι, λίγο ή πολύ, γνωρίζουμε ότι ο θάνατος και η ζωή από μέσα μας ξεκινούν και κατακτούν σιγά-σιγά όλο το σώμα. Στο αγιαστήριο ο θάνατος παύει να μεγαλώνει, ο θάνατος παύει να ζει και η ζωή, ο Χριστός ξεκινά να παράγει καρπούς. Στο αγιαστήριο παύουν να ζουν οι ανώτεροι, οι κατώτεροι, οι ποιμένες, τα ποίμνια, οι δάσκαλοι και οι μαθητές αφού όλοι γίνονται διδακτοί Θεού. Αδέλφια μου στη Φωνή Θεού οι επιδιώξεις μας είναι να καταργηθεί η φθορά και ο θάνατος από τα σώματα ημών. Είναι γραφικό, ου θέλομεν εκδύσασθαι, αλλ’ επενδύσασθαι, ίνα καταποθή το θνητόν υπό της ζωής. Για να λάβει χώρα ένα τέτοιο εγχείρημα θα χρειαστεί Χριστός στη ζωή μας, πολύς Χριστός, θα χρειαστεί ζώσα πίστη. Ο Χριστός τόνισε, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. πιστεύεις τούτο; Μόνο με αυτές τις προϋποθέσεις θα βρεθεί χώρος μέσα μας για να αναπτυχθεί το δέντρο της ζωής αλλά και συνάμα θα χρειαστεί και ο απαραίτητος χρόνος για τον κάθε μαθητή της αγάπης του Θεού να επανεντάξει τον εαυτό του στις αρχές του Θεού ώστε να γίνει η σοφία του Θεού και δική του σοφία αλλά και η πίστη να γίνει ζώσα και βιωματική. Την ζώσα πίστη δεν θα την βρούμε, αποκτήσουμε μέσα στον κόσμο αλλά στο αγιαστήριο συνδιαλεγόμενοι σε καθημερινή βάση με τον Θεό. Μόνο με το να εισέλθουμε στο αγιαστήριο συνειδητά θα έρθει ο Χριστός μέσα μας και στη συνέχεια γύρω μας. Μόνο με αυτές τις προϋποθέσεις θα ζήσουμε τον Χριστό. Είναι γραφικό, ο Πατέρας είπε στον Υιόν του, Κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος.
Αδέλφια μου, ο Πατέρας Θεός εργάζεται σήμερα διά μέσω όλων ημών τις εναπομείνασες επαγγελίες και είναι απαραίτητη η συνειδητή συμμετοχή όλων μας διότι μέσα από την δική μας αναγέννηση και συμμετοχή πάνω στις αρχές του Θεού θα μπορέσουμε να πετύχουμε τους στόχους μας και να εκπληρωθούν διά μέσω μας με την δύναμη του Θεού (αφού αντιλαμβανόμαστε όλα αυτά) επαγγελίες. Το πλήρωμα του χρόνου ήρθε, εμείς το ζούμε, όλα το μαρτυρούν. Αδέλφια μου, εύχομαι μέσα από την καρδιά μου πάντα να έχουμε όλοι Χάρη Θεού στη ζωή μας, να έχουμε όλοι υγεία πνεύματος και σώματος. Για να έχουμε όμως υγεία χρειάζεται ο Χριστός να ζήσει μέσα μας. Πολλοί μου λένε μερικές φορές «δεν μπορώ να κάνω τον αγώνα αυτό, με κουράζει». Τον αγώνα αυτό δεν τον κάνουμε για να σωθούμε αλλά τον κάνουμε για να αναγεννηθούμε, τον κάνουμε γιατί είναι η χαρά μας, είναι η διασκέδασή μας. Πρέπει ο Χριστός να γίνει η διασκέδασή μας, όπου και αν πηγαίνουμε να πηγαίνουμε με τον Χριστό. Ο Χριστός είναι το Α και το Ω, είναι η πηγή της ζωής και της χαράς. Για να υπάρχει πραγματική υγεία στο σώμα θα πρέπει να υπάρχει υγεία στο πνεύμα. Ένα Πνεύμα είναι αυτό που θεραπεύει και ζωοποιεί το σώμα (δεν είναι πολλά), αυτό είναι του Χριστού. Για να υπάρχει λοιπόν υγεία στο σώμα χρειάζεται ο Χριστός, αφού ο Χριστός είναι ο γιατρός των ψυχών και των σωμάτων. Διά του λόγου του γνωρίζουμε ότι δημιουργείται ζωή αφού τον πιστεύουμε. Αδέλφια μου θα μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε πραγματική υγεία και ζωή μόνο όταν ζήσει μέσα μας ο Χριστός. Ο Χριστός μόνο μπορεί να μάς υγιάνει ψυχοσωματικά, πνευματικά, ψυχολογικά, βιολογικά, βιωματικά, ενεργειακά. Ένας άνθρωπος δεν έχει υγεία μόνο όταν οι εξετάσεις αίματος είναι καλές. Οι εξετάσεις αίματος μπορεί να είναι καλές όμως ο ψυχοσυναισθηματικός κόσμος μπορεί να είναι χάλια, ο πνευματικός κόσμος μπερδεμένος αφού πολλά πνεύματα υπάρχουν και δεν είναι δύσκολο να μπερδευτεί. Γι’ αυτό χρειάζεται εγρήγορση ώστε το Πνεύμα του Θεού να έρθει στη ζωή μας χωρίς μέτρο.
Αδέλφια μου, σήμερα που έχουμε καιρό διά του Λόγου του Θεού όλοι μπορούμε με τον σχετικό αγώνα να εξασφαλίσουμε υγεία και ζωή. Γι’ αυτό από σήμερα και μέχρι την ημέρα του Κυρίου να ζητάμε να έχουμε πνευματική όρεξη, πνευματική χαρά, πνευματική δραστηριότητα, ακατάβλητη πνευματική δραστηριότητα ώστε να γίνουμε διά του Χριστού στον κόσμο μια πόλη κειμένη επάνω όρους. Αυτή η πνευματική δραστηριότητα να διέπει όλα τα παιδιά της Φωνής Θεού και όλον τον Χριστιανικό κόσμο, να διέπει όλα τα αδέλφια ανεξαρτήτως δόγματος ώστε όλοι μαζί ενωμένοι να δημιουργήσουμε την παγκόσμια οικογένεια του Θεού με αρχές Θεού η οποία οικογένεια του Θεού σήμερα υπάρχει και βρίσκεται σε όλον τον κόσμο. Χρειάζεται όμως συντονισμός και ανασύνταξη πνευματική —την οποία δεν μπορεί να την κάνει άνθρωπος αλλά θα την κάνει ο ίδιος ο Θεός— ώστε να κινηθούμε όλοι στα πλαίσια του Χριστού, στις αρχές του Θεού οι οποίες αρχές συγκλίνουν στην αγάπη, στην ειρήνη, στη χαρά του Αγίου Πνεύματος, στη δικαιοσύνη του Θεού που πάντα προσφέρει, στη ταπεινοφροσύνη η οποία είναι η αρετή των αρετών χωρίς αυτή όλα δαιμονίζονται, όλα γίνονται κονιορτός. Απεδείχθη ότι χωρίς ταπεινοφροσύνη όποιο έργο και αν παρουσιάσει κάποιος καταλήγει σε αδιέξοδο. Η ταπεινοφροσύνη είναι το αλάτι που νοστιμίζει τον άνθρωπο του Θεού και αυτή τον καθιστά φίλο Θεού. Η ταπεινοφροσύνη είναι η ποιότητα και η ποσότητα του Θεού μέσα μας αλλά και της ίδιας της ζωής.
Αδέλφια μου, είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Θεός ήρθε για μένα, για σένα, για όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως έθνους, λαού, δόγματος. Η αγάπη του Χριστού μάς χωρά όλους. Είναι γραφικό, ο Θεός πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν. Για να ζήσει ο Θεός μέσα μας και γύρω μας ας γίνουμε όλοι σκεύη Θεού, σκεύη εκλογής σπουδάζοντας σε καθημερινή βάση τα δρώμενα του Ευαγγελίου. Όλοι μας έχουμε λάβει κάλεσμα πνευματικό, κάλεσμα ζωής, κάλεσμα της Φωνής Θεού το οποίο απευθύνεται σε όλους τους πνευματικά αγωνιζόμενους και μη Χριστιανούς αφού το κάλεσμα του Θεού μιλά για μένα, για σένα, για όλους. Αδελφέ σήμερα ενόσω έχεις καιρό γνώρισε τον Χριστό, έλα στον Χριστό, ζήσε με τον Χριστό. Σήμερα γνώρισε ότι δεν είσαι μόνος σου. Σήμερα πίστεψε στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Σήμερα αγάπησε τον Χριστό διότι το αξίζει. Σήμερα ακολούθησε τον Χριστό διότι αυτός είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Σήμερα γίνε αλήθεια. Σήμερα άλλαξε τρόπο ζωής. Σήμερα γίνε συμμέτοχος της δικής του δόξης. Σήμερα διά του Χριστού γίνε φως ζωής. Σήμερα αγκάλιασε τον πλησίον σου. Σήμερα ξεκίνησε έργα αγάπης. Σήμερα μάζεψε αμάραντο θησαυρό. Δεν τα λέω όλα αυτά για τους άλλους, τα λέω και για μένα. Σήμερα συγχώρεσε για να συγχωρεθείς αλλά και για να θεραπευθείς. Σήμερα χτίσε τον νοητό παράδεισο μέσα σου. Σήμερα πρόσφερε αυτό που θέλεις να προσφέρεις αύριο. Σήμερα μελέτησε τον Λόγο του Θεού. Σήμερα γίνε μαθητής του. Σήμερα θέσε τον εαυτό σου στο αγιαστήριο και αφιέρωσε χρόνο ώστε να ψηλαφήσεις τον Πατέρα Θεό. Σήμερα γνώρισε τον εαυτό σου μέσα από τον δικό του Λόγο. Σήμερα χάρισε το έλεος. Σήμερα συγχώρεσε τους εχθρούς σου. Σήμερα πίστεψε στις εναπομείνασες επαγγελίες. Σήμερα σταμάτα το λάθος. Σήμερα ζήσε με τον Χριστό. Σήμερα πίστεψε στην άφθαρτη ζωή. Σήμερα κάνε το σώμα σου θυσία ζώσα ευάρεστη στο Θεό. Σήμερα χτίσε μέσα σου αυτόν τον άπειρο, άφθαρτο, αθάνατο, προαιώνιο κόσμο τον οποίον ο Χριστός προείδε και έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών. Αυτό είναι πραγματική αγάπη και όχι η αγάπη η δική μας που τις περισσότερες φορές —ή και πάντα— είναι εγωιστική και απαιτητική (αυτή να την βγάλουμε, να την πετάξουμε από τη ζωή μας). Σήμερα αδελφέ μάθε να είσαι ευγενής. Σήμερα πρόσεχε τι λες. Σήμερα μην πληγώσεις κανέναν με τα λόγια σου πόσο μάλλον με τα έργα σου. Σήμερα μην δογματίζεις τη ζωή σου (θα μετανιώσεις αύριο γι’ αυτό). Σήμερα άνοιξε την καρδιά σου. Σήμερα πότισε τον νου σου με την σοφία του Θεού. Σήμερα δόξασε τον Κύριο. Σήμερα κάνε φίλους και αδελφούς. Σήμερα μην πετάς και μην απορρίπτεις κανέναν. Σήμερα κάνε αυτό που θέλεις να σου κάνουν. Σήμερα άνοιξε τον οίκο σου και καν’ τον εκκλησία Χριστού. Σήμερα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, μη σκληρύνεις την καρδιά σου. Σήμερα μην κρίνεις άλλο. Σήμερα σταματά να βωμολοχείς. Σήμερα μετανόησε. Σήμερα αναγεννήσου. Σήμερα μην πληγώσεις κανέναν. Σήμερα κάνε το καλό που σκέφτεσαι να κάνεις αύριο. Σήμερα μην κλείνεις την καρδιά σου στον αδελφό σου. Σήμερα κένωσε τον εαυτό σου και εξασφάλισε την αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη. Σήμερα γίνε εσύ το κίνητρο που θα χαρούν οι άλλοι. Σήμερα μάθε να ακούς τον Θεό και τον αδελφό. Σήμερα μάθε να προσεύχεσαι. Σήμερα μάθε να ζητάς από τον Πατέρα σου. Σήμερα μπορείς να πλουτίσεις γιατί είσαι υιός και θυγατέρα Θεού. Σήμερα μπορείς να ζήσεις άφθαρτος. Σήμερα πάψε να είσαι δίγνωμος. Σήμερα βάλε το πνεύμα πάνω από την ύλη. Σήμερα κράτα στα δεξιά σου άνθρωπε, αδελφέ την σοφία του Θεού και στα αριστερά σου θα κρατήσεις σίγουρα τον πλούτο αυτής ώστε να τον διαχειρίζεσαι με αγάπη Χριστού, αμήν. Σήμερα γίνε ιδεώδης άνθρωπος, το ναι, ναι και το όχι, όχι. Σήμερα γίνε το μυροπωλείο του πνεύματος. Σήμερα κάνε διά του Χριστού το σώμα σου ναό του Θεού. Σήμερα γίνε σύμμορφος της δικής του δόξης. Σήμερα διά του Χριστού σήκωσε το ανάστημά σου έναντι του έτερου κακού εαυτού σου. Σήμερα γίνε ο καρπός του Θεού στον κόσμο. Σήμερα γίνε το χάρισμα του Θεού στον κόσμο. Σήμερα γίνε σκεύος εκλογής. Σήμερα γίνε πόλη κειμένη επάνω όρους. Σήμερα γίνε ο καλός Σαμαρείτης. Σήμερα να γίνουμε φίλοι με τον Θεό και φίλοι μεταξύ μας (τίποτα να μη μας διχάζει, καμία λογική). Σήμερα να ξεκινήσουμε τον καλό αγώνα διότι το αύριο οδηγεί στην χώρα του ποτέ, μη γένοιτο. Σήμερα να μάθουμε όλοι να αγαπάμε. Πώς να αγαπάμε; Ο Απ. Παύλος πέρασε από πολλά πνευματικά στάδια, στην αρχή της πνευματικής του ζωής έβλεπε δι’ εσόπτρου εν αινίγματι ενώ όταν έφτασε στο στάδιο να συλλαμβάνει την αγάπη έβλεπε τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο. Ο Απ. Παύλος φανέρωσε για την αγάπη:
4 η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται,
5 ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν,
6 ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία·
7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.
8 η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται· είτε γλώσσαι, παύσονται· είτε γνώσις, καταργηθήσεται.
9 εκ μέρους γαρ γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν·
10 όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται.
11 ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην· ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου.
12 βλέπομεν γαρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον· άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην.
13 νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα· μείζων δε τούτων η αγάπη (Κορινθίους Α΄ 13: 4-13).
Αυτός είναι ο Θεός, η αγάπη, όλα τα άλλα είναι για τα νήπια. Ο Απ. Παύλος έλεγε ότε ήμην νήπιος ως νήπιος εφρόνουν, ότε δε έγινε άνδρας, τι έκανε; Κατήργησε τα σκεπτικά της νηπιότητας γι’ αυτό και μετά υπηρέτησε την αγάπη. Αυτό κάνει ο άνδρας του Θεού, ο άνθρωπος του Θεού, ζει την αγάπη, κηρύττει την αγάπη, χαρίζει την ελευθερία, δέχεται τον κάθε άνθρωπο όπως είναι.
Αδέλφια μου ο Χριστός είναι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Ο Χριστός είναι το φως του κόσμου και πρέπει και εμείς να γίνουμε μιμητές του, να γίνουμε φως. Ο Χριστός είναι το μόνο υγιές παράδειγμα προς μίμηση. Ο Χριστός είναι η καρδιά του κόσμου. Ο Χριστός είναι πατέρας. Ο Χριστός είναι ο αδελφός. Ο Χριστός είναι ο φίλος. Ο Χριστός ζει. Ο Χριστός οδηγεί αυτόν που έχει καλή προαίρεση. Ο Χριστός μάς καλεί. Ο Χριστός είναι ο Μέγας Δάσκαλος. Ο Χριστός έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών για σένα, για μένα, για όλους. Ο Χριστός μάς συγχωρεί, όλους, ας συγχωρήσουμε και εμείς. Όταν συγχωρείς άνθρωπε δείχνεις την ουράνια καταγωγή σου, ελαφραίνεις τον πόνο της ψυχής σου, μαλακώνεις σαν άνθρωπος, ελευθερώνεσαι, φεύγει το φορτίο. Ο Χριστός σήμερα μάς καλεί, δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς. ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν. Ο Χριστός πέθανε για να μην πεθάνουμε όλοι εμείς.
Αδέλφια μου, ο Χριστός δεν είναι για μένα σήμερα μια μαρτυρία άλλων ανθρώπων για το τι είναι αλλά είναι αυτός που ζει σήμερα μέσα μου και που και εσείς τον ζείτε μέσα σας. Όλοι ζούμε τον Χριστό λίγο ή πολύ μέσα μας τον οποίον θέλουμε να μεταδώσουμε με το πνεύμα της ευγενής άμιλλας, με το πνεύμα της αγάπης σε όλο τον κόσμο ώστε όλοι να μάθουν ότι ο Θεός δεν είναι δόγμα, δεν είναι θάνατος, δεν είναι μεταθανάτια ζωή, ο Χριστός πέθανε για να μην πεθάνουμε, ο Χριστός είναι ειρήνη, είναι δικαιοσύνη, είναι αγάπη, είναι αφθαρσία, είναι η ειρηνοποίηση των πάντων. Χρειάζεται όμως για να τα καταφέρουμε, να γίνουμε όλοι φίλοι και συνεργάτες με αγαθά κίνητρα και να εργαζόμαστε με αλήθεια, με όρεξη, με απόφαση ώστε ο Χριστός να βασιλέψει ανάμεσά μας. Για να συμβεί αυτό πρέπει να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ώστε να βρει πρόσφορο έδαφος και να γίνει ο Χριστός κυβερνήτης όλων των λαών της Γης. Αυτό είναι το ποθούμενο και αυτό θα γίνει, είναι θέμα χρόνου. Ο Χριστός θα γίνει κυβερνήτης όλων των λαών της Γης. Ολόκληρη η Δημιουργία γι’ αυτόν έγινε. Για τον Χριστό έγιναν τα πάντα. Σήμερα στη Φωνή Θεού δεν εργαζόμαστε για να φτιάξουμε μια καινούργια εκκλησία, μια καινούργια οργάνωση, ένα καινούργιο δόγμα αλλά εργαζόμαστε για να βρεθεί πρόσφορο έδαφος ώστε να έρθει ο Χριστός μέσα μας και γύρω μας, να έρθει η ζωή, να έρθει η υγεία, να έρθει η χαρά. Να έρθει ο Χριστός στη Γη ώστε να κυβερνήσει τον πλανήτη ολόκληρο τον οποίον θα αλλάξει και θα ζωοποιήσει.
Αδέλφια μου δεν υπάρχει λόγος διαίρεσης μεταξύ μας. Όλοι είμεθα του Χριστού και όλοι μπορούμε να προσφέρουμε —στα μέτρα που μπορεί ο καθένας, αυτό που μπορεί, έστω και μια καλή κουβέντα— ώστε όλοι να συμμετέχουμε στη δική του δόξα, στη δική του παγκόσμια οικογένεια η οποία σήμερα δημιουργείται σε όλον τον πλανήτη. Πολλοί είναι αυτοί που εργάζονται σήμερα το αγαθό, όπως και εμείς, ο καθένας θα βάλει το δικό του λιθαράκι. Γι’ αυτό χρειάζεται να έχουμε ανοιχτό μυαλό διότι ο Θεός μοίρασε ιδιάζουσα μορφή σοφίας. Εμείς εκθέτουμε τη δική μας, δεν την δογματίζουμε, όσοι δογματίζουν τη δική τους θα αποτύχουν. Εμείς δεχόμαστε την θεωρία του καθενός. Όλοι εκτελούμε αποστολές που έχουν δοθεί άνωθεν, μπορεί να έχουν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης που καθορίζει την πνευματική εξέλιξη όμως όλες καταλήγουν στην αγάπη. Αν δεν φτάσουμε στην αγάπη το έργο μας θα περάσει διά πυρός (θάνατος) και η λυχνία μας (αποστολή μας) θα μετακινηθεί. Σε όλη την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη υπάρχουν διαφορετικές αποστολές. Ο καθένας έφερε και θα φέρει εις πέρας την δική του. Ας είμεθα άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό. Εξάλλου ιδέες και σκέψεις μάς καλεί ο Θεός να αγκαλιάσουμε οι οποίες «βομβαρδίζουν» σήμερα τον πνευματικό κόσμο. Αν δεν μπορούμε ούτε αυτές να ανεχτούμε πώς θα συντελεστεί, θα εμφανιστεί η αγάπη μεταξύ μας; Απλό είναι. Η ενότητα να γίνει αδιασάλευτη μεταξύ μας και οι σκέψεις ας «τρέχουν». Μπορούμε αν θέλουμε να κρατήσουμε αυτές που μάς ενώνουν και μάς εξελίσσουν. Ανάλογα την χρονική περίοδο που βρίσκεται πνευματικά ο κάθε άνθρωπος έχει και τις ανάλογες σκέψεις. Κάποτε ρώτησα τον Κύριο: Πώς είναι δυνατόν να ενωθούν οι Χριστιανοί αφού όλοι λένε, ο Κύριος μου είπε αυτό —και αλήθεια λέει και αυτός, δεν λέει ψέματα, ο Κύριος διά Πνεύματος Αγίου του το είπε μέσα του, τον πιστεύω. Ο άλλος λέει το ακριβώς αντίθετο, μάλιστα και αυτός λέει ότι του το είπε ο Κύριος —ναι έτσι είναι, πάντα πιστεύει η αγάπη. Τι γίνεται λοιπόν λέω εδώ, Θεέ μου; Τι συμβαίνει; Πώς να ενωθούμε όταν εσύ Θεέ μου μάς τα μεταφράζεις διαφορετικά ενώ δεν είναι διαφορετικά απλώς οι αποστολές αλλάζουν ώστε όλοι να μετέχουν αφού ο Θεός θέλει να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δικής του δόξας. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε όλοι την ίδια λογική αφού όλοι σε αγαπάμε και όλοι θέλουμε να είσαι ανάμεσά μας; Ξέρετε τι απάντηση πήρα; Μέσα από την διαφορετική αποστολή αλλά και προσέγγιση του καθενός θα φανεί η αγάπη, όσοι έχουν αγάπη δεν βάζουν όρους ή κόμματα ή ταμπέλες. Άρα, η σοφία του Θεού είναι άπειρη. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι ο Θεός έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο, λαό και έθνος ώστε πάντες χρείαν αλλήλους να έχουν. Ναι, έχει δίκιο ο ποιμένας όταν κάνει την ομιλία του αλλά έχει δίκιο και το ποίμνιο από κάτω. Ας αλλάξουν θέση καμιά φορά, να δούμε τι θα πει και το ποίμνιο. Άφησέ το αδελφέ να μιλήσει και αυτό να δεις τι έχει να πει. Μήπως έχει να πει κάτι καλύτερο, μήπως καταλαβαίνει κάτι καλύτερο; Μήπως χρειάζεται να αλλάξουμε και εμείς όλοι; Με αυτό τον τρόπο, αν δώσουμε τον λόγο σε όλους και τους αφήσουμε να εκφραστούν, θα ζήσουμε την αγάπη. Έτσι θα φανεί η αγάπη. Όσοι έχουν αγάπη μετέχουν από σήμερα του δείπνου του Κυρίου, του δείπνου της ζωής. Η αγάπη, η ενότητα, η ταπεινή καρδιά θα φέρουν τον Χριστό μέσα μας και γύρω μας και σε όλη τη Γη και όχι το διαίρει και βασίλευε. Η ενότητα θα φέρει τον Χριστό στη Γη και όχι οι ατομικές βασιλείες. Μη δογματίζουμε τον Θεό. Στον Θεό χωράει ο άγιος, ο χλιαρός, ο αμαρτωλός, όλοι με μια μικρή μετάνοια γίνονται φορείς του Αγίου Πνεύματος και σκεύη εκλογής. Ακούω καμιά φορά μερικούς να λένε «τον χλιαρό ο Θεός μέλλει να τον εξεμέσει εκ του στόματός του» λες και αυτοί είναι ζεστοί. Δεν καταλαβαίνουν ότι η Χάρη του Θεού, η αγάπη του Θεού είναι αυτή που μάς αγκαλιάζει και όλοι προσπαθούμε, ο καθένας αυτό που μπορεί. Εκατομμύρια τα παραδείγματα αδέλφια μου ανθρώπων οι οποίοι ήταν βασανιστές, κατακτητές, κανιβαλικά κινούμενοι στις οικογένειές τους και στις κοινωνίες των ανθρώπων και όμως, όταν ο Χριστός τους κάλεσε, με δυο λόγια δικά του που άκουσαν, που συνέλαβαν, έγιναν αναμορφωτές του κόσμου. Ακόμη, να προσέξουμε και κάτι άλλο, να μην κάνουμε ανθρώπους θεούς. Δεν υπάρχει άλλο όνομα στον ουρανό ή στη Γη όπου οι λαοί θα κλίνουν γόνυ από τον Χριστό. Αδέλφια μου απεδείχθη ότι παρόλο που γνωρίζουμε τις Γραφές δυστυχώς και σήμερα ο κάθε Χριστιανός ζει το δικό του ψέμα επικαλούμενος τον Θεό τον οποίον δογματίζει και επιβάλλει ή κάνει ανθρώπους θεούς. Αδέλφια μου σήμερα ήρθε η ώρα να γίνουμε φίλοι με τον Θεό αφού και ο ίδιος ο Θεός δεν θέλει να έρθει στη ζωή μας σαν Θεός αλλά σαν συμμέτοχος. Βάσει του Λόγου του Θεού δεν είναι να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξας Αυτού; Νομίζετε ότι ο Θεός έχει καμιά διάθεση να ακούει ανθρώπους να του φωνάζουν μέρα-νύχτα «δόξα να έχεις Κύριε» και «Κύριε, εσύ μάς έσωσες» κ.λπ.. Ποιος από εμάς θα ήθελε να έχει 50-100 ανθρώπους που όλη την ώρα να του λένε π.χ. «δόξα να έχεις Γιάννη, δόξα να έχεις Κώστα κ.λπ.»; Ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος, ο Χριστός κατ’ εντολήν Θεού ήρθε στον κόσμο, έδωσε τη ζωή του, έφερε εις πέρας αποστολή, για να αναγεννήσει τον άνθρωπο. Δεν βλέπουμε μέσα στον Λόγο του Θεού πώς κινήθηκε ο Χριστός; Αυτό θέλει ο Χριστός, δοξασίες με το στόμα; Ο Χριστός απέδειξε τι είναι, δεν πρέπει και εμείς να τον μιμηθούμε ώστε να γίνουμε σύμμορφοι της δικής του δόξης; Σε καμιά περίπτωση δεν λέω ότι δεν πρέπει να αποδώσουμε την δόξα και την τιμή στον Χριστό μας, σίγουρα σε αυτόν ανήκει όλη η δόξα και η τιμή αλλά να μην μένουμε μόνο στις δοξασίες, να τον μιμούμαστε κιόλας και να μην κάνουμε ανθρώπους θεούς. Σήμερα λοιπόν να ξεκινήσουμε τον καλό αγώνα διότι το αύριο οδηγεί στη χώρα του ποτέ, μη γένοιτο. Τα πολλά βιβλία μπερδεύουν τον άνθρωπο, το ένα βιβλίο, η Καινή Διαθήκη θεοποιεί τον άνθρωπο. Δεν καλούμαστε να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας —και αυτό χρειάζεται, μάς ελευθερώνει, μάς βοηθάει, είναι διασκέδαση μας— αλλά καλούμαστε να εφαρμόσουμε, η εφαρμογή θα μάς βγάλει στον ουρανό. Αδέλφια μου για να επιτευχθεί η θέωση του ανθρώπου, πάντα μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας, χρειάζεται να σπουδάσουμε. Τι να σπουδάσουμε; Το άγιο, το καλό αλλά και το κακό κατ’ ανάγκη ώστε να γίνουμε ο άνθρωπος του Θεού, όχι υπάνθρωπος αλλά ο άνθρωπος του Θεού. Ο στόχος μας είναι να φτάσουμε στο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Όλα συμβάλλουν στη θέωση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος που γνωρίζει τον Θεό ειρηνεύει, παραδίδεται στο σχέδιο αναγέννησης και εμπιστεύεται τον Θεό για το καθετί που έρχεται στη ζωή του αφού από όλους και από όλα σπουδάζει. Για τον άνθρωπο του Θεού ακόμα και ο Διάβολος είναι στο σχέδιο του Θεού αφού καταλαβαίνει ότι είναι παραχώρηση Θεού να ιδρύσει πρώτος την βασιλεία του στη Γη ώστε να κατορθώσει με το ψέμα του να παραπλανήσει το ανθρώπινο γένος αρχίζοντας όπως γνωρίζουμε από τους Πρωτόπλαστους και σιγά-σιγά μέσω της παράβασης η οποία ήταν και αυτή στο σχέδιο του Θεού να εξαπλωθεί η σοφία του σε όλα τα λογικά όντα. Και αφού ο Διάβολος ιδρύσει την βασιλεία του —την οποία την βλέπουμε, παντού νεκροταφεία, νοσοκομεία, φθορά, θάνατος, ασθένεια, προβλήματα, διαιρέσεις μεταξύ μας— και δούμε ποιο είναι το λάθος να αφυπνιστούμε και να το διορθώσουμε (πρέπει ο άνθρωπος να σπουδάσει καλό και κακό).  Γιατί λέτε να είπε ο Θεός στον Αδάμ να μην φάει από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού; Μόνο μια εξήγηση υπάρχει, για να του κινήσει την περιέργεια, την προσοχή και να θέλει να φάει ώστε να οδηγήσει τον άνθρωπο στον θάνατο μέσα από την παράβαση η οποία ήρθε από τον νόμο. Γι’ αυτό λέμε ότι ο νόμος γέννησε τον θάνατο ενώ η Χάρη, το έλεος, ο Χριστός τη ζωή. Αν δεν γνωρίζαμε τον θάνατο δεν θα είχε καμιά αξία η ζωή και δεν θα μπορούσαμε να έχουμε επίγνωση του καλού-ζωή και του κακού-θάνατος. Μόνο με το να ζήσει ο άνθρωπος μια κατάσταση την εννοεί, την καταλαβαίνει. Για να μπορέσουμε να καταλάβουμε την μεγάλη αξία της ζωής έπρεπε να έρθει ο θάνατος. Δυο πράγματα δημιουργεί ο θάνατος πριν έρθει στον άνθρωπο. Πρώτα τον υπέρμετρο εγωισμό και όταν έρχεται τη συνειδητή ταπείνωση αφού ο άνθρωπος μέσω του θανάτου καταλαβαίνει την μεγάλη αξία της ζωής αλλά και την άπειρη αξία της ταπείνωσης. Αν έρθει όμως πρώτα η ταπείνωση τότε ο εγωισμός αποκλείεται, άρα και ο θάνατος αποκλείεται. Ο θάνατος έδωσε μεγάλη αξία στη ζωή. Παρατηρείστε σήμερα πόσοι ζητούν τη ζωή, πόσοι εργάζονται σήμερα πνευματικά, υλικά, βιολογικά για τη ζωή όπως επιστήμες κ.λπ., πόσοι φορείς εργάζονται για την υγεία, για τη ζωή (δισεκατομμύρια δαπανούνται). Τίποτα όμως δεν μπορεί να σταματήσει τον θάνατο εκτός από την αναγέννηση, εκτός από το να έρθει ο χρόνος να γίνει κατανοητό το θέλημα του Θεού. Εξάλλου όλα τα δοκιμάσαμε. Ένα δεν δοκιμάστηκε, αυτό που ζήτησε ο Θεός ερχόμενος στον κόσμο. Ποιο είναι αυτό; Μετάνοια, αναγέννηση με αποκορύφωμα να γνωρίσουμε την αλήθεια, να γίνουμε αλήθεια. Αυτός είπε ότι η αλήθεια θα μάς ελευθερώσει, και γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς, λόγος Θεού. Ας το δοκιμάσουμε και αυτό μήπως εδώ είναι η λύση. Αδέλφια μου απεδείχθη ότι αν ένας άνθρωπος ή πολλοί δεν αναγεννηθούν, αν δεν γνωρίσουν την αλήθεια δεν μπορούν να καταλάβουν τον Χριστό και την αξία της ζωής την οποία καθόρισε με την παρουσία του, δεν μπορούν να καταλάβουν την σταυρική του θυσία. Δυστυχώς ζούμε το απόλυτο ψέμα, ειδικότερα οι Χριστιανοί, με αποκορύφωμα την υποκρισία αφού ο Χριστός είναι ζωή και εμείς μιλάμε για την μεταθανάτια ζωή. Η υποκρισία των Χριστιανών εξελίσσεται ως εξής μέσα από το παράδειγμα που θα αναφέρω: Αδέλφια μου οι Χριστιανοί μπήκαν σε ένα λεωφορείο που λέγεται Χριστός με οδηγό τον θάνατο και αντί να αλλάξουν οδηγό δυστυχώς όλοι οι Χριστιανοί μαλώνουν σε ποια θέση θα καθίσουν και ποιος είναι ο καλύτερος και δυστυχώς μαλωμένοι όλοι πεθαίνουν —αφού ο οδηγός θάνατος τους ρίχνει στον γκρεμό, στον Άδη— καυχούμενοι μάλιστα ότι έχουν την αλήθεια, τον Χριστό. Ο Θεός είναι ζωή, αυτήν να υπηρετήσουμε όλοι μαζί. Ο τρόπος; Μέσα από την ενότητα. Αδέλφια μου, οδηγός στο λεωφορείο Χριστός από σήμερα και στο εξής ας είναι η ενότητα μεταξύ μας και η πίστη στην άφθαρτη ζωή η οποία πίστη να γίνει ζώσα. Η ζώσα πίστη αυξάνεται μέσα από την υγιαίνουσα διδασκαλία που χορηγείται σήμερα δωρεάν υπό της Φωνής Θεού αφού αυτή η διδασκαλία δεν βλέπει λάθη. Σήμερα είναι πολλοί αυτοί που έτσι επιπόλαια δεν θέλουν να ενωθούν αλλά ούτε και να πιστέψουν στην άφθαρτη ζωή. Δυστυχώς οι Χριστιανοί πάντα υπολειτουργούν και γι’ αυτό δεν μπορούν να ζωοποιηθούν. Απεδείχθη ότι πιο πολύ μυαλό έχει η επιστήμη αφού ψάχνει την αφθαρσία, τη ζωή, παρά οι άνθρωποι του Θεού αφού μιλάνε για τον Χριστό και ζητούν τον θάνατο, μιλάνε για τον Χριστό και τα φάρμακα γέμισαν τα σπίτια τους. Αντί να ταπεινωθούμε και να απαλλαγούμε απ’ όλα αυτά ψάχνουμε λύσεις οι οποίες είναι έξω από το Ευαγγέλιο του Χριστού. Πρέπει να τα βρούμε με τον Θεό και όχι να συνεχίζουμε το λάθος που εξελίσσεται με μηδαμινά πνευματικά αποτελέσματα στη ζωή μας —την επιστήμη, τα φάρμακα ο σοφός θα τα χρησιμοποιήσει με σκοπό να κερδίσει χρόνο ώστε να ολοκληρωθεί η αναγέννησή του στο αγιαστήριο. Γι’ αυτό και ο κόσμος μας μέχρι σήμερα δεν έχει ουσιαστικά αποτελέσματα αναγέννησης. Σήμερα όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου αφού ο Θεός «βομβαρδίζει» τον άνθρωπο με το πνεύμα το δικό του, ειδικότερα τις νέες γενιές οι οποίες γεννιούνται με ανοιχτό μυαλό. Ευτυχώς το ψέμα εγκαταλείπει τον πλανήτη και ο λόγος διότι ο άνθρωπος των εσχάτων χρόνων, τους οποίους διανύουμε σήμερα, ο άνθρωπος του Θεού ψάχνει την άφθαρτη ζωή, ο άνθρωπος του Θεού γνωρίζει. Τι γνωρίζει; Βάσει του Λόγου του Θεού γνωρίζει ότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος (Ρωμαίους 6:23). «Ψωνίζουμε» την αμαρτία από παιδικής ηλικίας και ζούμε τον θάνατο κάθε μέρα.
Αδέλφια μου το σχέδιο του Θεού ολοκληρώνεται στον Παράκλητο. Ο Χριστός φανέρωσε, έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν. Αυτός, ο Παράκλητος θα μάς φανερώσει τα πολλά, την αλήθεια, τον τρόπο, ο οποίος και θα μάς ζωοποιήσει. Χωρίς τον Παράκλητο και αποκάλυψη να έχουν οι άνθρωποι διά Πνεύματος Αγίου δεν μπορούν να ενωθούν και να συντονιστούν στο να συντάξουν εαυτούς στο ολοκληρωμένο θέλημά του Θεού. Αυτό εξάλλου σημαίνει ότι το πνεύμα είναι ζωοποιόν, δεν είναι δυνατόν να λέμε ότι υπηρετούμε Θεό και να ζούμε όλη την ώρα σε πτώση. Ο Λόγος του Θεού είναι ο μόνος που ζωοποιεί το σώμα. Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει ότι το μυστήριο της ζωής κρύβεται στο ρήμα του Θεού; Δυστυχώς το ψέμα που επικράτησε σε όλους τους λαούς της Γης μέσα από όλες τις θρησκείες αφού κηρύττουν την μεταθανάτια ζωή κατάφερε να εγκλωβίσει το ανθρώπινο γένος ώστε να πορεύεται στον Άδη. Δεν μπόρεσαν οι άνθρωποι να εννοήσουν το ψέμα και ο λόγος διότι πίστεψαν στο υλικό στοιχείο το οποίο από παιδικής ηλικίας υπάρχει στη ζωή μας. Από την αρχή της ζωής του ο άνθρωπος το υλικό στοιχείο το βλέπει, το ζει, το ψηλαφίζει. Έτσι όλοι οι άνθρωποι δένονται με αυτό. Συλλέγουν όλοι οι άνθρωποι την ύλη, στην ουσία συλλέγουν όλοι χώμα αφού το υλικό στοιχείο προήλθε από το χώμα. Όλοι έχουμε επηρεαστεί από το υλικό στοιχείο και έχει αποδειχθεί ότι όταν ένας χάσει το υλικό στοιχείο ή χάσει τον μισθό του ή οτιδήποτε άλλο που προήλθε από το χώμα κινδυνεύει να χάσει ακόμα και τη ζωή του. Διαφορετικά, πέφτει σε μεγάλη θλίψη εκδηλώνοντας θυμούς και επιθετικότητα, εκδηλώνοντας και ασθένειες. Μάλιστα το χώμα οι άνθρωποι το μετέτρεψαν σε ευρώ ή δολάριο. Έχεις ευρώ ζεις, δεν έχεις ευρώ δεν αξίζει να ζεις ας είσαι και ο ίδιος ο Θεός! Αυτό είναι το σύστημα των ανθρώπων! Μέσω της ύλης ο άνθρωπος ζει το ολοκληρωμένο ψέμα αφού έθεσε αυτή πάνω από το Πνεύμα του Θεού, πάνω από την σοφία του Θεού. Μάλιστα, αν τύχει κάποιος να χάσει μέρος της ύλης στενοχωριέται πολύ, οδηγείται σε αδιέξοδο. Αν όμως π.χ. είναι να πω εγώ μια ομιλία και κάποιος την χάσει δεν πειράζει, θα την δει την επόμενη μέρα. Είναι δυνατόν με αυτή την αγάπη ο Θεός άνθρωπε να σε πάρει στα σοβαρά; Αδέλφια μου πάνω απ’ όλα και απ’ όλους να έχουμε τον Θεό και να φροντίζουμε ώστε να μην χάσουμε τον Θεό και αυτόν που έστειλε ο Θεός. Τον υλικό και κοσμικό άνθρωπο δεν τον πειράζει να μην μελετά το Ευαγγέλιο του Χριστού σε καθημερινή βάση. Τον υλικό άνθρωπο τον πειράζει αν σπάσει ένα βάζο ή αν χάσει 100 ευρώ (αυτό τον πειράζει πολύ). Τον πνευματικό άνθρωπο τον πειράζει μόνο αν κάποιος τον βγάζει από την εν Θεώ αφιέρωσή του. Ο πνευματικός άνθρωπος το ραντεβού του με τον Θεό δεν θέλει να το χάσει, να το χαλάσει. Δυστυχώς την αξία του πνεύματος η οποία ζωοποιεί την ύλη δεν την καταλάβαμε εμείς οι άνθρωποι. Αν καταλαβαίναμε την αξία του πνεύματος τότε η σοφία του Θεού θα ήταν στα δεξιά μας και το υλικό στοιχείο θα ήταν στα αριστερά μας. Μακάριος ο άνθρωπος, όστις εύρηκε σοφίαν, και ο άνθρωπος, όστις απέκτησε σύνεσιν· Διότι το εμπόριον αυτής είναι καλήτερον παρά το εμπόριον του αργυρίου και το κέρδος αυτής παρά χρυσίον καθαρόν. Είναι τιμιωτέρα πολυτίμων λίθων· και πάντα όσα επιθυμήσης δεν είναι αντάξια αυτής. Μακρότης ημερών είναι εν τη δεξιά αυτής· εν τη αριστερά αυτής, πλούτος και δόξα. Αι οδοί αυτής είναι οδοί τερπναί και πάσαι αι τρίβοι αυτής ειρήνη. Είναι (η σοφία του Θεού) δένδρον ζωής εις τους εναγκαλιζομένους αυτήν· και μακάριοι οι κρατούντες αυτήν (Παροιμίαι 3:13-18).
Αδέλφια μου λόγω του ότι η σοφία του Θεού λείπει οι άνθρωποι πέφτουν σε πολλά λάθη αφού όλοι λένε ότι είναι Χριστιανοί και έχουν τον Θεό και όλοι είναι διαιρεμένοι και ο ένας θέλει να αλλάξει τον άλλον και ο λόγος διότι οι διοικούντες τους λαούς δέθηκαν με την ύλη την οποία και αποθηκεύουν. Μάλιστα οι πνευματικοί ζητούν και εξουσία αφού αρέσκονται σε αυτή. Μάλιστα, χωρίς παρέμβαση Θεού θέλουν να κάνουν και τους αντί Θεού. Είναι ντροπή σήμερα να νομίζεις ότι είσαι καλύτερος από τον οποιοδήποτε. Είναι γραφικό, τι έχεις, το οποίον δεν έλαβες, εάν δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών; Όταν άνθρωπε λάβεις από τον Θεό κάτι φρόντισε να γίνεις σωστός διαχειριστής (φίλος) και όχι να πάρεις εξουσία και να θέλεις να επιβάλλεσαι. Δυστυχώς η μωρία των Χριστιανών πέρασε τα όρια αφού οι Χριστιανοί σε όλα τα έθνη συμπεριφέρονται με ολική μωρία. Ο λόγος; Ακούστε λογική: Λένε οι Χριστιανοί, εγώ είμαι Έλληνας, εγώ είμαι Άγγλος, εγώ είμαι Γερμανός, εγώ είμαι Γάλλος, εγώ είμαι, είμαι, είμαι….. και αιώνες τώρα ο ένας βγάζει το μάτι του άλλου πότε με τα όπλα, πότε με τον στυλό. Δεν θέλει να καταλάβει κανείς ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και το συμφέρον μας είναι να έχουμε μεταξύ μας αγάπη, ειδικότερα οι Χριστιανοί, ώστε με την αγάπη να κερδίσουμε και τους άλλους λαούς. Όταν βλέπουν εμάς τους Χριστιανούς σε τέτοιο χάλι είναι δυνατόν να πιστέψουν στον Χριστό; Εμείς οι ίδιοι οι Χριστιανοί με την παρουσία μας ντροπιάζουμε την σταυρική Του θυσία. Είναι λάθος οι Χριστιανοί να στηρίζουν το δόγμα τους, το έθνος τους και να απορρίπτουν την αγάπη, την ειρήνη, τη ζωή μεταξύ τους. Άλλο τραγικό αλλά και παράξενο της ολικής πλάνης των ανθρώπων είναι ότι όλους ο ουρανός τους ενώνει ενώ η γη όλους τους χωρίζει. Μάλιστα όλοι έχουν τον δικό τους Θεό ο οποίος θα βάλει τους δικούς του στον Παράδεισο και τους άλλους στην Κόλαση, πράγματα που και στα παιδιά αν τα πεις θα πουν ότι έχεις πρόβλημα. Δυστυχώς κατάφερε ο Διάβολος το δικό του ψέμα να γίνει πολίτευμα αδιασάλευτο, εν αντιθέσει με τον Χριστό ο οποίος έχει ως πολίτευμα την αλήθεια.
Για να πετύχουμε την συνειδητή επανένταξή μας στις αρχές του Θεού θα χρειαστούν αποφασισμένοι άνθρωποι στο να υπηρετήσουν το άγιο, το αληθές. Ο Θεός ζητά το ανδρίζεσθε. Ο Θεός θέλει άνδρες και γυναίκες να γίνουν πνευματικά ώριμοι με ιδεώδη χαρακτήρα και προσωπικότητα Χριστού που δεν μεταβάλλεται αφού υπηρετούν οι άνθρωποι αυτοί την αγάπη κάτω από όλες τις συνθήκες. Οι άνδρες αυτοί του Χριστού μπορούν μέσα από την ελεύθερη βούλησή τους να γίνουν παιδιά. Ο λόγος; Για να πραγματοποιήσει ο Άγιος Θεός τα μεγάλα σχέδιά του μέσα από «μεγάλους άνδρες» οι οποίοι έγιναν παιδιά («πέταξαν» τον εγωισμό), αφού ο Χριστός ζήτησε την ταπείνωση ως απαραίτητη προϋπόθεση για να συνδιαλεχθεί μαζί μας. Τι είπε; Αν δεν γίνεται σαν τα παιδιά δεν μπορείτε να μπείτε στην βασιλεία των ουρανών. Βασική προϋπόθεση και συμπέρασμα των επιδιώξεών μας είναι οι άνδρες —που σημαίνει και οι γυναίκες αφού όλοι ανήκουν διά του Χριστού στο ανδρίζεσθε— να γίνουν παιδιά. Μάλιστα να προσέξουμε και ένα άλλο στοιχείο: Ο Θεός να χωρά στη ζωή μας. Όταν ο Θεός δεν χωρά στη ζωή σου αδελφέ θα φύγει. Δεν του αρέσει να πιέζει καταστάσεις, δεν του αρέσει να σε πιέζει ή να τον πιέζεις —έχει συγκεκριμένη λογική, έχει την αγάπη, την ταπείνωση, τη δικαιοσύνη, δεν μπορούμε εμείς να φτιάχνουμε τον Θεό στα μέτρα μας— στοιχείο που όλοι το έχουμε μέσα μας, πιεζόμαστε με ό,τι δεν μάς αρέσει, το οποίο στοιχείο το πήραμε από τον Πατέρα μας. Ό,τι έχουμε εμείς το έχει και ο Θεός απλώς ο Θεός το ελέγχει, το διαχειρίζεται σωστά μέσα από την ολοκληρωμένη προσωπικότητά του και τον ιδεώδη χαρακτήρα του, εν αντιθέσει με εμάς που μάς ελέγχει και μάς εξουσιάζει. Όταν κάποιος πιέζεται σ’ ένα περιβάλλον θέλει να φύγει απ’ αυτό. Έτσι και ο Θεός. Όταν όλη την ώρα αδελφέ γκρινιάζεις, όταν συνέχεια έχεις παράπονα, όταν μια «δόξα ο Θεός» και την άλλη «πού είναι ο Θεός;» δεν του αρέσει, πιέζεται και φεύγει. Όταν φύγει βλέπεις ότι πας απ’ το κακό στο χειρότερο. Αν ο άνθρωπος καταλάβει και μετανοήσει αρχίζει ο Θεός πάλι την συνεργασία, δεν κρατάει μούτρα, δεν πεισμώνει.  Όταν όμως συνέχεια συμβαίνει το ίδιο τότε δεν σε εμπιστεύεται και φεύγει, όχι για λίγο αλλά για μεγάλο χρονικό διάστημα —μπας και σε κερδίσει, μπας και η μετάνοια είναι ολοκληρωμένη— μέχρι να δει ωριμότητα. Ο Θεός μπορεί να στέκεται εκεί μακριά σου ώρες, μέρες, χρόνια για να σώσει την ψυχή σου και το σώμα σου, για να μετανοήσεις, για να αλλάξεις. Ο Θεός θέλει σοβαρούς πάνω στην αλήθεια, πάνω στην αγάπη. Ο άνθρωπος ή θα γίνει αλήθεια και ο Θεός θα χωρά στη ζωή του ή το ένα ψέμα θα του φέρει και το δεύτερο και το τρίτο και θα οδηγηθεί στην απώλεια, μη γένοιτο. Αδέλφια μου, ήρθε ο καιρός να δημιουργήσουμε χώρο ώστε να χωρά ο Θεός. Ο τρόπος; Μην είσαι απόλυτος και μην δογματίζεις τον Θεό άνθρωπε διότι ο Θεός δεν ανήκει στη δική σου δογματική ή θεωρητική αλήθεια. Ο Θεός βάσει της λογικής των ανθρώπων είναι παράλογος και λέω παράλογος διότι κοίτα άνθρωπε τον εαυτό σου στον καθρέφτη. Τι είσαι; Ένας μονοκύτταρος οργανισμός ο οποίος από μόνος του πολλαπλασιάστηκε και στη συνέχεια μέσα από μια συγχορδία κυττάρων δημιουργήθηκε το σώμα που βλέπεις, το σώμα που έχεις. Άνθρωπε, δες το θαύμα! Έχεις μυαλό, έχεις σοφία, γλώσσα, έργα, ζωή! Ναι, είσαι θεός, αλλά και με μια απλή σήψη που προκαλείται τις περισσότερες φορές από τον πνευματικό εγωισμό γέμισες σκουλήκια. Δες άνθρωπε τη Δημιουργία που ανήκεις! Όλα αυτά σου φαίνονται φυσιολογικά ώστε να μάς πεις και την δική σου φυσιολογική άποψη ή γνώμη, αφού δεν ξέρεις τίποτα μπροστά στην πολυποίκιλη σοφία του Θεού, την οποία μάλιστα δογματίζεις και θέλεις να επιβάλλεις. Ο Θεός θέλει να δει αγάπη, όταν δει αγάπη γίνεται αδελφός, φίλος, γίνεται σύμβουλος και Θεός. Η αγάπη είναι ο νόμος. Αυτός είναι ο μόνος νόμος του Θεού, η αγάπη. Για να χωρέσει ο Θεός στη ζωή μας και να αισθανθεί άνετα μαζί μας θέλει να δει αγάπη. Εσύ πίστεψε άνθρωπε ό,τι θες και σκέψου τα καλύτερα ο Θεός όμως θέλει να δει αγάπη, αν δεν δει δεν μπορείς να ζωοποιήσεις τον εαυτό σου και γίνεσαι αναπολόγητος. Ξέρεις τι είναι άνθρωπε να κηρύττεις την αγάπη και να μην γίνεις ποτέ αγάπη γιατί επιμένεις σε κάτι (έναν νόμο) που θεωρείς ότι πρέπει να το τηρήσει ο άλλος; Αλλά και την σοφία που σου χάρισε άνθρωπε μην την στρέφεις μόνο στον εαυτό σου.
Είναι δικαιολογημένη όμως η πτώση μας διότι υπάρχει άγνοια. Ο Απ. Παύλος φανέρωσε και παρουσίασε με τον λόγο του τα εξής: βλέπω δε έτερον νόμον εν τοις μέλεσί μου αντιστρατευόμενον τω νόμω του νοός μου και αιχμαλωτίζοντά με εν τω νόμω της αμαρτίας τω όντι εν τοις μέλεσί μου. Ταλαίπωρος εγώ άνθρωπος· τις με ρύσεται εκ του σώματος του θανάτου τούτου; (Ρωμαίους 7:23-24). Μετά από χρόνια αγώνα όμως ο ίδιος έλεγε, ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός (Γαλάτας 2:20). Σήμερα όλοι εμείς αυτό καλούμαστε να κάνουμε, να ελέγξουμε τους νόμους που ζουν μέσα μας και δημιουργούν την αμαρτία, τον νόμο —ο οποίος κατόπιν γίνεται αυστηρή συνείδηση που δημιουργεί τον θάνατο— ώστε να εκλείψουν από τη ζωή μας, από τη λογική μας η αμαρτία και ο θάνατος. Πάντως όποιος θέλει να ζήσει με τον Θεό ας αφεθεί, διότι ο Θεός θέλει να βρει ευρυχωρία στη ψυχή μας για να αναπτυχθεί μέσα μας αφού η παρουσία του θα φέρει τα πάνω κάτω. Ο καθένας εάν θέλει τον Θεό πρέπει να ετοιμάσει τον εαυτό του.
Αδέλφια μου, καλούμαστε όλοι σήμερα να ξεκινήσουμε μεγάλα έργα αγάπης, ανοχής, πίστης που θα στρέφονται προς τον Θεό και τον αδελφό. Γι’ αυτό πρέπει να εισέλθουμε στο αγιαστήριο και να σπουδάσουμε τη σοφία του ώστε τα επόμενα χρόνια ο Θεός να μάς χρησιμοποιήσει για την δόξα του. Μεγάλα λόγια όλοι μπορούν να πουν, να τα εφαρμόσουν όμως θέλει λίγο παραπάνω υπομονή, λίγο παραπάνω αγάπη και λίγο πιο μεγάλη απόφαση. Θέλει ισχυρή απόφαση, θέλει μεγάλη αγάπη. Όλοι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αδέλφια μου, αφού ο Κύριος μπόρεσε όλα όσα γνωρίζουμε να τα φέρει εις πέρας και εμείς μπορούμε. Εξάλλου εμάς δεν μάς καλεί να σταυρωθούμε αλλά να αναγεννηθούμε. Είναι γραφικό, όστις πιστεύει εις εμέ, τα έργα τα οποία κάμνω και εκείνος θέλει κάμει, και μεγαλήτερα τούτων θέλει κάμει. Αρκεί να καταλάβουμε ότι και ο Κύριος ως άνθρωπος εργάστηκε διά Πνεύματος Αγίου. Πολλοί λένε ότι Αυτός ήταν Θεός, άλλοι λένε ότι ήταν άγγελος. Αν ό,τι έκανε το έκανε ως Θεός ή άγγελος, αν είναι έτσι τότε είναι μάταιος ο αγώνας μας. Αδέλφια μου, δεν είναι μάταιος ο αγώνας μας. Ο Κύριος έλαβε φύση ανθρώπου και ως άνθρωπος μέσα από την υπακοή στον Πατέρα νίκησε τον θάνατο και εμείς αν τον μιμηθούμε θα τα καταφέρουμε αφού η απόφασή μας θα μεγαλώσει το Πνεύμα του Πατέρα μέσα μας. Είναι γραφικό, στην Αποκάλυψη αναφέρεται:
26 Και ο νικών και ο τηρών άχρι τέλους τα έργα μου, δώσω αυτώ εξουσίαν επί των εθνών,
27 και ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά, ως τα σκευή τα κεραμικά συντρίβεται, ως καγώ είληφα παρά του πατρός μου, και δώσω αυτώ τον αστέρα τον πρωινόν. (Αποκάλυψη 2:26-27).
Απεδείχθη ότι μόνο όσοι έχουν γεννηθεί από τον Θεό και υπηρετούν την αλήθεια γίνονται αλήθεια. Ο Θεός θέλει και τη δική μας συμμετοχή. Ας μην αργούμε να υπακούσουμε στην αγάπη. Την εξωτερική ομορφιά που όλοι την βλέπουμε την χάρισε ο Άγιος Θεός σε όλα τα δημιουργήματά του, η εσωτερική ομορφιά όμως χρειάζεται τη δική μας απόφαση. Μόνο με μια ισχυρή απόφαση θα προβούμε σε έργα που μάς «καλλιεργούν» πνευματικά και μάς αναγεννούν. Εδώ χρειάζεται η δική μας απόφαση.
Θέλω να σας πω και ένα καινούργιο στοιχείο που συνέλαβα στο αγιαστήριο. Όλοι, λίγο ή πολύ, στη ζωή μας έχουμε ανθρώπους —και αυτό το λέω για να μην χωριζόμαστε ώστε να θεωρούμε τη δική μας λογική ως τη μόνη αληθινή. Τι συνέλαβα λοιπόν; Μερικούς ανθρώπους, θα το πω έτσι απλά, «τους πάμε» πιο πολύ από τους άλλους. Όπως έλεγε και ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλους «σας πάω». Έτσι και εμείς, κάποιους ανθρώπους στη ζωή μας «τους πάμε» πιο πολύ ενώ κάποιους άλλους όχι και πάρα πολύ όμως τους έχουμε όλους στη ζωή μας (η αγάπη το ζητάει αυτό). Προσέξτε, είπα μερικούς «τους πάμε» λίγο παραπάνω γιατί μάς εκπέμπουν κάτι. Σε όλους τους ανθρώπους συμβαίνει αυτό και ο λόγος διότι κάτι μάς βγάζουν ορισμένοι άνθρωποι. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τον Θεό —αφού αυτός γνωρίζει νεφρούς και καρδίες— μερικούς «τους πάει πολύ» ενώ μερικούς άλλους οι οποίοι μπορεί να έχουν και μεγάλα έργα με πολύ κόσμο μπορεί να τους «χρησιμοποιεί», να μην τους φανερώνεται καθώς είναι, να κρύβεται. Έτσι, βλέπεις έναν που δεν έχει μεγάλα έργα να έχει περισσότερες αποκαλύψεις, να έχει περισσότερο Θεό και έναν άλλον που δεν ξέρει περί Θεού να έχει πολύ κόσμο στην εξουσία του. Εδώ έγκειται η σοφία του διότι το μεγάλο έργο στο τέλος θα το απορροφήσει στους κόλπους της η μεγάλη σοφία. Παρ’ όλα αυτά ο Πατέρας ευλογεί τα έργα όλων των παιδιών του, κάτι όμως τον κάνει να μην αποκαλύπτεται σε κάποιους που έχουν μεγάλο έργο, ίσως εκεί να υπάρχει μεγάλος εγωισμός. Μάλιστα αυτοί που μπορεί να έχουν κάνει μεγάλο έργο, το έργο τους θα μείνει και λόγω του μεγάλου εγωισμού (που πολλές φορές αποκτά ο άνθρωπος μέσα από το μεγάλο έργο) θα μεταβιβαστεί στη συνέχεια όπου υπάρχει η ολοκληρωμένη και η αληθινή σοφία του Θεού —η σοφία του Θεού θα το μεταλλάξει, εκεί που υπάρχει μεγάλη σοφία εκεί είναι ο Θεός— ενώ οι ίδιοι, αυτοί που έχουν μεγάλο έργο και πολύ κόσμο δεν θα απολαύσουν τους καρπούς τους. Βλέπουμε ότι ο Απ. Παύλος έβαλε τον Χριστό σε όλον σχεδόν τον τότε γνωστό κόσμο και όμως ο Θεός τη ζωή την έδωσε στον Ιωάννη τον Θεολόγο. Μάλιστα, ενώ όλοι μιλούν για το έργο του Απ. Παύλου όλοι θέλουν να γίνουν Ιωάννης (όλοι οι Χριστιανοί) ο οποίος Ιωάννης δεν βγήκε έξω από την Ιουδαία παρά μόνο στην Πάτμο όπου εκεί εξορίστηκε και έγραψε την Αποκάλυψη. Κι όμως, αυτός, ο Ιωάννης με το Ευαγγέλιό του, με την σοφία του Θεού έχει καθηλώσει όλον τον Χριστιανικό κόσμο. Όλοι θέλουν να γίνουν Ιωάννης. Αυτός, ο Ιωάννης το μόνο που έκανε ήταν να γράψει το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον το οποίο έχει έναν τεράστιο πνευματικό πλούτο. Το Ευαγγέλιο του Ιωάννη είναι το πιο ωραίο Ευαγγέλιο και το καλύτερο σύγγραμμα του κόσμου, με τις πιο όμορφες αποκαλύψεις. Στη συνέχεια ο Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε καθολικές Επιστολές και τελευταία έγραψε την Αποκάλυψη. Άρα δεν παίζει ρόλο το έργο, παίζει ρόλο να βρεις τον τρόπο «να σε πάει ο Θεός» μέσα από την αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη ώστε να έρχεται όπου είσαι και να σε κάνει παρέα, να σου αποκαλύπτεται. Αυτό το καταλαβαίνει μόνο όποιος το ζει. Μάλιστα αυτός που το ζει παρουσιάζει μια ιδιαίτερη - ξεχωριστή σοφία, παρουσιάζει μεγάλη αγάπη, αληθινή ειρήνη και τιτάνια – γιγάντια ζώσα πίστη αφού σπουδάζει από τον Θεό. Ακόμη, αν κάποιος μελετήσει το Ευαγγέλιο του Χριστού θα δει ότι τις μεγαλύτερες αποκαλύψεις εκτός του Ιωάννη ο Θεός τις έκανε σε γυναίκες γιατί τον διακονούσαν, τον υπηρετούσαν, τον φρόντιζαν. Στη Σαμαρείτισσα όταν αυτή του είπε ότι οι πατέρες ημών εις τούτο το όρος προσεκύνησαν, και σεις λέγετε ότι εν τοις Ιεροσολύμοις είναι ο τόπος όπου πρέπει να προσκυνώμεν, τι της είπε; Γύναι, πίστευσόν μοι ότι έρχεται ώρα, ότε ούτε εις το όρος τούτο ούτε εις τα Ιεροσόλυμα θέλετε προσκυνήσει τον Πατέρα. Πλην έρχεται ώρα, και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι. Όταν αναστήθηκε πρώτα αποκαλύφτηκε σε μια γυναίκα (ούτε καν στον Ιωάννη) που είχε πάει στον τάφο του και έκλαιγε, την Μαρία και αυτή μετά πήγε τα καλά νέα στους μαθητές.
Αδέλφια μου μην ζηλεύετε τα μεγάλα έργα, να ζηλεύετε και να θέλετε την μεγάλη σοφία. Προσοχή! Να αποκτήσουμε σοφία για να εκδηλώνουμε έργα αγάπης και όχι να βγούμε από τα έργα αγάπης. Είναι σίγουρο ότι τα μεγάλα έργα θα ακολουθήσουν την μεγάλη σοφία. Τι ωφελεί να είναι ένα εκατομμύριο Χριστιανοί και να λένε ότι το θέλημα του Θεού είναι να βαπτιστείς μεγάλος ή μικρός ή να καυχούνται ότι αυτοί έχουν καλύτερο ποιμένα ή τι ωφελεί να είναι πολλοί αλλά να εξαρτιόνται από ποιμένα ενώ η εντολή του Χριστού είναι να είμαστε όλοι φίλοι ή τι ωφελεί να είναι εκατομμύρια Χριστιανοί και να λένε ότι πρέπει να πεθάνουμε και να πάμε στον ουρανό για να ζήσουμε με τον Κύριο ενώ ο Κύριος έδωσε τη ζωή του για να γίνει η βασιλεία του στη Γη ή να πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή και να ψάχνουν να βρουν τον Θεό στον ουρανό ενώ ο Χριστός τόνισε ότι η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν. Τι το θέλεις Χριστιανέ να μιλάς για τον Αντίχριστο όλη την ώρα και να μην εφαρμόζεις την αγάπη, η οποία αγάπη όταν εφαρμοστεί τι κάνει; Να, το λέει καθαρά στον ύμνο της αγάπης, καταργεί την προφητεία καταργεί τον Αντίχριστο, καταργεί τα πάντα. Για ποιο λόγο λοιπόν καλέ μου Χριστιανέ κρίνεις ενώ ο Χριστός τόνισε το μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε. Για ποιο λόγο καλέ μου Χριστιανέ να λες ότι εσύ είσαι καλύτερος από τον άλλον Χριστιανό ενώ και οι δυο τα ίδια προβλήματα έχετε; Είναι πολλά αυτά που εργάζονται σήμερα οι Χριστιανοί ως θέλημα Θεού ενώ ζουν το απόλυτο ψέμα αφού αυτά σε βγάζουν από την αγάπη, από τη ζωή και από την αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη.
Αδέλφια μου, όταν το κάλυμμα φύγει θα γνωρίσουμε τον Θεό, θα δούμε ότι ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών αλλά ζώντων και τότε θα τρέξουμε όλοι να πάρουμε το ύδωρ το ζων. Είναι γραφικό, ο διψών ερχέσθω, και ο θέλων λαβέτω ύδωρ ζωής δωρεάν (Αποκάλυψις 22:17). Όλοι ας τρέξουμε στον ζώντα Θεό. Ο Κύριος φανέρωσε, όπου ειμι εγώ, εκεί και ο διάκονος ο εμός έσται ……… ίνα θεωρή την δόξαν την εμήν (Ιωάννης 12:26 και 17:24). Η δόξα του δεν έγκειται στον θάνατό του αλλά στην ανάστασή του η οποία ανοίγει τον δρόμο στο να πορευτούμε και όλοι εμείς. Αδέλφια μου απεδείχθη ότι οι άνθρωποι ακόμα και σήμερα δεν κατανοούν τις Γραφές, τις βρίσκουν σχεδόν ακατανόητες και συνέχεια μπερδεύονται, το αποτέλεσμα είναι δυστυχώς όλοι να χωρίζονται. Φυσική συνέπεια και ο Θεός να έχει ένα και δύο κόμματα στη σχέση του με τους ανθρώπους που παίρνουν το Ευαγγέλιό του και εξουσιάζουν όσους έχουν άγνοια αφού θέλουν «να το παίζουν» ανώτεροι, μη γένοιτο. Αδέλφια μου μόνο όταν μάς διδάξει το Άγιο Πνεύμα τότε όλα γίνονται κατανοητά και η ψυχή αισθάνεται σαν να είναι στους ουρανούς. Γιατί το ίδιο το Άγιο Πνεύμα είναι και στους ουρανούς και στη Γη και στην Αγία Γραφή και στις ψυχές όσων αγαπούν τον Θεό. Χωρίς Πνεύμα Άγιο οι άνθρωποι πλανώνται και αδυνατούν να γνωρίσουν αληθινά τον Θεό και την μεγάλη ανάπαυση και ειρήνη που αισθάνεται ο αναγεννημένος άνθρωπος κοντά του. Πολλοί μελετούν την Γραφή μέρα-νύχτα όμως όταν δοκιμάζονται πάντα βρίσκονται ελλιπείς. Γι’ αυτό, ακόμα κι αν μελετούμε συνεχώς να γνωρίζουμε ότι ο Κύριος αποκαλύπτεται στις ταπεινές ψυχές. Σ' αυτές δείχνει τα έργα του, δίνει τις αποκαλύψεις του, την σοφία του τα οποία έργα του είναι ακατάληπτα για τον νου μας. Μάλιστα δίνει και τη δύναμη να τα εννοούν αλλά και να τα εφαρμόζουν. Όλοι γνωρίζουμε τον Απ. Παύλο. Ο Απ. Παύλος όσο δεν γνώριζε τον Κύριο τον καταδίωκε. Όταν όμως τον γνώρισε τότε γύρισε σ’ όλη την οικουμένη κηρύττοντας το Χριστό. Είναι ανάγκη να ταπεινωθούμε. Δυστυχώς, τον υπερήφανο και με τη βία να τον βάλεις στον Παράδεισο, και εκεί δεν θα βρει ανάπαυση, και εκεί δεν θα είναι ικανοποιημένος και θα λέει π.χ. «Γιατί δεν είμαι εγώ στην πρώτη θέση; Γιατί εγώ κάνω αυτή τη δουλειά ενώ ο άλλος την άλλη;». Αντίθετα, ο ταπεινός άνθρωπος, η ταπεινή ψυχή είναι γεμάτη αγάπη και δεν επιδιώκει πρωτεία, αλλά επιθυμεί για όλους το καλό, το καλύτερο και ευχαριστιέται με όλα. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

Με αγάπη Χριστού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου